Nasze projekty

Jutro Niedziela – XXVI zwykła A

Nie odpowiadamy za grzechy ojców. A nawet za własne, jeśli się nawrócimy.

Reklama

PUNKT WYJŚCIA


DWUDZIESTA SZÓSTA NIEDZIELA ZWYKŁA • rok A • KOLOR SZAT: zielony • KOLEKTA: Będziemy prosili, abyśmy dążąc do nieba, stali się uczestnikami szczęścia wiecznego • CZYTANIA: Księga Ezechiela 18, 25–28 • Psalm 25 (24), 4–5. 6–7. 8–9 • List do Filipian 2, 1–11 • Ewangelia wg św. Mateusza 21, 28–32

Reklama
Reklama

CHMURA SŁOWA

STO SŁÓW

Reklama
Reklama

Dwóch autorów cyklu zaproponowało dwa różne tytuły.

Pierwsza propozycja brzmiała: „Gruba kreska”. Decyzja o nawróceniu chroni człowieka przed odpowiedzialnością za wcześniejsze czyny, „błędy młodości”. Choć pewne skutki pozostaną na zawsze, choć trzeba dźwigać konsekwencje swych czynów, przeszłość zostaje odcięta grubą kreską. Bezbożny może odstąpić od bezbożności, syn, który odmówił ojcu, może zmienić decyzję.

Druga propozycja brzmiała: „Bez immunitetu”. To inna strona tej samej prawdy: o zbawieniu nie decyduje formalna przynależność do Izraela czy Kościoła. Sprawiedliwy, który odstępuje od sprawiedliwości, odpowiada za popełniony grzech: nie chroni go immunitet Przymierza. Syn, który powiedział najpierw „tak, Panie”, nie samą deklaracją odpowiedział na apel ojca. Liczy się pełnienie woli Bożej.

Reklama

[margincarouselwidget heading=”]


[/margincarouselwidget]

PIERWSZE CZYTANIE

Odpowiedzialność osobistaEz 18, 25–28

W czasach Ezechiela pojęcie odpowiedzialności osobistej nie było znane. Prorok idzie dalej: człowiekowi nie będą policzone grzechy, jeśli się nawróci.

KSIĘGA: Księga Ezechiela • AUTOR: Ezechiel • CZAS POWSTANIA: Na wygnaniu w Babilonii (586–538 r. przed Chr.) i po powrocie (redakcja) • KATEGORIA: wizja prorocka


PROROCTWO I APOKALIPSA • Przypomnijmy: trzecia z wielkich ksiąg prorockich różni się od poprzednich, klasycznych proroctw tym, że spotykamy tu także elementy apokaliptyki. Do proroctwa należy ścisły związek wyroczni z sytuacją historyczną, wielkie tematy miłości Jahwe i grzechu ludu, niewiernej Oblubienicy oraz formy wyroczni. Do apokaliptyki nawiązują wizje rydwanu (rozdział 1), doliny suchych kości (rozdział 37) oraz wizje nowej świątyni i miasta świętego (od rozdziału 40) • Księga dzieli się na wprowadzenie i trzy części • wstęp (1–3) to opis powołania Ezechiela • część pierwsza (4–24) – wyrocznie przeciw Jerozolimie • część druga (25–32) – mowy przeciw narodom pogańskim • część trzecia (33–48) – wyrocznie zapowiadające odrodzenie Izraela. Ezechiel adresuje swe wyrocznie do Izraelitów przebywających na wygnaniu w Babilonii.

Z OJCA NA SYNA? • Rozdział 18 jest w całości poświęcony odpowiedzialności osobistej, regule, która w czasach Ezechiela nie była znana. Bóg w słowach skierowanych do Ezechiela przywołuje żydowskie przysłowie o odpowiedzialności przechodzącej z ojca na syna: Ojcowie jedli zielone winogrona, a zęby ścierpły synom. Bóg kilkakrotnie powtarza w rozdziale: Umrze tylko ta osoba, która zgrzeszyła • Ezechiel pisze
także o odpowiedzialności zbiorowej (w rozdziałach 16 i 23).

BRAMA NAWRÓCENIA • Odpowiedzialność osobista nie polega jedynie na tym, że syn nie odpowiada za grzechy ojca, ale rozciąga się dalej: człowiekowi nie będą policzone jego czyny – jeśli się nawróci. Temu poświęcony jest fragment, który usłyszymy w pierwszym czytaniu: sile osobistej decyzji człowieka o nawróceniu bądź odstąpieniu od Boga.

Szersza analiza czytania dostępna jest w książkowej wersji cyklu “Jutro Niedziela”, TUTAJ oraz w wersji EBOOK.

[margincarouselwidget heading=”]


[/margincarouselwidget]

PSALM

Przewiny młodości  Ps 25 (24), 4–5. 6–7. 8–9

Modlitwa nawróconego: Nie pamiętaj mi win mej młodości. Psalm 25 to modlitwa w niebezpieczeństwie.

PSALM 25 • AUTOR: lewita • CZAS POWSTANIA: powygnaniowy, po 538 r. przed Chr.


OD A DO Z • Psalm 25 jest psalmem alfabetycznym – następujące po sobie hebrajskie wersety rozpoczynają się od kolejnych liter hebrajskiego alfabetu. Niestety tej prawidłowości nie przekazuje tłumaczenie • Psalm jest zatytułowany: Modlitwa w niebezpieczeństwie. To połączenie uwielbienia Boga z prośbą o wybawienie z trudnej sytuacji: Oddal udręki mojego serca, wyzwól mnie z moich ucisków! Psalm, choć dominuje w nim bardzo osobisty ton, jest prawdopodobnie modlitwą, którą zanosiła w świątyni wspólnota Izraela na wygnaniu. Pośród piętrzących się niebezpieczeństw i otaczających ich wrogów Izraelici ufają w miłosierdzie Tego, który odpuszcza im grzechy i uczy ich chodzić Jego ścieżkami.

SZEŚĆ WERSETÓW • Usłyszymy sześć wersetów z Psalmu 25, które kontynuują temat obecny już w pierwszym czytaniu. Zawierają one prośbę psalmisty, by Pan nie wspominał grzechów i przewin młodości.

[margincarouselwidget heading=”]


[/margincarouselwidget]

DRUGIE CZYTANIE

Ogołocenie  Flp 2, 1–11

Święty Paweł wyjaśnia, jak i po co Syn Boży stał się człowiekiem. Ogołocił się z Bożej chwały i mocy i przyjął w pełni warunki i ograniczoność życia człowieka.

LIST DO FILIPIAN • NADAWCA: św. Paweł • ADRESACI: wspólnota chrześcijańska w Filippi • MIEJSCE POWSTANIA: Efez, Cezarea bądź Rzym • CZAS POWSTANIA: 54–57 r. (Efez), 57–59 r. (Cezarea) lub 60–64 r. (Rzym)


WSPÓLNOTA NAWRÓCONYCH • Od zeszłego tygodnia poznajemy fragmenty listu do Filipian. To krótki, zaledwie czterorozdziałowy list, jeden z listów więziennych • Paweł przebywał w Filippi ok. 48/49 r., podczas drugiej podróży misyjnej. Z prowadzonych badań archeologicznych i historycznych wynika, że tamtejsza wspólnota składała się z chrześcijan nawróconych z pogaństwa (kolonistów rzymskich, Greków i Traków), nie było tam zaś żydów (brak synagogi). Żyły tam bogate, niezależne kobiety: Lidia zajmująca się handlem purpurą (Dz 16, 14–15. 40) oraz Ewodia i Syntycha (Flp 4, 2–3).

CIERPIENIA, PRAGNIENIA • Po opisie cierpień znoszonych przez Pawła dla Ewangelii, który dominuje w rozdziale 1, apostoł przechodzi do
wezwań skierowanych do wspólnoty (Flp 1, 27). Docenia ich wysiłek, by zachować wiarę, który nazywa ich wspólną walką. W 2 rozdziale Paweł wyraża pragnienie, aby w swojej jednomyślności i pokornej służbie Filipianie naśladowali myśli i pragnienia Chrystusa Sługi.

Z 2 ROZDZIAŁU • Czytanie, które usłyszymy, jest podzielone na dwa fragmenty • pierwszy to apel Pawła o jedność i pokorę • drugi, który ksiądz może pominąć, to hymn o kenozie Jezusa Chrystusa, czyli opisujący ogołocenie, uniżenie Syna Bożego.

Szersza analiza czytania dostępna jest w książkowej wersji cyklu “Jutro Niedziela”, TUTAJ oraz w wersji EBOOK.

[margincarouselwidget heading=”]


[/margincarouselwidget]

EWANGELIA

O dwóch synach Mt 21, 28-32

Łatwiej się nawrócić poganom i niewierzącym niż pobożnym czczącym Boga tylko wargami. W ostatnim tygodniu swej misji Jezus ostrzega faryzeuszy. I nas.

EWANGELISTA: św. Mateusz • CZAS POWSTANIA: 70–80 r. • KATEGORIA: przypowieść • MIEJSCE NAUCZANIA: Jerozolima, świątynia • CZAS: 33 r. • NADAWCA: Jezus • ADRESACI: zgromadzeni w świątyni • WERSJE: brak


O KSIĘDZE • W niedzielnej liturgii kontynuujemy lekturę fragmentów piątej księgi Ewangelii św. Mateusza: wypełnianie się królestwa (rozdziały 19–25). Przypomnijmy: podział Ewangelii Mateusza według wielu naukowców odpowiada Pięcioksięgowi Mojżesza. Jezus przedstawiony jest jako Nowy Mojżesz, ustanawiający na Górze Błogosławieństw Prawo królestwa Bożego. • Księga pierwsza: program królestwa (Mt 3–7) • księga druga: przepowiadanie królestwa (Mt 8–10)  księga trzecia: tajemnice królestwa (Mt 11, 1–13, 52) • księga czwarta: Kościół jako zaczątek królestwa (Mt 13, 53–18, 35).

W OGNIU KRYTYKI • To kluczowy dla Jezusa, ostatni tydzień jego ziemskiej misji. Rozdział 21 rozpoczyna się od opisu wjazdu Jezusa do Jerozolimy. Swe pierwsze kroki skierował On do świątyni, skąd wyrzucił wszystkich sprzedających i kupujących, potem uzdrowił chorych i niewidomych. Nazajutrz, po nocy spędzonej w Betanii (werset 17), Jezus wrócił do Świątyni Jerozolimskiej: tam nauczał w przypowieściach oraz prowadził dysputy z faryzeuszami i saduceuszami (21, 23–23, 38). Pozostawał w ogniu krytyki przywódców ludu, którzy kwestionowali jego autorytet i dokonywane znaki. Do nich przede wszystkim Jezus kieruje przypowieść.

JEZUS NAUCZA • Usłyszymy jedną z opowiedzianych podczas nauczania w świątyni przypowieści: o dwóch synach. Znajdziemy ją tylko u Mateusza. Ilustruje ona prawdę kierowaną do arcykapłanów i starszych ludu: celnicy i nierządnice wchodzą przed wami do królestwa niebieskiego. To temat obecny także w pierwszym czytaniu: zawsze jest czas na nawrócenie, zmianę swego postępowania.

Szersza analiza Ewangelii dostępna jest w książkowej wersji cyklu “Jutro Niedziela”, TUTAJ oraz w wersji EBOOK.


[gallerywidget_item id='13416' title='' content='Nawrócenie świętego Agustyna, Fra Angelico, XIII w.']
[gallerywidget_item id='13417' title='' content='Nawrócenie św. Pawła, Caravaggio, 1600 r., Bazylika Najświętszej Maryi Panny Wszystkich Ludzi, Rzym']
[gallerywidget_item id='13418' title='' content='znaczek pocztowy ze św. Edytą Stein wydany w 1983 roku']
[gallerywidget_item id='13419' title='' content='ikona Dobrego Łotra, anonimowy artysta szkoły moskiewskiej']
[gallerywidget_item id='13420' title='' content='grafika przedstawiająca św. Ignacego Loyolę leczącego rany']
[gallerywidget_item id='13421' title='' content='Modlitwa św. Franciszka przed cudownym krucyfiksem, Giotto, 1297-99 r., fresk z bazyliki św. Franciszka w Asyżu, Włochy']

Reklama

Dołącz do naszych darczyńców. Wesprzyj nas!

Najciekawsze artykuły

co tydzień w Twojej skrzynce mailowej

Raz w tygodniu otrzymasz przegląd najważniejszych artykułów ze Stacji7

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
Reklama
WIARA I MODLITWA
Wspieraj nas - złóż darowiznę