Nasze projekty

Jutro Niedziela – Uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata B

Przesłuchanie Jezusa obróciło się w przesłuchanie Piłata. A Ty jesteś z prawdy?

Reklama

Liturgia Słowa prowadzi dwiema drogami do odsłonięcia jednej tajemnicy: kim jest Król. Pierwsza z nich przebiega przez pierwsze i drugie czytanie. Tajemniczy Syn Człowieczy, który zostaje królem, ktoś z nas, z drugiej – paradoksalnie – o boskim pochodzeniu – zostaje w Apokalipsie zidentyfikowany: to Jezus. Druga zawarta jest w Ewangelii. Nieprawdopodobny styl Jana sprawia, że opowiadanie o męce Jezusa to w istocie droga chwały i wstępowania na tron. Piłat dobrze “przesłuchał” “oskarżonego”: Jezus przyznał się, iż jest Królem.

Ale w pewnym momencie sam musiał odpowiedzieć, sam stał się przesłuchiwany. To ten moment, gdy usłyszał od Jezusa: Każdy, kto jest z prawdy, słucha mojego głosu.

Reklama
Reklama

A Ty, z czego jesteś? Czy jesteś z prawdy?

PUNKT WYJŚCIA


TRZYDZIESTA CZWARTA NIEDZIELA ZWYKŁA UROCZYSTOŚĆ CHRYSTUSA KRÓLA WSZECHŚWIATA • Rok B • KOLOR:KOLEKTA: Modlimy się, aby całe stworzenie, wyswobodzone z niewoli grzechu, służyło Bogu i bez końca Go chwaliło • CZYTANIA: Księga Daniela 7,13-14 • Psalm 93,1.2.5 • Apokalipsa św. Jana 1,5-8 • Ewangelia wg św. Jana 18,33-37

Reklama
Reklama

• CHMURA SŁOWA •

wordle 3

Reklama

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst Psalmu

(Dn 7,13-14)

Patrzałem w nocnych widzeniach: a oto na obłokach nieba przybywa jakby Syn Człowieczy. Podchodzi do Przedwiecznego i wprowadzają Go przed Niego. Powierzono Mu panowanie, chwałę i władzę królewską, a służyły Mu wszystkie narody, ludy i języki. Panowanie Jego jest wiecznym panowaniem, które nie przeminie, a Jego królestwo nie ulegnie zagładzie.

Oto słowo Boże

PIERWSZE CZYTANIE

Zagadkowa wizja Dn 7,13-14

Kolejna wizja apokaliptyczna Starego Testamentu. Daniel opisuje, jak tajemnicza postać Syna Człowieczego zostaje królem

KSIĘGA: Daniela • AUTOR: anonimowy Izraelita • CZAS POWSTANIA: II w. przed Chr.
KATEGORIA: wizja apokaliptyczna


LEGENDARNY DANIEL • Księga Daniela w tradycji chrześcijańskiej należy do „wielkich proroków”, w tradycji żydowskiej to pismo dydaktyczne. Księga spisana została w trzech językach: hebrajskim, aramejskim i greckim • Tytułowy Daniel, prawdopodobnie postać historyczna, to arystokrata deportowany wraz ze swoimi towarzyszami pod koniec VII w. przed Chr. do Babilonii. Na dworze kolejnych władców zyskuje ważną pozycję i władzę • Księga opowiada o czasach wygnania babilońskiego, ale powstała w czasach machabejskich, w czasach Antiocha Epifanesa (175-164 przed Chr.) Daje odpowiedź na pytanie o postawę wiary w czasach prześladowań i wskazuje na motywację trwania przy Bogu – odpłata przekracza ramy naszego ludzkiego życia.

CZTERY BESTIE • Pierwszą część Księgi Daniela (1-7) zamyka rozdział 7. Rozpoczyna się od wizji, w której Daniel opisuje cztery bestie niszczące ludzki świat. Co symbolizują? Skrzydlaty lew to symbol Babilonii; niedźwiedź symbolizuje Medię; skrzydlaty leopard  to symbol Persji, zaś bestia o żelaznych zębach to królestwa, które powstały po podbojach Aleksandra Wielkiego (>> Dn 7,15-28)Kiedy prorok przypatruje się czwartej bestii, nagle otwiera się niebo i zostają ustawione trony (>> Dn 7,9). Na jednym z nich zasiada Przedwieczny, postać o szatach i włosach białych jak śnieg, którą otacza ogień i tysiące służących mu istot (>> Dn 7,10). Przed Nim otwiera się księga życia i zostaje osądzona czwarta, najgroźniejsza bestia, której ciało zostaje spalone (>> Dn 7,11). To nie koniec wizji zwycięstwa Boga. Nagle w wizji Dawid ogląda nadejście Syna Człowieczego.

SYN CZŁOWIECZY • Usłyszymy krótki fragment, zaledwie dwa wersety, o nadejściu tajemniczej postaci Syna Człowieczego. Stanąwszy przed tronem Bożym stanie się królem, otrzyma od Boga panowanie, chwałę i władzę. Jego królestwo nie będzie miało końca • To jedna z tych wizji, które w kontekście Starego Testamentu nie znajdują wytłumaczenia. Wyjaśnienie da dopiero Nowy Testament.

JESZCZE O PIERWSZYM CZYTANIU


W centrum wizji, którą otrzymuje Daniel, pojawia się tajemnicza postać Syna Człowieczego. Kim jest? To jeden z nas:

• PODOBNY DO BOGAPostać, którą ogląda Daniel, przybywa na obłokach, co symbolizuje jego boskie pochodzenie (>> Dn 7,13): Bóg prowadził w obłoku swój naród podczas wyjścia z Egiptu, przemawiał do nich ze środka chmury na górze SynajRównocześnie jednak przychodzący jest różny od Boga, który zasiada na tronie.

• SYN CZŁOWIECZYCo oznacza tytuł, którym się go nazywa? Niektórzy twierdzą, że syn człowieczy znaczy po prostuczłowiek, jeden z nas. Inni mówią, że chodzi o człowieka cierpiącego i uciskanego, który reprezentuje wołającą o wybawienie ludzkośćWyrażenie to w języku aramejskim, w którym spisuje swoją wizję Daniel, oznacza rzeczywiście człowieka, ale nie zwykłego. Aramejskie bar enasz(a) to szczególny, emfatyczny zwrot, niepojawiający się często w języku aramejskim. Opisuje szczególnego człowieka, Mesjasza o cechach boskich, a równocześnie różnego od Boga. W jego ręce Bóg oddaje królestwo, które trwać będzie wiecznie.

URWANA WIZJASyn Człowieczy to zatem:z jednej strony reprezentant cierpiącej i prześladowanej ludzkości,  • z drugiej zaś postać o cechach boskich. Daniel nie mówi, czym zasłużył sobie na chwałę i władzę, jaką otrzymuje z Bożych rąk. Tu wizja apokaliptyczna się urywa, czekając na swoje wyjaśnienie.

CZY WIESZ, ŻE…


Księga Daniela milczy o szczególnych czynach Syna Człowieczego. Milczy także na temat jego tożsamości. Niektórzy dopatrywali się w Nim Judy Machabeusza, samego Daniela, Izraela, bądź któregoś z wielkich aniołów, np. Michała. Postać Syna Człowieczego przerasta jednak godnością każdego z nich, zbliżając się do samego Boga. Tradycja żydowska widziała w Nim zapowiedzianego Mesjasza, zaś tradycja chrześcijańska odniosła wizję do Jezusa. Sam Pan odwoływał się do obrazów z Księgi Daniela, mówiąc, że ujrzymy go, Syna Człowieczego przybywającego na obłokach, pełnego mocy i chwały (Mt 26,64). Zapowiadał także, że ten sam pełen mocy Syn Człowieczy będzie musiał cierpieć i umrzeć (Mt 17,22).

LINKI


Na obłokach nieba przybywa jakby Syn Człowieczy (Dn 7,13)

• Ap 1,7 (II CZYTANIE): Oto nadchodzi z obłokami…

• Ap 14, 14: Oto biały obłok – a Siedzący na obłogu podobny do Syna Człowieczego, miał złoty wieniec na głowie…

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst psalmu

(Ps 93,1.2.5)

REFREN: Pan Bóg króluje, pełen majestatu

Pan króluje, oblókł się w majestat, Pan odział się w potęgę i nią się przepasał, tak świat utwierdził, że się nie zachwieje.

Twój tron niewzruszony na wieki, Ty od wieków istniejesz, Boże. Świadectwa Twoje bardzo godne są wiary, Twojemu domowi przystoi świętość, po wszystkie dni, o Panie.

PSALM

Pan króluje • Ps 93,1.2.5.

Wraz z nadejściem nowego roku, Izraelici czcili w świątyni objęcie tronu przez Jahwe. Między innymi Psalmem 93

PSALM • AUTOR : lewita • CZAS POWSTANIA: powygnaniowy


PSALM KRÓLOWANIA JAHWE • Osiem psalmów z Księgi Psalmów – od 93 do 100 – wyróżnia się tym, że sławią królowanie Boga w całym stworzeniu i nad Izraelem. Wśród nich Psalm 93 • Należy do gatunku hymnicznego (tehilla), jest bezinteresowną modlitwą uwielbienia Jahwe. Zakorzeniony jest w kulcie świątynnym: wspólnota wierzących zgromadzona w świątyni wysławiała Boga, Pana stworzenia, śpiewając i składając ofiary całopalne i dziękczynne. Być może działo się to podczas liturgicznej celebracji Nowego Roku, kiedy również świętowano objęcie tronu przez Jahwe. Choć psalm nosi w sobie cechy archaicznego języka i obrazów odwołujących się do starożytnych kosmogonii, jak walka z siłami chaosu, powstał prawdopodobnie po wygnaniu.

PSALM KRÓLOWANIA • Usłyszymy niemal cały psalm, pominięte zostaną tylko dwa środkowe wersety. Zwróćmy uwagę, że i my – podobnie jak niegdyś Izrael – możemy słowami psalmu czcić Boga-władcę nie tylko nad siłami chaosu, lecz także nad otaczającymi ich mocarstwami.

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst II czytania

Czytanie z Księgi Apokalipsy św. Jana Apostoła

(Ap 1,5-8)

Jezus Chrystus jest Świadkiem Wiernym, Pierworodnym umarłych i Władcą królów ziemi. Tym, który nas miłuje i który przez swą krew uwolnił nas od naszych grzechów, i uczynił nas królestwem - kapłanami Bogu i Ojcu swojemu, Jemu chwała i moc na wieki wieków! Amen. Oto nadchodzi z obłokami, i ujrzy Go wszelkie oko i wszyscy, którzy Go przebili. I będą Go opłakiwać wszystkie pokolenia ziemi. Tak: Amen. Jam jest Alfa i Omega, mówi Pan Bóg, Który jest, Który był i Który przychodzi, Wszechmogący.

Oto słowo Boże

DRUGIE CZYTANIE

Jezus: Władca królów Ap 1,5-8

Obejmujący królowanie, tajemniczy “Syn Człowieczy” z Księgi Daniela zostaje rozpoznany: to Jezus Chrystus

KSIĘGA: Apokalipsa • AUTOR: Jan • CZAS POWSTANIA: ok. 54-60 r. (prześladowania w czasach Nerona) lub ok. 81-96 r. (prześladowania za czasów Domicjana).
KATEGORIA: wizja apokaliptyczna


APOKALIPSA JANA • —Po raz drugi w cyklu “Jutro Niedziela” natrafiamy na najbardziej intrygującą z ksiąg Pisma Świętego – Apokalipsę • Apokalipsa oznacza dosłownie: ‘odsłonięcie, zdjęcie zasłony, objawienie’. Nazwa nie ma nic wspólnego z katastroficznym znaczeniem, jakie zapisało się w pop-kulturze • Autorem Apokalipsy jest Jan (PATRZ 1,1; 22,8), który przebywa na wygnaniu na wyspie Patmos (1,9). Czy to Jan Ewangelista? Uważa tak tradycja apostolska. Ale pojawiali się też inni autorzy: Jan Chrzciciel, Jan Marek, nieznany prorok palestyński Jan, czy Jan Prezbiter z Efezu. Za autorem czwartej Ewangelii przemawiają tematy łączące Apokalipsę z Ewangelią:  • Jezus Logos (Ap 19,13; J 1,1,14) • żywa woda (Ap 7,17; J 7,38) • Niewiasta (Ap 12,1; J 19,26), czy motyw  • Baranka.

LISTY DO KOŚCIOŁÓW • Apokalipsę św. Jana rozpoczyna siedem listów do wspólnot chrześcijan, do siedmiu Kościołów, które są w Azji: Każdy z nich adresowany jest do anioła danego Kościoła (każdy Kościół jest bowiem uważany za podległy konkretnemu Aniołowi) i jest napisany według takiego samego schematu • Zanim jednak czytelnik Apokalipsy pozna treść poszczególnych listów-przesłań do konkretnych Kościołów, przeczyta tzw. adres i pierwszą wizję, którą św. Jan ujrzał na wyspie Patmos.

WYPEŁNIONE PROROCTWO • Usłyszymy fragment adresu, czyli rozpoczynającego przesłanie do siedmiu Kościołów pozdrowienia. Treść czytania nie jest dosłownym cytatem z księgi, została wyjęta z serii pozdrowień i specjalnie adoptowana. Wyjęta bowiem część Jezusa Chrystusa nazywa Władcą Królów Ziemi i jest rodzajem hymnu pochwalnego na Jego cześć • Zwróćmy szczególną uwagę na cytat niemal wprost z Księgi Daniela, który został odniesiony do Jezusa Chrystusa. Tajemnica Syna Człowieczego została odsłonięta, proroctwo Daniela wypełnia się.

JESZCZE O DRUGIM CZYTANIU


Księga Apokalipsy tłumaczy, kim jest przychodzący na obłokach Syn Człowieczy. To pierwszy i największy z nas, Pierworodny spośród umarłych:

WYPEŁNIONE PROROCTWO • Boża historia zatacza wielkie koło. W ostatniej księdze Biblii widzimy Jezusa, w którym wypełnia się przepowiednia Daniela. Apokalipsa św. Jana przedstawia Syna Człowieczego, który przeszedł swoją drogę życia, a teraz odbiera z ręki Ojca koronę chwały. To ten sam, jeden z nas, ale nie widać już na jego twarzy śladów ludzkiego zmęczenia, słabości i cierpienia.

TYTUŁY • Jan nazywa Go  • wiernym świadkiem, ponieważ swoim życiem złożył dobre i wiarygodne świadectwo o Bogu. To  • Pierworodny umarłych, ponieważ jako pierwszy powstał z martwych, a otworzywszy drogę do życia, poprowadzi nią innych, którzy w Niego wierzą. Wreszcie to  • władca królów ziemi, już nie uniżony, który podporządkowuje się cezarowi i jego prokuratorowi. Tym razem, jak pisze Paweł, to przed nim wszyscy zginać będą kolana (Flp 2,10).

MIŁUJE NAS • Tam, w Królestwie Ojca, Jezus nie zatapia się w swojej chwale i nie świętuje tylko i wyłącznie swojego zwycięstwa. Wydaje się być ciągle czujnym, jakby w napięciu kogoś oczekiwał. Jan opisuje Jezusa, który wrócił do siebie, który znów ma w sobie pełnię Bożej mocy, jest Alfą i Omegą, początkiem i końcem wszystkiego, Wszechmogącym (>>Ap 1,8). A jednak równocześnie to Bóg tęskniący i czekający wciąż na nas, którzy mamy dołączyć do Niego w Jego Królestwie. On nas miłuje i przez krew swoją uczynił nas królestwem i kapłanami dla naszego Boga (Ap 1,5-6). Chrystus Król z tęsknotą oczekuje nas w swoim królestwie.

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst Ewangelii

Słowa Ewangelii wg św. Jana

(J 18,33b-37)

Piłat powiedział do Jezusa: Czy Ty jesteś Królem żydowskim? Jezus odpowiedział: Czy to mówisz od siebie, czy też inni powiedzieli ci o Mnie? Piłat odparł: Czy ja jestem Żydem? Naród Twój i arcykapłani wydali mi Ciebie. Coś uczynił? Odpowiedział Jezus: Królestwo moje nie jest z tego świata. Gdyby królestwo moje było z tego świata, słudzy moi biliby się, abym nie został wydany Żydom. Teraz zaś królestwo moje nie jest stąd. Piłat zatem powiedział do Niego: A więc jesteś królem? / Odpowiedział Jezus: / Tak, jestem królem. Ja się na to narodziłem i na to przyszedłem na świat, aby dać świadectwo prawdzie. Każdy, kto jest z prawdy, słucha mojego głosu.

Oto Słowo Pańskie

EWANGELIA

Tak, jestem Królem J 18, 33-37

EWANGELISTA:  św. Jan • CZAS POWSTANIA: ok. 90 r. • KATEGORIA: wydarzenie • MIEJSCE: Jerozolima • CZAS: ok. 33 r. • BOHATEROWIE: Jezus, Piłat


KSIĘGA KRZYŻA • Najmłodsza z Ewangelii została napisana przez Jana, a następnie zredagowana przez jego uczniów ok. 90 r. • Księga zdecydowanie różni się od pozostałych Ewangelii • Jezus, opisując swoją misję, używa formuły JA JESTEM, a to nawiązuje do objawienia Boga w Księdze Wyjścia (patrz 3,14). Ewangelię św. Jana dzieli się na • Księgę Znaków (rozdziały 1-12, Ewangelista mówi nie o cudach, lecz siedmiu znakach objawiających misterium Pana) oraz • Księgę Krzyża, który dla Jana jest najważniejszym znakiem Mesjasza i oznaką królewskiej chwały (rozdziały 13-20).

WSTĘPUJĄCY NA KRZYŻ • Opis męki Jezusa w Ewangelii św. Jana znacznie różni się od synoptyków. O ile tam dominuje realistyczna, oparta na faktach, relacja z wydarzeń męki, ukrzyżowania i śmierci, o tyle u św. Jana mamy raczej do czynienia z przepełnioną symbolami i aluzjami treścią. U św. Jana Jezus wstępuje na krzyż jak na tron. Śmierć to Jego moment chwały. Ukryte jest to w przeróżnych momentach opowiadania, na przykład: Tytuł winy, który Piłat kazał umieścić na krzyżu (i nie zmieniać go): Jezus Nazarejczyk, Król żydowski Śmierć, oddana słowami oddał Ducha Usłyszymy fragment z przesłuchania Jezusa przez Piłata.

PRZESŁUCHANIEFragment ewangelii, który usłyszymy, również dowodzi, iż Jezus to nie skazaniec idący na krzyż, lecz Król wstępujący na tron. Usłyszymy relację z procesu u Piłata, podczas której pada z ust Jezusa deklaracja, iż jest Królem • Zwróćmy uwagę: przesłuchanie ma za cel przyznanie się oskarżonego. Jezus w istocie przyznaje się: Tak, jestem Królem • Zwróćmy uwagę również na nowe pojęcie królowania i królestwa przedstawione przez Jezusa, w którym decydującą rolę odgrywa prawda, a nie autorytet i władza (dzięki którym panuje na przykład Piłat). Przesłuchanie Jezusa paradoksalnie staje się przesłuchaniem Pilata.

JESZCZE O EWANGELII


Jezus, opisywany w dzisiejszej Ewangelii, to Król, którego rysy boskie są głęboko ukryte pod pokornym człowieczeństwem. To najmniejszy z nas, Ukrzyżowany:

• Przyszedł służyć. Jezus w czasie swojego ziemskiego życia zapowiadał, że Syn Człowieczy będzie Musiał cierpieć. To na pewno nie jest scenariusz, który jego uczniowie wyobrażali sobie dla króla, Jezus, który w dzisiejszej Ewangelii nazywa siebie królem, rezygnuje z przysługującej mu władzy. Wchodzi bezbronny w nasz ludzki świat, pozostawiając daleko za sobą, w innym wymiarze, aniołów, którzy mieli go strzec (J 18,36). Czego chce dowieść, narażając swoje życie? Nie tylko tego, że jest jednym z nas. On jest najmniejszym z nas. Przyszedł po to, żeby służyć; żeby oddać za nas swoje życie (Mt 20,28).

• Próba przed Piłatem. Jezus swoją służbę, swoje miejsce na przedzie potraktował bardzo poważnie. W scenie przed Piłatem nie kalkuluje i nie chowa się za plecami innych. Odważnie przyznaje się do tego, że jest Królem, chociaż wie, że mówiąc to, ściąga na siebie śmiertelne zagrożenie ze strony rzymskiego prokuratora, który nie toleruje samozwańczych władców i mesjaszy żydowskich. Piłatowi zależy na spokoju, na świętym spokoju za wszelką cenę, nawet za cenę prawdy. Dlatego właśnie już za chwilę sprzeda Prawdę, sprzeda Jezusa stojącego przed nim Żydom.

• Najmniejszy i Największy. Jezus stojący przed Piłatem to w tej chwili najmniejszy i równocześnie największy ze wszystkich władców. Uniża się do końca, nie wyrwie swojego życia z rąk potężnego imperium. Równocześnie sięga szczytów swojej wielkości. Jest Synem Bożym do końca, jest wierny swojej misji, jest wierny Prawdzie (J 18,37). Podobnej wielkości uczy nas słuchających Jego głosu.

Reklama

Dołącz do naszych darczyńców. Wesprzyj nas!

Najciekawsze artykuły

co tydzień w Twojej skrzynce mailowej

Raz w tygodniu otrzymasz przegląd najważniejszych artykułów ze Stacji7

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
Reklama
WIARA I MODLITWA
Wspieraj nas - złóż darowiznę