video-jav.net

O śmierci powiem niewiele

Gdy nadchodzi moment przejścia z tego świata do tego drugiego, staram się po prostu być, trzymać za rękę. I wierzę, że gdy przyjdzie moja chwila, ktoś z nich wyciągnie dłoń w moją stronę…

ks. Krzysztof Wieczorek
ks. Krzysztof
Wieczorek
zobacz artykuly tego autora >

Polub nas na Facebooku!

Monika

Siedzę z Moniką na kozetce, na korytarzu onkologii. Monika ma 33 lata, zdiagnozowany nowotwór kręgosłupa, z licznymi przerzutami. Co dwa tygodnie przyjeżdża na chemię. Zawsze chce pogadać, a ja zawsze mam czas. W swoim cierpieniu przejawia pozostałości poczucia humoru i życzliwości do ludzi. Kiedyś opowiada o swojej modlitwie, o prośbie zanoszonej do Pana Boga – żeby mogła dożyć Pierwszej Komunii młodszej córki…

Marzec 2008. Jej pogrzeb. Tłum ludzi – przez pracę zawodową nawiązała wiele kontaktów, a miasto niewielkie – jest nas kilku księży, więc mogę stać na uboczu. Myślę: dobrze, że zaczął padać deszcz. Nie widać łez, które ciekną mi po policzkach. Przecież Komunia będzie dopiero w maju…

Mariusz

Żeby dostać się do izolatki, w której przebywa Mariusz, trzeba się przebierać, zakładać maskę. Rozmowy z natury muszą być krótkie. Dłużej mogę porozmawiać z jego rodzicami, na korytarzu. Oni wierzą, że ich syn wyzdrowieje. Ale on Wigilię spędził w odosobnieniu i Nowy Rok 2007 witał sam. I tak jest już trzeci miesiąc. Nie spodziewa się już niczego dobrego. Widzę, że się poddaje. Nie odbiera telefonu. Nie chce mówić o tym, co go czeka. Pewnego dnia nadchodzi kryzys – uniemożliwiony jest jakikolwiek kontakt. Tylko patrzę na niego przez szybę. Na drugi dzień izolatka jest dezynfekowana…

Józef

Z Józefem spotykamy się w zimie 2007. Dobrze się rozmawia. Spokojny, można by nawet powiedzieć, że pogodny. Zainteresowany polityką, życiem społecznym; dobrze zorientowany w sprawach dzieci i wnuków. Dużo o nich opowiada. O sobie niewiele. Wie, że umiera. „Ale, proszę księdza, ja już wszystko pozałatwiałem na tym świecie”.

Kolejna wizyta w szpitalu, latem tego samego roku. Niewiele mówi, tylko słaby uśmiech. Następnej nocy mam wezwanie do umierającego. Do Józefa. Stoję przy łóżku i słyszę ciche, lecz wyraźne: „Amen”. Prawie czwarta, ptaki zaczynają ćwierkać. I za kilka minut znowu: „Amen”. Świta. I jeszcze raz za jakiś czas: „Amen”. Ostatnie…

O śmierci powiem niewiele

Marysia

Marysia mieszka w naszym Domu dla niepełnosprawnych intelektualnie. Nie do końca rozumie, co się dzieje. Rurka tracheostomijna przeszkadza jej w mowie. Zatyka palcem i powtarza: „Słaba jestem”. Musi trafić do powiatowego szpitala. Jadę ją odwiedzić. Ciepło, słonko świeci, piękny sierpniowy dzień. Jesteśmy na sali. Próbuję zagadać, opowiedzieć, co słychać u nas. A ona: „Pomódlmy się”. Wyciągam więc z kieszeni różaniec, siedzę przy niej, trzymam ją za rękę i mówię Zdrowaśki półszeptem, żeby nie obudzić pozostałych pacjentek. Marysia razem ze mną bezgłośnie zanosi prośby: „módl się za nami grzesznymi teraz i w godzinę śmierci naszej”…

W dniu pogrzebu leje. Stoimy nad jej grobem. Tylko my, mieszkańcy i pracownicy DPS…

Czesio

Leżymy z Cześkiem w jednym pokoju na chirurgii. Ja od kilku tygodni, jego dopiero co przywieźli. Przygotowują go do operacji. Przez te kilka dni jest dużo czasu, żeby porozmawiać. Gdy go zabierają, prosi mnie o modlitwę. Nie wraca na moją salę. Jest na sali wzmożonego nadzoru. Ale za kilka dni i tam go już nie ma…

Różne są rozmowy z ludźmi na progu śmierci. Gdy pracowałem jako kapelan szpitalny, najwięcej kontaktu miałem z pacjentami z onkologii i hematologii. Oni wiele razy przyjeżdżali na leczenie i długo przebywali w szpitalu. Chcąc nie chcąc nawiązywałem więzi. Rozmawialiśmy, najczęściej o normalnym życiu. Wielu z nich przecież wracało do zdrowia. Ale nie wszyscy. Bolało, gdy odchodzili.

Nie mamy doświadczenia śmierci. Ja sam, jak wielu innych, mam doświadczenie graniczne, doświadczenie umierania, otarcia się o śmierć. Ale nie przeszedłem tej ostatniej granicy. I niczego mądrego na temat śmierci powiedzieć nie mogę. Zwłaszcza tym, którzy do tej granicy się zbliżają.

Dziś pracuję z ludźmi, którzy mają pewne ograniczenia w rozumieniu odchodzenia. Choroby neurologiczne utrudniają orientację w czasie i przestrzeni. Niepełnosprawność intelektualna utrudnia zrozumienie tego, co się dzieje. Więc nie rozmawiam. Staram się być. Podobnie jak pielęgniarki, opiekunki, lekarze i inni pracownicy ZOL i DPS.

Gdy nadchodzi moment przejścia z tego świata do tego drugiego, staramy się być z pacjentem czy mieszkańcem. Jeśli wówczas coś mówimy, to są to słowa modlitwy, zwłaszcza Koronki do Bożego Miłosierdzia. A najczęściej, tak po prostu, ta lub ten, kto jest przy chorym, siada i bierze go za rękę. I jest.

Jesteśmy razem. Pacjenci, personel i ci, którzy odeszli. Jesteśmy razem. I to się nie zmieni. My jeszcze żyjemy na ziemi, oni już żyją u Pana Boga i są obecni w naszych wspomnieniach. Przyjdzie czas, to i my staniemy przy nich.

Mocno wierzę, że gdy nadejdzie moja chwila przejścia na drugą stronę, wyjdą mi naprzeciw i ktoś z tych, których trzymałem za rękę, wyciągnie dłoń w moją stronę…

wklejka_samulka

ks. Krzysztof Wieczorek

ks. Krzysztof Wieczorek

Zobacz inne artykuły tego autora >
ks. Krzysztof Wieczorek
ks. Krzysztof
Wieczorek
zobacz artykuly tego autora >

Jak wygrać życie wieczne? Ta Droga wiedzie do zwycięstwa!

Przez ból, przez cierpienie do zwycięstwa. Ten krótki opis Chrystusowej drogi krzyżowej jest również pewnym przepisem na zwycięstwo każdego człowieka.

Polub nas na Facebooku!

Jeśli chcesz wygrać życie wieczne, zaufaj Jezusowi. Nabierz mocy płynącej z Jego zbawczej Męki i Zmartwychwstania. Polecamy w tym celu udział w internetowych rekolekcjach "Krzyżowa Droga do Zwycięstwa", przygotowanych przez "Rób to co kochasz".

Wśród rekolekcjonistów znalazły się naprawdę mocne nazwiska: Adam Szustak OP, Tomasz Nowak OP, bp Grzegorz Ryś, Ks. Piotr Pawlukiewicz, Ks. Marek Dziewiecki, Arkadio, Maciej Szczęsny SJ i gość specjalny z Nowego Jorku – Stan Fortuna CFR.

Polecamy zwiastun rekolekcji:  

 


Jeśli chcesz zobaczyć rekolekcje, kliknij tutaj: >>> Stacja I (głosi Tomasz Nowak OP) >>> Stacja II(Adam Szustak OP) >>> Stacja III (ks. Piotr Pawlukiewicz) >>> Stacja IV (ks. Marek Dziewiecki) >>> Stacja V(Maciej Szczesny SJ) >>> Stacja VI (Tomasz Nowak OP) >>>Stacja VII (Arkadio) >>> Stacja VIII (Adam Szustak OP) >>> Stacja IX (bp Grzegorz Ryś, Stan Fortuna CFR) >>> Stacja X (ks. Marek Dziewiecki) >>> Stacja XI (Maciej Szczęsny SJ) >>> Stacja XII (bp Grzegorz Ryś) >>> Stacja XIII (Stan Fortuna CFR) >>> Stacja XIV(Arkadio, Kamil Zbozień)


Owocnych rekolekcji!