Zmarł ks. prof. Jan Kracik

W wieku 73 lat zmarł dziś w Krakowie ks. prof. dr hab. Jan Kracik, wybitny historyk Kościoła.

„Ksiądz Profesor Jan Kracik jest znany jako wybitny przedstawiciel krakowskiego środowiska historycznego, sumienny poszukiwacz prawdy i nauczyciel akademicki wielkiego formatu” – napisał rektor Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II o zmarłym dziś ks. prof. Janie Kraciku, wieloletnim i zasłużonym pracowniku uczelni.

Jak czytamy w komunikacie rektora rektora UPJPII, bogaty dorobek naukowy Księdza Profesora stanowi niezgłębione źródło wiedzy i z pewnością czerpać będą z niego pokolenia naukowców i wszyscy, dla których ważna jest historyczna świadomość własnego miejsca we współczesnym świecie. Ks. Kracik jest autorem ok. 450 publikacji, w tym kilkunastu książek.

Ks. prof. Kracik od 1973 r. był wykładowcą historii Kościoła na Papieskim Wydziale Teologicznym w Krakowie (późniejszych Papieskiej Akademii Teologicznej i Uniwersytecie Papieskim Jana Pawła II). Kierował Katedrą Historii Nowożytnej. „Swoją pasją badawczą zainspirował Ksiądz Profesor całe pokolenia studentów naszej uczelni do pracy naukowej, przekazując im jednocześnie rzetelny warsztat badawczy historyka” – napisał rektor UPJPII.

Wybitny historyk Kościoła był stałym współpracownikiem Tygodnika Powszechnego. Wczoraj, kapituła nagrody im. Księdza Józefa Tischnera, przyznała ks. Kracikowi wyróżnienie w kategorii pisarstwa religijnego lub filozoficznego, które kontynuuje tischnerowskie „myślenie według wartości”. Nagrodę odebrał w jego imieniu brat – Stanisław Kracik. Jak informuje Tygodnik Powszechny, ks. Kracik postanowił nagrodę finansową przeznaczyć na, prowadzony przez wyróżnionego wraz z nim ks. Jacka Ponikowskiego, Dom dla Niewidomych Mężczyzn im. Matki Elżbiety Czackiej w Niepołomicach.

Msza św. pogrzebowa zostanie odprawiona 2 maja o godz. 10.00 w bazylice św. Floriana w Krakowie. Pochowanie Zmarłego o godz. 15.00 na cmentarzu parafialnym w Krakowie-Bielanach.

Ks. Jan Kracik urodził się 11 listopada 1941 r. w Spytkowicach koło Rabki-Zdroju. W 1959 r. wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Krakowie, święcenia kapłańskie przyjął z rąk abp Karola Wojtyły 11 kwietnia 1965 r. w katedrze na Wawelu. W 1972 obronił rozprawę doktorską pt. „Duszpasterstwo parafialne w dekanacie Nowa Góra w I poł. XVIII wieku” na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W czasie studiów doktoranckich odbył roczny staż naukowy na Uniwersytecie Katolickim w Leuven. W 1979 habilitował się na podstawie pracy pt. „Vix venerabiles. Z dziejów społecznych niższego kleru parafialnego w archidiakonacie krakowskim w XVII – XVIII wieku”. Stanowisko profesora nadzwyczajnego otrzymał w 1990 r. a osiem lat później tytuł profesora nauk humanistycznych. Profesorem zwyczajnym został mianowany w 2008 r. Był współpracownikiem Tygodnika Powszechnego oraz miesięcznika Znak, członkiem zespołu redakcyjnego „Folia Historica Cracoviensia”. Jest autorem kilkuset publikacji, w tym kilkunastu książek. Jednym z jego wychowanków jest obecny biskup pomocniczy krakowski Grzegorz Ryś.


rad / Kraków (KAI)


Jeśli podobają Ci się nasze artykuły, możesz nas wesprzeć:

Wesprzyj nas

Zmarł Tadeusz Różewicz

24 kwietnia, w wieku 93 lat, zmarł we Wrocławiu Tadeusz Różewicz - polski poeta, dramaturg, prozaik i scenarzysta. Poeta Ernest Bryll mówiąc o śp. Różewiczu podkreślił, że dokonał on w polskiej poezji rewolucji, wobec której nikt nie mógł przejść obojętnie.

fot. Michał Kobyliński from http://gilling.info/ - Poetyckie Foto Niusy, CC BY-SA 2.5

– Trzeba było przemyśleć, co miał do powiedzenia. Różewicz nie dał jednoznacznego rozwiązania, jak tworzyć dobrą poezję. Można było się od niego uczyć, ale nie powtarzać! On nie był powtarzalny – mówił w rozmowie z KAI poeta Ernest Bryll.

Jak podkreślił, krytycy literaccy mówią, i słusznie, że od "Ballad i romansów" Adama Mickiewicza nie było poety, który by dokonał takiej rewolucji jak Różewicz. Wg Brylla, poeta doprowadził do wielu zmian i swoją twórczością niejednego wprawił w zakłopotanie. – Nie dało się go naśladować. Posiadał zdumiewającą i niepowtarzalna zdolność pisania bardzo głębokiej poezji. Pisał niby prozą, ale to nie była do końca proza. Tym szlakiem, który on wyznaczył, można było albo pójść, szukając na nim własnej drogi, albo znaleźć zupełnie inną ścieżkę – mówi poeta.

Bryll podkreślił, że Tadeusz Różewicz był niezwykle ważnym dla historii polskiej poezji artystą. Wśród jego zasług wymienił m.in. tę – Różewicz nauczył jak przez poezję przekazywać uczucia.

Tadeusz Różewicz urodził się 9 października 1921 w Radomsku, zmarł 24 kwietnia 2014 we Wrocławiu. Polski poeta, dramaturg, prozaik i scenarzysta został odznaczony wieloma medalami, nagrodami i wyróżnieniami. Otrzymał m.in. Medal Wojska Polskiego (1948), Złoty Krzyż Zasługi (1955), Krzyż Armii Krajowej (1974), Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski (1996). Otrzymał doktorat Honoris Causa ośmiu polskich uczelni: Uniwersytetu Wrocławskiego, Śląskiego, Opolskiego, Jagiellońskiego, Warszawskiego i Gdańskiego, ASP we Wrocławiu i Uniwersytetu Humanistyczno-Przyrodniczego w Kielcach. Był członkiem Polskiej Akademii Umiejętności.


am / Warszawa (KAI)


Jeśli podobają Ci się nasze artykuły, możesz nas wesprzeć:

Wesprzyj nas