30 scen z życia Maryi

Ile razy dziennie przeglądamy się w lustrze?

Aneta Liberacka
Aneta
Liberacka
zobacz artykuly tego autora >

Poprawiamy włosy, makijaż, robimy miny, ćwiczymy uśmiechy, oglądamy prawy i lewy profil. Oceniamy siebie. A gdyby zajrzeć do naszego lustra głębiej? Zastanowić się, kogo tam widzimy, kto jest po drugiej stronie?

Czy jesteśmy choć trochę podobne do Tej, która jest wzorem?

Każda z nas pewnie chciałaby być Jej odbiciem. Bo każda z nas chciałaby być doskonała. Piękna, spokojna, silna, odważna, pokorna, inteligentna, kochająca, zapobiegliwa. Taka była Maryja. Gdy próbujemy odnaleźć Ją w sobie, natychmiast przychodzi myśl: nigdy taka nie będę, Jej było łatwiej, Bóg ją wybrał, była uprzywilejowana…

A Maryja żyła jak my. Miała problemy takie jak my. Borykała się z podobnymi pytaniami i troskami. Każdego dnia walczyła o swoje ideały, troszczyła się o najbliższych, wypełniała codzienne obowiązki. Jak my.

30 scen z życia Maryi

W pogoni za szczęściem czasem gubimy najważniejszy cel i chcemy bardziej mieć niż więcej być. A Ona? W pełni wolna, szczęśliwa i utwierdzona w swoim powołaniu, tak zwyczajnie przychodzi nam z pomocą. Wyznacza drogę wyjścia z każdej sytuacji. Pokazuje rozwiązania w sytuacjach beznadziejnych.

W 30. krótkich rozważaniach możemy odnaleźć siebie. Tak żyjemy my, współczesne „Maryje”.

Jesteśmy kobietami trudnych wyborów, ważnych decyzji, kobietami własnych przekonań a czasem trudnych dróg. Każdego dnia podejmujemy trud zbawiania świata i siebie, dążymy do świętości. Dokładnie tak samo jak Maryja.

Usiądźmy wygodnie w swoim fotelu, weźmy do ręki Pismo Święte i zanurzmy się w 30 scen z życia Maryi. Każda z nas odnajdzie tam siebie. Takie jesteśmy. Takie jak Ona.


Poniższe rozważania na podstawie własnych przeżyć, spotkań, rozmów opracowały: Alicja Samolewicz – Jeglicka, Brygida Grysiak, Dorota Smoleń, Renata Chruściel, Judyta Syrek, Aneta Liberacka.



30 scen z życia Maryi



Scena 1: Oto poczniesz i porodzisz syna

Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?


Scena 2: Oto ja Służebnica Pańska

Niech mi się stanie według słowa Twego


 Scena 3: Pełna łaski

Oto bowiem błogosławić mnie będą odtąd wszystkie pokolenia, gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny


Scena 4: Bądź pozdrowiona

Posłał Bóg anioła Gabriela, do Dziewicy poślubionej mężowi


Scena 5: Poruszyło się dzieciątko w jej łonie

Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi,

poruszyło się dzieciątko w jej łonie,

a Duch Święty napełnił Elżbietę


 Scena 6: Rozproszył pyszniących się

Okazał moc swego ramienia, rozproszył pyszniących się

zamysłami serc swoich


 Scena 7: Raduje się duch mój

Wielbi dusza moja Pana i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy


 Scena 8: Czas rozwiązania

„Kiedy tam przebywali, nadszedł dla Maryi czas rozwiązania.

Porodziła swego pierworodnego Syna, owinęła Go w pieluszki

i położyła w żłobie”


 Scena 9: Ona, On i Niemowlę

Pasterze udali się też z pośpiechem i znaleźli

Maryję, Józefa i Niemowlę, leżące w żłobie   


Scena 10: Nadano mu imię

Nadano Mu imię Jezus, którym Je nazwał anioł,

zanim się poczęło w łonie Matki


Scena 11: Ofiarowanie w świątyni

Gdy potem upłynęły dni ich oczyszczenia według Prawa Mojżeszowego, przynieśli Je do Jerozolimy, aby Je przedstawić Panu


Scena 12: Twoją duszę miecz przeniknie

Symeon zaś błogosławił Ich i rzekł do Maryi, Matki Jego: (…)

A Twoją duszę miecz przeniknie, aby na jaw wyszły zamysły serc wielu


Scena 13: Wstań i uchodź do Egiptu

Oto anioł Pański ukazał się Józefowi we śnie i rzekł:

« Wstań, weź Dziecię i Jego Matkę i uchodź do Egiptu;

pozostań tam, aż ci powiem


Scena 14: Dziecię zaś rosło

Dziecię zaś rosło i nabierało mocy, napełniając się mądrością,

a łaska Boża spoczywała na Nim


Scena 15: Rzeź niewiniątek

Herod wpadł w straszny gniew. Posłał oprawców do Betlejem

i całej okolicy i kazał pozabijać wszystkich chłopców

w wieku do lat dwóch


Scena 16: Odnalazła Go w Świątyni

Synu, czemuś nam to uczynił? Oto ojciec Twój i ja z bólem serca szukaliśmy Ciebie     


Scena 17: Życie w Nazarecie

A Matka Jego chowała wiernie wszystkie te wspomnienia w swym sercu. Jezus zaś czynił postępy w mądrości, w latach i w łasce u Boga i u ludzi


Scena 18: Nie moja sprawa

Czyż to moja lub Twoja sprawa, Niewiasto?


Scena 19: Zabrakło wina

Zróbcie wszystko cokolwiek wam powie


Scena 20: Któż jest moją matką?

Oto Twoja Matka i bracia na dworze pytają się o Ciebie. Odpowiedział im: Któż jest moją matką…? I spoglądając na siedzących dokoła Niego rzekł: Oto moja matka i moi bracia. Bo kto pełni wolę Bożą, ten Mi jest bratem, siostrą i matką


Scena 21: Obok Krzyża

A obok krzyża Jezusowego stały:

Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena      


Scena 22: Oto Matka Twoja

Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował,

rzekł do Matki : Niewiasto, oto syn Twój. Następnie rzekł do ucznia:

Oto Matka twoja


Scena 23: Wziął ją do siebie

I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie


Scena 24: Trwali na modlitwie

Wszyscy oni trwali jednomyślnie na modlitwie razem z niewiastami, Maryją, Matką Jezusa, i braćmi Jego


Scena 25: Wiara czyni cuda

Na to On rzekł do nich: O nierozumni, jak nieskore są wasze serca do wierzenia we wszystko, co powiedzieli prorocy!


Scena 26: Jak dobrze Twym dzieckiem być!

W Jej ramionach znajdziesz spokój i uchronisz się od zła


Scena 27: W imię Jego głoszone będzie nawrócenie

Rzekł do nich: Tak jest napisane: Mesjasz będzie cierpiał i trzeciego dnia zmartwychwstanie, w imię Jego głoszone będzie nawrócenie i odpuszczenie grzechów wszystkim narodom


Scena 28: Zawsze w cieniu

Kobiety, matki jak Maryja Matka Zbawiciela, która przebywała wśród Apostołów, pozostają w cieniu ale zawsze z mądrą i cierpliwą radą i pomocą


Scena 29: Tu była, tu jest

Matka Jezusowa, jak w niebie doznaje już chwały co do ciała i duszy, będąc obrazem i początkiem Kościoła mającego osiągnąć pełnię w przyszłym wieku, tak tu na ziemi […] przyświeca Ludowi Bożemu pielgrzymującemu jako znak pewnej nadziei i pociechy


Scena 30: Królować będziemy

Jeśli trwamy w cierpliwości, wespół z Nim też królować będziemy


Łąki nadal umajone!

Czy Maryja stała się dla nas Bramą Niebieską?


wklejkaWybrałamŻycie

Aneta Liberacka

Aneta Liberacka

Dyrektor i redaktor naczelny Stacji7.pl, z wykształcenia matematyk, doświadczenie zawodowe jako manager zdobywała w takich korporacjach jak Comarch czy HP, prowadząc projekty w Europie, Ameryce Środkowej i krajach arabskich. Mama czwórki dzieci, chętnie zabierająca głos w sprawach rodzinnych. Pochodzi z Koziebród - miejscowości, w której znajduje się przepiękne sanktuarium Maryjne.

Zobacz inne artykuły tego autora >
Aneta Liberacka
Aneta
Liberacka
zobacz artykuly tego autora >

Scena 1: Oto poczniesz i porodzisz Syna

Jakże się to stanie, skoro nie znam męża ?

Poznali się na studiach.

On mówi, że była inna niż wszystkie dziewczyny – bardzo elegancka. Zawsze dbała nawet o najdrobniejszy szczegół w swoim ubiorze. I jeździła samochodem. Ale nie z wygody. Miała siostrę z zespołem Downa. Odbierała ją z przedszkola.

Ona mówi, że był zawsze uśmiechnięty. Chłopak, dla którego nie ma sytuacji bez wyjścia. Kochał piłkę nożną.

Po ślubie wyjechali w długą podróż. Kupili bilet do Australii, tylko w jedną stronę. Planowali spędzić tam całe życie i zrealizować największe pragnienie – stworzyć dużą rodzinę.  Wytrzymali rok. Ale przeżyli wyjątkowe Boże Narodzenie – na plaży.

Po powrocie do Polski zaczęły się spełniać ich pragnienia. Znaleźli pracę. Urodziła się ich pierwsza córka – Magda. A potem na świat przychodziły kolejne dzieci: Zuzia, Karol i Konstancja zwana Tunią. Powrót był błogosławieństwem. Byli o tym mocno przekonani.

Scena 1: Oto poczniesz i porodzisz Syna

Po czwartym dziecku przyszedł kryzys. On miał kłopoty w pracy, ona była zmęczona byciem matką. Chciała odpocząć. Zorganizować się na nowo. Bała się kolejnej ciąży. I wtedy wydarzyło się coś dziwnego. Była Wielka Sobota, poszli na Liturgię Paschalną. Słuchali czytań i psalmów. Śpiewali i modlili się całą noc. Niezapomniane dla niej stały się słowa jednej z pieśni – o ofierze Abrahama – jego niezłomna wiara, gotowość do poświęceń i totalne zaufanie do Boga Ojca. Nigdy nie poczuła się tak wolna. Nigdy nie poczuła tak wyraźnie, jak przestaje się bać. Jak otwiera się na życie. Wkrótce począł się Jurek. Termin narodzin Jurka: 25 grudnia 2010 roku, Boże Narodzenie!

Zwiastowanie to nie był jeden moment w historii świata. Zwiastowanie dokonuje się każdego dnia. Każde kolejne dziecko jest przyjściem Boga na świat.


Maryjo, która sama przyjmowałaś niespodziewaną nowinę, pomóż wszystkim kobietom, które boją się przyjąć nowe życie. Dodaj im odwagi i siły, by potrafiły zaufać i powierzyć wszystko Bogu Ojcu.



Scena 2: Oto ja Służebnica Pańska

Niech mi się stanie według słowa Twego