Jutro Niedziela – V zwykła A

Chrześcijanin to ktoś, kto innym pokazuje kierunek i oświetla drogę.

ks. Marcin Kowalski
ks. Marcin
Kowalski
zobacz artykuly tego autora >
ks. Przemysław Śliwiński
ks. Przemysław
Śliwiński
zobacz artykuly tego autora >

Polub nas na Facebooku!

Jutro Niedziela – V zwykła A
Chrześcijanin to ktoś, kto innym pokazuje kierunek i oświetla drogę.

PUNKT WYJŚCIA


PIĄTA NIEDZIELA ZWYKŁA • rok A • KOLOR SZAT: zielony • KOLEKTA: Modlimy się do Boga, by strzegł swojej rodziny i zawsze otaczał nas swoją opieką • CZYTANIA: Księga Izajasza 58, 7–10 • Psalm 112 (111), 4–5. 6–7. 8a. 9 • Pierwszy List do Koryntian 2, 1–5 • Ewangelia wg św. Mateusza 5, 13–16

 

• CHMURA SŁOWA •

 

STO SŁÓW


W Liturgii Słowa najczęściej pada słowo „światło”. Ale w różnych fascynujących znaczeniach. Psalm przypomina, że to Bóg jest światłem, światłem dla prawego człowieka. Chodzi o światło zewnętrzne, zewnętrzny punkt odniesienia, jakby latarnię morską dla żeglarzy na morzu, która człowiekowi pozwala obrać właściwy kierunek postępowania.

PIERWSZE CZYTANIE mówi dwukrotnie o „twoim świetle”. Nie na zewnątrz, ale świetle wewnętrznym. Takie światło według proroka roznieca się w konsekwencji prawego, sprawiedliwego, harmonijnego życia.

W Ewangelii Jezus przekracza obie metafory. Mówi o człowieku błogosławieństw tak, jak psalmista mówił o Bogu. Światło, które jest w człowieku, przedstawia mocniej niż Izajasz: Nie tylko znajduje się ono w nas. Człowiek jest, a właściwie może być światłem i jak rozświetlone miasto na górze wskazywać innym właściwy kierunek.

To wezwanie do świadectwa. Jesteś światłem, możesz być światłem, bądź światłem.

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst I czytania

(Iz 58, 7–10)

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Tak mówi Pan:

«Dziel swój chleb z głodnym, do domu wprowadź biednych tułaczy, nagiego, którego ujrzysz, przyodziej i nie odwracaj się od współziomków.

Wtedy twoje światło wzejdzie jak zorza i szybko rozkwitnie twe zdrowie. Sprawiedliwość twoja poprzedzać cię będzie, chwała Pańska iść będzie za tobą. Wtedy zawołasz, a Pan odpowie, wezwiesz pomocy, a On rzeknie: „Oto jestem!”

Jeśli u siebie usuniesz jarzmo, przestaniesz grozić palcem i mówić przewrotnie, jeśli podasz twój chleb zgłodniałemu i nakarmisz duszę przygnębioną, wówczas twe światło zabłyśnie w ciemnościach, a twoja ciemność stanie się południem».

Oto słowo Boże.

[01][02]

PIERWSZE CZYTANIE

Światło jak zorza Iz 58, 7–10

Po powrocie z wygnania Izraelici ochoczo pokutowali. Jednocześnie czynili zło. Izajasz to piętnuje i zachęca do dobrych czynów. „Wtedy twe światło zabłyśnie w ciemnościach”.

KSIĘGA: Izajasza • AUTOR: Trito-Izajasz • CZAS POWSTANIA: II poł. VI w. – I poł. V w. przed Chr. (po wygnaniu babilońskim) • KATEGORIA: mowa prorocka.


TRZECI IZAJASZ • Wiele razy słyszeliśmy już w tym roku liturgicznym fragmenty Księgi Izajasza, ale pierwszy raz usłyszymy fragment ostatniej, trzeciej części księgi (rozdziały 56–66) • Autor to anonimowy prorok, umownie: Trito-Izajasz, mający związek z myślą Izajasza. Działał w Palestynie w czasie powrotu z wygnania. W swoim dziele podkreśla świętość Boga i Jerozolimy oraz rysuje wizję czasów ostatecznych, w których zbawienie ma objąć wszystkie narody • Trito-Izajasz mówi do Izraelitów powracających z niewoli babilońskiej. Żyją w swoim kraju trochę jak obcy, otoczeni przez cudzoziemców i tych, którzy osiedlili się tu podczas ich nieobecności. To rodzi pytania i wątpliwości. Co oznacza obecność pogan w Ziemi Obiecanej? Czyżby Bóg wybrał i pobłogosławił narody pogańskie w miejsce niewiernego Izraela? Jaki jest więc dalszy sens bycia Izraelitą i zachowywania Prawa?

PRAWDZIWY POST • Fragment 58 rozdziału często słyszymy w zupełnie innym kontekście: u progu Wielkiego Postu, gdyż mówi, czym jest prawdziwy post • Mówi Izajasz: Otóż w dzień waszego postu wy znajdujecie sobie zajęcie i uciskacie waszych robotników. Otóż pościcie wśród waśni i sporów. Nie pośćcie tak […]. Czy to jest post, jaki ja uznaję, dzień, w którym człowiek się umartwia? Czy zwieszanie głowy jak sitowie i użycie woru z popiołem za posłanie – czyż to nazwiesz postem i dniem miłym Panu? W końcu Izajasz tłumaczy, jak powinien wyglądać prawdziwy post: Czyż nie jest raczej postem, który ja wybieram: rozerwać kajdany zła, rozwiązać więzy niewoli, wypuścić na wolność uciśnionych i wszelkie jarzmo połamać?

HARMONIA ŻYCIA • W tym dokładnie miejscu, właściwie w środku zdania mówiącego o sensie prawdziwego postu, rozpoczyna się treść pierwszego czytania. Wysłuchajmy skierowanego do Izraelitów apelu proroka o to, by ich postępowanie harmonizowało z zanoszonymi modlitwami.

 

Szersza analiza czytania dostępna jest w najnowszej, książkowej wersji cyklu “Jutro Niedziela”, TUTAJ oraz w wersji EBOOK.

 

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst psalmu

(Ps 112 (111), 4–5. 6–7. 8a. 9)

Refren: Wschodzi w ciemnościach jak światło dla prawych.

Albo: Alleluja.

On wschodzi w ciemnościach jak światło dla prawych, * łagodny, miłosierny i sprawiedliwy. Dobrze się wiedzie człowiekowi, który z litości pożycza * i swoimi sprawami zarządza uczciwie.

Sprawiedliwy nigdy się nie zachwieje * i pozostanie w wiecznej pamięci. Nie przelęknie się złej nowiny, * jego mocne serce zaufało Panu.

Jego wierne serce lękać się nie będzie. * Rozdaje i obdarza ubogich, jego sprawiedliwość będzie trwała zawsze, * wywyższona z chwałą będzie jego potęga.

[01][02]

 

PSALM

Światło dla prawych Ps 112 (111), 4–5. 6–7. 8a. 9

Nie tylko warto, ale trzeba być człowiekiem sprawiedliwym i uczciwym, aby w sercu człowieka zabłysło światło.

PSALM 112 • AUTOR: lewita • CZAS POWSTANIA: po wygnaniu babilońskim, po 538 r. przed Chr.


BLIŹNIACZE PSALMY • Kompozycją i charakterem ten psalm jest ściśle związany z Psalmem 111 (nazywa się je psalmami bliźniaczymi), który wychwala Jahwe. Zazwyczaj umieszcza się go wśród psalmów mądrościowych, które chwalą sprawiedliwych, opierających swe życie na posłuszeństwie Bożemu Słowu i Torze • Niektórzy sugerowali, że był wykorzystywany w Świątyni Jerozolimskiej podczas liturgii dziękczynienia czy udzielania błogosławieństwa. Jeszcze inni twierdzą, że utwór mógł służyć jako swego rodzaju psalm wejścia witający pielgrzymów wkraczających na Syjon.

PSALM ALFABETYCZNY • Psalm 112 to psalm alfabetyczny, skomponowany w formie akrostychu. Każdy następny wers w oryginale zaczyna się od kolejnej litery alfabetu hebrajskiego • Zalicza się go psalmów allelujatycznych, rozpoczynających się od wezwania „Alleluja”, „chwalcie Pana”.

UCZCIWOŚĆ W CENIE • Motyw światła oraz pochwała człowieka, który prowadzi uczciwe, sprawiedliwe życie, to elementy, z powodu których psalm został wybrany do dzisiejszej liturgii słowa.

 

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst II czytania

(1 Kor 2, 1–5)

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Bracia, przyszedłszy do was, nie przybyłem, aby błyszcząc słowem i mądrością, głosić wam świadectwo Boże.

Postanowiłem bowiem, będąc wśród was, nie znać niczego więcej, jak tylko Jezusa Chrystusa, i to ukrzyżowanego. I stanąłem przed wami w słabości i w bojaźni, i z wielkim drżeniem. A mowa moja i moje głoszenie nauki nie miały nic z uwodzących przekonywaniem słów mądrości, lecz były ukazywaniem ducha i mocy, aby wiara wasza opierała się nie na mądrości ludzkiej, lecz na mocy Bożej.

Oto słowo Boże. 

[01][02]

 

DRUGIE CZYTANIE

Między retoryką a Ewangelią 1 Kor 2, 1–5
Paweł był wykształconym mówcą. A jednak wyrzeka się skutecznych zasad retoryki i sposobów skutecznego przekonywania. Zna i głosi tylko Jezusa Chrystusa.

KSIĘGA: Pierwszy List do Koryntian • NADAWCA: św. Paweł i Sostenes • ADRESACI: Wspólnota chrześcijańska w Koryncie • CZAS POWSTANIA: ok. 54 r.• MIEJSCE POWSTANIA: Efez.


KORYNCKIE FRAKCJE • Przypomnijmy, że w kolejne niedziele słuchamy wybranych fragmentów Pierwszego Listu św. Pawła do Koryntian. List najlepiej pokazuje, jak znakomicie apostoł potrafił odnieść swe rozważania teologiczne do aktualnych problemów wspólnoty. Obecnie Paweł rozprawia się z pierwszym problemem, który dotknął wspólnotę chrześcijan w Koryncie: z podziałami. Wspólnota, traktując apostołów jak współzawodniczących ze sobą filozofów i retorów, skupia się w grupach Apollosa, Pawła, Kefasa, a nawet Chrystusa.

MĄDROŚĆ KRZYŻA • Jak już wiemy, na kanwie problemu podziałów wśród wspólnoty w Koryncie Paweł głosi naukę o wyższości mądrości Bożej nad mądrością ludzką, partykularną. To mądrość Krzyża. Jezus stał się mądrością chrześcijan, choć w oczach świata jest ona traktowana jako coś „niemocnego”.

ZNAĆ TYLKO CHRYSTUSA • Przed nami początek 2 rozdziału. Usłyszymy świadectwo Pawła o tym, co jest dla niego jedyną wiedzą i mądrością: co stoi u podstaw jego głoszenia. Zauważmy, że Paweł ma świadomość, iż dzięki temu wiara Koryntian będzie się opierała nie na mądrości ludzkiej, lecz na mocy Bożej.

 

O świadectwie św. Pawła przeczytasz więcej w najnowszej, książkowej wersji cyklu “Jutro Niedziela”, dostępnej TUTAJ oraz w wersji EBOOK.

 

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst Ewangelii

(Mt 5, 13–16)

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza 

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Wy jesteście solą ziemi. Lecz jeśli sól utraci swój smak, czymże ją posolić? Na nic się już nie przyda, chyba na wyrzucenie i podeptanie przez ludzi.

Wy jesteście światłem świata. Nie może się ukryć miasto położone na górze. Nie zapala się też lampy i nie umieszcza pod korcem, ale na świeczniku, aby świeciła wszystkim, którzy są w domu.

Tak niech wasze światło jaśnieje przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego, który jest w niebie».

Oto słowo Pańskie.

[01][02]

EWANGELIA

Miasto, światło i sól Mt 5, 13–16

Do tych, których Jezus chwilę wcześniej nazwał „błogosławionymi”, teraz mówi: Jesteście solą ziemi, Jesteście światłem świata. To trudne wezwanie do wiarygodności.

EWANGELISTA: św. Mateusz • CZAS POWSTANIA: 70–80 r.KATEGORIA: mowa • CZAS AKCJI: ok. 30 r. • MIEJSCE NAUCZANIA: Góra Błogosławieństw • KTO
MÓWI:
Jezus • SŁUCHACZE: uczniowie, tłum.


KAZANIE NA GÓRZE • Kontynuujemy słuchanie konstytucji królestwa niebieskiego, czyli Kazania na górze. W zeszłym tygodniu słyszeliśmy jego początek, czyli znane Osiem błogosławieństw.

MIASTO NA GÓRZE • Do ubogich, cierpiących, płaczących, przegranych, których przed chwilą nazwał „błogosławionymi”, Jezus zwraca się, nazywając ich „solą i światłem”. Zwróćmy uwagę, że to wezwanie do praktykowania błogosławieństw, które Jezus właśnie ogłosił na górze. Nie są one drogą dla nielicznych, ale dla wszystkich uczniów Jezusa. Dzięki ich praktykowaniu staną się oni solą i światłością świata.

 

Szersza analiza Ewangelii dostępna jest w najnowszej, książkowej wersji cyklu “Jutro Niedziela”, TUTAJ oraz w wersji EBOOK.

 

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7


 

 



ks. Marcin Kowalski

ks. Marcin Kowalski

prezbiter diecezji kieleckiej, doktor nauk biblijnych, doktorat obronił na Papieskim Instytucie Biblijnym w Rzymie, wykładowca Pisma Świętego w Wyższym Seminarium Duchownym w Kielcach oraz w Lublinie, adiunkt przy katedrze Teologii Biblijnej i Proforystyki w Instytucie Nauk Biblijnych KUL, redaktor naczelny kwartalnika biblijnego The Biblical Annals, sekretarz Stowarzyszenia Biblistów Polskich III kadencji. Jego pasją naukową i duszpasterską jest Biblia, w szczególności listy św. Pawła. Moderator Dzieła Biblijnego, autor scenariuszy i prowadzący programy telewizyjne i radiowe, współpracownik Stacji 7 i współtwórca cyklu Jutro Niedziela.

Zobacz inne artykuły tego autora >
ks. Przemysław Śliwiński

ks. Przemysław Śliwiński

Kapłan Archidiecezji Warszawskiej. Pochodzi z Lubawy. Ukończył studia specjalistyczne na Wydziale Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Santa Croce w Rzymie. Jesienią 2013 roku, objął stanowisko rzecznika prasowego Archidiecezji Warszawskiej oraz dyrektora Archidiecezjalnego Centrum Informacji. Wykłada edukację medialną w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym w Warszawie. Na Stacji7.pl jest autorem wielu artykułów oraz popularnego cyklu Jutro Niedziela.

Zobacz inne artykuły tego autora >
ks. Marcin Kowalski
ks. Marcin
Kowalski
zobacz artykuly tego autora >
ks. Przemysław Śliwiński
ks. Przemysław
Śliwiński
zobacz artykuly tego autora >

Ks. Kowalski: chrześcijaństwo nadaje życiu smak

Kiedy Jezus mówi, że mamy być solą świata, sugeruje, że chrześcijanie w tym świecie nadają smak życiu - mówił ks. Marcin Kowalski, współautor książki "Jutro Niedziela", w poranku Siódma9 opowiadając o Ewangelii, którą usłyszymy w najbliższą niedzielę.

Polub nas na Facebooku!

Ks. Kowalski: chrześcijaństwo nadaje życiu smak
Kiedy Jezus mówi, że mamy być solą świata, sugeruje, że chrześcijanie w tym świecie nadają smak życiu - mówił ks. Marcin Kowalski, współautor książki "Jutro Niedziela", w poranku Siódma9 opowiadając o Ewangelii, którą usłyszymy w najbliższą niedzielę.

W niedzielnej Ewangelii usłyszmy o dwóch obrazach: soli i świetle. I to właśnie o nich opowiedział ks. Marcin Kowalski.

Sól w starożytności to była rzecz bardzo cenna dla ludzi. Żydzi pozyskiwali ją z Morza Martwego. Dodawali jej oczywiście do żywności, żeby ją konserwować, a także do posiłku. Dzięki temu żywność miała swój smak. Ale także w starożytności znano taką ceremonię, którą nazywano spożywaniem soli, kiedy dwie strony, zasiadając do wspólnego podpisania kontraktu czy zawarcia przymierza, spożywały po szczypcie soli. To oznaczało przyjaźń między nimi, taką relację, która się nie zepsuje, która będzie trwała lata i w której obie strony powinny być sobie nawzajem wierne. Sól ma więc oprócz tego praktycznego waloru także walor symboliczny.

Ks. Marcin Kowalski podkreśla, że często chrześcijaństwo kojarzy nam się z ascetyzmem, który odbiera smak i radość życia, a przecież “jak stwierdza Jezus, jest wręcz przeciwnie – to jest to, co daje właściwy smak naszemu życiu”.

Ma także konserwować to życie, czyli chronić od zepsucia. Nasz styl życia, nasza moralność, nasze ewangeliczne życie mają ten świat chronić przed grzechem, który go psuje. Ale w tym ukrywa się też bardzo piękny obraz i bardzo piękne zaproszenie do tego, żebyśmy spożywali tę szczyptę soli z innymi, czyli żebyśmy byli przyjaciółmi tych ludzi, do których Bóg nas posyła, z którymi żyjemy, żebyśmy przez ten ludzki wymiar relacji wprowadzali innych w przymierze także z Panem Bogiem, w Jego bliskość.

We fragmencie niedzielnej Ewangelii Jezus porównuje chrześcijan również do światła, co – jak podkreśla ks. Kowalski – jest ciekawym obrazem, ponieważ słowo to zazwyczaj przypisuje się Bogu, “tzn. o Nim mówi się, że jest światłością. A tutaj mówi się o tym, że my jesteśmy światłością”.

Światło jest w nas, zostało w nas złożone. Bóg w nas mieszka razem ze swoim słowem, ze swoim duchem, że swoją miłością. Mamy być jak miasto położne na górze – mamy świecić dla innych. (…) Mamy być miastem, które wyznaczy innym kierunek, kierunek ku królestwu Bożemu. To piękne życie pełne smaku, pełne światła mamy pokazywać my, chrześcijanie”.

 

Siódma9, kh/Stacja7

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7


 

 



Copy link
Powered by Social Snap