Nasze projekty
ks. Marcin Kowalski, ks. Przemysław Śliwiński

Jutro Niedziela – XXIV zwykła A

Zbrodnia i kara. I przebaczenie. Liturgia słowa mówi dziś o tym, że istnieją granice Bożego miłosierdzia...

Reklama

PUNKT WYJŚCIA


DWUDZIESTA CZWARTA NIEDZIELA ZWYKŁA • rok A • KOLOR SZAT: zielony • KOLEKTA: Będziemy prosić dobrego Boga, abyśmy oswobodzeni z niewoli grzechu osiągnęli wieczne szczęścieCZYTANIA: Księga Syracha 27, 30–28, 7 • Psalm 103 (102) 1b–2. 3–4. 9–10. 11–12 • List do Rzymian 14, 7– 9 • Ewangelia wg św. Mateusza 18, 21–35

Reklama

CHMURA SŁOWA

Reklama

STO SŁÓW


Istnieją granice Bożego miłosierdzia, choć nie tam, gdzie je sobie często wyobrażamy.

Ile razy Bóg potrafi przebaczyć człowiekowi grzech? Raz, dwa, siedem? W takim schemacie „zbrodni” i „kary” człowiek jest bez szans.

Reklama

Ale nie w logice liczb i wagi grzechów leży granica przebaczenia. Dłużnikowi, który zdał sobie sprawę z błędu i braku możliwości naprawienia krzywd, Bóg po prostu daruje dług (Ewangelia). Obok słów „zbrodnia” i „kara” pojawia się jeszcze jedno, kluczowe: „przebaczenie”. Jednak to nie tylko Boże oddłużenie, ale zadanie serca: człowiek też ma przebaczać drugiemu.

A co robi dłużnik? Tworzy obraz Boga przebaczającego zawsze i wszystko, bo przecież od tego Bóg jest. Przy czym swego serca dłużnik nie zmienia.

To nie błąd. To zbrodnia. To jest prawdziwa zbrodnia i kara, i piekło. Zamknięcie serca na przebaczenie drugiemu pozbawia Bożego przebaczenia. Istnieją granice Bożego miłosierdzia.

Zatem – ile razy masz przebaczyć?…

[margincarouselwidget heading=”]
[margincarouselwidget_item id=’17810′ title=” content='
Wybierz 02, aby zobaczyć tekst I czytania
']
[margincarouselwidget_item id=” title=” content='

Czytanie z Mądrości Syracha

Złość i gniew są obrzydliwościami, których trzyma się grzesznik. Tego, kto się mści, spotka pomsta od Pana, On grzechy jego dokładnie zachowa w pamięci. Odpuść przewinę bliźniemu, a wówczas, gdy błagać będziesz, zostaną ci odpuszczone grzechy. Gdy człowiek żywi złość przeciw drugiemu, jakże u Pana szukać będzie uzdrowienia? Nie ma on miłosierdzia nad człowiekiem do siebie podobnym, jakże błagać będzie o odpuszczenie swoich własnych grzechów? Sam, będąc ciałem, trwa w nienawiści, któż więc zyska dla niego odpuszczenie grzechów? Pamiętaj o rzeczach ostatecznych i przestań nienawidzić – o rozkładzie ciała, o śmierci, i trzymaj się przykazań! Pamiętaj o przykazaniach i nie miej w nienawiści bliźniego – o przymierzu Najwyższego, i daruj obrazę!

Oto Słowo Boże.

']
[/margincarouselwidget]

PIERWSZE CZYTANIE

Odpuść bliźniemu Syr 27, 30–28, 7

Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią w wersji starotestamentalnej. Bez przebaczenia drugiemu nie otrzymamy Bożego przebaczenia.

KSIĘGA: Mądrość Syracha (Syracydesa) • AUTOR: Jezus, syn Syracha • CZAS POWSTANIA: ok. 180 r. przed Chr. (wersja hebrajska), 132–117 r. przed Chr. (wersja grecka) • KATEGORIA: mowa upersonifikowanej mądrości


KSIĘGA SYRACYDESA • Słynne pytanie, na które czasem nie potrafią odpowiedzieć poprawnie nawet znani bibliści, brzmi: czy Jezus jest autorem którejś z ksiąg Pisma Świętego? Otóż tak, jest. A jest to Księga Syracydesa. Inne nazwy to Mądrość Syracha albo Eklezjastyk. Jak świadczy trzydziesty werset ostatniego rozdziału, jej autorem jest… Jezus. Jezus, syn Syracha.

KSIĘGA MĄDROŚCI • To jedna z ksiąg mądrościowych. Jest dość długa, liczy aż pięćdziesiąt jeden rozdziałów. Nie zawiera narracji, nie opowiada historii Izraela, jego królów, dziejów ludu Bożego. To luźny zbiór zasad, zapis doktryny, innymi słowy: prawdziwa mądrość, której źródłem, natchnieniem jest Bóg.

GRANICE PRZEBACZENIA • Usłyszymy fragment, który tylko początkowo i z pozoru piętnuje ludzkie przywary: złość i gniew. Zwróćmy uwagę, że w rzeczywistości Bóg potępia inną, naprawdę złą postawę, jaką jest w człowieku brak chęci przebaczenia drugiemu, mimo że oczekuje on przebaczenia dla siebie. Zauważmy, że stanowczą wymowę treści czytania streszczają słowa Jezusa: „Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią”.

Szersza analiza czytania dostępna jest w książkowej wersji cyklu “Jutro Niedziela”, TUTAJ oraz w wersji EBOOK.

[margincarouselwidget heading=”]
[margincarouselwidget_item id=’13102′ title=” content='

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst Psalmu

']
[margincarouselwidget_item id=’13103′ title=” content='

Refren: Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia.

Błogosław, duszo moja, Pana, i wszystko, co jest we mnie, święte imię Jego. Błogosław, duszo moja, Pana i nie zapominaj o wszystkich Jego dobrodziejstwach. On odpuszcza wszystkie Twoje winy i leczy wszystkie choroby. On twoje życie ratuje od zguby, obdarza cię łaską i zmiłowaniem. Nie zapamiętuje się w sporze, nie płonie gniewem na wieki. Nie postępuje z nami według naszych grzechów ani według win naszych nam nie odpłaca. Bo jak wysoko niebo wznosi się nad ziemią, *  tak wielka jest łaska Pana dla Jego czcicieli.  Jak odległy jest wschód od zachodu, * tak daleko odsuwa od nas nasze winy.

']
[/margincarouselwidget]

PSALM

Miłosierny jest Pan Ps 103 (102) 1b–2. 3–4. 9–10. 11–12

Opatrzność i miłosierdzie. Psalm 103 to pieśń ku czci Boga.

PSALM 103AUTOR: lewita • CZAS POWSTANIA: powygnaniowy, po 538 r. przed Chrystusem


HYMN NA CZEŚĆ BOGA • Wśród stu pięćdziesięciu psalmów około trzydziestu to hymny. Są podobne do siebie: zaczynają się od zaproszenia do wielbienia Pana, a potem wymieniają przyczyny tego uwielbienia, działania Boga w stworzeniu i historii. Każdy z nich skupia się na jednej z cech Stwórcy.

MIŁOSIERDZIE OD WIEKÓW • Taką strukturę będziemy mogli z łatwością usłyszeć w psalmie responsoryjnym. To pierwsza część Psalmu 103. Jego autorstwo przypisuje się Dawidowi. To jeden z hymnów wysławiających Boga. Psalm 103 wysławia miłosierdzie i opatrzność.

NAJWAŻNIEJSZE CYTATY

On twoje życie ratuje od zguby
On odpuszcza wszystkie twoje winy
Jak odległy jest wschód od zachodu, tak daleko odsunął od nas nasze winy

[margincarouselwidget heading=”]
[margincarouselwidget_item id=’13104′ title=” content='

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst II czytania

']
[margincarouselwidget_item id=’13105′ title=” content='

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian

Bracia: Nikt z nas nie żyje dla siebie i nikt nie umiera dla siebie: jeżeli bowiem żyjemy, żyjemy dla Pana; jeżeli zaś umieramy, umieramy dla Pana. I w życiu więc, i w śmierci należymy do Pana. Po to bowiem Chrystus umarł i powrócił do życia, by zapanować tak nad umarłymi, jak nad żywymi.

Oto Słowo Boże.

']
[/margincarouselwidget]

DRUGIE CZYTANIE

Dla kogo żyjemy Rz 14, 7–9

Te słowa często słyszymy podczas mszy świętych pogrzebowych. W obliczu śmierci łatwiej przyjąć i realizować naukę św. Pawła, że nie warto żyć dla siebie.

KSIĘGA: List do Rzymian • NADAWCA: św. Paweł • ADRESACI: wspólnota chrześcijańska w Rzymie • CZAS POWSTANIA: 57–58 r. • MIEJSCE POWSTANIA: Korynt


OSTATNI FRAGMENT • Kończymy systematyczną lekturę Listu do Rzymian. Ostatni fragment pochodzi z części pełnej praktycznych wskazówek dotyczących chrześcijańskiego życia • W 14 rozdziale Listu do Rzymian Paweł kieruje do chrześcijan wiele wezwań dotyczących życia wspólnotowego, nieoceniania się nawzajem, przyjmowania z miłością i ukierunkowania całego swojego życia na oddawanie czci Panu.

JAK ŻYĆ, JAK UMIERAĆ • Słowa, które usłyszymy, często towarzyszą liturgiom pogrzebu. W perspektywie życia i umierania Paweł uzasadnia podstawową prawdę, że nie warto żyć tylko dla siebie. Zauważmy, że to nie strach w obliczu ostateczności, ale przyjęcie, że to On jest naszym Panem i w życiu, i w umieraniu, uzasadnia reguły chrześcijańskiego postępowania.

Szersza analiza czytania dostępna jest w książkowej wersji cyklu “Jutro Niedziela”, TUTAJ oraz w wersji EBOOK.

[margincarouselwidget heading=”]
[margincarouselwidget_item id=’13106′ title=” content='

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst Ewangelii

']
[margincarouselwidget_item id=’13107′ title=” content='

Słowa Ewangelii wg św. Mateusza

Piotr podszedł do Jezusa i zapytał: «Panie, ile razy mam przebaczyć, jeśli mój brat zawini względem mnie? Czy aż siedem razy?» Jezus mu odrzekł: «Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy. Dlatego podobne jest królestwo niebieskie do króla, który chciał się rozliczyć ze swymi sługami. Gdy zaczął się rozliczać, przyprowadzono mu jednego, który był mu winien dziesięć tysięcy talentów. Ponieważ nie miał z czego ich oddać, pan kazał sprzedać go razem z żoną, dziećmi i całym jego mieniem, aby dług w ten sposób odzyskać. Wtedy sługa padł mu do stóp i prosił go: „Panie, okaż mi cierpliwość, a wszystko ci oddam”. Pan ulitował się nad owym sługą, uwolnił go i dług mu darował. Lecz gdy sługa ów wyszedł, spotkał jednego ze współsług, który mu był winien sto denarów. Chwycił go i zaczął dusić, mówiąc: „Oddaj, coś winien!” Jego współsługa padł przed nim i prosił go: „Okaż mi cierpliwość, a oddam tobie”. On jednak nie chciał, lecz poszedł i wtrącił go do więzienia, dopóki nie odda długu. Współsłudzy jego, widząc, co się działo, bardzo się zasmucili. Poszli i opowiedzieli swemu panu wszystko, co zaszło. Wtedy pan jego, wezwawszy go, rzekł mu: „Sługo niegodziwy! Darowałem ci cały ten dług, ponieważ mnie prosiłeś. Czyż więc i ty nie powinieneś był ulitować się nad swoim współsługą, jak ja ulitowałem się nad tobą?” I uniósłszy się gniewem, pan jego kazał wydać go katom, dopóki mu nie odda całego długu. Podobnie uczyni wam Ojciec mój niebieski, jeżeli każdy z was nie przebaczy z serca swemu bratu».

Oto Słowo Pańskie.

']
[/margincarouselwidget]

EWANGELIA

Jak być nielitościwymMt 18, 21–35

Dłużnik zrobił drugiemu dokładnie to, czego nie chciał sam doświadczyć od Boga. Przypowieść o nielitościwym dłużniku uczy nas sprawiedliwości z Ducha.

EWANGELISTA: św. Mateusz • CZAS POWSTANIA: 70–80 r. • KATEGORIA: mowa • MIEJSCE: Galilea • CZAS: 30–33 r. • NADAWCA: Jezus • ADRESACI: uczniowie • WERSJE: brak


ZACZYNY KOŚCIOŁA • W 18 rozdziale Ewangelii Mateusza Jezus podaje reguły, którymi ma się kierować wspólnota Jego uczniów. To fragment czwartej części, w której Jezus buduje Kościół: • Powinni stawać się jak dzieci, ufne i oczekujące wszystkiego od Pana (Jeśli się nie odmienicie i nie staniecie jak dzieci, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego, Mt 18, 3), a także • mają wykazywać się troską o słabych, szczególnie zagubionych grzeszników (przypowieść o zabłąkanej owcy, Mt 18, 12–14). Szczególną rolę pełni obowiązek upomnienia braterskiego, o czym słyszeliśmy zeszłej niedzieli.

ILE RAZY… • Usłyszymy przypowieść o nielitościwym dłużniku. Przyjrzyjmy się tej historii pełnej wielu zwrotów, historii o błędzie, karze, przebaczeniu – które nie zna granic i którego ludzka sprawiedliwość nie jest w stanie zrozumieć – i braku przyjęcia tego przebaczenia. W ten sposób Jezus odpowiada na pytanie apostołów: Ile razy przebaczać • Zauważmy, że miłosierdzie, którego pragniemy od Boga i innych wobec siebie, musi być miłosierdziem zakorzenionym również w naszym sercu.

Szersza analiza Ewangelii dostępna jest w książkowej wersji cyklu “Jutro Niedziela”, TUTAJ oraz w wersji EBOOK.

 

Najciekawsze artykuły

co tydzień w Twojej skrzynce mailowej

Raz w tygodniu otrzymasz przegląd najważniejszych artykułów ze Stacji7

Reklama

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
Reklama
WIARA I MODLITWA
Wspieraj nas na Patronite