Jutro Niedziela – XI zwykła A

Zwykli zjadacze chleba stają się wyjątkowi. Bo prowadzi ich Bóg.

ks. Marcin Kowalski
ks. Marcin
Kowalski
zobacz artykuly tego autora >
ks. Przemysław Śliwiński
ks. Przemysław
Śliwiński
zobacz artykuly tego autora >

Polub nas na Facebooku!

PUNKT WYJŚCIA


JEDENASTA NIEDZIELA ZWYKŁA • rok A • KOLOR SZAT: zielony • KOLEKTA: Będziemy prosili, aby nasza wola i nasze czyny były poddane Bożym przykazaniom • CZYTANIA: Księga Wyjścia 19, 2–6a • Psalm 100 (99), 2–3. 4–5 • List do Rzymian 5, 6 –11 • Ewangelia wg św. Mateusza 9, 36–10, 8

 

CHMURA SŁOWA

 

 

STO SŁÓW


Tradycyjnie pojmując religię, Boga i świat, człowiek czuje się z reguły widzem w teatrze, obserwującym Boga na scenie dziejów. Dzisiejsza Liturgia Słowa jednak przeczy tej logice. Jezus zwykłych rybaków ustanawia apostołami i rozsyła, by czynili to, co czyni On (EWANGELIA).

W PIERWSZYM CZYTANIU widzimy, jak Bóg przekonuje swój lud, że zawsze z nim jest. I proponuje, by każdy stał się Jego szczególną własnością. Wydarzenie nabiera zupełnie nowego znaczenia, gdy zrozumiemy, że Bóg w istocie chce poślubić Izraela, nawiązać relację miłosną.

Widz wkracza na scenę, zwykły zjadacz chleba jest zaproszony do czynienia znaków i cudów, które czyni Bóg. Wiara i religia to nie teatr, lecz wspólnota oparta na relacji miłości. Choć jest też coś z teatru: Bóg wkracza na scenę historii mojego życia. Nie jestem widzem, lecz uczestnikiem zdarzeń: On umiera za mnie i dla mnie, inwestuje w życie wieczne (DRUGIE CZYTANIE).

 

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst I czytania

Czytanie z Księgi Wyjścia

(Wj 19, 2–6a)

Po przybyciu na pustynię Synaj Izraelici rozbili obóz na pustyni. Izrael obozował tam naprzeciw góry. Mojżesz wszedł wtedy na górę do Boga, a Pan zawołał na niego z góry i powiedział: «Tak powiesz domowi Jakuba i to oznajmisz Izraelitom: Wy widzieliście, co uczyniłem Egiptowi,   jak niosłem was na skrzydłach orlich i przywiodłem was do Mnie. Teraz, jeśli pilnie słuchać będziecie głosu mego i strzec mojego przymierza, będziecie szczególną moją własnością pośród wszystkich narodów, gdyż do Mnie  należy  cała  ziemia.  Lecz  wy  będziecie  Mi królestwem kapłanów i ludem świętym».

Oto słowo Boże

[01][02]

PIERWSZE CZYTANIE

Na górze Synaj Wj 19, 2–6a

Bóg formuje swój lud. Izraela traktuje jak swoją małżonkę. Zaprasza do wyjątkowej relacji.

KSIĘGA: Księga Wyjścia • AUTOR: kapłan (ostateczna redakcja) • CZAS POWSTANIA: ok. VI–V w przed Chr. • KATEGORIA: wydarzenie • MIEJSCE: Refidim • CZAS: ok. XII w. przed Chr. • BOHATEROWIE: Bóg, Mojżesz, Izraelici


NARODZINY IZRAELA • Księga Wyjścia, Exodus, druga z ksiąg Pięcioksięgu, opisuje to, na co wskazuje jej nazwa: wyjście Izraelitów z ziemi egipskiej. Drugim opisanym w niej ważnym wydarzeniem jest przymierze zawarte na Synaju i otrzymanie Dekalogu • Głównym tematem księgi są narodziny Izraela jako narodu i Boże panowanie nad nim. W pierwszej części (rozdziały 1–15) rozstrzyga się, kto jest Panem Izraela: faraon i bogowie Egiptu czy Jahwe. Dalej, już po wyjściu z Egiptu, Pan rozwiązuje problemy swego ludu i karmi go na pustyni (15–18), wreszcie nadaje prawa (19–24) i rozbija swój namiot (24–40), potwierdzając w ten sposób swoje królowanie w Izraelu. Do ludu wybranego należy ten, kto doświadczył cudu Wyjścia i kto chodzi drogami Bożego Prawa, przyjmując panowanie Jahwe.

PRZED WIELKIM DNIEM • Jesteśmy mniej więcej w połowie księgi: Izrael już wyszedł z Egiptu i zmierza na pustynię Synaj, dociera do góry Synaj. To najważniejszy dzień ich historii. Bóg zawrze tu z nimi Przymierze, do którego jednak trzeba się przygotować. Przygotowania te opisuje właśnie początek 19 rozdziału Księgi Wyjścia.

ZANIM USŁYSZYSZ • Usłyszymy fragment słów, które Bóg przekazał Mojżeszowi. Zapowiada, że lud stanie się Jego szczególną własnością. W tych z pozoru prostych słowach kryje się wyjątkowe przesłanie i zaproszenie.

 

Szersza analiza czytania dostępna jest w książkowej wersji cyklu “Jutro Niedziela”, TUTAJ oraz w wersji EBOOK.

 

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst Psalmu

(Ps 100 (99), 2–3. 4–5)

Refren: My ludem Pana i Jego owcami.

Służcie Panu z weselem, * stańcie przed obliczem Pana z okrzykami radości. Wiedzcie, że Pan jest Bogiem, On sam nas stworzył, jesteśmy Jego własnością, * Jego ludem, owcami Jego pastwiska. W Jego bramy wstępujcie z dziękczynieniem, z hymnami w Jego przedsionki, * chwalcie i błogosławcie Jego imię. Albowiem Pan jest dobry, Jego łaska trwa na wieki,  a Jego wierność przez pokolenia.

[01][02]

PSALM

Owce Jego pastwiska Ps 100 (99), 2–3. 4–5

Starożytny psalm użył najlepszego określenia definiującego naszą relację z Bogiem: jesteśmy Jego ludem, owcami Jego pastwiska.

PSALM • AUTOR: lewita • CZAS POWSTANIA: powygnaniowy, po 538 r. przed Chr.

NUMER STO • Ci, którzy odmawiają liturgię godzin, znają Psalm 100 na pamięć. Jest to bowiem jeden z psalmów wezwania odmawianych zaraz po przebudzeniu, Należy do gatunku hymnu (hebr. tehillah), czyli modlitwy bezinteresownego uwielbienia.

WPROWADZENIE DO LITURGII • W starożytności psalm mógł służyć jako wprowadzenie do liturgii świątyni. Razem z lewitami recytowali go Izraelici wstępujący do przedsionków Pana. Być może werset trzeci był wołaniem wiernego ludu, przychodzącego, aby oddać chwałę Panu: Wiedzcie, że Pan jest Bogiem: On sam nas stworzył, my Jego własnością, jesteśmy Jego ludem, owcami Jego pastwiska.

JA – PAN • Jesteśmy własnością Boga – to z powodu tych słów psalm usłyszymy w dzisiejszej liturgii słowa. Zwróćmy uwagę na treść, która trafnie oddaje relację ludu Bożego ze swym Stwórcą.

 

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst II czytania

Czytanie z Listu św. Pawła Apostoła do Rzymian

(Rz 5, 6–11)

Bracia: Chrystus umarł za nas, jako za grzeszników, w oznaczonym czasie, gdy jeszcze byliśmy bezsilni. A nawet za człowieka sprawiedliwego  podejmuje  się  ktoś  umrzeć  tylko z największą trudnością. Chociaż może jeszcze za człowieka życzliwego odważyłby się ktoś ponieść śmierć. Bóg zaś okazuje nam swoją miłość właśnie przez to, że Chrystus umarł za nas, gdy byliśmy jeszcze grzesznikami. Tym bardziej więc będziemy przez Niego zachowani od karzącego gniewu, gdy teraz przez krew Jego zostaliśmy usprawiedliwieni. Jeżeli bowiem, będąc nieprzyjaciółmi, zostaliśmy pojednani z Bogiem  przez  śmierć  Jego Syna, to tym bardziej, będąc już pojednanymi, dostąpimy zbawienia przez Jego życie. I nie tylko to – ale i chlubić się możemy w Bogu przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, przez którego teraz uzyskaliśmy pojednanie.

Oto Słowo Boże.

[01][02]

DRUGIE CZYTANIE

Polisa na życie Rz 5, 6–11

Oto bezmiar miłości Boga: Jezus oddał życie za każdego z nas, za grzeszników. Ta śmierć to podstawa usprawiedliwienia. To polisa na nasze życie. Wieczne.

KSIĘGA: List do Rzymian • NADAWCA: św. Paweł • ADRESACI: wspólnota chrześcijańska w Rzymie • CZAS POWSTANIA: 57–58 r. • MIEJSCE POWSTANIA: Korynt


PRZESTRZEGANIE PRAWA CZY WIARA? • Kilka miesięcy temu słuchaliśmy fragmentów Pierwszego Listu do Koryntian. Dominowało tam przeciwstawienie mądrości ludzkiej i mądrości Bożej, gdyż problemy, które dostrzegł Paweł w Koryncie, wynikały z charakterystycznego dla ducha greckiego zaufania umysłowi. W przypadku Listu do Rzymian (i Galatów) św. Paweł dostrzegł zagrożenie w typowym dla ducha starotestamentalnego zaufaniu do Prawa – którego przestrzeganie miałoby wystarczyć do usprawiedliwienia.

USPRAWIEDLIWIENIE • Przypomnijmy, że treścią Listu do Rzymian jest usprawiedliwienie, ale nie na podstawie Prawa, lecz przez wiarę: św. Paweł reinterpretuje naukę żydowską (patrz: IX niedziela zwykła) • Na początku listu pisze o powodach osamotnienia, grzechu człowieka, potem, iż jedyną i uniwersalną odpowiedzią Boga na grzech jest Chrystus. Rozdziały 5–8 opisują nowe życie w Chrystusie. W końcowej części podejmuje temat ostatecznego zbawienia Izraela, wreszcie następują praktyczne upomnienia.

PRZEZ JEGO KREW • Przez kilka najbliższych tygodni będziemy słyszeli fragmenty z części opisującej nowe życie w Chrystusie. Usłyszymy fragment, w którym Paweł tłumaczy znaczenie śmierci krzyżowej Jezusa. To właśnie to wydarzenie, śmierć Jezusa na krzyżu, stało się kluczowe: Przez Jego krew zostaliśmy usprawiedliwieni.

 

Szersza analiza czytania dostępna jest w książkowej wersji cyklu “Jutro Niedziela”, TUTAJ oraz w wersji EBOOK.

 

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst Ewangelii

Słowa Ewangelii wg św. Mateusza (Mt 9, 36–10, 8)

Jezus, widząc tłumy, litował się nad nimi, bo byli znękani i porzuceni, jak owce niemające pasterza. Wtedy rzekł  do swych uczniów: «Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proście Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo». Wtedy przywołał  do  siebie  dwunastu swoich uczniów i udzielił im władzy nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszystkie choroby i wszelkie słabości. A oto imiona dwunastu apostołów: pierwszy – Szymon, zwany Piotrem, i brat jego Andrzej, potem Jakub, syn Zebedeusza, i  brat  jego  Jan,  Filip  i  Bartłomiej,  Tomasz i celnik Mateusz, Jakub, syn Alfeusza, i Tadeusz, Szymon Gorliwy i Judasz Iskariota, ten, który Go zdradził. Tych to Dwunastu wysłał Jezus i dał im takie wskazania: «Nie idźcie do pogan i nie wstępujcie do żadnego miasta samarytańskiego. Idźcie raczej do owiec, które poginęły z domu Izraela. Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie. Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wypędzajcie złe duchy. Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie».

Oto Słowo Boże.

[01][02]

 

EWANGELIA

Rozesłanie Dwunastu Mt 9, 36–10, 8

Są wśród nich zawistnicy, zazdrośnicy, zdrajcy. Popełnią wiele błędów. Ale tych zwykłych zjadaczy chleba Jezus przemieni w fundament Ludu Nowego Przymierza.

EWANGELISTA: św. Mateusz • CZAS POWSTANIA: 70–80 r. • KATEGORIA: wydarzenie • MIEJSCE: Galilea • CZAS: ok. 30 r. • BOHATEROWIE: Jezus, dwunastu uczniów, tłum • WERSJE: Mk 3, 14–19 i 6, 7–13 i 6, 34; Łk 6, 12–16 i 10, 1–16


KSIĘGA DRUGA • Kontynuujemy lekturę drugiej części Ewangelii Mateusza. Przypomnijmy, że sama liczba ksiąg Ewangelii nawiązuje do Pięcioksięgu Mojżesza. Druga część skupia się na przepowiadaniu królestwa, Jezus, Nowy Mojżesz, rozpoczyna głoszenie Ewangelii, chodząc po ziemi galilejskiej.

UZDROWIENIA I WSKRZESZENIE • W zeszłym tygodniu śledziliśmy powołanie jednego z apostołów, Mateusza. Następnie w rozdziałach 8 i 9 znajdujemy opisy uzdrowień: kobiety cierpiącej na krwotok, dwóch niewidomych, niemego oraz wskrzeszenie córki Jaira. Wszystkie te wydarzenia mają nie tylko potwierdzić, że Jezus jest zapowiadanym przez Prawo i Proroków Mesjaszem, Nowym Mojżeszem, ale też ukazać charakter Jego misji. Wieńczy tę część rozesłanie apostołów.

ROZESŁANIE • To o nim usłyszymy w dzisiejszej Ewangelii. Zwróćmy uwagę, że liczba apostołów nawiązuje do Pięcioksięgu i dwunastu pokoleń Jakuba (w wersji Łukasza jest ich siedemdziesięciu dwóch). Zauważmy, że rozsyłając uczniów, Jezus poleca im wykonywać zadania identyczne z Jego dziełami.

 

Szersza analiza Ewangelii dostępna jest w książkowej wersji cyklu “Jutro Niedziela”, TUTAJ oraz w wersji EBOOK.

 

ks. Marcin Kowalski

ks. Marcin Kowalski

prezbiter diecezji kieleckiej, doktor nauk biblijnych, doktorat obronił na Papieskim Instytucie Biblijnym w Rzymie, wykładowca Pisma Świętego w Wyższym Seminarium Duchownym w Kielcach oraz w Lublinie, adiunkt przy katedrze Teologii Biblijnej i Proforystyki w Instytucie Nauk Biblijnych KUL, redaktor naczelny kwartalnika biblijnego The Biblical Annals, sekretarz Stowarzyszenia Biblistów Polskich III kadencji. Jego pasją naukową i duszpasterską jest Biblia, w szczególności listy św. Pawła. Moderator Dzieła Biblijnego, autor scenariuszy i prowadzący programy telewizyjne i radiowe, współpracownik Stacji 7 i współtwórca cyklu Jutro Niedziela.

Zobacz inne artykuły tego autora >

ks. Przemysław Śliwiński

ks. Przemysław Śliwiński

Kapłan Archidiecezji Warszawskiej. Pochodzi z Lubawy. Ukończył studia specjalistyczne na Wydziale Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Santa Croce w Rzymie. Jesienią 2013 roku, objął stanowisko rzecznika prasowego Archidiecezji Warszawskiej oraz dyrektora Archidiecezjalnego Centrum Informacji. Wykłada edukację medialną w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym w Warszawie. Na Stacji7.pl jest autorem wielu artykułów oraz popularnego cyklu Jutro Niedziela.

Zobacz inne artykuły tego autora >

Reklama

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7


Reklama

 

 


Reklama

ks. Marcin Kowalski
ks. Marcin
Kowalski
zobacz artykuly tego autora >
ks. Przemysław Śliwiński
ks. Przemysław
Śliwiński
zobacz artykuly tego autora >

Jutro Niedziela – IX zwykła A

Świat naszej modlitwy i świat aktywności to nie dwa różne światy.

ks. Marcin Kowalski
ks. Marcin
Kowalski
zobacz artykuly tego autora >
ks. Przemysław Śliwiński
ks. Przemysław
Śliwiński
zobacz artykuly tego autora >

Polub nas na Facebooku!

PUNKT WYJŚCIA


DZIEWIĄTA NIEDZIELA ZWYKŁA • rok A • KOLEKTA: Modlimy się do dobrego Boga, aby oddalił od nas wszystko, co nam szkodzi, i udzielił wszystkiego, co służy naszemu dobruCZYTANIA: Księga Powtórzonego Prawa 11, 18. 26–28. 32 • Psalm 31 (30), 2–3b. 3c–4. 17 i 25 • List do Rzymian 3, 21–25a. 28 • Ewangelia wg św. Mateusza 7, 21–27

 

CHMURA SŁOWA

 

STO SŁÓW


Liturgia słowa – praktycznie w każdym czytaniu – bierze dziś na warsztat wiarę i czyny, dowodząc, że świat naszej modlitwy oraz świat aktywności nie mogą stanowić dwóch różnych światów.

Wiary nie można oddzielić od czynów. W PIERWSZYM CZYTANIU to czyny określają prawdziwość wiary. Jeszcze mocniej przed wiarą sprowadzającą się do słów, deklaracji, bez zakorzenienia w codziennym życiu i aktywności, ostrzega EWANGELIA.

Czynów nie można oddzielić od wiary. Dobre czyny są jej wskaźnikiem, sprawdzianem rzeczywistego posłuszeństwa Bogu, spontanicznym odruchem człowieka oddychającego Słowem Boga. To nie czyny powodują, że człowiek staje się sprawiedliwy, lecz przyjęta wiara (DRUGIE CZYTANIE).

 

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst I czytania

Czytanie z Księgi Powtórzonego Prawa

(Pwt 11, 18. 26–28. 32)

Mojżesz powiedział do ludu: «Weźcie sobie te moje słowa do serca i duszy. Przewiążcie je sobie jako znak na ręku. Niech one będą wam ozdobą między oczami. Widzicie, ja kładę dziś przed wami błogosławieństwo i przekleństwo. Błogosławieństwo, jeśli usłuchacie poleceń Pana, waszego Boga, które ja wam dzisiaj daję; przekleństwo, jeśli nie usłuchacie poleceń Pana, waszego Boga,  jeśli odstąpicie od drogi, którą ja wam dzisiaj wskazuję, a pójdziecie za bogami cudzymi, których nie znacie. Wypełniajcie pilnie wszystkie prawa i nakazy, które ja  wam dzisiaj daję».

Oto słowo Boże

[01][02]

PIERWSZE CZYTANIE

Błogosławieństwo i przekleństwo Pwt 11, 18. 26–28. 32

Dwie drogi do wyboru: podążać za słowami Pana albo od nich odstąpić. Bóg stawia na wolną wolę, liczy na człowiecze decyzje.

KSIĘGA: Księga Powtórzonego Prawa • AUTOR: starożytny historyk (historiograf), przedstawiciel szkoły deuteronomistycznej • CZAS POWSTANIA: VII–VI w. przed Chr. • KATEGORIA: mowa (testament) • KTO MÓWI: Mojżesz • ADRESACI: Izrael • MIEJSCE: pustynia w Arabie • CZAS AKCJI: XII w. przed Chr.


SŁOWA, PRZYPOMNIENIE, TESTAMENT • Wprawdzie Księga Powtórzonego Prawa należy do Pięcioksięgu, różni się jednak od pozostałych ksiąg. Nie dominuje tu narracja, jak w przypadku Księgi Rodzaju czy Księgi Wyjścia. Podkreśla to zresztą hebrajska nazwa księgi: Debarim to Słowa. Narrację spotykamy właściwie tylko w ostatnich fragmentach księgi, od rozdziału 31: Mojżesz przekazuje przywództwo Jozuemu i umiera • Polska nazwa księgi sugeruje, że mamy do czynienia z powtórzonym, przypomnianym wyjaśnieniem Prawa danego na Synaju (co zostało opisane we wcześniejszej Księdze Wyjścia). Powtórzone Prawo (z greckiego: deuteronomium) to kopia Księgi Prawa Mojżesza, którą przyszli królowie Izraela mają sobie sporządzić i którą mają się kierować • Księga Powtórzonego Prawa to w istocie mowa pożegnalna i testament wielkiego prawodawcy pozostawiony Izraelowi w przeddzień wejścia do Ziemi Obiecanej.

DRUGA MOWA • Księga składa się z czterech wielkich mów Mojżesza. Usłyszymy dziś zakończenie drugiej z nich (Pwt 4, 44–11, 32), a poprzedza ona kolejny ważny fragment księgi: wielki kodeks deuteronomiczny (Pwt 12, 1–26, 15). Mowa ta przypomina historię Izraela i jego wybawienia z ziemi egipskiej. Powtarza przykazania Dekalogu oraz powraca do różnych doświadczeń i prób na pustyni w drodze do Ziemi Obiecanej, z których Izrael zawsze wychodził zwycięsko, ilekroć powierzał się Bogu, a nie własnym siłom i zamiarom.

DWIE DROGI • Przypominane przez Mojżesza dzieje wybawiania Izraela zawsze, kiedy okazywał wierność Panu, nie służą tylko utrwaleniu historii. Mojżesz chce przekonać swój lud do ciągłego wybierania w przyszłości tej drogi, która dotąd dawała mu ocalenie. Usłyszymy to w dzisiejszym czytaniu • To tzw. nauka o dwóch drogach. Podkreśla ona, jak ważna jest ludzka wola i decyzje.

 

Szersza analiza czytania dostępna jest w książkowej wersji cyklu “Jutro Niedziela”, TUTAJ oraz w wersji EBOOK.

 

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst Psalmu

(Ps 31 (30), 2–3b. 3c–4. 17 i 25)

Refren: Bądź dla mnie, Panie skałą ocalenia.

Panie, do Ciebie się uciekam, niech nigdy nie doznam zawodu, wybaw mnie w sprawiedliwości Twojej! Nakłoń ku mnie Twego ucha, pośpiesz, aby mnie ocalić! Bądź dla mnie skałą schronienia, warownią, która ocala. Ty bowiem jesteś moją skałą  i  twierdzą, kieruj mną i prowadź przez wzgląd na swe imię. Niech Twoje oblicze zajaśnieje nad Twym sługą, wybaw mnie w swoim miłosierdziu. Bądźcie dzielni i mężnego serca, wszyscy, którzy ufacie Panu. 

[01][02]

PSALM

Kieruj i prowadź Ps 31 (30), 2–3b. 3c–4. 17 i 25

Psalm 31 to odpowiedź człowieka, który z dwóch dróg wybiera Bożą drogę błogosławieństwa. „Do Ciebie się uciekam”.

PSALM 31 • AUTOR: lewita • CZAS POWSTANIA: czasy monarchii, przed 587 r. przed Chr.


KOLEKCJA DAWIDOWA • Psalm 31 należy do pierwszej części Psałterza, kolekcji zwanej także jahwistyczną lub Dawidową. W tytule pojawia się imię sławnego króla Izraela, co jednak nie znaczy, że jest on jego autorem • Psalm mógł być zarówno modlitwą indywidualnego wierzącego, proszącego o wybawienie z rąk wrogów i przeciwników, jak i całej zagrożonej wspólnoty, gromadzącej się na modlitwie w świątyni. Takie modlitwy były także częścią wielkich rytuałów postu i pokuty, w których proszono o odwrócenie zagrażających narodowi nieszczęść.

O PSALMIE • Psalm opisuje doświadczenie niebezpieczeństwa i zagrożenia życia podobne do doświadczeń wiernego Panu i prześladowanego króla Izraela. Dawid, jego przeżycia i wiara, mogą być inspiracją dla pobożnego Izraelity. Psalm zalicza się do gatunku lamentacji indywidualnej lub ogólniej modlitwy błagalnej (tefillah). Wybrzmiewa w nim prośba o wybawienie, ale równocześnie ufność, dziękczynienie oraz wiara proszącego.

WYBÓR DROGI BOGA • Usłyszymy początkowy fragment psalmu oraz wybrane wersety z dalszej części. Zwróćmy uwagę, że wybrane części psalmu nawiązują do pokazanego w pierwszym czytaniu wyboru „dwóch dróg”. Stanowią odpowiedź na nie człowieka wiary chcącego podążać drogą błogosławieństwa.

 

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst II czytania

Czytanie z Listu św. Pawła Apostoła do Rzymian

(Rz 3, 21–25a. 28)

Bracia: Teraz jawną się stała sprawiedliwość Boża niezależna  od Prawa, poświadczona przez Prawo i Proroków. Jest to sprawiedliwość Boża dostępna przez wiarę w Jezusa Chrystusa dla wszystkich, którzy wierzą. Bo nie ma tu różnicy: wszyscy bowiem zgrzeszyli i pozbawieni są chwały Bożej, a dostępują usprawiedliwienia darmo, z Jego łaski, przez odkupienie, które jest w Chrystusie Jezusie. Jego to ustanowił Bóg narzędziem przebłagania dzięki wierze mocą Jego krwi. Sądzimy bowiem, że człowiek osiąga usprawiedliwienie na podstawie wiary, niezależnie od pełnienia uczynków wymaganych przez Prawo.

Oto Słowo Boże.

[01][02]

DRUGIE CZYTANIE

Wiara i czyny Rz 3, 21–25a. 28

Wszyscy jesteśmy grzesznikami – głosi św. Paweł. Sami się nie naprawimy, potrzebujemy pomocy, Kogoś. Chrystus to uniwersalna odpowiedź na grzech świata.

KSIĘGA: List do Rzymian • NADAWCA: św. Paweł • ADRESACI: wspólnota chrześcijańska w Rzymie • CZAS POWSTANIA: 57–58 r. • MIEJSCE POWSTANIA: Korynt


LIST DO STOLICY • Przez kilka najbliższych niedziel będziemy słuchali fragmentów Listu do Rzymian. Rzym – to coś więcej niż stolica ówczesnego państwa. To centrum antycznego świata, stolica całego imperium. Do jej mieszkańców Paweł pisze jeden ze swoich listów dwa lata przed tym, zanim odwiedzi miasto. Rzym ma być kołem zamachowym dla głoszonej przez Pawła nowiny o usprawiedliwieniu przez wiarę w Chrystusa.

POTRZEBUJEMY CHRYSTUSA • W pierwszych rozdziałach Paweł udowadnia, że wszyscy bez wyjątku są grzesznikami (1, 18–3, 20) i potrzebują jednej drogi zbawienia. Syntetyczny wykład o przyczynach grzechu i śmierci rozpoczyna naukę o usprawiedliwieniu, jednak w systematycznej niedzielnej lekturze Listu pomijamy tę część.

ZBAWIENIE ZA DARMO • W 3 rozdziale Paweł przechodzi wreszcie do Chrystusa: On jest jedyną i uniwersalną odpowiedzią Boga na grzech świata, żydów i pogan. Usłyszymy zatem orędzie św. Pawła o usprawiedliwieniu przez Chrystusa • Zwróćmy przede wszystkim uwagę na określenie Jezusa jako narzędzia przebłagania.

 

Szersza analiza czytania dostępna jest w książkowej wersji cyklu “Jutro Niedziela”, TUTAJ oraz w wersji EBOOK.

 

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst Ewangelii

Słowa Ewangelii wg św. Mateusza (Mt 7, 21–27)

Jezus powiedział do swoich uczniów: «Nie każdy, kto mówi Mi: „Panie, Panie!”, wejdzie do królestwa niebieskiego, lecz ten, kto spełnia wolę mojego Ojca, który jest w niebie. Wielu powie mi w owym dniu: „Panie, Panie, czy nie prorokowaliśmy mocą Twego imienia i nie wyrzucaliśmy złych duchów mocą Twego imienia, i nie czyniliśmy wielu cudów mocą Twego imienia?” Wtedy oświadczę im: „Nigdy was nie znałem. Odejdźcie ode Mnie wy, którzy dopuszczacie się nieprawości”. Każdego więc, kto tych słów moich słucha i wypełnia je, można porównać z człowiekiem roztropnym, który dom swój zbudował na skale. Spadł deszcz, wezbrały rzeki, zerwały się wichry i uderzyły w ten dom. On jednak nie runął, bo na skale był utwierdzony. Każdego zaś, kto tych słów moich słucha, a nie wypełnia ich, można porównać z człowiekiem nierozsądnym, który dom swój zbudował na piasku. Spadł deszcz, wezbrały rzeki, zerwały się wichry i rzuciły się na ten dom. I runął, a upadek jego był wielki».

Oto Słowo Boże.

[01][02]

 

EWANGELIA

Skała i piasek Mt 7, 21–27

„Bóg w deklaracjach” to za mało. Wiara musi zaistnieć w czynie. Przekonuje o tym Jezus, mówiąc przypowieść o domu na skale i piasku.

EWANGELISTA: św. Mateusz • CZAS POWSTANIA: 70–80 r. • KATEGORIA: mowa• MIEJSCE: Góra Błogosławieństw • CZAS: ok. 30 r. • KTO MÓWI: Jezus • SŁUCHACZE: uczniowie, tłum


JEZUS WYPEŁNIA PROROCTWA • Ewangelia Mateusza, według tradycji adresowana do chrześcijan żydowskiego pochodzenia, dba o to, by
Chrystus został przedstawiony jako wypełnienie zapowiedzi prorockich, oczekiwany Mesjasz Izraela. Jednym z aspektów, mających o tym przekonać, jest jego stosunek do Prawa. Jezus z Nazaretu przyszedł, aby je wypełnić, nie znieść (patrz: Mt 5, 17).

KONSTYTUCJA KRÓLESTWA BOŻEGO • Potwierdza to Kazanie na górze, którego lekturę kontynuujemy. Jest ono niczym innym jak konstytucją królestwa Bożego, Prawem, które obowiązuje w królestwie Pana • Pod koniec Kazania na górze Jezus wyraźnie kładzie nacisk na przynoszenie dobrych owoców, czyli dobre czyny.

PANIE, PANIE! • Usłyszymy dwa wątki podjęte przez Jezusa w Kazaniu na górze • Pierwszy to krytyka wiary słów i deklaracji • Drugi to znany przykład o domu budowanym na skale i piasku. Oba wątki potwierdzają, że o prawdziwej wierze możemy mówić wtedy, gdy nasze deklaracje wiary są jednocześnie udowodnione naszymi czynami, konkretnie: spełnieniem woli Ojca.

 

Szersza analiza Ewangelii dostępna jest w książkowej wersji cyklu “Jutro Niedziela”, TUTAJ oraz w wersji EBOOK.

 

ks. Marcin Kowalski

ks. Marcin Kowalski

prezbiter diecezji kieleckiej, doktor nauk biblijnych, doktorat obronił na Papieskim Instytucie Biblijnym w Rzymie, wykładowca Pisma Świętego w Wyższym Seminarium Duchownym w Kielcach oraz w Lublinie, adiunkt przy katedrze Teologii Biblijnej i Proforystyki w Instytucie Nauk Biblijnych KUL, redaktor naczelny kwartalnika biblijnego The Biblical Annals, sekretarz Stowarzyszenia Biblistów Polskich III kadencji. Jego pasją naukową i duszpasterską jest Biblia, w szczególności listy św. Pawła. Moderator Dzieła Biblijnego, autor scenariuszy i prowadzący programy telewizyjne i radiowe, współpracownik Stacji 7 i współtwórca cyklu Jutro Niedziela.

Zobacz inne artykuły tego autora >

ks. Przemysław Śliwiński

ks. Przemysław Śliwiński

Kapłan Archidiecezji Warszawskiej. Pochodzi z Lubawy. Ukończył studia specjalistyczne na Wydziale Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Santa Croce w Rzymie. Jesienią 2013 roku, objął stanowisko rzecznika prasowego Archidiecezji Warszawskiej oraz dyrektora Archidiecezjalnego Centrum Informacji. Wykłada edukację medialną w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym w Warszawie. Na Stacji7.pl jest autorem wielu artykułów oraz popularnego cyklu Jutro Niedziela.

Zobacz inne artykuły tego autora >

Reklama

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7


Reklama

 

 


Reklama

ks. Marcin Kowalski
ks. Marcin
Kowalski
zobacz artykuly tego autora >
ks. Przemysław Śliwiński
ks. Przemysław
Śliwiński
zobacz artykuly tego autora >
Copy link
Powered by Social Snap