Nasze projekty
ks. Marcin Kowalski, ks. Przemysław Śliwiński

Jutro Niedziela – IV adwentu C

Dostrzeżesz je, jeśli słuchasz. Doświadczysz spełnienia, jeśli wyruszysz

Reklama

Wszystko dziś toczy się wokół pięciu słów: obietnica, znak, słuchanie, gotowość i spełnienie.

• Bóg każdemu z nas daje obietnicę, jak dał ją Izraelowi o odrodzeniu (PIERWSZE CZYTANIE) czy Maryi (EWANGELIA).

• Ale to nie wszystko: daje również znak (oto krewna Twoja, Elżbieta). Znak jest po to, by człowiek miał pewność co do obietnicy. Bo przecież droga do jej spełnienia jest długa. Błogosławiona jesteś – mówi Elżbieta do Maryi – któraś uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Ci od Pana.

Reklama

• Dostrzeże znak – i w nim obietnicę – ten, kto słucha. Ofiary ani daru nie chciałeś, aleś Mi utworzył ciało. List do Hebrajczyków cytuje w tym miejscu psalm, który zawiera jednak nieco inne słowa: …aleś otworzył mi ucho.

• Obie wersje jednoczą się w osobie Maryi. Kobieta otwartych uszu, gotowa do pełnienia słów Pana. Kto wie, czy w drogę do Elżbiety nei porwała jej w takim samym stopniu chęć przekonania się o znaku, co chęć pomocy swej krewnej. Oto idę
• A samo spełnienie? Jest coś przepięknego w proroctwie Micheasza, który tak jasno i jednoznacznie określa, skąd i kim będzie Mesjasz. W zwoju księgi napisano o Mnie – dopowiada psalmista cytowany w drugim czytaniu.

PUNKT WYJŚCIA

Reklama

IV NIEDZIELA ADWENTU • Rok C • KOLOR: fioletowy • KOLEKTA: Modlimy się, aby dobry Bóg wlał w nasze serca swoją łaskę, byśmy przez Jego mękę i krzyż zostali doprowadzeni do chwały zmartwychwstaniaCZYTANIA: Księga  Micheasza 5, 1-4a • Psalm 80 (79), 2ac i3b. 15-16. 18-19 • List Św. Pawła Apostoła do Hebrajczyków 10, 5-10  • Ewangelia wg św. Łukasza 1, 39-45

 • CHMURA SŁOWA •

wordle

Reklama

[margincarouselwidget heading=”]
[margincarouselwidget_item id=’31393′ title=” content='

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst I czytania

']
[margincarouselwidget_item id=’31393′ title=” content='

(Mi 5, 1-4a)

A ty, Betlejem Efrata, najmniejsze jesteś wśród plemion judzkich! Z ciebie mi wyjdzie Ten, który będzie władał w Izraelu, a pochodzenie Jego od początku, od dni wieczności. Przeto (Pan) wyda ich aż do czasu, kiedy porodzi mająca porodzić. Wtedy reszta braci Jego powróci do synów Izraela. Powstanie On i paść będzie mocą Pańską, w majestacie imienia Pana Boga swego. Osiądą wtedy, bo odtąd rozciągnie swą potęgę aż po krańce ziemi. A Ten będzie pokojem.

']
[/margincarouselwidget]

PIERWSZE CZYTANIE

Proroctwo o narodzeniu JezusaMi 5,1-4a

Usłyszymy proroctwo, które zaprowadziło Mędrców do Betlejem. Micheasz napisał je kilkaset lat wcześniej, określając kim i skąd będzie Mesjasz

KSIĘGA MICHEASZAAUTOR: Micheasz, CZAS: VIII w. przed Chr.
KATEGORIA: wyrocznia prorocka


POKUTA I ODRODZENIE • Prorok Micheasz (hebr. Mikah znaczy “któż jak Bóg”) żył w VIII w. przed Chr., za czasów proroka Izajasza za panowania królów Jotama, Achaza i Ezechiasza. Jego księga należy do tzw. proroków mniejszych • W jego wyroczniach przeplatają się nawzajem motywy upadku Judy i Samarii oraz obietnica ocalenia narodu. Ostrzegając rodaków przed nadchodzącą karą, Micheasz kładzie nacisk na sprawiedliwość społeczną i wierność przymierzu z Jahwe • Liturgia korzysta z proroctw Micheasza • w Wielki Piątek (przywołuje przejmujące wezwanie do pokuty >> Mi 6,3) oraz • w Adwencie (zapowiedź Mesjasza pochodzącego z Betlejem).

KRÓLESTWO MESJAŃSKIE • Piąty rozdział Księgi Micheasza to zapowiedź narodzin Mesjasza. Prorok opisuje jego przyjście i panowanie, które zapewni pokój targanej wojnami Samarii i Judzie. W Jego czasach – pisze Micheasz –  • Asyria i Babilon zostaną pokonane,  • Izrael zatriumfuje nad swymi wrogami, • Bóg oczyści swój lud z bożków oraz  • dokona sądu nad narodami.

MESJASZ • Usłyszymy początek piątego rozdziału, w którym Micheasz opisuje narodziny Mesjasza. Zwróćmy uwagę na dwie jego charakterystyki: • narodzenie w Betlejem oraz • pochodzenie sięgające wieczności. Zauważmy, iż pierwsza z nich precyzyjnie wskazuje, skąd ma pochodzić władca Izraela. Druga – w sposób niezrozumiały dla ówczesnych, ale zrozumiały już dla nas – pokazuje, iż ma być to Syn Boży.

JESZCZE O PIERWSZYM CZYTANIU


• BETLEJEM EFRATA • Proroctwo Micheasza opiera się na proroctwie zapisanym w Księdze Rodzaju (>> Rdz 3,4-3) i zapowiedzi wywyższenia Judy, nazwanego “młodym lwem”, któremu obiecane jest wieczne dziedzictwo i władza. To właśnie w dziale Judy położone jest Betlejem Efrata, z którego ma wyjść Mesjasz. To ojczyzna Dawida (>> 1 Sm 16,1-13), usytuowana 8 km od Jerozolimy

• OD DNI WIECZNOŚCI • Przyszły władca pochodzić będzie ze starożytnej dynastii Dawida. W ten sposób zinterpretować można słowa od dni wieczności • Równocześnie mogą one stanowić zapowiedź przyjścia postaci o cechach boskich i mesjańskich

• MAJĄCA PORODZIĆ • Tą, która ma wydać Mesjasza może być: • Jerozolima (>> Mi 4,9; >> Iz 66,7-9), lub, co bardziej prawdopodobne,matka króla (gebirah). Godnością przewyższa ona wszystkie kobiety, wydając na świat władcę pokoju.

CZY WIESZ, ŻE…


Proroctwo Micheasza A ty, Betlejem Efrata, najmniejsze jesteś wśród plemion judzkich, Z ciebie wyjdzie Ten, który będzie władał w Izraelu było w czasach Jezusa rzeczywistym kryterium stanowiącym o wiarygodności Mesjasza:

• NIE GWIAZDA • Informację o tym, gdzie szukać Mesjasza, Mędrcy ze Wschodu otrzymali od uczonych w Piśmie (nie zaprowadziła ich tam gwiazda, jak zwykliśmy myśleć). To oni wskazali, że Mesjasz ma narodzić się w Betlejem, na podstawie właśnie proroka Micheasza. Relacjonuje Mateusz:

Zebrał więc wszystkich arcykapłanów i uczonych ludu i wypytywał ich, gdzie ma się narodzić Mesjasz. Ci mu odpowiedzieli: “W Betlejem judzkim, bo tak zostało napisane przez Proroka: A ty, Betlejem, ziemio Judy, nie jesteś zgoła najlichsze spośród głównych miast Judy, albowiem z Ciebie wyjdzie władca, który będzie pasterzem ludu mego, Izraela(>> Mt 2,4-6)

• NIEPEŁNA WIEDZA • Wśród słuchających Jezusa byli tacy krytycy Jego działalności, którzy odrzucali myśl, iż jest on Mesjaszem – byli bowiem przekonani, iż pochodzi z Galilei, tymczasem Mesjasz ma pochodzić z Judei, z Betlejem. Nie wiedzieli, że w Jezus, choć w istocie wychował się w Galilei, rzeczywistości narodził się właśnie w Betlejem. Relacjonuje Jan:

• Wśród słuchających Go tłumów odezwały się głosy: “Ten prawdziwie jest prorokiem”. Inni mówili: “To jest Mesjasz”. “Ale – mówili drudzy – czyż Mesjasz przyjdzie z Galilei? Czyż Pismo nie mówi, że Mesjasz będzie pochodził z potomstwa Dawidowego i z miasteczka Betlejem, skąd był Dawid?” (J 7,40-42)

[margincarouselwidget heading=”]
[margincarouselwidget_item id=’17812′ title=” content='

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst psalmu

']
[margincarouselwidget_item id=’17813′ title=” content='

(Ps 80,2-3.15-16.18-19)

REFREN: Odnów nas, Boże, i daj nam zbawienie

Usłysz, Pasterzu Izraela,
Ty, który zasiadasz nad cherubinami.
Wzbudź swą potęgę
i przyjdź nam z pomocą.

Powróć, Boże Zastępów,
wejrzyj z nieba, spójrz i nawiedź tę winorośl.
I chroń to, co zasadziła Twoja prawica,
latorośl, którą umocniłeś dla siebie.

Wyciągnij rękę nad mężem Twojej prawicy,
nad synem człowieczym,
którego umocniłeś w swej służbie.
Już więcej nie odwrócimy się od Ciebie,
daj nam nowe życie, a będziemy Cię chwalili.

']
[/margincarouselwidget]

PSALM

O drugą szansę • Ps 80,2-3.15-16.18-19

Wielokrotnie odwracał się od Boga. A mimo to w chwili kryzysu powraca z modlitwą błagalną. Kto? Lud Izraela i po prostu każdy z nas

PSALM 80AUTOR: nieznany • CZAS POWSTANIA: VII w. przed Chr.


NADZIEJE I OBAWY • Psalm powstał być może w czasach Jozjasza, króla reformatora (650-609 r. przed Chr.). To czasy, kiedy król odnowił Przymierze z Bogiem – i ludzie autentycznie wiązali z tym nadzieję. Równocześnie czuli się niepewnie. Wokół narodu padały i pojawiały się wciąż nowe imperia i potężni wrogowie • Psalm należy do gatunku modlitwy błagalnej, tefillah, która była częścią rytuału wielkich dni postu i pokuty, obchodzonych przez całą wspólnotę Izraela. Wyznawano wtedy grzechy i błagano o pomoc w sytuacji zagrażających ludowi nieszczęść, takich jak: wojna, przegrana bitwa, głód, susza, epidemia.

O DRUGĄ SZANSĘ • Motyw, który łączy psalm 80 z pierwszym czytaniem, to “druga szansa”. Izrael wielokrotnie odwracał się od Pana. Mimo to psalmista woła do Niego z nadzieją, że przyjdzie z pomocą w cierpieniu • Zwróćmy uwagę na przejmującą metaforę obrazującą wierność Boga – lud wybrany jest porównany do winorośli, którą Bóg zasadził i którą – z tego powodu – dalej będzie się opiekował. Tekst psalmu wyraża ogromną tęsknotę za Panem i oczekiwanie na Jego powrót.

CYTATY


Modlitwa do gniewającego się Boga: Panie, Boże Zastępów, jak długo gniewać się będziesz?

modlitwa kogoś, kto potrzebuje pomocy: Przyjdź nam na pomoc

Modlitwa kogoś, kto czuje “gniew” Boga: okaż Twe pogodne oblicze.

Obietnica w modlitwie: Odnów nas.

[margincarouselwidget heading=”]
[margincarouselwidget_item id=’17556′ title=” content='

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst II czytania

']
[margincarouselwidget_item id=’17557′ title=” content='

(Hbr 10,5-10)

Bracia: Chrystus przychodząc na świat, mówi: Ofiary ani daru nie chciałeś, aleś Mi utworzył ciało; całopalenia i ofiary za grzech nie podobały się Tobie. Wtedy rzekłem: Oto idę w zwoju księgi napisano o Mnie abym spełniał wolę Twoją, Boże. Wyżej powiedział: ofiar, darów, całopaleń i ofiar za grzech nie chciałeś i nie podobały się Tobie, choć składa się je na podstawie Prawa. Następnie powiedział: Oto idę, abym spełniał wolę Twoją. Usuwa jedną (ofiarę), aby ustanowić inną. Na mocy tej woli uświęceni jesteśmy przez ofiarę ciała Jezusa Chrystusa raz na zawsze.
Oto Słowo Boże

']
[/margincarouselwidget]

DRUGIE CZYTANIE

“Fiat” Jezusa • Hbr 10,5-10

Ten dialog toczy się poza przestrzenią. To rozmowa Jezusa z Ojcem. “Oto idę” – mówi Syn jakby przed Wcieleniem

List do HebrajczykówAUTOR: anonimowy • CZAS POWSTANIA: 70–95 r. • SKĄD: nie wiemy • DO KOGO: chrześcijanie w Azji Mniejszej


NADAWCA NIEZNANY • Kiedyś List do Hebrajczyków był jednym z listów św. Pawła. Różnice w stylu i tematach teologicznych wskazują jednak na  innego, nieznanego bliżej autora, dlatego dziś list pozostaje bez “nadawcy”. Podejrzewano, że mogli nim być: Łukasz, Apollos, Barnaba, Klemens Rzymski bądź inny uczeń Pawła. Autor to prawdopodobnie Żyd ze środowiska aleksandryjskiego, należący do drugiego pokolenia uczniów Jezusa. Swoje pismo kieruje do chrześcijan pochodzenia żydowskiego i pogańskiego w Azji Mniejszej • Głównym tematem listu jest osoba i dzieło Jezusa, Arcykapłana i Ofiary Nowego Przymierza, które wypełnia i przewyższa Przymierze Mojżeszowe.

JEDYNA OFIARA • Od rozdziału 8 do 10 autor Listu do Hebrajczyków opisuje ofiarę Chrystusa i jej wyjątkowość wobec ofiar Starego Testamentu: Chrystus • złożył ją przed samym obliczem Boga, w przybytku nieba, w miejscu Świętym Świętych, w ten sposób otwierając nam drogę do niego i ofiarując odkupienie (Hbr 9). • Jego ofiara znosi wszelkie ofiary Starego Testamentu (Hbr 10). Tam, gdzie dokonało się już odpuszczenie grzechów, nie potrzeba więcej ofiar.

PROROCTWO I DIALOG • Autor Listu do Hebrajczyków odtwarza dialog toczący się poza przestrzenią i czasem między Ojcem i Synem. To jakby hipotetyczna rozmowa, która dzieje się tuż przed Wcieleniem Syna Bożego, Jego przyjściem na świat Ten dialog jest wprost zaczerpnięty z Psalmu 40 (drobne różnice wynikają z tego, iż autor Listu korzystał z tłumaczenia Septuaginty) (>> LINKI) Zwróćmy uwagę na trzy elementy związane z przyjściem Jezusa: powód: aby zastąpić sobą nieskuteczne ofiary i całopalenia Starego Testamentu • w nim spełniają się zapowiedzi Pism • Jego misja polega na wypełnieniu woli Bożej i ustanowieniu nowej ofiary, której mocą zbawieni i uświęceni będą wszyscy wierzący.

JESZCZE O DRUGIM CZYTANIU


W dialogu Syn stwierdza, że ofiary Starego Testamentu nie podobały się Ojcu, czyli nie były w stanie dokonać dzieła odkupienia świata. Ojciec szukał kogoś, kto wypełni do końca  Jego wolę, czyli objawi Jego miłość i plan zbawienia wobec świata. Jako jedyny zgłosił się Syn, który dwa razy powtarza: Oto idę. Ojciec, wyposażywszy Go w ciało, posłał go w ludzki świat. Syn wypełnił wolę Ojca do końca, oddał życie objawiając Jego miłość. Boża wola zbawienia świata i miłość przypieczętowana ofiarą przyniosły nam ostateczne zbawienie.

TRANSLATOR


Przeto przychodząc na świat, mówi: Ofiary ani daru nie chciałeś, aleś Mi utworzył ciało (Hbr …)W tekście greckim który dosłownie: przygotował, trenował, stworzył ciało, w którym Syn przyjdzie ludzki świat.

LINKI


• Ofiary ani daru nie chciałeś, aleś Mi utworzył ciało;

całopalenia i ofiary za grzech nie podobały się Tobie.

Wtedy rzekłem: Oto idę.

W zwoju księgi napisano o Mnie, abym spełniał wolę Twoją, Boże (Hbr 5 – 7)

Ps 40,7-9: Nie chciałeś ofiary krwawej ani płodów ziemi, lecz otwarłeś mi uszy;
nie żądałeś całopalenia i ofiary za grzechy.
Wtedy powiedziałem: „Oto przychodzę.

W zwoju księgi jest o mnie napisane:
Radością jest dla mnie pełnić Twoją wolę, mój Boże”

[margincarouselwidget heading=”]
[margincarouselwidget_item id=’10755′ title=” content='

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst Ewangelii

']
[margincarouselwidget_item id=’10756′ title=” content='

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza

(Łk 1,39-45)

W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w (pokoleniu) Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę. Wydała ona okrzyk i powiedziała: Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona. A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie? Oto, skoro głos Twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach, poruszyło się z radości dzieciątko w moim łonie. Błogosławiona jesteś, któraś uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Ci od Pana.Oto Słowo Pańskie

']
[/margincarouselwidget]

EWANGELIA

Spełnią się słowa • Łk 1, 39 – 45

W drogę do Elżbiety porwała Maryję w równym stopniu chęć przekonania się o znaku, co pragnienie pomocy krewnej

EWANGELISTA: św. Łukasz • CZAS POWSTANIA: 70-80 r.
KATEGORIA: mowa • MIEJSCE: Jerozolima • CZAS: 33 • KTO MÓWI: Jezus • ADRESACI: uczniowie • WERSJE: brak


SPOTKANIE • W zeszłym tygodniu i dwa tygodnie temu słyszeliśmy fragmenty pochodzące właśnie z trzeciego rozdziału. Mówiły o Janie Chrzcicielu, proroku zapowiadającym Mesjasza i apelującym do ludzi, by przygotowywali się na Jego przyjście. Tym razem wracamy do Ewangelii Dzieciństwa • Maryję spotykamy po raz pierwszy w pierwszym rozdziale (>> Łk 2,26-38), podczas Zwiastowania. Gabriel zwiastuje jej: poczniesz i porodzisz Syna. Dodaje również, jaki będzie znak wiarygodności usłyszanej obietnicy: Krewna Twoja, Elżbieta, poczęła w swej starości syna i jest już w szóstym miesiącu ta, którą miano za niepłodną.

ZANIM USŁYSZYSZ • W Ewangelii będziemy świadkami kolejnej po Zwiastowaniu sceny: Nawiedzenia. Maryję w drogę do Elżbiety zmobilizowała w równym stopniu zarówno chęć pomocy krewnej, jak i poznania znaku, który zapowiedział GabrielWarto zwrócić uwagę, że spotkanie Maryi i Elżbiety to równocześnie pierwsze spotkanie Jezusa i Jana, jeszcze przed ich narodzeniem, będących w łonach swych matek.

JESZCZE O EWANGELII


W dzisiejszej Ewangelii asystujemy Maryi po Zwiastowaniu. Co robi i gdzie się udaje?

150 KILOMETRÓWMaryja, ma zaledwie około 13 lat. Wyrusza w daleką drogę przez góry do swojej krewnej Elżbiety. Według tradycji Ain-Karem, gdzie mieszkają Elżbieta i Zachariasz, położone jest ok. 7 km od Jerozolimy. Droga z Nazaretu, gdzie znajduje się dom Maryi, do tego miejsca to 150 km, około pięciu dni podróży przez niebezpieczne góry. Maryja podejmuje się zatem nie lada wyzwania.

ZNAKCo motywuje ją do tego, aby wyruszyć do swojej krewnej? Elżbieta będąc w podeszłym wieku, znalazła się w ciąży i potrzebuje pomocy. Podróż Maryi może być powodowana poczuciem rodzinnej solidarności i chęcią niesienia pomocy starszej krewnejDla Maryi wędrówka ta ma jednak jeszcze jeden ważny wymiar. Pamiętajmy, że Maryja otrzymała wiadomość o poczęciu Jana Chrzciciela jako znak od anioła (>> Łk 1,36). Ma być ona potwierdzeniem prawdziwości jego słów i praktyczną demonstracją, że dla Boga nie ma nic niemożliwego (>> Łk 1,37). Maryja ruszając do Elżbiety wyrusza zatem w prawdziwą pielgrzymkę wiary. Ta, która została wybrana na Matkę Bożego Syna, potrzebuje także utwierdzenia w wierze, potrzebuje znaku.

MATKA BOGAMaryja wchodząc do domu Elżbiety wnosi tam obecność samego Boga. Mały Jan Chrzciciel tańczy w łonie swojej matki, tak jak kiedyś Dawid tańczył przed Arką Przymierza (>> Łk 1,41). Tu jest obecna Nowa Arka, w której nie ukrywają się kamienne tablice Prawa i manna z pustyni, lecz Żywe Słowo BogaObecność Maryi jest darem dla Elżbiety, darem, który wypełnia ją Duchem Świętym i radością (>> Łk 1,41-42). Równocześnie Maryja, dając, sama jest obdarowywana. Stając przed Elżbietą słyszy z jej ust słowa: „Błogosławiona jesteś, któraś uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Ci od Pana” (>> Łk 1,45). To zdanie upewnia ją w tym, że spotkanie z aniołem nie było tylko pobożnym snem. Pan rzeczywiście przyszedł do niej tego dnia. Zostanie Matką Boga.

CYTATY


Słowa, które krzepią wiarę: Spełnią się słowa powiedziane ci od Pana

Najciekawsze artykuły

co tydzień w Twojej skrzynce mailowej

Raz w tygodniu otrzymasz przegląd najważniejszych artykułów ze Stacji7

Reklama

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
Reklama
WIARA I MODLITWA
Wspieraj nas na Patronite