Jutro Niedziela – IX zwykła C

Cudzoziemiec zawstydza Izraelitów swoją wiarą. Wie, że Bóg może wszystko

ks. Przemysław Śliwiński
ks. Przemysław
Śliwiński
zobacz artykuly tego autora >
ks. Marcin Kowalski
ks. Marcin
Kowalski
zobacz artykuly tego autora >
ks. Piotr Jutkiewicz
ks. Piotr
Jutkiewicz
zobacz artykuly tego autora >

Polub nas na Facebooku!

Jutro Niedziela - IX zwykła C
Cudzoziemiec zawstydza Izraelitów swoją wiarą. Wie, że Bóg może wszystko

PUNKT WYJŚCIA


IX NIEDZIELA ZWYKŁA C • KOLEKTA: Modlimy się do dobrego Boga, aby oddalił od nas wszystko, co nam szkodzi i udzielił wszystkiego, co służy naszemu dobru • CZYTANIA: 1 Księga Królewska 8, 41-43 • Psalm 117 (116), 1b-2   • List do Galatów 1, 1-2. 6-10; Ewangelia Łukasza 7, 1-10.

 

CHMURA SŁÓW

cs

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst I czytania

Czytanie z I Księgi Królewskiej

(1 Krl 8, 41-43)

Po poświęceniu świątyni Salomon tak się modlił: «Cudzoziemca, który nie jest z Twego ludu, Izraela, a jednak przyjdzie z dalekiego kraju przez wzgląd na Twe imię – bo będzie słychać o Twoim wielkim imieniu i o Twej mocnej ręce, i wyciągniętym ramieniu – gdy przyjdzie i będzie się modlić w tej świątyni, Ty w niebie, miejscu Twego przebywania, wysłuchaj i uczyń to wszystko, o co ten cudzoziemiec będzie do Ciebie wołać. Niech wszystkie narody ziemi poznają Twe imię, by przejąć się bojaźnią wobec Ciebie za przykładem Twego ludu, Izraela. Niech też wiedzą, że Twoje imię zostało wezwane nad tą świątynią, którą zbudowałem».

Oto słowo Boże

[01][02]

PIERWSZE CZYTANIE

Mądrość modlitwy1 Krl  8, 41-43

Mądrość Salomona to nie tylko mądrość sądów. W czasie poświęcenia świątyni zbudowanej dla Izraela modli się, by Bóg wysłuchiwał też cudzoziemców

KSIĘGA: Pierwsza Księga Królewska • AUTOR: anonim, zwyczajowo nazywany deuteronomistą • CZAS POWSTANIA: 586-538 przed Wygnaniem, ostateczna redakcja po 561 przed Chr.

KATEGORIA: Modlitwa • MIEJSCE: Jerozolima • Czas: 968-962 przed naszą erą


KSIĘGI KRÓLÓW • Pierwsza i Druga Księga Królewska to dalsza część historii opowiedzianych w dwóch Księgach Samuela – które opisują wybór króla i scalanie królestwa Izraela pod rządami Dawida. Tematem obu ksiąg jest Świątynia, którą wznosi Salomon. W niej znajduje swoje miejsce Tora. Powstające miejsca kultu w Betel i Dan czy w Samarii, konkurencyjne wobec jedynej Świątyni, to znak niewierności i przyczyna nieszczęść. Księgę wieńczy opis odnalezienia Tory i odnowy Świątyni • Oprócz historii Salomona i jego następców Pierwsza Księga Królewska opowiada dzieje Eliasza.

BUDOWA i POŚWIĘCENIE ŚWIĄTYNI • Księga rozpoczyna się od opisu starości Dawida (>>rozdziały 1-2), który przed śmiercią wyznaczył na następcę swego syna, Salomona • Salomona kreślą dwie cechy: pierwsza to mądrość i rozsądek (>>rozdziały 3-5). Druga to jego misja budowy świątyni (>>rozdziały 5-7) • Rozdział 8 to już poświęcenie świątyni jerozolimskiej, do której przeniesiono Arkę Przymierza (>>1Krl 8,1-9) którą Bóg bierze w swoje posiadanie (>>1Krl 8,10-13). Księga odnotowuje mowę Salomona do ludu, a potem jego długą, osobistą modlitwę (>>1Krl 8,22-61)

MODLITWA SALOMONA • W modlitwie Salomona ciągle powtarza się słowo: wysłuchaj. To prośba, by Bóg wysłuchał każdego, kto w tej świątyni będzie się modlił. Salomon modli się o to najpierw za lud, Izraela, dla którego ta świątynia została wybudowana, ale nie tylko. Usłyszymy fragment modlitwy Salomona za cudzoziemców • Zwróćmy uwagę na fakt, iż świątynia Salomona była otwarta również dla cudzoziemców. Pozwalając na to, by w Jerozolimie modlili się także poganie, Bóg ukazuje, że jest Bogiem wszystkich narodów. Modlitwa Salomona to otwarcie na pogan, które dopełni się w Chrystusie.

 

NAJWAŻNIEJSZE CYTATY


Prośba Salomona za cudzoziemców: Cudzoziemca, który… przyjdzie z dalekiego kraju przez wzgląd na Twe imię… i będzie się modlić w tej świątyni, Ty w niebie, miejscu Twego przebywania, wysłuchaj

Modlitwa Salomona: Niech wszystkie narody ziemi poznają Twe imię

 

JESZCZE O PIERWSZYM CZYTANIU


• W czasie modlitwy poświęcenia świątyni Salomon prosił Boga, aby Jego oczy były zawsze zwrócone ku Jerozolimie, a On sam aby wybaczał grzechy swojego ludu i ratował go od niebezpieczeństw.

• A przecież jednym niebezpieczeństw Izraela byli pogańscy sąsiedzi, którzy odwracali Żydów od wiary w prawdziwego Boga i ostatecznie doprowadzili naród wybrany do upadku. Żydzi mieli radykalnie oddzielić się od pogan, aby zachować swoją tożsamość.

• Równocześnie Bóg Izraela ukazuje, że jest Bogiem wszystkich narodów, kiedy pozwala, aby w Jerozolimie modlili się do Niego także cudzoziemcy. Świątynia na Syjonie ma być światłem dla wszystkich narodów. Według proroków to właśnie tu Bóg zgromadzi na końcu czasów całą ludzkość na uczcie Królestwa (Iz 2,1-5). Modlitwa Salomona zapowiada otwarcie na pogan, które stanie się ciałem w Chrystusie.

 

CZY WIESZ, ŻE…


• Sanktuarium wzniesione przez Salomona w 968-962 przed Chrystusem.

• Dzieliło się na trzy części: • przedsionek (ulam), • miejsce święte (hekal) i • miejsce najświętsze (debir). Między przedsionkiem a miejscem świętym wznosił się mur. Wokół świątyni znajdował się dziedziniec podzielony na dwie części: zewnętrzną i wewnętrzną. Dziedziniec także był otoczony murem. Dziedziniec wewnętrzny przeznaczony był dla kapłanów. Lud zbierał się na dziedzińcu zewnętrznym i nie miał dostępu do właściwej świątyni. Do miejsc najświętszych nie mieli także dostępu poganie.

• Świątynia wybudowana przez Salomona została zniszczona. Drugą świątynię, tę, którą nawiedzał i w której przemawiał Jezus, wzniósł Herod Wielki. I ona nie przetrwała, została zniszczona w roku 70.

• W drugiej świątyni obcokrajowcy mogli modlić się na dziedzińcu zewnętrznym, zwanym także dziedzińcem pogan. Był oddzielony on od dziedzińców wewnętrznych ogrodzeniem z 13 bramami. Na każdej bramie widniał napis w języku greckim i łacińskim zabraniający obcym wstępu na dziedzińce wewnętrzne (kobiet, mężczyzn i kapłanów) pod karą śmierci. Dziedziniec pogan był ulubionym miejscem nauczania Jezusa w świątyni.

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst psalmu

(Ps 117, 1b-2)

REFREN: Całemu światu głoście Ewangelię.

Chwalcie Pana, wszystkie narody, wysławiajcie Go, wszystkie ludy, bo potężna nad nami Jego łaska, a wierność Pana trwa na wieki.

[01][02]

 

PSALM

Najkrótszy psalmPs 117 (116), 1b-2

Tylko jedna zwrotka krótkiego psalmu, który zachęca wszystkich do wysławiania Boga

PSALM  117 • AUTOR: lewita • CZAS POWSTANIA: czasy powygnaniowe, po 538 r. przed Chr.


CZTERY WERSY • Psalm 117 to najkrótszy spośród 150 psalmów, liczy zaledwie cztery wersety. Należy do gatunku hymnu wspólnotowego, bezinteresownej modlitwy uwielbienia zanoszonej podczas liturgii w świątyni jerozolimskiej • Wchodził w skład tzw. Wielkiego Hallelu (to psalmy 113-118), psalmów rozpoczynających się od wezwania “Chwalmy Jahwe”, które rozbrzmiewało podczas świąt paschalnych oraz największych uroczystości. W tym krótkim psalmie zebrani na Syjonie wzywają wszystkie narody, aby przyłączyły się do hymnu sławiącego potęgę i dobroć Jahwe.

WSZYSTKIE NARODY • Do liturgii psalm 117 został dołączony z powodu wzmianki o narodach pogańskich, wielbiących Pana w świątyni. Ten motyw łączy psalm z pierwszym czytaniem.

 

NAJWAŻNIEJSZE CYTATY


Bóg nie zamknięty dla Izraela: Chwalcie Pana, wszystkie narody, wysławiajcie Go, wszystkie ludy

 

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst II czytania

Czytanie z Listu do Galatów

(Ga 1, 1-2. 6-10)

Paweł, apostoł nie z ludzkiego ustanowienia czy zlecenia, lecz z ustanowienia Jezusa Chrystusa i Boga Ojca, który Go wskrzesił z martwych, oraz wszyscy bracia, którzy są ze mną – do Kościołów Galacji: Nadziwić się nie mogę, że od Tego, który was łaską Chrystusa powołał, tak szybko chcecie przejść do innej Ewangelii. Innej jednak Ewangelii nie ma: są tylko jacyś ludzie, którzy sieją wśród was zamęt i którzy chcieliby przekręcić Ewangelię Chrystusową. Ale gdybyśmy nawet my lub anioł z nieba głosił wam Ewangelię różną od tej, którą wam głosiliśmy – niech będzie przeklęty! Już to przedtem powiedzieliśmy, a teraz jeszcze mówię: Gdyby wam ktoś głosił Ewangelię różną od tej, którą od nas otrzymaliście – niech będzie przeklęty! A zatem teraz: czy zabiegam o względy ludzi, czy raczej Boga? Czy ludziom staram się przypodobać? Gdybym jeszcze ludziom chciał się przypodobać, nie byłbym sługą Chrystusa.

Oto słowo Boże

[01][02]

DRUGIE CZYTANIE

Jedna EwangeliaGa 1, 1-2. 6-10

“Innej Ewangelii nie ma” – pisze Paweł w emocjonalnym liście do Galatów. Broni Ewangelii przed wypaczeniami

LIST DO GalatówNADAWCA: św. Paweł • ADRESACI: chrześcijanie rejonu Galacji • DATA: 52/53 AD • SKĄD: Efez


PAWEŁ OBROŃCA • List do Galatów powstał z konieczności obrony założonych przez Pawła w Galacji wspólnot chrześcijańskich przed napływem i misją judeo-chrześcijan. Co było tego powodem?  • Galaci to prawdopodobnie potomkowie Celtów, którzy osiedlili się w Azji Mniejszej w III wieku przed Chrystusem. Paweł głosił wśród niech Ewangelię usprawiedliwienia przez wiarę w Chrystusa, bez uczynków Prawa. Po jego odejściu pojawili się jednak wśród nich misjonarze głoszący konieczność przyjęcia obrzezania i zachowywania Tory.

JEDNA EWANGELIA • W niezwykle emocjonalnym liście Paweł broni młodego kościoła chrześcijańskiego przed powrotem do Starego Przymierza, wskazuje na Boże pochodzenie swojej Ewangelii (>>Ga 1), przypomina, jak bronił jej w Antiochii (>>Ga 2) oraz dowodzi, że Prawo utraciło swą moc wobec łaski przychodzącej w Chrystusie (>>Ga 3-4). Z listu przenika przekonanie Pawła o Kościele uniwersalnym, otwartym dla pogan.

ZANIM USŁYSZYSZ • Usłyszymy dwa fragmenty z pierwszego rozdziału: • adres, dwa wersety rozpoczynające list, oraz • wstęp, powód napisania listu • Zwróćmy uwagę na emocjonalny ton słów Pawła. To początek obrony Ewangelii, którą głosi, a która jest treścią listu do Galatów.

 

JESZCZE O DRUGIM CZYTANIU


W adresie i wstępie Listu do Galatów Paweł uderza w pełne emocji tony

• BEZ POŚREDNIKÓW • Przedstawia się jako jedyny autor listu, co jest dziwne biorąc pod uwagę sekretarzy i bliskich i współpracowników, których często w adresie wspomina. Tym razem jest to podyktowane tym, że musi bronić autorytetu swojej Ewangelii (>>patrz wiadomości o Liście do Galatów).

• PRAWDZIWY APOSTOŁ • Paweł to apostoł nie z ludzkiego ustanowienia ale ten, którego powołał sam Zmartwychwstały. Jego Ewangelia jest Ewangelią Zmartwychwstałego. Inne nie istnieją.

• ANATEMA SIT • W niezwykle ostrych słowach już na początku Paweł rozprawia się ze swoimi przeciwnikami: ci, którzy głoszą Ewangelię inną od jego, niech będą przeklęci.

• WIARA, NIE UCZYNKI • W ten sposób Paweł rozpoczyna obronę Ewangelii według której zbawienie staje się naszym udziałem przez wiarę w Chrystusa, nie przez pełnienie uczynków Prawa. Innymi słowy zbawia nas wiara, czyli przyjęcie Jezusa jako Pana i Zbawiciela, która dopiero dalej w praktyce wyraża się w pełnieniu dobrych uczynków.

 

CZY WIESZ ŻE…


List do Galatów to jeden z kamieni węgielnych kościoła pierwszych chrześcijan, który oddziela się od judaizmu i otwiera swoje podwoje szeroko na pogan. Ten list stal się także inspiracją dla Marcina Lutra, który znalazł tu fundament dla swej doktryny sola fide, zbawienia przychodzącego wyłącznie przez wiarę w Chrystusa. Luter nie pojmował tej wiary jako odłączonej od uczynków, lecz do rozłączenia tego doszło w ogniu gorących polemik pomiędzy katolikami i protestantami.

 

 

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst Ewangelii

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza

(Łk 7, 1-10)

Gdy Jezus dokończył wszystkich swoich mów do słuchającego Go ludu, wszedł do Kafarnaum. Sługa pewnego setnika, szczególnie przez niego ceniony, chorował i bliski był śmierci. Skoro setnik posłyszał o Jezusie, wysłał do Niego starszyznę żydowską z prośbą, żeby przyszedł i uzdrowił mu sługę. Ci zjawili się u Jezusa i prosili Go usilnie: «Godzien jest, żebyś mu to wyświadczył – mówili – miłuje bowiem nasz naród i sam zbudował nam synagogę». Jezus przeto zdążał z nimi. A gdy był już niedaleko domu, setnik wysłał do Niego przyjaciół ze słowami: «Panie, nie trudź się, bo nie jestem godzien, abyś wszedł pod dach mój. I dlatego ja sam nie uważałem się za godnego przyjść do Ciebie. Lecz powiedz słowo, a mój sługa odzyska zdrowie. Bo i ja, choć podlegam władzy, mam pod sobą żołnierzy. Mówię temu: „Idź!” – a idzie; drugiemu: „Przyjdź!” – a przychodzi; a mojemu słudze: „Zrób to!” – a robi». Gdy Jezus to usłyszał, zadziwił się nad nim, i zwróciwszy się do tłumu, który szedł za Nim, rzekł: «Powiadam wam: Tak wielkiej wiary nie znalazłem nawet w Izraelu». A gdy wysłańcy wrócili do domu, zastali sługę zdrowego.

Oto słowo Pańskie

[01][02]

EWANGELIA

Słowo jak rozkazŁk 7, 1-10

Obcokrajowiec zawstydza Izraelitów. Z wojskowego doświadczenia wie, że tego, kto ma władzę, wszyscy słuchają

EWANGELISTA: św. Łukasz • CZAS POWSTANIA: 70-80 r.
KATEGORIA: wydarzenie • MIEJSCE: Kafarnaum • CZAS: rok 30-33 • BOHATEROWIE: Jezus, setnik • WERSJE: Mt 8,5-13, J 4,46b-54


PIERWSZA KSIĘGA ŁUKASZA • Po zakończeniu okresu Wielkiej Nocy wracamy do charakterystycznej dla okresu zwykłego “ciągłej” lektury jednej z Ewangelii – a w tym roku jest to ewangelia św. Łukasza. Przypomnijmy, św. Łukasz był towarzyszem św. Pawła i spisał głoszoną przez niego Dobrą Nowinę. Pochodził z Antiochii Syryjskiej, z wykształcenia był lekarzem. Jego dzieło dzieli się na dwie księgi: Ewangelię i jej kontynuację − Dzieje Apostolskie. Łukasz, któremu bliskie są idee i przepowiadanie Pawła, adresuje swoją Ewangelię do chrześcijan pochodzenia pogańskiego • Mówi się o Łukaszu, że jest ewangelistą Bożego miłosierdzia, ponieważ ze szczególną uwagą opisuje Jezusa pochylającego się nad chorymi i grzesznikami.

KONTEKST • Przed Wielkim Postem zdążyliśmy “dotrzeć” do piątego rozdziału Ewangelii, wznawiamy lekturę w rozdziale siódmym. To “ewangelia cudów i przypowieści” w Galilei (>>4,14-9,50) • Łukasz odnotowuje powołanie uczniów przez Jezusa, uzdrowienia i wskrzeszenia przez Niego dokonane, a także mowy i przypowieści. Istotne, że w tej części przeważają epizody i mowy, o których piszą również Mateusz i Marek, a jednak ciekawi oryginalny styl Łukasza.

WIARA OBCOKRAJOWCA • Usłyszymy historię uzdrowienia sługi setnika. Jednak nie tylko uzdrowienie jest tematem ewangelii. Pierwszoplanową postacią jest sam setnik – Jezus daje za przykład jego wiarę. • Zwróćmy zatem uwagę na setnika: to obcokrajowiec, rzymski żołnierz. Nie należy do narodu wybranego. Jego obecność w Kafarnaum wynika z wykonywanej przez niego misji dla cesarstwa rzymskiego, aczkolwiek był zapewne tzw. bojącym się Boga i z cała pewnością zdobył szacunek u innych mieszkańców Kafarnaum (>>Jeszcze o Ewangelii) • Zauważmy jeszcze jeden szczegół: nie dochodzi do osobistego spotkania Jezusa z setnikiem. Ta niezwykła rozmowa toczy się przez pośredników.

 

NAJWAŻNIEJSZE CYTATY


Opinie miejscowych o setniku: Miłuje bowiem nasz naród i sam zbudował nam synagogę
Wiara setnika: Powiedz słowo, a mój sługa odzyska zdrowie. Bo i ja, choć podlegam władzy, mam pod sobą żołnierzy. Mówię temu: „Idź!” – a idzie; drugiemu: „Przyjdź!” – a przychodzi; a mojemu słudze: „Zrób to!” – a robi»
Jezus o wierze setnika: Tak wielkiej wiary nie znalazłem nawet w Izraelu

 

JESZCZE O EWANGELII


• Rzymski setnik zamieszkujący w okolicach Kafarnaum należał zapewne do tzw. fobumeoi, bojących się Boga obcokrajowców, którzy w judaizmie szukali bliskości prawdziwego Boga i jasnego postępowania moralnego.

• Setnik zawstydza wierzących Izraelitów i samego Jezusa swoją wiarą. Nie potrzebuje fizycznej obecności Mistrza w swoim domu, wystarczy tylko Jego jedno słowo, aby sługa wstał z łoża śmierci. On sam, żołnierz i silny mężczyzna, uznaje władzę Jezusa nad sobą, stając się modelem wiary pierwotnego Kościoła pochodzącego z pogan.

• To wiara, której spadkobiercami jesteśmy także my, wiara w żywe, skuteczne i zbawiające Słowo Boże, które przyszło w Jezusie.

 

CZY WIESZ, ŻE…


Słowa setnika, które przytacza Ewangelia: Panie, nie trudź się, bo nie jestem godzien, abyś wszedł pod dach mój… Lecz powiedz słowo, a mój sługa odzyska zdrowie w nieco zmodyfikowanej wersji mówimy podczas każdej Eucharystii tuż przed przyjęciem Komunii Świętej. Odpowiadamy nimi na wezwanie kapłana: “Oto Baranek Boży, który gładzi grzechy świata. Błogosławieni, którzy zostali wezwani na jego ucztę”

 

WERSJE


O wydarzeniu w Kafarnaum informują jeszcze Mateusz i Jan:

• U Mateusza historia jest dużo prostsza: setnik sam rozmawia z Jezusem. Tymczasem u Łukasza tymczasem nie dochodzi nawet do spotkania Jezusa z setnikiem, a jedynie przez pośredników (starszych żydowskich, a potem przyjaciół)

• Uzdrowienie w Kafarnaum odnotowuje również Jan. Jednak nie ma tu mowy o setniku, lecz dworzaninie królewskim, uzdrowiony zaś zostaje syn, nie sługa. W przeciwieństwie do wersji przedstawionej u Łukasza i Mateusza, dworzanin prosi Jezusa o przybycie, a nie o samo słowo uzdrowienia.

 

TWEETY




 

STO SŁÓW


Liturgia Słowa pokazuje dziś bezgraniczność Boga. W dwóch znaczeniach.

Pierwsze ilustruje najpierw modlitwa Salomona, który przy poświęceniu świątyni prosi Boga: wysłuchaj wszystkich, którzy będą do Ciebie zanosili modlitwy w tej świątyni. Obraz potęgi Boga, który może wszystko, dopełnia przekonanie setnika: Powiedz tylko słowo. Wie, że słowo Boga ma bezgraniczną siłę rozkazu. Z wojskowego doświadczenia bierze pewność, że tego, kto ma władzę, wszyscy słuchają.

Ale jest jeszcze drugie znaczenie. Pierwsze czytanie, psalm oraz Ewangelię łączy fakt, iż wszystkie one traktują o cudzoziemcach. Salomon w modlitwie przy poświęceniu świątyni ukazuje mądrość swej wiary: prosi Boga, by słuchał każdego, nie tylko Izraelitów, lecz i cudzoziemców. Wie, że Bóg jest bezgraniczny, przeczuwa, że wiara nie ma granic, że chwalić go mogą i będą wszystkie narody. Dopełnia to znaczenie setnik, rzymski żołnierz, obcokrajowiec, który zawstydza Izraelitów swoją wiarą.

 

1/6
"Jezus i setnik", Paolo Veronese, 1571 r., Muzeum Prado, Madryt, Hiszpania
2/6
"Jezus uzdrawiający sługę setnika", Paolo Veronese, XVI w.
3/6
"Król Salomon", Simeon Solomon, lata 70-te XIX w., Narodowa Galeria Sztuki w Waszyngtonie
4/6
"Salomon", Pedro Berruguete, ok. 1500 r., Santa Eulalia, Parades de Nava
5/6
Scena uzdrowienia sługi setnika z filmu "Jezus z Nazaretu" z 1977 roku, reż. Franco Zeffirelli, prod. ITC oraz RAI
6/6
"Św. Paweł", Bartolomeo Montagna, 1482 r., Museo Poldi Pezzoliw Madiolanie, Włochy
poprzednie
następne

 

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7




 

 

ks. Przemysław Śliwiński

ks. Przemysław Śliwiński

Kapłan Archidiecezji Warszawskiej. Pochodzi z Lubawy. Ukończył studia specjalistyczne na Wydziale Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Santa Croce w Rzymie. Jesienią 2013 roku, objął stanowisko rzecznika prasowego Archidiecezji Warszawskiej oraz dyrektora Archidiecezjalnego Centrum Informacji. Wykłada edukację medialną w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym w Warszawie. Na Stacji7.pl jest autorem wielu artykułów oraz popularnego cyklu Jutro Niedziela.

Zobacz inne artykuły tego autora >
ks. Marcin Kowalski

ks. Marcin Kowalski

prezbiter diecezji kieleckiej, doktor nauk biblijnych, doktorat obronił na Papieskim Instytucie Biblijnym w Rzymie, wykładowca Pisma Świętego w Wyższym Seminarium Duchownym w Kielcach oraz w Lublinie, adiunkt przy katedrze Teologii Biblijnej i Proforystyki w Instytucie Nauk Biblijnych KUL, redaktor naczelny kwartalnika biblijnego The Biblical Annals, sekretarz Stowarzyszenia Biblistów Polskich III kadencji. Jego pasją naukową i duszpasterską jest Biblia, w szczególności listy św. Pawła. Moderator Dzieła Biblijnego, autor scenariuszy i prowadzący programy telewizyjne i radiowe, współpracownik Stacji 7 i współtwórca cyklu Jutro Niedziela.

Zobacz inne artykuły tego autora >
ks. Piotr Jutkiewicz

ks. Piotr Jutkiewicz

Pochodzi z Gdańska. Prezbiter Archidiecezji Warszawskiej, gdzie ukończył Archidiecezjalne Seminarium Misyjne Redemptoris Mater. Studiuje na Papieskim Instytucie Biblijnym w Rzymie.

Zobacz inne artykuły tego autora >

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

ks. Przemysław Śliwiński
ks. Przemysław
Śliwiński
zobacz artykuly tego autora >
ks. Marcin Kowalski
ks. Marcin
Kowalski
zobacz artykuly tego autora >
ks. Piotr Jutkiewicz
ks. Piotr
Jutkiewicz
zobacz artykuly tego autora >

Jutro Niedziela – II po Narodzeniu Pańskim C

Syn Boży przyszedł obdarty z wszechmocy, bogaty tylko w Miłość. Jesteś gotowy, by być synem Bożym?

ks. Marcin Kowalski
ks. Marcin
Kowalski
zobacz artykuly tego autora >
ks. Piotr Rymuza
ks. Piotr
Rymuza
zobacz artykuly tego autora >

Polub nas na Facebooku!

Jutro Niedziela - II po Narodzeniu Pańskim C
Syn Boży przyszedł obdarty z wszechmocy, bogaty tylko w Miłość. Jesteś gotowy, by być synem Bożym?

PUNKT WYJŚCIA


• II NIEDZIELA PO NARODZENIU PAŃSKIM • Rok C • KOLEKTA: Modlimy się, aby Wszechmogący Bóg napełnił cały świat Swoją chwałą i ukazał się wszystkim narodom w blasku Swojej prawdy • CZYTANIA: Mądrość Syracha 24,1-2.8-12; Psalm 147,12-15.19-20;  List św. Pawła do Efezjan 1, 3-6.15-18; Ewangelia wg św. Jana 1,1-18

 

• CHMURA SŁOWA •

cs7

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst I czytania

Czytanie z Księgi Syracydesa

(Syr 24,1-2.8-12)

Mądrość wychwala sama siebie, chlubi się pośród swego ludu. Otwiera swe usta na zgromadzeniu Najwyższego i ukazuje się dumnie przed Jego potęgą. Wtedy przykazał mi Stwórca wszystkiego, Ten, co mnie stworzył, wyznaczył mi mieszkanie i rzekł: W Jakubie rozbij namiot i w Izraelu obejmij dziedzictwo! Przed wiekami, na samym początku mię stworzył i już nigdy istnieć nie przestanę. W świętym Przybytku, w Jego obecności, zaczęłam pełnić świętą służbę i przez to na Syjonie mocno stanęłam. Podobnie w mieście umiłowanym dał mi odpoczynek, w Jeruzalem jest moja władza. Zapuściłam korzenie w sławnym narodzie, w posiadłości Pana, w Jego dziedzictwie.

Oto Słowo Boże

[01][02]

PIERWSZE CZYTANIE

Mądrość zstępuje na ziemięSyr 24,1-2.8-12

MĄDROŚĆ SYRACHA • AUTOR: Jezus, syn Syracha • CZAS POWSTANIA: ok. 190 r. przed Chr.


KSIĘGA JEZUSA, SYNA SYRACHA • Mądrość Jezusa, syna Eleazara, syna Syracha, tak brzmi pełny tytuł księgi, z której pochodzi pierwsze czytanie. Autor był mędrcem, prawdopodobnie prowadził szkołę w Jerozolimie, ok. 180 r. przed Chrystusem. Adresatami jego pouczeń są uczniowie jego szkoły i wszyscy, którzy chcą zdobywać wiedzę. Syrach nazywa ich swoimi synami (2,1; 3,17; 4,1). Autor prologu stwierdza, że księga adresowana jest także do tych, którzy chcą pogłębić swoją więź z Panem przez Prawo oraz do tych, którzy żyjąc na obczyźnie, do Prawa chcą dostosować swoje obyczaje. Księga uczy, że religia przodków wciąż jeszcze jest żywa i zdolna odpowiedzieć na wyzwania współczesności. Słowa Syracha przekazane pierwotnie w wersji hebrajskiej zostały przetłumaczone na grecki przez wnuka, który przybył do Aleksandrii ok. 132 r. za króla Ptolomeusza Euergetasa II. Księgi brak w kanonie hebrajskim.

MĄDROŚĆ CZYLI PRAWO • Czytamy 24 rozdział Księgi Syracha, który należy do I części (1,1-43,33), opisującej mędrca i prawdziwą mądrość. W Syr 24 rozpoczyna się mowa pochwalna mądrości (ww. 1-22), która ostatecznie zawiera się w Księdze Prawa (ww. 23-29). W kolejnym rozdziale znajdziemy już różniące się stylem tzw. “przysłowia liczbowe” (Syr 25).

MĄDROŚĆ ZSTĘPUJE NA ZIEMIĘ • W pierwszym czytaniu Mądrość przedstawia się jako ta, która wychwala samą siebie i przemawia na zgromadzeniu Najwyższego (ww. 1-2). To mądrość Boża, którą został obdarzony każdy człowiek wierzący. Jej zamieszkiwanie: w Izraelu, w Jerozolimie, na Syjonie – w świątyni Pana (ww. 8-12) oznacza że Mądrość Boża zstąpiła na ziemię i objawiła się w Izraelu. To ona zainspirowała wielkiego Salomona do wybudowania świątyni, ona stoi za liturgią i czcią oddawaną Bogu na Syjonie. Przede wszystkim jednak to ona ukrywa się w miłości i Prawie Bożym, które z Jerozolimy promieniują na cały świat.

 

JESZCZE O PIERWSZYM CZYTANIU


Zadziwiające podobieństwo. Syrach opisuje jak w pewnym momencie historii Stwórca rozkazał Mądrości, aby rozbiła swój namiot w Jakubie i znalazła miejsce swojego odpoczynku w Izraelu (w. 8). Zaczęła pełnić swą służbę w świętym Przybytku (dosłownie: namiocie, skene) i mocno stanęła na Syjonie. W zadziwiająco podobnych słowach św. Jan będzie opisywał przyjście na świat Jezusa. Syn, Słowo Boże, istniejąc odwiecznie, w pewnym momencie historii przybierze ludzkie ciało i rozbije namiot wśród nas (skenoo w J 1,14). W Nim w nasz ludzki świat wkracza ucieleśniona mądrość Boża w swojej zachwycającej pełni. Mądrość Boża nie jest przywiązana do Syjonu i nie musi się już ukrywać za kamiennymi tablicami Tory. Przychodzi do wszystkich w ludzkim ciele, w żywym Słowie, w Chrystusie, który jest Mądrością i mocą Bożą (1 Kor 1,24).

 

CZY WIESZ, ŻE…


W Księdze Syracha Mądrość porównuje się do różnego gatunku drzew i krzewów (ww. 13-14) oraz do aromatycznych roślin (ww. 15-16):

• Mądrość jest jak cedr – długo rosnące, bardzo wytrzymałe drzewo, użyte przez Salomona do budowy świątyni (1 Krl 5,13).

• Jest jak cyprys– drzewo wiecznie zielone i bardzo aromatyczne. Służy nie tylko ozdobie, znajduje również zastosowanie przy budowie okrętów, domów, instrumentów muzycznych, a nawet przy mumifikacji.

• Mądrość jest jak palma, jak róża i platan – rosną one w miejscach zasobnych w wodę.

• Jest jak oliwka, która dochodzi swym wiekiem nawet do 6000 lat, jest niezwykle trudna do wycięcia, bo dookoła starego pnia z korzenia wciąż odbijają nowe pędy.

• Obrazy te podkreślają z jednej strony praktyczny charakter mądrości i jej towarzyszenie ludzkiej codzienności. Z drugiej strony porównanie „towarzyszki Boga” do aromatycznych roślin (cynamon, aspalat, mirra, galbanum), z których sporządza się perfumy i kadzidła, uwypukla jej bezinteresowne piękno, które ozdabia ludzkie życie i oddaje cześć Stwórcy. Aromaty, o których mówi się tutaj, są często sprowadzane w karawanach z Dalekiego Wschodu (cynamon,  galbanum) lub wydobywane z mięczaków z Morza Czerwonego (onyks). Mądrość wprowadza człowieka w tajemnice mórz, a jej królestwo wykracza daleko poza Izraela. Zaprasza do przygody, do poszukiwania i do odkrywania jej piękna.

 

CYTATY

Z niczym jej nie pomylisz: Mądrość wychwala sama siebie
Jest dostojna: chlubi się pośród swego ludu.
Ale nie jest pyszna: ukazuje się dumnie przed Jego potęgą

 

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst psalmu

(Ps 147,12-15.19-20)

REFREN: Słowo Wcielone wśród nas zamieszkało

Chwal, Jerozolimo, Pana, wysławiaj twego Boga, Syjonie. Umacnia bowiem zawory bram twoich i błogosławi synom twoim w tobie.

Zapewnia pokój twoim granicom i wyborną pszenicą hojnie ciebie darzy. Śle swe polecenia na krańce ziemi i szybko mknie Jego słowo.

Oznajmił swoje słowo Jakubowi, Izraelowi ustawy swe i wyroki. Nie uczynił tego dla innych narodów. Nie oznajmił im swoich wyroków.

[01][02]

PSALM

Chwalcie PanaPs 147,12-15.19-20

PSALM 147 AUTOR: lewita • CZAS POWSTANIA: po 538 przed Chr.


HALLEL • Ps 147 należy do grupy pięciu utworów zamykających Psałterz, których cechą charakterystyczną jest wezwanie Alleluja  – chwalcie Pana (zamykający Hallel). Utwór ma cechy hymnu, bezinteresownej pieśni uwielbienia wykonywanej przez wspólnotę zebraną na liturgii w świątyni jerozolimskiej. Teologią nawiązuje do Deutero-Izajasza ukazując Boga Zbawcę i Stwórcę, troskliwego Ojca, który zbiera wygnańców i odbudowuje Jeruzalem, a równocześnie okrywa niebo chmurami i nadaje imiona gwiazdom. Izrael, który powrócił z wygnania i zanurzony w morzu pogan dziękuje w nim Bogu za nieustanną troskę i dar jego Słowa, które kreuje historię i podtrzymuje życie narodu wybranego.

SŁOWO WCIELONE • Psalm, który dziś usłyszymy, wysławia Boga, który posyła na ziemię swoje Słowo. To łączy go z Ewangelią, która opisuje Jezusa, żywe Słowo Boga, zstępujące na ziemię. W Słowie Boga, podtrzymującym świat w istnieniu i pełniącym Jego wolę, chrześcijanie mogą odczytać obraz Syna Bożego. On jest budowniczym nowej Jerozolimy, czyli Kościoła, bramą owiec i dawcą życia. On uzdrawia złamanych na duchu i przynosi nam trwały pokój.

 

CYTATY

Psalmista o nieprzejednanym Bogu: Umacnia bowiem zawory bram twoich

Któremu nie ujdzie uwadzę nic: Zapewnia pokój twoim granicom

Zwłaszcza Twój pusty brzuch: Wyborną pszenicą hojnie ciebie darzy.

 

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst II czytania

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Efezjan

(Ef 1,3-6.15-18)

Niech będzie błogosławiony Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa; który napełnił nas wszelkim błogosławieństwem duchowym na wyżynach niebieskich - w Chrystusie. W Nim bowiem wybrał nas przez założeniem świata, abyśmy byli święci i nieskalani przed Jego obliczem. Z miłości przeznaczył nas dla siebie jako przybranych synów przez Jezusa Chrystusa, według postanowienia swej woli, ku chwale majestatu swej łaski, którą obdarzył nas w Umiłowanym. Przeto i ja, usłyszawszy o waszej wierze w Pana Jezusa i o miłości względem wszystkich świętych, nie zaprzestaję dziękczynienia, wspominając was w moich modlitwach. (Proszę w nich), aby Bóg Pana naszego Jezusa Chrystusa, Ojciec chwały, dał wam ducha mądrości i objawienia w głębszym poznaniu Jego samego. (Niech da) wam światłe oczy serca tak, byście wiedzieli, czym jest nadzieja waszego powołania, czym bogactwo chwały Jego dziedzictwa wśród świętych.

Oto Słowo Boże

[01][02]

 

DRUGIE CZYTANIE

Powołanie i chwałaEf 1,3-6.15-18

LIST DO EfezjanNADAWCA: św. Paweł lub uczeń z jego szkoły • SKĄD: Rzym lub w przypadku ucznia inne nieznane miejsce • DATA: między 58-62 lub po 62 r. •  ADRESACI: chrześcijanie w Efezie/inne wspólnoty chrześcijańskie


LIST O KOŚCIELE • Pawłowy List do Efezjan według tradycji wyszedł spod ręki samego Apostoła, w końcowym okresie jego życia, podczas pierwszego uwięzienia w Rzymie. Alternatywna interpretacja mówi o tym, że został skomponowany przez ucznia z Pawłowej szkoły, który rozwija myśl apostoła. Świadczyłby o tym styl listu, czy też nieco odmienna od tzw. niekwestionowanych listów Pawła teologia. Autor Listu do Efezjan skupia się przede wszystkim na Kościele. Opisuje go jako uniwersalny i kosmiczny; swoje miejsce znajduje w nim Izrael i wszystkie narody • List dzieli się na dwie części • pierwsze trzy rozdziały prezentują misterium Chrystusa w Kościele • Ostatnie 3 rozdziały to wnioski praktyczne.

BOŻY PLAN • Pierwszy rozdział Listu do Efezjan to hymn dziękczynienia za plan Boży, który wypełnił się względem nas w Chrystusie. Dzięki Niemu jesteśmy przybranymi dziećmi Boga, synami w Umiłowanym, odkupionymi przez Jego krew i przeznaczonymi do życia wiecznego. W Nim także usłyszeliśmy Ewangelię zbawienia i zostaliśmy naznaczeni pieczęcią Ducha Świętego. Po hymnie zaczyna się modlitwa, w której apostoł prosi Boga, aby wspólnota w Efezie zrozumiała czym jest nadzieja ich powołania i jak wielką jest chwała, która została im ofiarowana.

MODLITWA ZA WSPÓLNOTĘ • Fragment odczytywany podczas dzisiejszej liturgii należy do otwierającego list błogosławieństwa (berakah). Jest ono skierowane ku Bogu Ojcu, który pobłogosławił, gr. eulogeo, nas, chrześcijan wszelkim błogosławieństwem duchowym (eulogia) na wyżynach niebieskich w swoim Synu (w. 3). Opisuje się je w ww. 3-6. W ww. 15-18 autor chwali swych adresatów za świadectwo ich wiary (pistis) i miłości (agape) wobec świętych, czyli współbraci wierzących w Chrystusa. Dziękczynienie przeplata się w tej modlitwie z prośbą za wspólnotę, aby ubogacona duchem mądrości dochodziła do coraz głębszego poznania Boga i coraz pełniejszego zrozumienia nadziei swego powołania, którą jest nieprzemijające dziedzictwo pośród świętych w jego królestwie.

 

 

TRANSLATOR


• Niech będzie błogosławiony Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, On napełnił nas wszelkim błogosławieństwem duchowym na wyżynach niebieskich – w Chrystusie. Wyżyny niebieskie (epourania) • to niebo jako fenomen astronomiczny, ale także obszar należący do sfery Boskiej, siedziba istot duchowych i skarbiec Bożych tajemnic. Tam właśnie, jeszcze przed założeniem świata, Bóg rozpoczyna realizację swego planu wobec nas.

• W Nim bowiem wybrał nas przez założeniem świata, abyśmy byli święci i nieskalani przed Jego obliczem. Przed stworzeniem kosmosu Bóg wybrał nas do świętości (hagioi), czyli do uczestniczenia w swojej naturze i do bycia bez skazy (amomoi). Terminy te wyraźnie nawiązują do kultu ST i do tego, że jako chrześcijanie jesteśmy szczególną Bożą własnością i chwałą (w. 4). Bóg kocha nas i myśli o nas i wyznacza nam misję, zanim jeszcze powstanie materialny świat.

Z miłości przeznaczył nas dla siebie jako przybranych synów przez Jezusa Chrystusa, według postanowienia swej woli. Przeznaczenie • ponadczasowy plan Boga wobec nas opisywany jest dalej jako „przeznaczenie” (prooridzo) do bycia synami Bożymi (w. 5). Przeznaczenie nie ma tu nic wspólnego z greckim Fatum. Działającym jest nie ślepy los, lecz kochający Bóg i jego Syn. Determinacja ludzkiego życia jest bardzo ogólna i jak najbardziej pozytywna. Dotyczy uczynienia nas dziećmi Bożymi i uwielbienia Jezusa, Umiłowanego, przez którego spływa na nas cały ogrom Bożej łaski (ww. 5 i 6).

 

CYTATY


Paweł do tych, którzy czują pustkę: Napełnił nas wszelkim błogosławieństwem duchowym
Do tych, którzy czuja się przypadkowi, niezauważeni, niechciani: W Nim bowiem wybrał nas przez założeniem świata
Bo są ważni: Niech da wam światłe oczy serca tak, byście wiedzieli, czym jest nadzieja waszego powołania

 

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst Ewangelii

Słowa Ewangelii wg św. Jana

(J 1,1-18)

Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono było na początku u Boga. Wszystko przez Nie się stało, a bez Niego nic się nie stało, co się stało. W Nim było życie, a życie było światłością ludzi, a światłość w ciemności świeci i ciemność jej nie ogarnęła. Pojawił się człowiek posłany przez Boga - Jan mu było na imię. Przyszedł on na świadectwo, aby zaświadczyć o światłości, by wszyscy uwierzyli przez niego. Nie był on światłością, lecz /posłanym/, aby zaświadczyć o światłości. Była światłość prawdziwa, która oświeca każdego człowieka, gdy na świat przychodzi. Na świecie było /Słowo/, a świat stał się przez Nie, lecz świat Go nie poznał. Przyszło do swojej własności, a swoi Go nie przyjęli. Wszystkim tym jednak, którzy Je przyjęli, dało moc, aby się stali dziećmi Bożymi, tym, którzy wierzą w imię Jego - którzy ani z krwi, ani z żądzy ciała, ani z woli męża, ale z Boga się narodzili. A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas. I oglądaliśmy Jego chwałę, chwałę, jaką Jednorodzony otrzymuje od Ojca, pełen łaski i prawdy. Jan daje o Nim świadectwo i głośno woła w słowach: Ten był, o którym powiedziałem: Ten, który po mnie idzie, przewyższył mnie godnością, gdyż był wcześniej ode mnie. Z Jego pełności wszyscyśmy otrzymali - łaskę po łasce. Podczas gdy Prawo zostało nadane przez Mojżesza, łaska i prawda przyszły przez Jezusa Chrystusa. Boga nikt nigdy nie widział, Ten Jednorodzony Bóg, który jest w łonie Ojca, /o Nim/ pouczył.

Oto Słowo Pańskie

[01][02]

 

EWANGELIA

Bogiem było SłowoJ 1,1-18

EWANGELISTA: Jan • CZAS POWSTANIA:  90 r.
KATEGORIA: hymn


EWANGELIA MISTYCZNA • Ewangelia wg św. Jana to jedno z najmłodszych pism Nowego Testamentu i najpóźniejsza z Ewangelii. Została napisana przez Jana, a następnie zredagowana przez jego uczniów ok. 90 r. Księga zdecydowanie różni się od pozostałych Ewangelii. Jana interesuje nie tyle chronologia życia Pana, co misterium Jego osoby. To Ewangelia mistyczna, spisana przez umiłowanego ucznia, który spoczywał na piersi Jezusa. Dzieło dzieli się na dwie części: • objawienie się Jezusa w znakach (rozdz. 1-12) oraz • opis Męki Pańskiej (rozdz. 13-20) zakończone podwójnym epilogiem.

SŁOWO I GŁOS • Dzisiejszy fragment pochodzi z pierwszego rozdziału Ewangelii Jana. Jego pierwsza część to tzw. hymn o Logosie, wczesnochrześcijański utwór opisujący misję przychodzącego z wysoka Chrystusa, Bożego Słowa (J 1,1-18) • Po prologu, który od otaczających go tekstów różni się obrazami i poetyckim charakterem, rozpoczyna się narracja o Janie Chrzcicielu (J 1,19-34). Wskazuje on nadchodzącego Mesjasza (J 1,29) i sprawia, że idą za Nim jego dotychczasowi uczniowie (J 1,35-37). Jezus to Słowo Boże, zstępujące z nieba; Jan jest głosem, który Je zapowiada.

 

JESZCZE O EWANGELII


Prolog Jana przedstawia historię Wcielenia inaczej niż Łukasz i Mateusz, przenosi ją w perspektywę kosmiczną. Droga Jednorodzonego rozpoczyna się przed ziemskim czasem, w przestrzeni nieba,  o której mówi drugie czytanie (J 1,3; Hbr 1,2). Trzy pierwsze wersy swego hymnu-prologu, odsłaniają nam trzy prawdy Wcielenia:

• Prawda o Ojcu i Synu, czyli zbawia nas miłość • Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga (…) Ono było na początku u Boga. Syn, który żyje z Ojcem w przestrzeni nieba jest u siebie, u Boga, zwrócony nieustannie twarzą ku Niemu (patrz Translator). W ten sposób Ewangelista podkreśla, że to właśnie miłość – nie wszechmoc ani boski geniusz – są charakterystyczne dla Syna Bożego. Przyjdzie On na świat obdarty z wszechmocy, a bogaty tylko w Miłość. Boża miłość jako jedyna ma moc zbawić człowieka.

• Prawda o nas, czyli zależni od Boga • Wszystko przez nie (przez Słowo Boże) się stało,  bez Niego nic się nie stało, co się stało. Nie ma rozwodu pomiędzy niebem i ziemią, światem materialnym i duchowym. Są jak dwa płuca, dwie komory serca, stworzone przez tego samego Boga, który troszczy się o swoje stworzenie. Jeśli rozdzielamy te dwa światy, ziemski jest skazany na obumieranie. Bóg Stwórca jest także Bogiem Zbawcą.

• Prawda o Chrystusie, czyli więcej niż dziecko • Centrum i absolutne serce pierwszych trzech wersetów, to słowa Bogiem było Słowo (aby to podkreślić, Jan zmienia nawet szyk wyrazów). Ten, który przychodzi na świat jako człowiek, to nie Cudotwórca ani Nauczyciel; małe dziecko to Wcielony Bóg. Przychodzi wydać walkę zaciskającej się wokół człowieka pętli ciemności, grzechu i śmierci (J 1,4-5). Przynosi nam zwycięską Światłość, wygrywa dla nas życie wieczne (J 1,5). Nie zapominajmy o tym świętując Boże Narodzenie.

 

TRANSLATOR


• Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga i Bogiem było Słowo. Greckie en arche (na początku, J 1,1) przywodzi na myśl pierwsze słowa Księgi Rodzaju na początku Bóg stworzył niebo i ziemię. Oznacza nie chronologiczny, ale absolutny początek, zasadę wszystkiego, a raczej osobę, od której wszystko się zaczyna. Syn Boży, który rodzi się jako człowiek w Betlejem, to ten sam Bóg, który jest racją i zasadą istnienia świata, który wydobył go z chaosu i niebytu.

• Ono było na początku u Boga Słowo-Syn było zawsze u Boga, a raczej – jak pisze Jan – było zwrócone twarzą ku Bogu (pros ton theon, J 1,2), było Jego Słowem, byli sobie bliscy jak matka i dziecko.

 

CYTATY


Od czego by tu zacząć?: Na początku było Słowo
Jan pisze, jak ważne jest Słowo: Wszystko przez Nie się stało
Pojemne i życiodajne: W Nim było życie, a życie było światłością ludzi

 

TWEETY





 

STO SŁÓW


Im bardziej oddalamy się od samego dnia Bożego Narodzenia, tym bardziej dociera do nas prawda, że to, co wydarzyło się w Betlejem, przekracza słodką, rodzinną sielankę.

Nad małą, zapomnianą miejscowością, w której w ciszy nocy przyszedł na świat Mesjasz, wstaje nowy dzień. Odchodzą pasterze, odpłynęły już w stronę nieba wyśpiewujące swoje niebiańskie Gloria anioły. Wpatrując się w stajenkę, nie dostrzegamy tam już malutkiego Dzieciątka z pochylonymi nad nim Maryją i Józefem. Betlejem wypełnia nieziemski blask.

Na ziemię zstąpiła Wcielona Boża Mądrość, przyszło do nas Odwieczne Słowo Boże. Syn Boży przyszedł na świat obdarty z wszechmocy, a bogaty tylko w Miłość. Bo Boża miłość jako jedyna ma moc zbawić człowieka.

Zgodnie z tym ponadczasowym planem Bożym, zostaliśmy przeznaczeni na Jego synów.

 

 

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7




 

 

ks. Marcin Kowalski

ks. Marcin Kowalski

prezbiter diecezji kieleckiej, doktor nauk biblijnych, doktorat obronił na Papieskim Instytucie Biblijnym w Rzymie, wykładowca Pisma Świętego w Wyższym Seminarium Duchownym w Kielcach oraz w Lublinie, adiunkt przy katedrze Teologii Biblijnej i Proforystyki w Instytucie Nauk Biblijnych KUL, redaktor naczelny kwartalnika biblijnego The Biblical Annals, sekretarz Stowarzyszenia Biblistów Polskich III kadencji. Jego pasją naukową i duszpasterską jest Biblia, w szczególności listy św. Pawła. Moderator Dzieła Biblijnego, autor scenariuszy i prowadzący programy telewizyjne i radiowe, współpracownik Stacji 7 i współtwórca cyklu Jutro Niedziela.

Zobacz inne artykuły tego autora >
ks. Piotr Rymuza

ks. Piotr Rymuza

Zobacz inne artykuły tego autora >

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

ks. Marcin Kowalski
ks. Marcin
Kowalski
zobacz artykuly tego autora >
ks. Piotr Rymuza
ks. Piotr
Rymuza
zobacz artykuly tego autora >