Oświęcim: gimnazjaliści wspierają akcję „Wyślij pączka do Afryki 2015”

Już po raz drugi uczniowie Miejskiego Gimnazjum Nr 4 im. Zofii Kossak w Oświęcimiu dołączyli do akcji „Wyślij pączka do Afryki”. Udział w tegorocznej edycji pomocy kapucyńskim misjom w Afryce zadeklarowało jak na razie 140 szkół i 15 cukierni w całej Polsce. Na koncie akcji jest już ponad 50 tys. zł

Oświęcimscy gimnazjaliści rozpoczęli sprzedaż pączków pozyskanych od darczyńców 9 lutego i kontynuować będą przedsięwzięcie jeszcze dziś i przez cały jutrzejszy Tłusty Czwartek, 12 lutego. Jak informują, zebrane pieniądze zostaną w całości wpłacone na konto Fundacji Kapucyni i Misje.

W ramach akcji pączki domowej roboty upiekły m.in. uczennice jednej z klas oświęcimskiej szkoły. Kolejnego dnia akcji gimnazjaliści sprzedawali „pyszne afrykańskie pączki” ofiarowane przez kilku prywatnych darczyńców. Na jutro młodzież zapowiada finał akcji, dziękując licznym firmom cukierniczym oraz osobom prywatnym za wsparcie akcji.

W tym roku kapucyni po raz trzeci organizują akcję pomocy misjonarzom pod hasłem „Wyślij pączka do Afryki”. Biorąc w niej udział można finansowo wesprzeć charytatywne, edukacyjne i religijne projekty polskich zakonników z Republiki Środkowoafrykańskiej i Czadu. Zakonnicy zapraszają do wysłania swojego pączka do Afryki na www.pączek.kapucyni.pl. „Zamiast brzucha urośnie ci serce” – zapewniają.

Nazwa akcji pochodzi od nazwiska misjonarza, który jeszcze przed wyjazdem na misje organizował akcję „Benedykt Pączka zaprasza na pączka”. Zakonnik od września 2013 r. pracuje w miejscowości Ngaoundaye w RŚA, gdzie jako misjonarz głosi Ewangelię, ale często jego obecność wykracza poza zadania związane z posługą kapłańską. Kapucyni dokarmiają i kształcą osierocone dzieci, kopią studnie w wioskach, w których nie ma dostępu do bieżącej wody oraz budują szkoły, bo jak twierdzą, edukacja jest jedyną szansą na zmianę Afryki.

Szczegóły dotyczące akcji „Wyślij pączka do Afryki 2015” na stronie: www.paczek.kapucyni.pl.


rk / Oświęcim


Jeśli podobają Ci się nasze artykuły, możesz nas wesprzeć:

Wesprzyj nas

Bp Cisło: abp Życiński naprawdę żył Jezusem

W archikatedrze lubelskiej abp Stanisław Budzik celebrował Mszę św. w czwartą rocznicę śmierci abp. Józefa Życińskiego. – On naprawdę żył Jezusem, chociaż pisał o kosmologii, polityce, czy literaturze – mówił w homilii bp Mieczysław Cisło, biskup pomocniczy archidiecezji lubelskiej

Na Eucharystię przybyło ok. 40 kapłanów, alumni seminarium duchownego, siostry i bracia życia konsekrowanego oraz wierni archidiecezji lubelskiej. – Dziękujemy Bogu za gorliwego pasterza, który z miłością św. Jana pochylał się nad ludzkim cierpieniem i trwał przy Chrystusowym Krzyżu, który z gorliwością św. Pawła głosił ewangelię wszystkim ludziom, i który z wiernością św. Piotra trwał przy Kościele Jezusa Chrystusa – mówił w czasie wspólnej modlitwy abp Stanisław Budzik.

W homilii biskup pomocniczy archidiecezji lubelskiej Mieczysław Cisło rozpatrywał sylwetkę śp. abp. Józefa Życińskiego właśnie przez pryzmat trzech apostołów: św. Jana, św. Pawła i św. Piotra. Apostoł Jan był obecny w duchowości, sercu i umyśle arcybiskupa Życińskiego przez jego niezwykłą wrażliwość na cierpienie człowieka. – On stał pod krzyżem ludzkiego cierpienia i u stóp Chrystusa eucharystycznego w swojej arcybiskupiej kaplicy podczas codziennej adoracji – przypominał bp Cisło.

Abp Życiński, podobnie jak apostoł Paweł, miał niezwykłe zdolności, inteligencję, pamięć i talent komunikowania swojej wiedzy. – Niczym Paweł przemierzał wzdłuż i wszerz krąg ziemi, ale jak apostoł narodów stawał na areopagach współczesności, ażeby nieść Słowo Boże – zaznaczał kaznodzieja.

Dodał, że poprzedni metropolita nie lękał się żadnego zderzenia i wszystkich zapraszał w mury Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego na zainicjowane przez siebie Kongresy Kultury Chrześcijańskiej. Arcybiskup Józef, niczym Piotr apostoł, był wierny dogmatom Kościoła katolickiego i nauczaniu papieskiemu. – Cieszył się, że mógł współczuć i współmyśleć z nauczaniem Jana Pawła II – mówił hierarcha. Zaznaczył, że abp Życiński miał swój wkład w dokumenty papieskie, m. in. w encyklikę papieską „Fides et ratio”.

Kończąc homilię bp Mieczysław Cisło zwrócił uwagę, że to wspaniałe dziedzictwo swojego poprzednika podjął obecny metropolita lubelski, abp Stanisław Budzik. – Arcybiskup Stanisław jest zatroskany, aby te zapoczątkowane idee realizować, jak również przejął styl szacunku dla drugiego człowieka – mówił z wdzięcznością biskup pomocniczy archidiecezji lubelskiej.

Po zakończeniu eucharystii uczestnicy wieczornej liturgii udali się do krypt katedralnych, gdzie spoczywa ciało śp. abp. Józefa Życińskiego i jego poprzedników na urzędzie. Tam metropolita lubelski, abp Stanisław Budzik odmówił okolicznościową modlitwę za spokój duszy abp. Życińskiego.

Arcybiskup Józef Życiński Urodził się 1 września 1948 r. w Nowej Wsi k. Piotrkowa Trybunalskiego. Po ukończeniu studiów w Częstochowskim Wyższym Seminarium Duchownym w Krakowie, w 1972 r. przyjął święcenia kapłańskie. W 1976 r. na Papieskim Wydziale Teologicznym w Krakowie uzyskał tytuł doktora teologii. Drugi tytuł doktora, tym razem filozofii, uzyskał na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie. Habilitował się w 1980 r. Od 1980 r. kierował Katedrą Logiki i Metodologii w Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie. W latach 1982-1985 pełnił funkcję prodziekana, a od 1988 do 1990 dziekana Wydziału Filozoficznego tej uczelni.

Od 4 listopada 1990 r. do 14 czerwca 1997 r. był biskupem tarnowskim. 14 czerwca 1997 r. został mianowany arcybiskupem metropolitą lubelskim. Był piątym z kolei Wielkim Kanclerzem KUL, kierował również Katedrą Relacji Między Nauką a Wiarą w Instytucie Filozofii Przyrody i Nauk Przyrodniczych na Wydziale Filozofii KUL. Był organizatorem i gospodarzem trzech lubelskich Kongresów Kultury Chrześcijańskiej (2000, 2004, 2008).

Abp Życiński był autorem ponad 50 książek oraz około 350 artykułów poświęconych problematyce filozofii dialogu chrześcijaństwa z myślą współczesną. W kręgu głównych zainteresowań Arcybiskupa pozostawała filozofia nauki, filozofia przyrody, filozofia analityczna, filozofia i teologia procesu, zajmował się problematyką relacji między naukami przyrodniczymi a wiarą chrześcijańską, dialogu religii z kulturą.

Należał do wielu gremiów naukowych: Europejskiej Akademii Nauki i Sztuki w Wiedniu, Kongregacji ds. Wychowania Katolickiego, Papieskiej Rady Kultury, Wspólnej Grupy Roboczej Kościoła Rzymskokatolickiego i Światowej Rady Kościołów, Rady Stałej Konferencji Episkopatu Polski oraz Komisji Wspólnej Episkopatu i Rządu RP, przewodniczył Radzie Episkopatu ds. Apostolstwa Świeckich i Radzie Programowej KAI, należał do Komisji Episkopatu ds. Nauki Wiary, Komisji Episkopatu ds. Duszpasterstwa, Rosyjskiej Akademii Nauk Przyrodniczych, Komitetu Nauk Filozoficznych PAN oraz Komitetu Biologii Ewolucyjnej i Teoretycznej PAN.

Zmarł nagle w Rzymie w 10 lutego 2011 r. Miał 62 lata. Przyczyną śmierci był zawał serca. Został pochowany w krypcie archikatedry lubelskiej.


lsz / Lublin


Jeśli podobają Ci się nasze artykuły, możesz nas wesprzeć:

Wesprzyj nas