Jutro Niedziela – XXIV zwykła A

Zbrodnia i kara. I przebaczenie. Liturgia słowa mówi dziś o tym, że istnieją granice Bożego miłosierdzia...

ks. Marcin Kowalski
ks. Marcin
Kowalski
zobacz artykuly tego autora >
ks. Przemysław Śliwiński
ks. Przemysław
Śliwiński
zobacz artykuly tego autora >

Polub nas na Facebooku!

PUNKT WYJŚCIA


DWUDZIESTA CZWARTA NIEDZIELA ZWYKŁA • rok A • KOLOR SZAT: zielony • KOLEKTA: Będziemy prosić dobrego Boga, abyśmy oswobodzeni z niewoli grzechu osiągnęli wieczne szczęścieCZYTANIA: Księga Syracha 27, 30–28, 7 • Psalm 103 (102) 1b–2. 3–4. 9–10. 11–12 • List do Rzymian 14, 7– 9 • Ewangelia wg św. Mateusza 18, 21–35

 

CHMURA SŁOWA

 

STO SŁÓW


Istnieją granice Bożego miłosierdzia, choć nie tam, gdzie je sobie często wyobrażamy.

Ile razy Bóg potrafi przebaczyć człowiekowi grzech? Raz, dwa, siedem? W takim schemacie „zbrodni” i „kary” człowiek jest bez szans.

Ale nie w logice liczb i wagi grzechów leży granica przebaczenia. Dłużnikowi, który zdał sobie sprawę z błędu i braku możliwości naprawienia krzywd, Bóg po prostu daruje dług (Ewangelia). Obok słów „zbrodnia” i „kara” pojawia się jeszcze jedno, kluczowe: „przebaczenie”. Jednak to nie tylko Boże oddłużenie, ale zadanie serca: człowiek też ma przebaczać drugiemu.

A co robi dłużnik? Tworzy obraz Boga przebaczającego zawsze i wszystko, bo przecież od tego Bóg jest. Przy czym swego serca dłużnik nie zmienia.

To nie błąd. To zbrodnia. To jest prawdziwa zbrodnia i kara, i piekło. Zamknięcie serca na przebaczenie drugiemu pozbawia Bożego przebaczenia. Istnieją granice Bożego miłosierdzia.

Zatem – ile razy masz przebaczyć?…

 

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst I czytania

Czytanie z Mądrości Syracha

Złość i gniew są obrzydliwościami, których trzyma się grzesznik. Tego, kto się mści, spotka pomsta od Pana, On grzechy jego dokładnie zachowa w pamięci. Odpuść przewinę bliźniemu, a wówczas, gdy błagać będziesz, zostaną ci odpuszczone grzechy. Gdy człowiek żywi złość przeciw drugiemu, jakże u Pana szukać będzie uzdrowienia? Nie ma on miłosierdzia nad człowiekiem do siebie podobnym, jakże błagać będzie o odpuszczenie swoich własnych grzechów? Sam, będąc ciałem, trwa w nienawiści, któż więc zyska dla niego odpuszczenie grzechów? Pamiętaj o rzeczach ostatecznych i przestań nienawidzić – o rozkładzie ciała, o śmierci, i trzymaj się przykazań! Pamiętaj o przykazaniach i nie miej w nienawiści bliźniego – o przymierzu Najwyższego, i daruj obrazę!

Oto Słowo Boże.

[01][02]

 

PIERWSZE CZYTANIE

Odpuść bliźniemu Syr 27, 30–28, 7

Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią w wersji starotestamentalnej. Bez przebaczenia drugiemu nie otrzymamy Bożego przebaczenia.

KSIĘGA: Mądrość Syracha (Syracydesa) • AUTOR: Jezus, syn Syracha • CZAS POWSTANIA: ok. 180 r. przed Chr. (wersja hebrajska), 132–117 r. przed Chr. (wersja grecka) • KATEGORIA: mowa upersonifikowanej mądrości


KSIĘGA SYRACYDESA • Słynne pytanie, na które czasem nie potrafią odpowiedzieć poprawnie nawet znani bibliści, brzmi: czy Jezus jest autorem którejś z ksiąg Pisma Świętego? Otóż tak, jest. A jest to Księga Syracydesa. Inne nazwy to Mądrość Syracha albo Eklezjastyk. Jak świadczy trzydziesty werset ostatniego rozdziału, jej autorem jest… Jezus. Jezus, syn Syracha.

KSIĘGA MĄDROŚCI • To jedna z ksiąg mądrościowych. Jest dość długa, liczy aż pięćdziesiąt jeden rozdziałów. Nie zawiera narracji, nie opowiada historii Izraela, jego królów, dziejów ludu Bożego. To luźny zbiór zasad, zapis doktryny, innymi słowy: prawdziwa mądrość, której źródłem, natchnieniem jest Bóg.

GRANICE PRZEBACZENIA • Usłyszymy fragment, który tylko początkowo i z pozoru piętnuje ludzkie przywary: złość i gniew. Zwróćmy uwagę, że w rzeczywistości Bóg potępia inną, naprawdę złą postawę, jaką jest w człowieku brak chęci przebaczenia drugiemu, mimo że oczekuje on przebaczenia dla siebie. Zauważmy, że stanowczą wymowę treści czytania streszczają słowa Jezusa: „Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią”.

 

Szersza analiza czytania dostępna jest w książkowej wersji cyklu “Jutro Niedziela”, TUTAJ oraz w wersji EBOOK.

 

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst Psalmu

Refren: Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia.

Błogosław, duszo moja, Pana, i wszystko, co jest we mnie, święte imię Jego. Błogosław, duszo moja, Pana i nie zapominaj o wszystkich Jego dobrodziejstwach. On odpuszcza wszystkie Twoje winy i leczy wszystkie choroby. On twoje życie ratuje od zguby, obdarza cię łaską i zmiłowaniem. Nie zapamiętuje się w sporze, nie płonie gniewem na wieki. Nie postępuje z nami według naszych grzechów ani według win naszych nam nie odpłaca. Bo jak wysoko niebo wznosi się nad ziemią, *  tak wielka jest łaska Pana dla Jego czcicieli.  Jak odległy jest wschód od zachodu, * tak daleko odsuwa od nas nasze winy.

[01][02]

PSALM

Miłosierny jest Pan Ps 103 (102) 1b–2. 3–4. 9–10. 11–12

Opatrzność i miłosierdzie. Psalm 103 to pieśń ku czci Boga.

PSALM 103AUTOR: lewita • CZAS POWSTANIA: powygnaniowy, po 538 r. przed Chrystusem


HYMN NA CZEŚĆ BOGA • Wśród stu pięćdziesięciu psalmów około trzydziestu to hymny. Są podobne do siebie: zaczynają się od zaproszenia do wielbienia Pana, a potem wymieniają przyczyny tego uwielbienia, działania Boga w stworzeniu i historii. Każdy z nich skupia się na jednej z cech Stwórcy.

MIŁOSIERDZIE OD WIEKÓW • Taką strukturę będziemy mogli z łatwością usłyszeć w psalmie responsoryjnym. To pierwsza część Psalmu 103. Jego autorstwo przypisuje się Dawidowi. To jeden z hymnów wysławiających Boga. Psalm 103 wysławia miłosierdzie i opatrzność.

 

NAJWAŻNIEJSZE CYTATY

On twoje życie ratuje od zguby
On odpuszcza wszystkie twoje winy
Jak odległy jest wschód od zachodu, tak daleko odsunął od nas nasze winy

 

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst II czytania

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian

Bracia: Nikt z nas nie żyje dla siebie i nikt nie umiera dla siebie: jeżeli bowiem żyjemy, żyjemy dla Pana; jeżeli zaś umieramy, umieramy dla Pana. I w życiu więc, i w śmierci należymy do Pana. Po to bowiem Chrystus umarł i powrócił do życia, by zapanować tak nad umarłymi, jak nad żywymi.

Oto Słowo Boże.

[01][02]

 

DRUGIE CZYTANIE

Dla kogo żyjemy Rz 14, 7–9

Te słowa często słyszymy podczas mszy świętych pogrzebowych. W obliczu śmierci łatwiej przyjąć i realizować naukę św. Pawła, że nie warto żyć dla siebie.

KSIĘGA: List do Rzymian • NADAWCA: św. Paweł • ADRESACI: wspólnota chrześcijańska w Rzymie • CZAS POWSTANIA: 57–58 r. • MIEJSCE POWSTANIA: Korynt


OSTATNI FRAGMENT • Kończymy systematyczną lekturę Listu do Rzymian. Ostatni fragment pochodzi z części pełnej praktycznych wskazówek dotyczących chrześcijańskiego życia • W 14 rozdziale Listu do Rzymian Paweł kieruje do chrześcijan wiele wezwań dotyczących życia wspólnotowego, nieoceniania się nawzajem, przyjmowania z miłością i ukierunkowania całego swojego życia na oddawanie czci Panu.

JAK ŻYĆ, JAK UMIERAĆ • Słowa, które usłyszymy, często towarzyszą liturgiom pogrzebu. W perspektywie życia i umierania Paweł uzasadnia podstawową prawdę, że nie warto żyć tylko dla siebie. Zauważmy, że to nie strach w obliczu ostateczności, ale przyjęcie, że to On jest naszym Panem i w życiu, i w umieraniu, uzasadnia reguły chrześcijańskiego postępowania.

 

Szersza analiza czytania dostępna jest w książkowej wersji cyklu “Jutro Niedziela”, TUTAJ oraz w wersji EBOOK.

 

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst Ewangelii

Słowa Ewangelii wg św. Mateusza

Piotr podszedł do Jezusa i zapytał: «Panie, ile razy mam przebaczyć, jeśli mój brat zawini względem mnie? Czy aż siedem razy?» Jezus mu odrzekł: «Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy. Dlatego podobne jest królestwo niebieskie do króla, który chciał się rozliczyć ze swymi sługami. Gdy zaczął się rozliczać, przyprowadzono mu jednego, który był mu winien dziesięć tysięcy talentów. Ponieważ nie miał z czego ich oddać, pan kazał sprzedać go razem z żoną, dziećmi i całym jego mieniem, aby dług w ten sposób odzyskać. Wtedy sługa padł mu do stóp i prosił go: „Panie, okaż mi cierpliwość, a wszystko ci oddam”. Pan ulitował się nad owym sługą, uwolnił go i dług mu darował. Lecz gdy sługa ów wyszedł, spotkał jednego ze współsług, który mu był winien sto denarów. Chwycił go i zaczął dusić, mówiąc: „Oddaj, coś winien!” Jego współsługa padł przed nim i prosił go: „Okaż mi cierpliwość, a oddam tobie”. On jednak nie chciał, lecz poszedł i wtrącił go do więzienia, dopóki nie odda długu. Współsłudzy jego, widząc, co się działo, bardzo się zasmucili. Poszli i opowiedzieli swemu panu wszystko, co zaszło. Wtedy pan jego, wezwawszy go, rzekł mu: „Sługo niegodziwy! Darowałem ci cały ten dług, ponieważ mnie prosiłeś. Czyż więc i ty nie powinieneś był ulitować się nad swoim współsługą, jak ja ulitowałem się nad tobą?” I uniósłszy się gniewem, pan jego kazał wydać go katom, dopóki mu nie odda całego długu. Podobnie uczyni wam Ojciec mój niebieski, jeżeli każdy z was nie przebaczy z serca swemu bratu».

Oto Słowo Pańskie.

[01][02]

EWANGELIA

Jak być nielitościwymMt 18, 21–35

Dłużnik zrobił drugiemu dokładnie to, czego nie chciał sam doświadczyć od Boga. Przypowieść o nielitościwym dłużniku uczy nas sprawiedliwości z Ducha.

EWANGELISTA: św. Mateusz • CZAS POWSTANIA: 70–80 r. • KATEGORIA: mowa • MIEJSCE: Galilea • CZAS: 30–33 r. • NADAWCA: Jezus • ADRESACI: uczniowie • WERSJE: brak


ZACZYNY KOŚCIOŁA • W 18 rozdziale Ewangelii Mateusza Jezus podaje reguły, którymi ma się kierować wspólnota Jego uczniów. To fragment czwartej części, w której Jezus buduje Kościół: • Powinni stawać się jak dzieci, ufne i oczekujące wszystkiego od Pana (Jeśli się nie odmienicie i nie staniecie jak dzieci, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego, Mt 18, 3), a także • mają wykazywać się troską o słabych, szczególnie zagubionych grzeszników (przypowieść o zabłąkanej owcy, Mt 18, 12–14). Szczególną rolę pełni obowiązek upomnienia braterskiego, o czym słyszeliśmy zeszłej niedzieli.

ILE RAZY… • Usłyszymy przypowieść o nielitościwym dłużniku. Przyjrzyjmy się tej historii pełnej wielu zwrotów, historii o błędzie, karze, przebaczeniu – które nie zna granic i którego ludzka sprawiedliwość nie jest w stanie zrozumieć – i braku przyjęcia tego przebaczenia. W ten sposób Jezus odpowiada na pytanie apostołów: Ile razy przebaczać • Zauważmy, że miłosierdzie, którego pragniemy od Boga i innych wobec siebie, musi być miłosierdziem zakorzenionym również w naszym sercu.

 

Szersza analiza Ewangelii dostępna jest w książkowej wersji cyklu “Jutro Niedziela”, TUTAJ oraz w wersji EBOOK.

 

ks. Marcin Kowalski

ks. Marcin Kowalski

prezbiter diecezji kieleckiej, doktor nauk biblijnych, doktorat obronił na Papieskim Instytucie Biblijnym w Rzymie, wykładowca Pisma Świętego w Wyższym Seminarium Duchownym w Kielcach oraz w Lublinie, adiunkt przy katedrze Teologii Biblijnej i Proforystyki w Instytucie Nauk Biblijnych KUL, redaktor naczelny kwartalnika biblijnego The Biblical Annals, sekretarz Stowarzyszenia Biblistów Polskich III kadencji. Jego pasją naukową i duszpasterską jest Biblia, w szczególności listy św. Pawła. Moderator Dzieła Biblijnego, autor scenariuszy i prowadzący programy telewizyjne i radiowe, współpracownik Stacji 7 i współtwórca cyklu Jutro Niedziela.

Zobacz inne artykuły tego autora >

ks. Przemysław Śliwiński

ks. Przemysław Śliwiński

Kapłan Archidiecezji Warszawskiej. Pochodzi z Lubawy. Ukończył studia specjalistyczne na Wydziale Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Santa Croce w Rzymie. Jesienią 2013 roku, objął stanowisko rzecznika prasowego Archidiecezji Warszawskiej oraz dyrektora Archidiecezjalnego Centrum Informacji. Wykłada edukację medialną w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym w Warszawie. Na Stacji7.pl jest autorem wielu artykułów oraz popularnego cyklu Jutro Niedziela.

Zobacz inne artykuły tego autora >

Reklama

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7


Reklama

Reklama

ks. Marcin Kowalski
ks. Marcin
Kowalski
zobacz artykuly tego autora >
ks. Przemysław Śliwiński
ks. Przemysław
Śliwiński
zobacz artykuly tego autora >

Jutro Niedziela – XXIII zwykła A

Upominać trzeba nie tylko ze względu na dobro brata, ale również własne.

ks. Przemysław Śliwiński
ks. Przemysław
Śliwiński
zobacz artykuly tego autora >
ks. Marcin Kowalski
ks. Marcin
Kowalski
zobacz artykuly tego autora >

Polub nas na Facebooku!

PUNKT WYJŚCIA


• DWUDZIESTA TRZECIA NIEDZIELA ZWYKŁA • rok A • KOLOR SZAT: zielony • KOLEKTA: Będziemy prosili, aby Bóg obdarzył nas prawdziwą wolnością i wiecznym dziedzictwem • CZYTANIA: Księga Ezechiela 33, 7–9 • Psalm 95 (96), 1–2. 6–7c. 7d–9 • List do Rzymian 13, 8–10 • Ewangelia wg św. Mateusza 18, 15–20

 

CHMURA SŁOWA

 

STO SŁÓW


Upominać – to niepopularne. Lepiej nie wtrącać się w czyjeś sprawy. Choć w rzeczywistości mało kto milczy. Rozmawia o tym z innymi, analizuje sprawę brata za jego plecami. Gorzej, że sam zainteresowany nic o tym nie wie.

Dzisiejsze Słowo to przypomnienie, że każdemu należy się upomnienie, prawdziwa rozmowa, w cztery oczy, w zaufaniu, walka o jego dobro i świętość. Może właśnie to jest przyczyną większego przyzwolenia na grzech? Bo nie upominamy?

Największe upomnienie płynie z pierwszego czytania. Strażnik, który w porę nie ostrzeże miasta przed niebezpieczeństwem, sam ponosi odpowiedzialność. Jeśli nie upomnimy brata, sprowadzamy niebezpieczeństwo nie tyle na niego, ile na siebie.

 

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst I czytania

Czytanie z Księgi Ezechiela

(Ez 33, 7–9)

Tak mówi Pan: «Ciebie, o synu człowieczy, wyznaczyłem na stróża domu Izraela po to, byś słysząc z mych ust napomnienia, przestrzegał ich w moim imieniu. Jeśli do występnego powiem: Występny musi umrzeć – a ty nic nie mówisz, by występnego sprowadzić z jego drogi – to on umrze z powodu swej przewiny, ale odpowiedzialnością za jego śmierć obarczę ciebie. Jeśli jednak ostrzegłeś występnego, by odstąpił od swojej drogi i zawrócił, on jednak nie odstępuje od swojej drogi, to on umrze z własnej winy, ty zaś ocaliłeś swoją duszę».

Oto Słowo Boże.

[01][02]

PIERWSZE CZYTANIE

Stróż i występny Ez 33, 7–9

Stróż ma za zadanie chronić ludzi przed niebezpieczeństwami. Ale otrzymuje też inne, nowe: chronić przed grzechem.

KSIĘGA: Księga Ezechiela • AUTOR: Ezechiel • CZAS POWSTANIA: na wygnaniu w Babilonii (586–538 przed Chr.) i po powrocie (redakcja) • KATEGORIA: mowa prorocka


PROROCTWO I APOKALIPSA • Trzecia z wielkich ksiąg prorockich różni się od poprzednich, klasycznych proroctw tym, że spotykamy tu także elementy apokaliptyki. Do proroctwa należy ścisły związek wyroczni z sytuacją historyczną, wielkie tematy miłości Jahwe i grzechu ludu, niewiernej Oblubienicy oraz formy wyroczni. Do apokaliptyki nawiązują wizje rydwanu (rozdział 1), doliny suchych kości (rozdział 37) oraz wizje nowej świątyni i miasta świętego (od rozdziału 40) • Księga dzieli się na wprowadzenie i trzy części • wstęp (1–3) to opis powołania Ezechiela • część pierwsza (4–24) – wyrocznie przeciw Jerozolimie • część druga (25–32) – mowy przeciw narodom pogańskim • część trzecia (33–48) – wyrocznie zapowiadające odrodzenie Izraela. Ezechiel adresuje swe wyrocznie do Izraelitów przebywających na wygnaniu w Babilonii.

PROROCTWO • Dzisiejsze pierwsze czytanie to proroctwo. Pochodzi niemal z samego początku trzeciej części księgi. Dotyczy ona sytuacji trudnej dla Izraela: najazdu Nabuchodonozora. W chwili gdy Pan sprowadza miecz, jednocześnie powołuje stróża – proroka: Ciebie, o synu człowieczy, wyznaczyłem na stróża domu Izraela. Nie jest to jednak łatwe zadanie. Stróż bierze odpowiedzialność nawet za śmierć innych: Jeśli jednak stróż widzi, że nadchodzi miecz, a nie dmie w trąbę, i lud nie jest ostrzeżony, i nadchodzi miecz, i zabija kogoś z nich, to ten ostatni porwany jest wprawdzie z własnej winy, ale winą za jego śmierć obarczę stróża – mówi Bóg do proroka w wersecie poprzedzającym pierwsze czytanie.

STRÓŻ • W kolejnym fragmencie, który usłyszymy, stróż (rola pojmowana dotąd jako ochrona przed niebezpieczeństwem) zostaje wezwany również do interwencji, gdy widzi grzech innego człowieka. Zwróćmy uwagę, że stróż ma przed sobą dwie drogi: milczenie wobec występnego i jego ostrzeżenie. Obie nie tylko skutkują działaniem występnego, ale też decydują o losie stróża.

 

Szersza analiza czytania dostępna jest w książkowej wersji cyklu “Jutro Niedziela”, TUTAJ oraz w wersji EBOOK.

 

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst Psalmu

(Ps 95 (96), 1–2. 6–7c. 7d–9)

Refren: Słysząc głos Pana, serc nie zatwardzajcie.

Przyjdźcie, radośnie śpiewajmy Panu, *  wznośmy okrzyki ku chwale Opoki naszego zbawienia. Stańmy przed obliczem Jego z uwielbieniem, *  z weselem śpiewajmy Mu pieśni. Przyjdźcie, uwielbiajmy Go, padając na twarze, *  klęknijmy przed Panem, który nas stworzył. Albowiem On jest naszym Bogiem, *  a my ludem Jego pastwiska i owcami w Jego ręku. Obyście dzisiaj usłyszeli głos Jego: † «Niech nie twardnieją wasze serca jak w Meriba, *  jak na pustyni w dniu Massa, gdzie Mnie kusili wasi ojcowie, *  doświadczali Mnie, choć widzieli moje dzieła».

[01][02]

PSALM

Twarde serca Ps 95 (96), 1–2. 6–7c. 7d–9

Psalm 95 chwali Pana, jednocześnie ostrzega nas przed zamknięciem na Słowo Boga.

PSALM 95 • AUTOR: lewita • CZAS POWSTANIA: V w. przed Chr.


PSALM WEZWANIA • Kto wie, czy Psalm 95 nie jest najczęściej odmawianym psalmem. To główny psalm wezwania; osoby odmawiające Liturgię godzin przeważnie właśnie nim rozpoczynają każdy dzień. To psalm radosny, wychwalający Boga za Jego wielkość i moc. Psalmista nazywa Boga wielkim Królem ze względu na dzieło stworzenia, lecz jeszcze bardziej ze względu na Prawa, które ustanowił dla swego ludu. W przeszłości naród wybrany po wielokroć lekceważył Słowo Boże i jego postanowienia, o czym przypominają przywoływane przez psalmistę sceny wędrówki przez pustynię – w Massie i Meribie.

MODLITWA UWIELBIENIA • Psalm przynależy do gatunku hymnu (tehillah), modlitwy uwielbienia, a równocześnie nosi cechy homilii ostrzegającej Izraela przed niesłuchaniem Słowa „dziś”. Prawdopodobne środowisko powstania to liturgia synagogalna sprawowana poza Jerozolimą • Według innych badaczy psalm mógł pełnić funkcję hymnu procesjonalnego na radosny czas Święta Namiotów, w trakcie którego Izrael wspominał wędrówkę przez pustynię i nadanie Prawa na Synaju. Aż do dziś Żydzi w czasie tego święta mają nakaz spożywania posiłków w namiotach, przez które widać niebo. To samo niebo, z którego Pan im błogosławił, zsyłał pokarm i patrzył z cierpliwością na ich bunty.

BUNT SERCA • Nie usłyszymy jednak całego psalmu, a tylko początkowe strofy oraz końcówkę. Ostatnia zwrotka przypomina o buncie w Massie i Meribie. To z tego powodu psalm wpisuje się w tematykę liturgii słowa. Bóg apeluje, by serca Jego uczniów nie były twarde, głuche na słowa upomnienia.

 

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst II czytania

Czytanie z Listu św. Pawła do Rzymian

(Rz 13, 8–10)

Bracia: Nikomu nie bądźcie nic dłużni poza wzajemną miłością. Kto bowiem miłuje drugiego, wypełnił Prawo. Albowiem przykazania: «Nie cudzołóż, nie zabijaj, nie kradnij, nie pożądaj» i wszystkie inne – streszczają się w tym nakazie: «Miłuj bliźniego swego jak siebie samego!» Miłość nie wyrządza zła bliźniemu. Przeto miłość jest doskonałym wypełnieniem Prawa.

Oto Słowo Boże.

[01][02]

DRUGIE CZYTANIE

Streszczenie przykazań  Rz 13, 8–10

Wszystko streszcza się w jednym: miłuj bliźniego swego jak siebie samego. Święty Paweł o jedynej formie długu, jaką warto mieć.

KSIĘGA: List do Rzymian • NADAWCA: św. Paweł • ADRESACI: wspólnota chrześcijan w Rzymie • CZAS POWSTANIA: 57–58 r. • MIEJSCE POWSTANIA: Korynt


PRAKTYCZNE WSKAZÓWKI • Od zeszłego tygodnia trwa lektura fragmentów Listu do Rzymian z ostatniej, praktycznej jego części, w której dominują konkretne wskazówki i zachęty do życia chrześcijańskiego (Rz 12, 1–15. 13). W zeszłym tygodniu słyszeliśmy radę Pawła, by życie traktować jako ofiarę. Po fragmencie, który był czytany w zeszłym tygodniu, Paweł zachęca • do pokory (Rz 12, 3–8) – aby każdy jak najlepiej wykonywał obowiązki, do których został przeznaczony • do miłości bez obłudy wobec braci (Rz 12, 9–13) • do miłości wobec nieprzyjaciół (Rz 12, 14–21) oraz • do posłuszeństwa władzy świeckiej (Rz 13, 1–7).

WSPÓLNY MIANOWNIK • Po tym wezwaniu następuje konkluzja, w której Paweł sprowadza wszystko, do czego zachęca, do jednej reguły: reguły miłości. To będzie właśnie treść trzech wersetów, które usłyszymy jako drugie czytanie.

 

Szersza analiza czytania dostępna jest w książkowej wersji cyklu “Jutro Niedziela”, TUTAJ oraz w wersji EBOOK.

 

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst Ewangelii

Słowa Ewangelii wg św. Mateusza

(Mt 18, 15–20)

Jezus powiedział do swoich uczniów: «Gdy brat twój zgrzeszy przeciw tobie, idź i upomnij go w cztery oczy. Jeśli cię usłucha, pozyskasz swego brata. Jeśli zaś nie usłucha, weź z sobą jeszcze jednego albo dwóch, żeby na słowie dwóch albo trzech świadków oparła się cała sprawa. Jeśli i tych nie usłucha, donieś Kościołowi. A jeśli nawet Kościoła nie usłucha, niech ci będzie jak poganin i celnik. Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, cokolwiek zwiążecie na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążecie na ziemi, będzie rozwiązane w niebie. Dalej, zaprawdę, powiadam wam: Jeśli dwóch z was na ziemi zgodnie o coś prosić będzie, to wszystko otrzymają od mojego Ojca, który jest w niebie. Bo gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem pośród nich».

Oto Słowo Pańskie.

[01][02]

EWANGELIA

Upomnienie braterskie  Mt 18, 15–20

Jezus podaje reguły obowiązujące w Jego wspólnocie. Jedną z nich jest obowiązek upominania: Jeśli masz coś przeciwko bratu, słowo krytyki skieruj najpierw prosto w oczy. Jego oczy.

EWANGELISTA: św. Mateusz • CZAS POWSTANIA: 70–80 r. • KATEGORIA: mowa• MIEJSCE: Galilea, Kafarnaum • CZAS: 30–33 r. • NADAWCA: Jezus • ADRESACI: uczniowie • WERSJE: brak


ZACZYNY KRÓLESTWA • Pozostajemy w czwartej części Ewangelii św. Mateusza, tej, w której Jezus, budując Kościół, urzeczywistnia Królestwo Niebieskie na ziemi. Ostatnio słyszeliśmy o epizodzie w Cezarei Filipowej: tam Piotr wyznał swą wiarę, ale jednocześnie nie przyjął zapowiedzi męki swego Mistrza • W systematycznej lekturze Ewangelii omijamy kilka wydarzeń, m.in. Przemienienie na górze Tabor (rozdział 17 – patrz: druga niedziela Wielkiego Postu). Jezus wraca do Galilei, do Kafarnaum.

REGUŁY KOŚCIOŁA • W 18 rozdziale Ewangelii Mateusza Jezus podaje reguły, którymi ma się kierować tworząca się wspólnota Jego uczniów • Powinni stawać się jak dzieci, ufne i oczekujące wszystkiego od Pana (Jeśli się nie odmienicie i nie staniecie jak dzieci, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego, Mt 18, 3), a także • mają wykazywać się troską o słabych, szczególnie zagubionych grzeszników (przypowieść o zabłąkanej owcy, Mt 18, 12–14). Upomnienie braterskie, które usłyszymy tej niedzieli, następuje bezpośrednio po przypowieści o zabłąkanej owcy. Oba fragmenty w całości dotyczą postępowania z braćmi, którzy zgrzeszyli.

GDY WIDZĘ GRZECH • Fragment o upomnieniu braterskim u Mateusza naturalnie kontynuuje temat z pierwszego czytania, w którym Bóg wzywa proroka do upominania, czyli do ratowania ginącego grzesznika. Mateusz opisuje kilka praktycznych kroków, które można podjąć wobec brata, który zgrzeszył. To nie jedyny temat Ewangelii. Usłyszymy jeszcze dwa ważne zdania: pierwsze o odpowiedzialności apostołów, drugie o wadze jedności w modlitwie.

 

Szersza analiza Ewangelii dostępna jest w książkowej wersji cyklu “Jutro Niedziela”, TUTAJ oraz w wersji EBOOK.

 

1/6
Mojżesz wydobywający wodę ze skały, Krzysztof Lubieniecki, XVII-XVIII w., Muzeum Narodowe, Warszawa
2/6
Mojżesz sprawia, że woda tryska ze skały, Tintoretto, 1577 r., Scuola Grande di San Rocco, Wenecja
3/6
Mojżesz z tablicami prawa, Guido Reni, ok. 1624, Galleria Borghese, Rzym
4/6
Powołanie św. Mateusza, Caravaggio, 1598-1600, Kościół św. Ludwika Króla Francji, Rzym
5/6
Mojżesz z tablicami prawa, Rembrandt, 1659 r., Gemäldegalerie w Berlinie, Niemcy
6/6
Mojżesz wydobywa wodę na pustyni, James J. Tissot, XIXw., Jewish Museum, Nowy Jork
poprzednie
następne
ks. Przemysław Śliwiński

ks. Przemysław Śliwiński

Kapłan Archidiecezji Warszawskiej. Pochodzi z Lubawy. Ukończył studia specjalistyczne na Wydziale Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Santa Croce w Rzymie. Jesienią 2013 roku, objął stanowisko rzecznika prasowego Archidiecezji Warszawskiej oraz dyrektora Archidiecezjalnego Centrum Informacji. Wykłada edukację medialną w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym w Warszawie. Na Stacji7.pl jest autorem wielu artykułów oraz popularnego cyklu Jutro Niedziela.

Zobacz inne artykuły tego autora >

ks. Marcin Kowalski

ks. Marcin Kowalski

prezbiter diecezji kieleckiej, doktor nauk biblijnych, doktorat obronił na Papieskim Instytucie Biblijnym w Rzymie, wykładowca Pisma Świętego w Wyższym Seminarium Duchownym w Kielcach oraz w Lublinie, adiunkt przy katedrze Teologii Biblijnej i Proforystyki w Instytucie Nauk Biblijnych KUL, redaktor naczelny kwartalnika biblijnego The Biblical Annals, sekretarz Stowarzyszenia Biblistów Polskich III kadencji. Jego pasją naukową i duszpasterską jest Biblia, w szczególności listy św. Pawła. Moderator Dzieła Biblijnego, autor scenariuszy i prowadzący programy telewizyjne i radiowe, współpracownik Stacji 7 i współtwórca cyklu Jutro Niedziela.

Zobacz inne artykuły tego autora >

Reklama

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7


Reklama

Reklama

ks. Przemysław Śliwiński
ks. Przemysław
Śliwiński
zobacz artykuly tego autora >
ks. Marcin Kowalski
ks. Marcin
Kowalski
zobacz artykuly tego autora >
Copy link
Powered by Social Snap