video-jav.net

Kard. August Hlond z dekretem o heroiczności cnót

Ojciec Święty przyjął 19 maja na audiencji prefekta Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, kard, Angelo Amato i upoważnił tę dykasterię do opublikowania 11 dekretów o heroiczności cnót. Jeden z nich dotyczy Prymasa Polski, kard. Augusta Hlonda (1881-1948).

Polub nas na Facebooku!

To drugi obok kard. Wyszyńskiego, Czcigodny Sługa Boży, oczekujący na wyniesienie na ołtarze, wśród arcybiskupów warszawskich. Fakt ten podkreślił abp Wojciech Polak, Prymas Polski, komentując dekret o heroiczności cnót. – Bardzo się cieszę, że kolejny z prymasów Polski, arcybiskup metropolita poznański i gnieźnieński, a potem gnieźnieński i warszawski ogłoszony został Czcigodnym Sługą Bożym. Modlimy się, zwłaszcza tutaj w Gnieźnie, każdego 22 dnia miesiąca, czyli w dniu rocznicy śmierci kard. Augusta Hlonda, prosząc o łaski za jego wstawiennictwem. W tym roku jest to modlitwa szczególna, przypada bowiem 70-lecie śmierci prymasa. Będziemy prosili o dar ogłoszenia go błogosławionym i świętym” – powiedział abp Polak.

Kard. August Hlond urodził się 5 lipca 1881 r. w Brzęczkowicach na Górnym Śląsku, w bardzo licznej rodzinie, miał bowiem jedenaścioro rodzeństwa, z którego większość dożyła pełnoletności. August miał trzech braci, którzy podobnie jak on, wybrali drogę kapłańską, wstępując do zakonu salezjanów. Sam August wstąpił do tego zgromadzenia w 1893 r. w Valsalice (pod Turynem), tam też pobierał nauki pod kierunkiem ks. Wiktora Groblewskiego. Rok później przeniósł się do innej placówki salezjańskiej, do gimnazjum w Lombrasio.

Do nowicjatu zakonnego wstąpił w 1896 r., a w kolejnym roku złożył śluby wieczyste i podjął studia filozoficzne i teologiczne na Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie, gdzie w 1900 r. uzyskał tytuł doktora teologii. Jeszcze w tym samym roku został wysłany przez przełożonych swojego zgromadzenia do Oświęcimia, gdzie powstała pierwsza salezjańska placówka na ziemiach polskich. W 1905 r. otrzymał święcenia kapłańskie od biskupa Anatola Nowaka z diecezji krakowskiej.

Gdy w 1925 r. papież Pius XI erygował diecezję katowicką, Hlond w 1926 r. został jej pierwszym biskupem, jednak już w tym samym roku zapadła decyzja o jego przeniesieniu na metropolię gnieźnieńsko-poznańską, a rok później otrzymał kapelusz kardynalski. Nowy Prymas Polski dokonał licznych zmian w podległych sobie archidiecezjach. W 1927 r. zlikwidował Ordynariat Arcybiskupi, a konsystorze gnieźnieński i poznański przekształcił w kurie i nadał im nowy status prawny. W tym też roku powołał dwuletnie filozoficzne studium seminaryjne w Gnieźnie i trzy- lub czteroletnie teologiczne w Poznaniu.

Jedną z ważniejszych jego decyzji było też powołanie Towarzystwa Chrystusowego, sprowadzenie do Poznania dominikanów i powierzenie im duszpasterstwa akademickiego, wreszcie reorganizacja Zgromadzenia Braci Serca Jezusowego i sióstr betanek. W 1927 r. Prymas powołał do życia Katolicką Szkołę Społeczną w Poznaniu, w 1933 r. Katolicki Instytut Wychowawczy, w 1938 r. Instytut Wyższej Kultury Religijnej i Katolicką Szkołę Pielęgniarstwa. Był też założycielem Archidiecezjalnego Instytutu Akcji Katolickiej w Poznaniu, a w 1933 r. powołał Radę Społeczną przy Prymasie Polski. Z jego inicjatywy w 1932 r. wzniesiono pomnik ku czci Serca Jezusowego w Poznaniu.

Po wybuchu wojny kard. Hlond wyjechał do Warszawy, gdzie zwołał konferencję biskupów polskich. W obliczu klęski udał się z rządem do Krzemieńca, 14 września przekroczył granicę Polski, udając się początkowo do Rumunii, 19 września 1939 r. przybył do Watykanu. W związku z przygotowaniami Włoch do wojny z Francją opuścił jednak Rzym. W czerwcu 1940 r. przybył do Lourdes, gdzie przebywał do kwietnia 1943 r., następnie przeniósł się do opactwa w Hautecombe w Sabaudii, gdzie został aresztowany przez gestapo i wywieziony do Paryża, a następnie do Bar-le-Duc, wreszcie do Wiedenbrücke, gdzie uwolniły go wojska alianckie zajmujące miasto w kwietniu 1945 r.

Po uwolnieniu udał się do Rzymu, otrzymał tam pełnomocnictwa celem zorganizowania Kościoła w Polsce w nowej sytuacji politycznej i wojskowej. W połowie lipca 1945 r. był już w Poznaniu. W marcu następnego roku otrzymał nominację papieską na arcybiskupa warszawskiego, przy jednoczesnej rezygnacji z arcybiskupstwa poznańskiego, które po ponad 100 latach unii personalnej z archidiecezją gnieźnieńską zostało od niej oddzielone. Już w maju objął kanonicznie nową metropolię, mimo że katedra św. Jana leżała w gruzach.

Kard. Hlond zmarł nagle 22 października 1948 r. po dwóch operacjach, jego pogrzeb odbył się 26 października, a ciało spoczęło w kaplicy Najświętszego Sakramentu katedry warszawskiej, po jej odbudowie zostało przeniesione do krypty Prymasów Polski. Serce kard. Augusta Hlonda – na jego prośbę – złożono po śmierci w bazylice prymasowskiej w Gnieźnie.

KAI/ad

Abp Krajewski kardynałem. Pięciu Polaków w Kolegium kardynalskim

Na zakończenie modlitwy Regina Coeali w Watykanie papież Franciszek ogłosił 20 maja nazwiska nowych kardynałów. Zostali nimi m.in. abp Konrad Krajewski, jałmużnik papieski, kapłan pochodzący z archidiecezji łódzkiej oraz prefekt Kongregacji Doktryny Wiary abp Louis Ladaria.

Polub nas na Facebooku!

Konsystorz odbędzie się 29 czerwca.

Kolegium kardynałów-elektorów liczy obecnie zaledwie 115 kardynałów, a 8 czerwca – po osiągnięciu wieku emerytalnego przez kard. Angelo Amato – liczba skurczy się do 114. Tymczasem liczba kardynałów elektorów, zgodnie z regulaminem konklawe, powinna wynosić 120. Zapowiedź zwołania konsystorza i powołania nowych kardynałów nie była zatem niespodzianką.

Niespodzianką jest natomiast nominacja kardynalska dla Polaka. Abp Konrad Krajewski, jałmużnik papieski, to pierwsza od ośmiu lat nominacja kardynalska duchownego z Polski. Poprzednio powołany do kolegium kardynałów został kard. Kazimierz Nycz. Abp Krajewski jest też pierwszym Polakiem nominowanym kardynałem przez papieża Franciszka.

Dzięki nominacji kardynalskiej dla abpa Konrada Krajewskiego Polska będzie miała od tej chwili pięciu kardynałów. Stanie się tym samym 3 grupą narodową na konklawe, po Włoszech (22 kardynałów) i USA (10).  Również 5 kardynałów będą miały Francja i Hiszpania.

Kardynał-nominat Konrad Krajewski jest łodzianinem. Święcenia kapłańskie przyjął 11 czerwca 1988 roku z rąk abp. Władysława Ziółka. Po dwóch latach pracy parafialnej wyjechał na studia do Rzymu, gdzie zdobył doktorat z liturgiki na Papieskim Uniwersytecie św. Tomasza z Akwinu Angelicum.

Po kilku latach pracy w Łodzi został zaproszony do Urzędu Papieskich Celebracji Liturgicznych, w którym od 12 maja 1999 pełnił funkcję ceremoniarza papieskiego. Od 3 sierpnia 2013 r. jest jałmużnikiem papieskim.

Jałmużnik papieski należy do najbliższego otoczenia papieża. Obok prefekta Domu Papieskiego uczestniczy w uroczystościach i audiencjach. W imieniu Ojca Świętego udziela potrzebującym jałmużny, jego podpis widnieje na formularzu błogosławieństw papieskich. Zdobywane przez niego środki przekazywane są na papieskie dzieła miłosierdzia oraz instytucje dobroczynne bezpośrednio podlegające Watykanowi i kilka szkół działających na terenie Rzymu i Castel Gandolfo.

Lista nowych kardynałów: 

Oto pełna lista nowych nominacji kardynalskich:

patriarcha Babilonii Louis Raphaël I Sako

abp Luis Ladaria – Prefekt Kongregacji Doktryny Wiary;

abp Angelo De Donatis – wikariusz generalny Rzymu

abp Giovanni Angelo Becciu – substytut ds. ogólnych Sekretariatu Stanu, delegat ds. Zakonu Maltańskiego;

abp Konrad Krajewski – jałmużnik papieski

abp Joseph Coutts – arcybiskup Karachi;

abp António dos Santos Marto – biskup Leiria-Fátimy;

abp Pedro Barreto – arcybiskup Huancayo;

abp Desiré Tsarahazana – arcybiskup Toamasiny;

abp Giuseppe Petrocchi – arcybiskup Aquili;

abp Thomas Aquinas Manyo – arcybiskup Osaki.

Wraz z nimi papież dołączy do grona kolegium kardynalskiego 3 inne osoby: arcybiskupa, biskupa i zakonnika, “którzy wyróżnili się za swoją posługę dla Kościoła”. Jednak nie będą posiadali prawa wyboru nowego papieża, ze względu na przekroczony wiek 80 lat. Są to:

abp Sergio Obeso Rivera – emerytowany arcybiskup Xalapy.

bp Toribio Ticona Porco – emerytowany biskup Corocoro.

ks. Aquilino Bocos Merino – klaretyn

ad, KAI