Jutro Niedziela – XII zwykła A

Prawdziwa odwaga: wiedz, czego trzeba się bać. I zaufaj Panu.

ks. Przemysław Śliwiński
ks. Przemysław
Śliwiński
zobacz artykuly tego autora >
ks. Marcin Kowalski
ks. Marcin
Kowalski
zobacz artykuly tego autora >

Polub nas na Facebooku!

PUNKT WYJŚCIA


DWUNASTA NIEDZIELA ZWYKŁA • rok A • KOLOR SZAT: zielony • KOLEKTA: Modlimy się, aby Bóg obdarzył nas ustawiczną bojaźnią i miłością do Jego imienia • CZYTANIA: Księga Jeremiasza 20, 10–13 • Psalm 69, 8–10. 14. 17. 33–35 • List do Rzymian 5, 12–15 • Ewangelia wg św. Mateusza 10, 26–33

 

CHMURA SŁOWA

 

STO SŁÓW


Choć ani razu nie pojawia się ten wyraz, dzisiejsza Liturgia Słowa mówi o odwadze. Prawdziwa odwaga nie polega na tym, by nie bać się niczego. Przeciwnie, odwaga to wiedzieć, czego się bać: Bójcie się […] Tego, który duszę i ciało może zatracić w piekle.

To mocne zdanie wprowadza perspektywę, z poziomu której rzeczywiście nie trzeba bać się tych, którzy zabijają ciało, choć duszy zabić nie mogą. To wielkie pocieszenie Jezusa znajduje potwierdzenie w doświadczeniu Jeremiasza i psalmisty: mimo iż znajdowali się w sytuacji beznadziejnej, byli prześladowani przez ludzi – nigdy nie stracili nadziei, bo zaufali Panu.

Zaufać Panu to być nieustraszonym.

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst I czytania

Czytanie z Księgi Jeremiasza

(Jr 20, 10–13)

Rzekł Jeremiasz: «Słyszałem oszczerstwo wielu: „Trwoga dokoła! Donieście, donieśmy na niego!” Wszyscy zaprzyjaźnieni ze mną wypatrują mojego upadku: „Może on da się zwieść, tak że go zwyciężymy i wywrzemy pomstę na nim!” Ale Pan jest przy mnie jako potężny mocarz; dlatego moi prześladowcy ustaną i nie zwyciężą. Będą bardzo zawstydzeni swoją porażką, okryci wieczną i niezapomnianą hańbą. Panie Zastępów, Ty, który doświadczasz sprawiedliwego i który patrzysz na nerki i serce, dozwól, bym zobaczył Twoją pomstę na nich. Tobie bowiem powierzyłem swą sprawę. Śpiewajcie Panu, wysławiajcie Pana! Uratował bowiem życie ubogiego z ręki złoczyńców».

Oto Słowo Boże

[01][02]

 

PIERWSZE CZYTANIE

Modlitwa Jeremiasza Jr 20, 10–13

Jeremiasz zostaje poddany chłoście za to, że przepowiadał miastu nieszczęście. Oto jak się modli w sytuacji cierpienia i strachu.

KSIĘGA: Księga Jeremiasza • AUTOR: Jeremiasz • CZAS POWSTANIA: ok. 626–587 r. przed Chr. (dalsza redakcja po śmierci proroka) • KATEGORIA: modlitwa • MIEJSCE: Jerozolima • CZAS: 609–605 r. przed Chr., czasy Jojakima


O KSIĘDZE JEREMIASZA • Pod względem liczby słów to najobszerniejsza księga Starego Testamentu. Zawiera aż 52 rozdziały. Podobnie jak
Księga Izajasza i inne księgi prorockie, nosi nazwę jej głównego bohatera – Jeremiasza • Jeremiasz (jego imię znaczy: „niech Jahwe wytraci nieprzyjaciół” lub „Jahwe dźwiga”) to wielki i kontrowersyjny dla ówczesnych prorok, oglądający upadek Judy i Jerozolimy (586 r. przed Chr.). Za życia był uznawany za bluźniercę i zdrajcę narodu (Jr 26, 7–9), po śmierci wywyższony przez Boga przeszedł do historii jako orędownik narodu (2 Mch 15, 14–16) • Księga wzywa do nawrócenia i zapowiada bezwzględną karę przychodzącą na Judę z powodu łamania Przymierza z Jahwe. Narodu nie zbawi pusty kult; jedyny ratunek to zawierzenie Bogu i poddanie się Babilończykom. Księga zawiera także wizję odnowy Izraela i Nowego Przymierza.

CHŁOSTA • Jak dowiadujemy się z poprzedzających wersetów, na dziedzińcu domu Pańskiego Jeremiasz przepowiedział nieszczęście, które miało przyjść na miasto, gdyż jego mieszkańcy nie słuchali Boga. W efekcie kapłan Paszchur poddał Jeremiasza chłoście i uwięził • Modlitwa Jeremiasza Uwiodłeś mnie, Panie, a ja pozwoliłem się uwieść (Jr 20, 7–18) funkcjonuje właśnie w tym kontekście. To głęboka skarga proroka, który ciągle doświadcza trudności podczas swojej posługi: Słowo Pańskie stało się dla mnie codzienną zniewagą i pośmiewiskiem – skarży się. Jeremiasz narzeka Bogu na oszczerstwa i na zapowiedzi zemsty – a przecież ich powodem jest to, że głosi Jego Słowo.

MODLITWA JEREMIASZA • Usłyszymy fragment modlitwy Jeremiasza. Zwróćmy uwagę, że to nie tylko lament. To także wyznanie nadziei w sytuacji z pozoru beznadziejnej: prześladowcy ustaną i nie zwyciężą – mówi Jeremiasz.

 

Szersza analiza czytania dostępna jest w książkowej wersji cyklu “Jutro Niedziela”, TUTAJ oraz w wersji EBOOK.

 

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst Psalmu

(Ps 69 (68), 8–10. 14. 17 i 33. 34–35)

REFREN: W dobroci Twojej wysłuchaj mnie, Panie

Dla Ciebie znoszę urąganie, hańba twarz mi okrywa, † dla braci moich stałem się obcym * i cudzoziemcem dla synów mej matki. Bo gorliwość o dom Twój mnie pożera * i spadły na mnie obelgi złorzeczących Tobie. Panie, modlę się do Ciebie * w czas łaski, o Boże. Wysłuchaj mnie w Twojej wielkiej dobroci, * w Twojej zbawczej wierności. Wysłuchaj mnie, Panie, †  bo miłość Twoja jest łaskawa, * spójrz na mnie w ogromie swego miłosierdzia. Patrzcie i cieszcie się, ubodzy, * niech ożyje serce szukających Boga. Bo Pan wysłuchuje biednych * i swoimi więźniami nie gardzi. Niechaj Go chwalą niebiosa i ziemia, *  morze i wszystko, co w nim żyje.

[01][02]

 

PSALM

Skarga i pewność  Ps 69 (68), 8–10. 14. 17 i 33. 34–35

Psalm 69 to lamentacja: opisuje doświadczenie cierpienia oraz pewność, że zostanie ocalony. My, chrześcijanie, widzimy w psalmie opis cierpień Chrystusa.

PSALM 69 • AUTOR: lewita • CZAS POWSTANIA: okres po niewoli babilońskiej, VI–III w. p.n.e


MODLITWA OCALONEGO • Psalm 69 to modlitwa błagalna (tefillah). Wierzący opisuje w niej swe cierpienie i błaga Boga o ratunek, wyrażając pewność, że zostanie wysłuchany • W starożytnych Babilonii i Izraelu utwory tego typu towarzyszyły rytom i modlitwom o uzdrowienie. W czasach powygnaniowych stały się modlitwą całej wspólnoty, która oczekuje wybawienia i pomocy od Boga. Chrześcijańscy komentatorzy widzieli tu opis cierpień Jezusa.

DWA PSALMY • Psalm 69 to w rzeczywistości synteza dwóch różnych lamentacji o podobnej strukturze: każda najpierw przedstawia • skargę, która przeradza się w • modlitwę uwielbienia. Skąd o tym wiemy? Hebraiści poznają to po dwóch różnych rytmach ukrytych w psalmie. Ci, którzy nie znają hebrajskiego, też z łatwością wychwycą różnicę, gdyż każda lamentacja ma inną tematykę. • Pierwsza skarga dotyczy człowieka, który ugrzązł w mule topieli (patrz: Ps 69, 2–7). Jego modlitwa rozpoczyna się w wersecie czternastym: Wyrwij mnie z bagna! To obraz przytłoczenia sytuacją bez wyjścia. Co to za sytuacja? To tzw. wody piekielne, fale śmierci. Innymi słowy bohatera lamentacji opanowała pokusa grzechu • Druga skarga to lament zhańbionego (wersety 8–13). Modlitwa, która wypływa z tej skargi, rozpoczyna się od wersetu siedemnastego: Ty znasz moją hańbę, mój wstyd i mą niesławę. Tu winna jest nie sytuacja, nie grzech, lecz ludzie. Bohater pozostaje bez winy.

DOŚWIADCZENIE MIŁOSIERDZIA • Usłyszymy pojedyncze wersety pochodzące z obu lamentacji. Dlaczego Psalm 69 został wybrany jako jeden z dwóch możliwych psalmów na piętnastą niedzielę zwykłą? Ze względu na opis doświadczenia miłosierdzia, które wyśpiewuje znajdujący się w trudnej sytuacji psalmista. Lamentację mógłby wyśpiewać ocalony przez miłosiernego Samarytanina człowiek z dzisiejszej przypowieści.

 

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst II czytania

Czytanie z Listu św. Pawła Apostoła do Rzymian

(Rz 5, 12–15)

Bracia: Przez jednego człowieka grzech wszedł do świata, a przez grzech śmierć, i w ten sposób śmierć przeszła na wszystkich ludzi, ponieważ wszyscy zgrzeszyli. Bo i przed Prawem grzech był na świecie, grzechu się jednak nie poczytuje, gdy nie ma Prawa. A przecież śmierć rozpanoszyła się od Adama do Mojżesza nawet nad tymi, którzy nie zgrzeszyli przestępstwem na wzór Adama. On to jest typem Tego, który miał przyjść. Ale nie tak samo ma się rzecz z przestępstwem, jak z darem łaski. Jeżeli bowiem przestępstwo jednego sprowadziło na wszystkich śmierć, to o ileż obficiej spłynęła na nich wszystkich łaska i dar Boży, łaskawie udzielony przez jednego Człowieka, Jezusa Chrystusa.

Oto Słowo Boże

[01][02]

 

DRUGIE CZYTANIE

Przez Jednego  Rz 5, 12–15

Święty Paweł zestawia dwóch sprawców: przez pierwszego „jednego” świat niczym wirus zaraził grzech. Przez drugiego Jednego spłynęła łaska uzdrowienia.

KSIĘGA: List do Rzymian • NADAWCA: św. Paweł • ADRESACI: wspólnota chrześcijańska w Rzymie • CZAS POWSTANIA: 57–58 r. • MIEJSCE POWSTANIA: Korynt


PROBLEMY W RZYMIE • Przypomnijmy, że w Rzymie św. Paweł dostrzegł zagrożenie w typowym dla starotestamentalnego ducha zaufaniu do Prawa – którego przestrzeganie miałoby wystarczyć do usprawiedliwienia. Skąd taki problem w odległym geograficznie od Izraela miejscu? • Wśród wierzących w Rzymie były dwie grupy: żydzi i chrześcijanie pochodzenia pogańskiego, a między nimi powstały spore napięcia. Z relacji Swetoniusza wiemy, że prowadziły one ze sobą spór dotyczący tożsamości Chrystusa, zakończony wypędzeniem żydów z Rzymu przez Klaudiusza ok. 49 r.

JEDYNA DROGA • Paweł chce przyczynić się do wyciszenia napięć. Jednym z zasadniczych tematów, które porusza, jest Boża sprawiedliwość. W jaki sposób dowieść, że Chrystus jest uniwersalną drogą zbawienia zarówno dla żydów, jak i dla pogan? Czy Bóg, który odrzuca swój lud i „zmienia” narzędzia usprawiedliwienia, może być nazwany sprawiedliwym? Oto zasadnicze pytania, na które Paweł musi udzielić odpowiedzi w Liście do Rzymian.

NOWY ADAM • W ramach drugiego czytania usłyszymy zakończenie pierwszej części Listu do Rzymian syntetycznie mówiącej o przyczynach grzechu i śmierci. To słowa istotne dla zrozumienia grzechu pierworodnego: przez jednego, Adama, grzech stał się udziałem wszystkich. W analogiczny sposób przez Jednego na wszystkich przychodzi jednak również zwycięstwo nad grzechem, obfitość łaski, usprawiedliwienie.

 

Szersza analiza czytania dostępna jest w książkowej wersji cyklu “Jutro Niedziela”, TUTAJ oraz w wersji EBOOK.

 

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst Ewangelii

Słowa Ewangelii według św. Mateusza

(Mt 10, 26–33)

Jezus powiedział do swoich apostołów: «Nie bójcie się ludzi! Nie ma bowiem nic skrytego, co by nie miało być wyjawione, ani nic tajemnego, o czym by się nie miano dowiedzieć. Co mówię wam w ciemności, powtarzajcie w świetle, a co słyszycie na ucho, rozgłaszajcie na dachach. Nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, lecz duszy zabić nie mogą. Bójcie się raczej Tego, który duszę i ciało może zatracić w piekle. Czyż nie sprzedają dwóch wróbli za asa? A przecież bez woli Ojca waszego żaden z nich nie spadnie na ziemię. U was zaś policzone są nawet wszystkie włosy na głowie. Dlatego nie bójcie się: jesteście ważniejsi niż wiele wróbli. Do każdego więc, kto się przyzna do Mnie przed ludźmi, przyznam się i Ja przed moim Ojcem, który jest w niebie. Lecz kto się Mnie zaprze przed ludźmi, tego zaprę się i Ja przed moim Ojcem, który jest w niebie».

Oto Słowo Pańskie

[01][02]

 

EWANGELIA

Duszy zabić nie mogą • Mt 10, 26–33

Głoszenie Ewangelii to tylko z pozoru łatwe zadanie. Rozsyłanym uczniom Jezus mówi o odwadze: czego nie warto się bać i czego bać się trzeba.

EWANGELISTA: św. Mateusz • CZAS POWSTANIA: 70–80 r. • KATEGORIA: mowa• MIEJSCE: Galilea • CZAS: ok. 33 r. • BOHATER: Jezus • SŁUCHACZE: apostołowie • WERSJE: Łk 12, 2–9


DRUGA KSIĘGA • Przypomnijmy: kontynuujemy lekturę drugiej części Ewangelii Mateusza. Skupia się ona na przepowiadaniu królestwa. Jezus, Nowy Mojżesz, rozpoczyna głoszenie Ewangelii, chodząc po ziemi galilejskiej. Wieńczy tę część rozesłanie apostołów, o którym słyszeliśmy w zeszłą niedzielę. Rozsyłając uczniów, Jezus poleca im wykonywać zadania identyczne z Jego dziełami.

ROZESŁANIE • Głoszenie Ewangelii, do którego Jezus posyła apostołów, jest tylko z pozoru łatwym zadaniem. Usłyszymy dziś drugą część mowy – ostrzeżenie przed niebezpieczeństwami. Mowa jest o prześladowaniach: Będą was wydawać sądom, Będziecie w nienawiści u wszystkich z powodu mego imienia. To ostrzeżenie jest jednak pełne nadziei: Kto wytrwa do końca, ten będzie zbawiony.

NIE BÓJCIE SIĘ • W podobnym świetle, w świetle nadziei, warto odczytywać fragment, który usłyszymy. Jezus mówi o prawdziwej odwadze: objaśnia, czego nie warto się bać. Aż trzy razy usłyszymy zwrot: nie bójcie się. Jednocześnie Jezus oznajmia, czego bać się trzeba.

 

Szersza analiza Ewangelii dostępna jest w książkowej wersji cyklu “Jutro Niedziela”, TUTAJ oraz w wersji EBOOK.

 

1/5
Jezu ufam Tobie, Eugeniusz Kazimirowski, 1934r., Sanktuarium Miłosierdzia Bożego, Wilno
2/5
Wypędzenie przekupniów ze świątyni, El Greco, 1600r., National Gallery, Londyn
3/5
EcceHomo, o. Adam Chmielowski, 1881r., prezbiterium kaplicy sióstr Albertynek, Kraków
4/5
Dawid z głową Goliata, Caravaggio, 1607, Kunsthistorisches Museum, Wiedeń
5/5
Stacja X - Pan Jezus z szat obanażony, cykl Golgota Jasnogórska, Jerzy Duda-Gracz, 2000-2001r., klasztor o.o. Paulinów, Częstochowa
poprzednie
następne

 

ks. Przemysław Śliwiński

ks. Przemysław Śliwiński

Kapłan Archidiecezji Warszawskiej. Pochodzi z Lubawy. Ukończył studia specjalistyczne na Wydziale Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Santa Croce w Rzymie. Jesienią 2013 roku, objął stanowisko rzecznika prasowego Archidiecezji Warszawskiej oraz dyrektora Archidiecezjalnego Centrum Informacji. Wykłada edukację medialną w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym w Warszawie. Na Stacji7.pl jest autorem wielu artykułów oraz popularnego cyklu Jutro Niedziela.

Zobacz inne artykuły tego autora >

ks. Marcin Kowalski

ks. Marcin Kowalski

prezbiter diecezji kieleckiej, doktor nauk biblijnych, doktorat obronił na Papieskim Instytucie Biblijnym w Rzymie, wykładowca Pisma Świętego w Wyższym Seminarium Duchownym w Kielcach oraz w Lublinie, adiunkt przy katedrze Teologii Biblijnej i Proforystyki w Instytucie Nauk Biblijnych KUL, redaktor naczelny kwartalnika biblijnego The Biblical Annals, sekretarz Stowarzyszenia Biblistów Polskich III kadencji. Jego pasją naukową i duszpasterską jest Biblia, w szczególności listy św. Pawła. Moderator Dzieła Biblijnego, autor scenariuszy i prowadzący programy telewizyjne i radiowe, współpracownik Stacji 7 i współtwórca cyklu Jutro Niedziela.

Zobacz inne artykuły tego autora >

Reklama

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7


Reklama

 

 


Reklama

ks. Przemysław Śliwiński
ks. Przemysław
Śliwiński
zobacz artykuly tego autora >
ks. Marcin Kowalski
ks. Marcin
Kowalski
zobacz artykuly tego autora >

Jutro Niedziela – XI zwykła A

Zwykli zjadacze chleba stają się wyjątkowi. Bo prowadzi ich Bóg.

ks. Marcin Kowalski
ks. Marcin
Kowalski
zobacz artykuly tego autora >
ks. Przemysław Śliwiński
ks. Przemysław
Śliwiński
zobacz artykuly tego autora >

Polub nas na Facebooku!

PUNKT WYJŚCIA


JEDENASTA NIEDZIELA ZWYKŁA • rok A • KOLOR SZAT: zielony • KOLEKTA: Będziemy prosili, aby nasza wola i nasze czyny były poddane Bożym przykazaniom • CZYTANIA: Księga Wyjścia 19, 2–6a • Psalm 100 (99), 2–3. 4–5 • List do Rzymian 5, 6 –11 • Ewangelia wg św. Mateusza 9, 36–10, 8

 

CHMURA SŁOWA

 

 

STO SŁÓW


Tradycyjnie pojmując religię, Boga i świat, człowiek czuje się z reguły widzem w teatrze, obserwującym Boga na scenie dziejów. Dzisiejsza Liturgia Słowa jednak przeczy tej logice. Jezus zwykłych rybaków ustanawia apostołami i rozsyła, by czynili to, co czyni On (EWANGELIA).

W PIERWSZYM CZYTANIU widzimy, jak Bóg przekonuje swój lud, że zawsze z nim jest. I proponuje, by każdy stał się Jego szczególną własnością. Wydarzenie nabiera zupełnie nowego znaczenia, gdy zrozumiemy, że Bóg w istocie chce poślubić Izraela, nawiązać relację miłosną.

Widz wkracza na scenę, zwykły zjadacz chleba jest zaproszony do czynienia znaków i cudów, które czyni Bóg. Wiara i religia to nie teatr, lecz wspólnota oparta na relacji miłości. Choć jest też coś z teatru: Bóg wkracza na scenę historii mojego życia. Nie jestem widzem, lecz uczestnikiem zdarzeń: On umiera za mnie i dla mnie, inwestuje w życie wieczne (DRUGIE CZYTANIE).

 

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst I czytania

Czytanie z Księgi Wyjścia

(Wj 19, 2–6a)

Po przybyciu na pustynię Synaj Izraelici rozbili obóz na pustyni. Izrael obozował tam naprzeciw góry. Mojżesz wszedł wtedy na górę do Boga, a Pan zawołał na niego z góry i powiedział: «Tak powiesz domowi Jakuba i to oznajmisz Izraelitom: Wy widzieliście, co uczyniłem Egiptowi,   jak niosłem was na skrzydłach orlich i przywiodłem was do Mnie. Teraz, jeśli pilnie słuchać będziecie głosu mego i strzec mojego przymierza, będziecie szczególną moją własnością pośród wszystkich narodów, gdyż do Mnie  należy  cała  ziemia.  Lecz  wy  będziecie  Mi królestwem kapłanów i ludem świętym».

Oto słowo Boże

[01][02]

PIERWSZE CZYTANIE

Na górze Synaj Wj 19, 2–6a

Bóg formuje swój lud. Izraela traktuje jak swoją małżonkę. Zaprasza do wyjątkowej relacji.

KSIĘGA: Księga Wyjścia • AUTOR: kapłan (ostateczna redakcja) • CZAS POWSTANIA: ok. VI–V w przed Chr. • KATEGORIA: wydarzenie • MIEJSCE: Refidim • CZAS: ok. XII w. przed Chr. • BOHATEROWIE: Bóg, Mojżesz, Izraelici


NARODZINY IZRAELA • Księga Wyjścia, Exodus, druga z ksiąg Pięcioksięgu, opisuje to, na co wskazuje jej nazwa: wyjście Izraelitów z ziemi egipskiej. Drugim opisanym w niej ważnym wydarzeniem jest przymierze zawarte na Synaju i otrzymanie Dekalogu • Głównym tematem księgi są narodziny Izraela jako narodu i Boże panowanie nad nim. W pierwszej części (rozdziały 1–15) rozstrzyga się, kto jest Panem Izraela: faraon i bogowie Egiptu czy Jahwe. Dalej, już po wyjściu z Egiptu, Pan rozwiązuje problemy swego ludu i karmi go na pustyni (15–18), wreszcie nadaje prawa (19–24) i rozbija swój namiot (24–40), potwierdzając w ten sposób swoje królowanie w Izraelu. Do ludu wybranego należy ten, kto doświadczył cudu Wyjścia i kto chodzi drogami Bożego Prawa, przyjmując panowanie Jahwe.

PRZED WIELKIM DNIEM • Jesteśmy mniej więcej w połowie księgi: Izrael już wyszedł z Egiptu i zmierza na pustynię Synaj, dociera do góry Synaj. To najważniejszy dzień ich historii. Bóg zawrze tu z nimi Przymierze, do którego jednak trzeba się przygotować. Przygotowania te opisuje właśnie początek 19 rozdziału Księgi Wyjścia.

ZANIM USŁYSZYSZ • Usłyszymy fragment słów, które Bóg przekazał Mojżeszowi. Zapowiada, że lud stanie się Jego szczególną własnością. W tych z pozoru prostych słowach kryje się wyjątkowe przesłanie i zaproszenie.

 

Szersza analiza czytania dostępna jest w książkowej wersji cyklu “Jutro Niedziela”, TUTAJ oraz w wersji EBOOK.

 

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst Psalmu

(Ps 100 (99), 2–3. 4–5)

Refren: My ludem Pana i Jego owcami.

Służcie Panu z weselem, * stańcie przed obliczem Pana z okrzykami radości. Wiedzcie, że Pan jest Bogiem, On sam nas stworzył, jesteśmy Jego własnością, * Jego ludem, owcami Jego pastwiska. W Jego bramy wstępujcie z dziękczynieniem, z hymnami w Jego przedsionki, * chwalcie i błogosławcie Jego imię. Albowiem Pan jest dobry, Jego łaska trwa na wieki,  a Jego wierność przez pokolenia.

[01][02]

PSALM

Owce Jego pastwiska Ps 100 (99), 2–3. 4–5

Starożytny psalm użył najlepszego określenia definiującego naszą relację z Bogiem: jesteśmy Jego ludem, owcami Jego pastwiska.

PSALM • AUTOR: lewita • CZAS POWSTANIA: powygnaniowy, po 538 r. przed Chr.

NUMER STO • Ci, którzy odmawiają liturgię godzin, znają Psalm 100 na pamięć. Jest to bowiem jeden z psalmów wezwania odmawianych zaraz po przebudzeniu, Należy do gatunku hymnu (hebr. tehillah), czyli modlitwy bezinteresownego uwielbienia.

WPROWADZENIE DO LITURGII • W starożytności psalm mógł służyć jako wprowadzenie do liturgii świątyni. Razem z lewitami recytowali go Izraelici wstępujący do przedsionków Pana. Być może werset trzeci był wołaniem wiernego ludu, przychodzącego, aby oddać chwałę Panu: Wiedzcie, że Pan jest Bogiem: On sam nas stworzył, my Jego własnością, jesteśmy Jego ludem, owcami Jego pastwiska.

JA – PAN • Jesteśmy własnością Boga – to z powodu tych słów psalm usłyszymy w dzisiejszej liturgii słowa. Zwróćmy uwagę na treść, która trafnie oddaje relację ludu Bożego ze swym Stwórcą.

 

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst II czytania

Czytanie z Listu św. Pawła Apostoła do Rzymian

(Rz 5, 6–11)

Bracia: Chrystus umarł za nas, jako za grzeszników, w oznaczonym czasie, gdy jeszcze byliśmy bezsilni. A nawet za człowieka sprawiedliwego  podejmuje  się  ktoś  umrzeć  tylko z największą trudnością. Chociaż może jeszcze za człowieka życzliwego odważyłby się ktoś ponieść śmierć. Bóg zaś okazuje nam swoją miłość właśnie przez to, że Chrystus umarł za nas, gdy byliśmy jeszcze grzesznikami. Tym bardziej więc będziemy przez Niego zachowani od karzącego gniewu, gdy teraz przez krew Jego zostaliśmy usprawiedliwieni. Jeżeli bowiem, będąc nieprzyjaciółmi, zostaliśmy pojednani z Bogiem  przez  śmierć  Jego Syna, to tym bardziej, będąc już pojednanymi, dostąpimy zbawienia przez Jego życie. I nie tylko to – ale i chlubić się możemy w Bogu przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, przez którego teraz uzyskaliśmy pojednanie.

Oto Słowo Boże.

[01][02]

DRUGIE CZYTANIE

Polisa na życie Rz 5, 6–11

Oto bezmiar miłości Boga: Jezus oddał życie za każdego z nas, za grzeszników. Ta śmierć to podstawa usprawiedliwienia. To polisa na nasze życie. Wieczne.

KSIĘGA: List do Rzymian • NADAWCA: św. Paweł • ADRESACI: wspólnota chrześcijańska w Rzymie • CZAS POWSTANIA: 57–58 r. • MIEJSCE POWSTANIA: Korynt


PRZESTRZEGANIE PRAWA CZY WIARA? • Kilka miesięcy temu słuchaliśmy fragmentów Pierwszego Listu do Koryntian. Dominowało tam przeciwstawienie mądrości ludzkiej i mądrości Bożej, gdyż problemy, które dostrzegł Paweł w Koryncie, wynikały z charakterystycznego dla ducha greckiego zaufania umysłowi. W przypadku Listu do Rzymian (i Galatów) św. Paweł dostrzegł zagrożenie w typowym dla ducha starotestamentalnego zaufaniu do Prawa – którego przestrzeganie miałoby wystarczyć do usprawiedliwienia.

USPRAWIEDLIWIENIE • Przypomnijmy, że treścią Listu do Rzymian jest usprawiedliwienie, ale nie na podstawie Prawa, lecz przez wiarę: św. Paweł reinterpretuje naukę żydowską (patrz: IX niedziela zwykła) • Na początku listu pisze o powodach osamotnienia, grzechu człowieka, potem, iż jedyną i uniwersalną odpowiedzią Boga na grzech jest Chrystus. Rozdziały 5–8 opisują nowe życie w Chrystusie. W końcowej części podejmuje temat ostatecznego zbawienia Izraela, wreszcie następują praktyczne upomnienia.

PRZEZ JEGO KREW • Przez kilka najbliższych tygodni będziemy słyszeli fragmenty z części opisującej nowe życie w Chrystusie. Usłyszymy fragment, w którym Paweł tłumaczy znaczenie śmierci krzyżowej Jezusa. To właśnie to wydarzenie, śmierć Jezusa na krzyżu, stało się kluczowe: Przez Jego krew zostaliśmy usprawiedliwieni.

 

Szersza analiza czytania dostępna jest w książkowej wersji cyklu “Jutro Niedziela”, TUTAJ oraz w wersji EBOOK.

 

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst Ewangelii

Słowa Ewangelii wg św. Mateusza (Mt 9, 36–10, 8)

Jezus, widząc tłumy, litował się nad nimi, bo byli znękani i porzuceni, jak owce niemające pasterza. Wtedy rzekł  do swych uczniów: «Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proście Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo». Wtedy przywołał  do  siebie  dwunastu swoich uczniów i udzielił im władzy nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszystkie choroby i wszelkie słabości. A oto imiona dwunastu apostołów: pierwszy – Szymon, zwany Piotrem, i brat jego Andrzej, potem Jakub, syn Zebedeusza, i  brat  jego  Jan,  Filip  i  Bartłomiej,  Tomasz i celnik Mateusz, Jakub, syn Alfeusza, i Tadeusz, Szymon Gorliwy i Judasz Iskariota, ten, który Go zdradził. Tych to Dwunastu wysłał Jezus i dał im takie wskazania: «Nie idźcie do pogan i nie wstępujcie do żadnego miasta samarytańskiego. Idźcie raczej do owiec, które poginęły z domu Izraela. Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie. Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wypędzajcie złe duchy. Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie».

Oto Słowo Boże.

[01][02]

 

EWANGELIA

Rozesłanie Dwunastu Mt 9, 36–10, 8

Są wśród nich zawistnicy, zazdrośnicy, zdrajcy. Popełnią wiele błędów. Ale tych zwykłych zjadaczy chleba Jezus przemieni w fundament Ludu Nowego Przymierza.

EWANGELISTA: św. Mateusz • CZAS POWSTANIA: 70–80 r. • KATEGORIA: wydarzenie • MIEJSCE: Galilea • CZAS: ok. 30 r. • BOHATEROWIE: Jezus, dwunastu uczniów, tłum • WERSJE: Mk 3, 14–19 i 6, 7–13 i 6, 34; Łk 6, 12–16 i 10, 1–16


KSIĘGA DRUGA • Kontynuujemy lekturę drugiej części Ewangelii Mateusza. Przypomnijmy, że sama liczba ksiąg Ewangelii nawiązuje do Pięcioksięgu Mojżesza. Druga część skupia się na przepowiadaniu królestwa, Jezus, Nowy Mojżesz, rozpoczyna głoszenie Ewangelii, chodząc po ziemi galilejskiej.

UZDROWIENIA I WSKRZESZENIE • W zeszłym tygodniu śledziliśmy powołanie jednego z apostołów, Mateusza. Następnie w rozdziałach 8 i 9 znajdujemy opisy uzdrowień: kobiety cierpiącej na krwotok, dwóch niewidomych, niemego oraz wskrzeszenie córki Jaira. Wszystkie te wydarzenia mają nie tylko potwierdzić, że Jezus jest zapowiadanym przez Prawo i Proroków Mesjaszem, Nowym Mojżeszem, ale też ukazać charakter Jego misji. Wieńczy tę część rozesłanie apostołów.

ROZESŁANIE • To o nim usłyszymy w dzisiejszej Ewangelii. Zwróćmy uwagę, że liczba apostołów nawiązuje do Pięcioksięgu i dwunastu pokoleń Jakuba (w wersji Łukasza jest ich siedemdziesięciu dwóch). Zauważmy, że rozsyłając uczniów, Jezus poleca im wykonywać zadania identyczne z Jego dziełami.

 

Szersza analiza Ewangelii dostępna jest w książkowej wersji cyklu “Jutro Niedziela”, TUTAJ oraz w wersji EBOOK.

 

ks. Marcin Kowalski

ks. Marcin Kowalski

prezbiter diecezji kieleckiej, doktor nauk biblijnych, doktorat obronił na Papieskim Instytucie Biblijnym w Rzymie, wykładowca Pisma Świętego w Wyższym Seminarium Duchownym w Kielcach oraz w Lublinie, adiunkt przy katedrze Teologii Biblijnej i Proforystyki w Instytucie Nauk Biblijnych KUL, redaktor naczelny kwartalnika biblijnego The Biblical Annals, sekretarz Stowarzyszenia Biblistów Polskich III kadencji. Jego pasją naukową i duszpasterską jest Biblia, w szczególności listy św. Pawła. Moderator Dzieła Biblijnego, autor scenariuszy i prowadzący programy telewizyjne i radiowe, współpracownik Stacji 7 i współtwórca cyklu Jutro Niedziela.

Zobacz inne artykuły tego autora >

ks. Przemysław Śliwiński

ks. Przemysław Śliwiński

Kapłan Archidiecezji Warszawskiej. Pochodzi z Lubawy. Ukończył studia specjalistyczne na Wydziale Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Santa Croce w Rzymie. Jesienią 2013 roku, objął stanowisko rzecznika prasowego Archidiecezji Warszawskiej oraz dyrektora Archidiecezjalnego Centrum Informacji. Wykłada edukację medialną w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym w Warszawie. Na Stacji7.pl jest autorem wielu artykułów oraz popularnego cyklu Jutro Niedziela.

Zobacz inne artykuły tego autora >

Reklama

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7


Reklama

 

 


Reklama

ks. Marcin Kowalski
ks. Marcin
Kowalski
zobacz artykuly tego autora >
ks. Przemysław Śliwiński
ks. Przemysław
Śliwiński
zobacz artykuly tego autora >
Copy link
Powered by Social Snap