Jutro Niedziela – IX zwykła A

Świat naszej modlitwy i świat aktywności to nie dwa różne światy.

ks. Marcin Kowalski
ks. Marcin
Kowalski
zobacz artykuly tego autora >
ks. Przemysław Śliwiński
ks. Przemysław
Śliwiński
zobacz artykuly tego autora >

Polub nas na Facebooku!

Jutro Niedziela – IX zwykła A
Świat naszej modlitwy i świat aktywności to nie dwa różne światy.

PUNKT WYJŚCIA


DZIEWIĄTA NIEDZIELA ZWYKŁA • rok A • KOLEKTA: Modlimy się do dobrego Boga, aby oddalił od nas wszystko, co nam szkodzi, i udzielił wszystkiego, co służy naszemu dobruCZYTANIA: Księga Powtórzonego Prawa 11, 18. 26–28. 32 • Psalm 31 (30), 2–3b. 3c–4. 17 i 25 • List do Rzymian 3, 21–25a. 28 • Ewangelia wg św. Mateusza 7, 21–27

 

CHMURA SŁOWA

 

STO SŁÓW


Liturgia słowa – praktycznie w każdym czytaniu – bierze dziś na warsztat wiarę i czyny, dowodząc, że świat naszej modlitwy oraz świat aktywności nie mogą stanowić dwóch różnych światów.

Wiary nie można oddzielić od czynów. W PIERWSZYM CZYTANIU to czyny określają prawdziwość wiary. Jeszcze mocniej przed wiarą sprowadzającą się do słów, deklaracji, bez zakorzenienia w codziennym życiu i aktywności, ostrzega EWANGELIA.

Czynów nie można oddzielić od wiary. Dobre czyny są jej wskaźnikiem, sprawdzianem rzeczywistego posłuszeństwa Bogu, spontanicznym odruchem człowieka oddychającego Słowem Boga. To nie czyny powodują, że człowiek staje się sprawiedliwy, lecz przyjęta wiara (DRUGIE CZYTANIE).

 

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst I czytania

Czytanie z Księgi Powtórzonego Prawa

(Pwt 11, 18. 26–28. 32)

Mojżesz powiedział do ludu: «Weźcie sobie te moje słowa do serca i duszy. Przewiążcie je sobie jako znak na ręku. Niech one będą wam ozdobą między oczami. Widzicie, ja kładę dziś przed wami błogosławieństwo i przekleństwo. Błogosławieństwo, jeśli usłuchacie poleceń Pana, waszego Boga, które ja wam dzisiaj daję; przekleństwo, jeśli nie usłuchacie poleceń Pana, waszego Boga,  jeśli odstąpicie od drogi, którą ja wam dzisiaj wskazuję, a pójdziecie za bogami cudzymi, których nie znacie. Wypełniajcie pilnie wszystkie prawa i nakazy, które ja  wam dzisiaj daję».

Oto słowo Boże

[01][02]

PIERWSZE CZYTANIE

Błogosławieństwo i przekleństwo Pwt 11, 18. 26–28. 32

Dwie drogi do wyboru: podążać za słowami Pana albo od nich odstąpić. Bóg stawia na wolną wolę, liczy na człowiecze decyzje.

KSIĘGA: Księga Powtórzonego Prawa • AUTOR: starożytny historyk (historiograf), przedstawiciel szkoły deuteronomistycznej • CZAS POWSTANIA: VII–VI w. przed Chr. • KATEGORIA: mowa (testament) • KTO MÓWI: Mojżesz • ADRESACI: Izrael • MIEJSCE: pustynia w Arabie • CZAS AKCJI: XII w. przed Chr.


SŁOWA, PRZYPOMNIENIE, TESTAMENT • Wprawdzie Księga Powtórzonego Prawa należy do Pięcioksięgu, różni się jednak od pozostałych ksiąg. Nie dominuje tu narracja, jak w przypadku Księgi Rodzaju czy Księgi Wyjścia. Podkreśla to zresztą hebrajska nazwa księgi: Debarim to Słowa. Narrację spotykamy właściwie tylko w ostatnich fragmentach księgi, od rozdziału 31: Mojżesz przekazuje przywództwo Jozuemu i umiera • Polska nazwa księgi sugeruje, że mamy do czynienia z powtórzonym, przypomnianym wyjaśnieniem Prawa danego na Synaju (co zostało opisane we wcześniejszej Księdze Wyjścia). Powtórzone Prawo (z greckiego: deuteronomium) to kopia Księgi Prawa Mojżesza, którą przyszli królowie Izraela mają sobie sporządzić i którą mają się kierować • Księga Powtórzonego Prawa to w istocie mowa pożegnalna i testament wielkiego prawodawcy pozostawiony Izraelowi w przeddzień wejścia do Ziemi Obiecanej.

DRUGA MOWA • Księga składa się z czterech wielkich mów Mojżesza. Usłyszymy dziś zakończenie drugiej z nich (Pwt 4, 44–11, 32), a poprzedza ona kolejny ważny fragment księgi: wielki kodeks deuteronomiczny (Pwt 12, 1–26, 15). Mowa ta przypomina historię Izraela i jego wybawienia z ziemi egipskiej. Powtarza przykazania Dekalogu oraz powraca do różnych doświadczeń i prób na pustyni w drodze do Ziemi Obiecanej, z których Izrael zawsze wychodził zwycięsko, ilekroć powierzał się Bogu, a nie własnym siłom i zamiarom.

DWIE DROGI • Przypominane przez Mojżesza dzieje wybawiania Izraela zawsze, kiedy okazywał wierność Panu, nie służą tylko utrwaleniu historii. Mojżesz chce przekonać swój lud do ciągłego wybierania w przyszłości tej drogi, która dotąd dawała mu ocalenie. Usłyszymy to w dzisiejszym czytaniu • To tzw. nauka o dwóch drogach. Podkreśla ona, jak ważna jest ludzka wola i decyzje.

 

Szersza analiza czytania dostępna jest w książkowej wersji cyklu “Jutro Niedziela”, TUTAJ oraz w wersji EBOOK.

 

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst Psalmu

(Ps 31 (30), 2–3b. 3c–4. 17 i 25)

Refren: Bądź dla mnie, Panie skałą ocalenia.

Panie, do Ciebie się uciekam, niech nigdy nie doznam zawodu, wybaw mnie w sprawiedliwości Twojej! Nakłoń ku mnie Twego ucha, pośpiesz, aby mnie ocalić! Bądź dla mnie skałą schronienia, warownią, która ocala. Ty bowiem jesteś moją skałą  i  twierdzą, kieruj mną i prowadź przez wzgląd na swe imię. Niech Twoje oblicze zajaśnieje nad Twym sługą, wybaw mnie w swoim miłosierdziu. Bądźcie dzielni i mężnego serca, wszyscy, którzy ufacie Panu. 

[01][02]

PSALM

Kieruj i prowadź Ps 31 (30), 2–3b. 3c–4. 17 i 25

Psalm 31 to odpowiedź człowieka, który z dwóch dróg wybiera Bożą drogę błogosławieństwa. „Do Ciebie się uciekam”.

PSALM 31 • AUTOR: lewita • CZAS POWSTANIA: czasy monarchii, przed 587 r. przed Chr.


KOLEKCJA DAWIDOWA • Psalm 31 należy do pierwszej części Psałterza, kolekcji zwanej także jahwistyczną lub Dawidową. W tytule pojawia się imię sławnego króla Izraela, co jednak nie znaczy, że jest on jego autorem • Psalm mógł być zarówno modlitwą indywidualnego wierzącego, proszącego o wybawienie z rąk wrogów i przeciwników, jak i całej zagrożonej wspólnoty, gromadzącej się na modlitwie w świątyni. Takie modlitwy były także częścią wielkich rytuałów postu i pokuty, w których proszono o odwrócenie zagrażających narodowi nieszczęść.

O PSALMIE • Psalm opisuje doświadczenie niebezpieczeństwa i zagrożenia życia podobne do doświadczeń wiernego Panu i prześladowanego króla Izraela. Dawid, jego przeżycia i wiara, mogą być inspiracją dla pobożnego Izraelity. Psalm zalicza się do gatunku lamentacji indywidualnej lub ogólniej modlitwy błagalnej (tefillah). Wybrzmiewa w nim prośba o wybawienie, ale równocześnie ufność, dziękczynienie oraz wiara proszącego.

WYBÓR DROGI BOGA • Usłyszymy początkowy fragment psalmu oraz wybrane wersety z dalszej części. Zwróćmy uwagę, że wybrane części psalmu nawiązują do pokazanego w pierwszym czytaniu wyboru „dwóch dróg”. Stanowią odpowiedź na nie człowieka wiary chcącego podążać drogą błogosławieństwa.

 

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst II czytania

Czytanie z Listu św. Pawła Apostoła do Rzymian

(Rz 3, 21–25a. 28)

Bracia: Teraz jawną się stała sprawiedliwość Boża niezależna  od Prawa, poświadczona przez Prawo i Proroków. Jest to sprawiedliwość Boża dostępna przez wiarę w Jezusa Chrystusa dla wszystkich, którzy wierzą. Bo nie ma tu różnicy: wszyscy bowiem zgrzeszyli i pozbawieni są chwały Bożej, a dostępują usprawiedliwienia darmo, z Jego łaski, przez odkupienie, które jest w Chrystusie Jezusie. Jego to ustanowił Bóg narzędziem przebłagania dzięki wierze mocą Jego krwi. Sądzimy bowiem, że człowiek osiąga usprawiedliwienie na podstawie wiary, niezależnie od pełnienia uczynków wymaganych przez Prawo.

Oto Słowo Boże.

[01][02]

DRUGIE CZYTANIE

Wiara i czyny Rz 3, 21–25a. 28

Wszyscy jesteśmy grzesznikami – głosi św. Paweł. Sami się nie naprawimy, potrzebujemy pomocy, Kogoś. Chrystus to uniwersalna odpowiedź na grzech świata.

KSIĘGA: List do Rzymian • NADAWCA: św. Paweł • ADRESACI: wspólnota chrześcijańska w Rzymie • CZAS POWSTANIA: 57–58 r. • MIEJSCE POWSTANIA: Korynt


LIST DO STOLICY • Przez kilka najbliższych niedziel będziemy słuchali fragmentów Listu do Rzymian. Rzym – to coś więcej niż stolica ówczesnego państwa. To centrum antycznego świata, stolica całego imperium. Do jej mieszkańców Paweł pisze jeden ze swoich listów dwa lata przed tym, zanim odwiedzi miasto. Rzym ma być kołem zamachowym dla głoszonej przez Pawła nowiny o usprawiedliwieniu przez wiarę w Chrystusa.

POTRZEBUJEMY CHRYSTUSA • W pierwszych rozdziałach Paweł udowadnia, że wszyscy bez wyjątku są grzesznikami (1, 18–3, 20) i potrzebują jednej drogi zbawienia. Syntetyczny wykład o przyczynach grzechu i śmierci rozpoczyna naukę o usprawiedliwieniu, jednak w systematycznej niedzielnej lekturze Listu pomijamy tę część.

ZBAWIENIE ZA DARMO • W 3 rozdziale Paweł przechodzi wreszcie do Chrystusa: On jest jedyną i uniwersalną odpowiedzią Boga na grzech świata, żydów i pogan. Usłyszymy zatem orędzie św. Pawła o usprawiedliwieniu przez Chrystusa • Zwróćmy przede wszystkim uwagę na określenie Jezusa jako narzędzia przebłagania.

 

Szersza analiza czytania dostępna jest w książkowej wersji cyklu “Jutro Niedziela”, TUTAJ oraz w wersji EBOOK.

 

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst Ewangelii

Słowa Ewangelii wg św. Mateusza (Mt 7, 21–27)

Jezus powiedział do swoich uczniów: «Nie każdy, kto mówi Mi: „Panie, Panie!”, wejdzie do królestwa niebieskiego, lecz ten, kto spełnia wolę mojego Ojca, który jest w niebie. Wielu powie mi w owym dniu: „Panie, Panie, czy nie prorokowaliśmy mocą Twego imienia i nie wyrzucaliśmy złych duchów mocą Twego imienia, i nie czyniliśmy wielu cudów mocą Twego imienia?” Wtedy oświadczę im: „Nigdy was nie znałem. Odejdźcie ode Mnie wy, którzy dopuszczacie się nieprawości”. Każdego więc, kto tych słów moich słucha i wypełnia je, można porównać z człowiekiem roztropnym, który dom swój zbudował na skale. Spadł deszcz, wezbrały rzeki, zerwały się wichry i uderzyły w ten dom. On jednak nie runął, bo na skale był utwierdzony. Każdego zaś, kto tych słów moich słucha, a nie wypełnia ich, można porównać z człowiekiem nierozsądnym, który dom swój zbudował na piasku. Spadł deszcz, wezbrały rzeki, zerwały się wichry i rzuciły się na ten dom. I runął, a upadek jego był wielki».

Oto Słowo Boże.

[01][02]

 

EWANGELIA

Skała i piasek Mt 7, 21–27

„Bóg w deklaracjach” to za mało. Wiara musi zaistnieć w czynie. Przekonuje o tym Jezus, mówiąc przypowieść o domu na skale i piasku.

EWANGELISTA: św. Mateusz • CZAS POWSTANIA: 70–80 r. • KATEGORIA: mowa• MIEJSCE: Góra Błogosławieństw • CZAS: ok. 30 r. • KTO MÓWI: Jezus • SŁUCHACZE: uczniowie, tłum


JEZUS WYPEŁNIA PROROCTWA • Ewangelia Mateusza, według tradycji adresowana do chrześcijan żydowskiego pochodzenia, dba o to, by
Chrystus został przedstawiony jako wypełnienie zapowiedzi prorockich, oczekiwany Mesjasz Izraela. Jednym z aspektów, mających o tym przekonać, jest jego stosunek do Prawa. Jezus z Nazaretu przyszedł, aby je wypełnić, nie znieść (patrz: Mt 5, 17).

KONSTYTUCJA KRÓLESTWA BOŻEGO • Potwierdza to Kazanie na górze, którego lekturę kontynuujemy. Jest ono niczym innym jak konstytucją królestwa Bożego, Prawem, które obowiązuje w królestwie Pana • Pod koniec Kazania na górze Jezus wyraźnie kładzie nacisk na przynoszenie dobrych owoców, czyli dobre czyny.

PANIE, PANIE! • Usłyszymy dwa wątki podjęte przez Jezusa w Kazaniu na górze • Pierwszy to krytyka wiary słów i deklaracji • Drugi to znany przykład o domu budowanym na skale i piasku. Oba wątki potwierdzają, że o prawdziwej wierze możemy mówić wtedy, gdy nasze deklaracje wiary są jednocześnie udowodnione naszymi czynami, konkretnie: spełnieniem woli Ojca.

 

Szersza analiza Ewangelii dostępna jest w książkowej wersji cyklu “Jutro Niedziela”, TUTAJ oraz w wersji EBOOK.

 

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7


 

 



ks. Marcin Kowalski

ks. Marcin Kowalski

prezbiter diecezji kieleckiej, doktor nauk biblijnych, doktorat obronił na Papieskim Instytucie Biblijnym w Rzymie, wykładowca Pisma Świętego w Wyższym Seminarium Duchownym w Kielcach oraz w Lublinie, adiunkt przy katedrze Teologii Biblijnej i Proforystyki w Instytucie Nauk Biblijnych KUL, redaktor naczelny kwartalnika biblijnego The Biblical Annals, sekretarz Stowarzyszenia Biblistów Polskich III kadencji. Jego pasją naukową i duszpasterską jest Biblia, w szczególności listy św. Pawła. Moderator Dzieła Biblijnego, autor scenariuszy i prowadzący programy telewizyjne i radiowe, współpracownik Stacji 7 i współtwórca cyklu Jutro Niedziela.

Zobacz inne artykuły tego autora >
ks. Przemysław Śliwiński

ks. Przemysław Śliwiński

Kapłan Archidiecezji Warszawskiej. Pochodzi z Lubawy. Ukończył studia specjalistyczne na Wydziale Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Santa Croce w Rzymie. Jesienią 2013 roku, objął stanowisko rzecznika prasowego Archidiecezji Warszawskiej oraz dyrektora Archidiecezjalnego Centrum Informacji. Wykłada edukację medialną w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym w Warszawie. Na Stacji7.pl jest autorem wielu artykułów oraz popularnego cyklu Jutro Niedziela.

Zobacz inne artykuły tego autora >
ks. Marcin Kowalski
ks. Marcin
Kowalski
zobacz artykuly tego autora >
ks. Przemysław Śliwiński
ks. Przemysław
Śliwiński
zobacz artykuly tego autora >

Jutro Niedziela – Trójcy Świętej A

W różnych miejscach Biblii Bóg przedstawia samego siebie. I przekonuje, że jest Trójcą.

ks. Przemysław Śliwiński
ks. Przemysław
Śliwiński
zobacz artykuly tego autora >
ks. Marcin Kowalski
ks. Marcin
Kowalski
zobacz artykuly tego autora >

Polub nas na Facebooku!

Jutro Niedziela - Trójcy Świętej A
W różnych miejscach Biblii Bóg przedstawia samego siebie. I przekonuje, że jest Trójcą.

PUNKT WYJŚCIA


NIEDZIELA TRÓJCY ŚWIĘTEJ • rok A • KOLEKTA: Modlimy się, abyśmy wyznając prawdziwą wiarę, uznawali wieczną chwałę Trójcy • CZYTANIA: Księga Wyjścia 34, 4b–6. 8–9 • Psalm: Księga Daniela 3, 52. 53a. 54a. 55ab. 56a • Drugi List do Koryntian 13, 11–13 • Ewangelia wg św. Jana 3, 16–23

 

CHMURA SŁOWA

 

STO SŁÓW


Bóg i Pan – dwa wyrazy najczęściej powtarzające się w liturgii słowa uroczystości Trójcy Świętej. A na drugim biegunie w kontekście dzisiejszych czytań – złoty bożek. Człowiek ma niezwykłą łatwość w tworzeniu sobie boga własnego wyobrażenia, oddawaniu jemu czci (PIERWSZE CZYTANIE) i przymuszaniu do tego innych (PSALM).

Właśnie wtedy, w obecności złotego cielca, Bóg się objawia i przedstawia. Bóg i „bóg” to nie jest zwykła alternatywa: to wybór między bogiem, którego wytworzą moje ręce bądź moja wyobraźnia, a Bogiem, który po prostu jest i mówi, Kim jest.

W rozmowie z Nikodemem Jezus wyjaśnia tajemnicę Trójcy Świętej. Trzeba przyjąć światło, którym jest Jezus posłany przez Boga. Aby ludzie, którzy Go przyjmą, mogli się ponownie narodzić z Ducha do nowego życia.

 

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst I czytania

Czytanie z Księgi Wyjścia

(Wj 34, 4b–6. 8–9)

Mojżesz, wstawszy rano, wstąpił na górę, jak mu nakazał Pan, i wziął do rąk tablice kamienne. A Pan zstąpił w obłoku, i Mojżesz zatrzymał się koło Niego, i wypowiedział imię Pana. Przeszedł Pan przed jego oczyma i wołał: «Pan, Pan, Bóg miłosierny i łagodny, nieskory do gniewu, bogaty w łaskę i wierność». Natychmiast Mojżesz skłonił się aż do ziemi i oddał pokłon, mówiąc: «Jeśli darzysz mnie życzliwością, Panie, to proszę, niech pójdzie Pan pośród nas. Jest to wprawdzie lud o twardym karku, ale przebaczysz nasze winy i nasze grzechy, a uczynisz nas swoim dziedzictwem».

Oto słowo Boże

[01][02]

 

PIERWSZE CZYTANIE

Objawienie Ojca Wj 34, 4b–6. 8–9

Mocna ręka, miłość, wierność i przebaczenie. W historii zbawienia Bóg objawił najpierw swoje ojcowskie oblicze.

KSIĘGA: Księga Wyjścia • AUTOR: kapłan (ostateczna redakcja) • CZAS POWSTANIA: ok. VI–V w. przed Chr. • KATEGORIA: wydarzenie • MIEJSCE: góra Synaj • CZAS: ok. XII w. przed Chr. • BOHATEROWIE: Mojżesz • WERSJE: brak


EXODUS • Księga Wyjścia, Exodus, druga z ksiąg Pisma Świętego, opisuje dokładnie to, na co wskazuje jej nazwa: uwolnienie Izraelitów z ziemi egipskiej. Ale nie tylko – drugim ważnym wydarzeniem jest przymierze zawarte na Synaju i otrzymanie Dekalogu • Głównym tematem księgi są narodziny Izraela jako narodu i Boże panowanie nad nim. Księgę można podzielić na trzy części • W pierwszej (rozdziały 1–15) rozstrzyga się, kto jest Panem Izraela: faraon i bogowie Egiptu czy Jahwe • W drugiej, już po wyjściu z Egiptu, Bóg rozwiązuje problemy swego ludu i karmi go na pustyni (15–18) • Wreszcie nadaje prawa (19–24) i rozbija swój namiot (24–40), potwierdzając w ten sposób swoje królowanie w Izraelu. Sama budowa księgi tłumaczy zatem, że do ludu wybranego należy ten, kto doświadczył cudu Wyjścia, doświadcza opieki Boga, przyjmuje Jego prawo i panowanie.

ZŁOTY CIELEC • Począwszy od 32 rozdziału księga opisuje zejście Mojżesza z góry Synaj z tablicami prawa. Dochodzi do znanego nam wydarzenia: Izraelici, pozostawieni u podnóża góry, wykonali posąg złotego cielca, któremu oddawali cześć • Tuż po grzechu, którego dopuścił się lud, Bóg wzywa Mojżesza ponownie na górę, aby na nowo zawrzeć z nim przymierze i wręczyć tablice przykazań.

PAN, PAN, BÓG • Usłyszymy fragment opisujący rozmowę Mojżesza z Bogiem. Bóg przedstawia się, w szczególny sposób wyliczając swoje atrybuty.

 

Szersza analiza czytania dostępna jest w najnowszej, książkowej wersji cyklu “Jutro Niedziela”, TUTAJ oraz w wersji EBOOK.

 

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst Psalmu

(Dn 3, 52. 53a. 54a. 55ab. 56a)

Refren: Chwalebny jesteś, wiekuisty Boże.

Błogosławiony jesteś, Panie, Boże naszych ojców, *  pełen chwały i wywyższony na wieki.  Błogosławione jest imię Twoje †  pełne chwały i świętości, *  uwielbione i wywyższone na wieki. Błogosławiony jesteś w przybytku Twojej świętej chwały, *  uwielbiony i przesławny na wieki. Błogosławiony jesteś na tronie swojego królestwa, *  uwielbiony i przesławny na wieki. Błogosławiony jesteś Ty, co spoglądasz w otchłanie, †  który zasiadasz na Cherubach, *  pełen chwały i wywyższony na wieki. Błogosławiony jesteś na sklepieniu nieba, *  pełen chwały i wywyższony na wieki.

[01][02]

 

PSALM

Pieśń Trzech Młodzieńców Dn 3, 52. 53a. 54a. 55ab. 56a

Ten psalm jest wyjątkowy z wielu powodów. Nie pochodzi z Księgi Psalmów. Wyraża wdzięczność osób, które do końca nie wyparły się Boga.

KSIĘGA: Księga Daniela • AUTOR: Daniel (pseudoepigraf)/autor anonimowy • CZAS POWSTANIA: I poł. (lata sześćdziesiąte) II w. przed Chr.


PSALM Z KSIĘGI DANIELA • Rzadko się zdarza, że pieśń wykonywana w ramach psalmu responsoryjnego nie pochodzi z Księgi Psalmów. Tak jest tym razem. Będzie to fragment Księgi Daniela, Pieśń trzech młodzieńców. Usłyszymy zaledwie niewielką część pieśni. Całość zawiera się w wersetach trzeciego rozdziału: 52–89.

ZŁOTY POSĄG NUMER DWA • Ta pieśń to w rzeczywistości finał dramatycznej historii opisanej w 3 rozdziale. Bohaterami są król babiloński Nabuchodonozor oraz jego współpracownicy, m.in. Żydzi, a wśród nich Daniel • Nabuchodonozor, poganin, sporządził złoty posąg i wszystkim polecił wziąć udział w jego poświęceniu i oddać mu pokłon. Kto by nie upadł na twarz i nie oddał pokłonu, natychmiast zostałby wrzucony do rozpalonego pieca. Szukający intryg i możliwości oskarżenia Chaldejczycy wspomnieli królowi o Szadraku, Meszaku i Abed-Nego – zwierzchnikach miast babilońskich, również Żydów. Nie liczą się z tobą, królu. Nie oddają czci twemu bogu, ani nie oddają pokłonu złotemu posągowi.

W ŚRODKU PŁOMIENI • Wezwani nie złożyli pokłonu złotemu posągowi. Zostali wrzuceni do rozpalonego pieca. I chodzili wśród płomieni, wysławiając Boga i błogosławiąc Pana – informuje autor księgi • Trzej młodzieńcy mieli wyśpiewać słynną pieśń, w której niemal każdy werset zawiera wezwanie: Błogosławcie Pana, chwalcie Go i wywyższajcie na wieki

 

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst II czytania

Czytanie z Drugiego Listu św. Pawła do Koryntian

(2 Kor 13, 11–13)

Bracia, radujcie się, dążcie do doskonałości, pokrzepiajcie się na duchu, bądźcie jednomyślni, pokój zachowujcie, a Bóg miłości i pokoju będzie z wami. Pozdrówcie się nawzajem świętym pocałunkiem! Pozdrawiają was wszyscy święci. Łaska Pana Jezusa Chrystusa, miłość Boga i dar jedności w Duchu Świętym niech będą z wami wszystkimi!

Oto słowo Boże

[01][02]

 

 

DRUGIE CZYTANIE

Objawienie Ducha • 2 Kor 13, 11–13

Na zakończenie swego listu do mieszkańców Koryntu Paweł wymienia Ducha Świętego. Pozdrowienie przypomina to, które często słyszymy na początku Eucharystii.

KSIĘGA: Drugi List do Koryntian • NADAWCA: św. Paweł i Tymoteusz • ADRESACI: Wspólnota chrześcijańska w Koryncie • CZAS POWSTANIA: ok. 57 r. • MIEJSCE POWSTANIA: Macedonia


TAJEMNICZY INCYDENT W KORYNCIE • Okoliczności napisania Drugiego Listu do Koryntian są związane z pewnym incydentem w Koryncie po pierwszej wizycie Pawła. Nie wiemy, co się stało. Wiadomo, że Paweł zrezygnował z powtórnej wizyty. Zamiast tego przysłał do Koryntian List we łzach – pismo, które jednak nie przetrwało. Kiedy winny tajemniczego tzw. przestępstwa korynckiego został ukarany, Paweł w odpowiedzi napisał list zwany dziś Drugim Listem do Koryntian.

O CZYM PISZE PAWEŁ • Paweł wyjaśnia w nim swoją decyzję rezygnacji z wyjazdu (rozdziały 1–7). W dwóch rozdziałach pisze o zbiórce na rzecz świętych w Jerozolimie (8–9), ostatnie rozdziały to rozprawa Pawła ze stawianymi mu zarzutami (10–13). Cały list ma charakter bardzo osobisty. Pełen jest zaleceń i upomnień, pisanych jednak z troską i miłością.

ZAKOŃCZENIE • Drugie czytanie to pozdrowienie, którym Paweł kończy swój list. Zostało wybrane z powodu ważnego dla przeżywanej dziś uroczystości: w jednym zdaniu Paweł umieszcza imiona trzech osób Boskich • Zwróćmy uwagę, że właśnie na tym zdaniu jest oparte pozdrowienie używane często przez księży rozpoczynających mszę świętą.

 

Szersza analiza czytania dostępna jest w najnowszej, książkowej wersji cyklu “Jutro Niedziela”, TUTAJ oraz w wersji EBOOK.

 

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst Ewangelii

Słowa Ewangelii wg św. Jana

(J 3, 16-18)

Jezus powiedział do Nikodema: «Tak Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony. Kto wierzy w Niego, nie podlega potępieniu; a kto nie wierzy, już został potępiony, bo nie uwierzył w imię Jednorodzonego Syna Bożego».

Oto słowo Pańskie

[/margincarouselwidget]

 

EWANGELIA

Objawienie Syna • J 3, 16–18

Nocna rozmowa Nikodema z Jezusem. To wtedy Zbawiciel objawia siebie: tłumaczy swoją misję. Bóg posłał Go po to, aby świat został przez Niego zbawiony.

EWANGELISTA: św. Jan • CZAS POWSTANIA: 80–90 r. • KATEGORIA: dialog • MIEJSCE: Jerozolima • CZAS: 30–33 r. • BOHATEROWIE: Jezus, Nikodem • WERSJE: brak


EWANGELIA ŚWIĘTEGO JANA • Jan, najmłodszy z apostołów, jest autorem pięciu ksiąg Nowego Testamentu. Oprócz Ewangelii stworzył również Apokalipsę i trzy listy • Tradycja Janowa, której źródłem i historycznym rdzeniem jest doświadczenie apostoła, przechodziła potem proces redakcji w skupionych wokół Jana kręgach jego uczniów. Jego owocem jest Ewangelia, która różni się od relacji trzech pozostałych ewangelistów. Jan wyróżnia się poetyckim stylem, widocznym szczególnie w mowach, udramatyzowaną narracją, posługuje się częściej symbolem i alegorią. Gdy synoptycy kładą nacisk na kompletne i spójne przedstawienie życia Jezusa, dla Jana najważniejszym jest ukazanie misterium osoby Pana, w świetle którego apostoł interpretuje całość Jego misji. Nie znaczy to, że Ewangelia Janowa nie interesuje się historią. We współczesnych badaniach idzie się raczej za jej chronologią, dając Janowi pierwszeństwo przed synoptykami.

NIKODEM • O Nikodemie, dostojniku żydowskim, faryzeuszu, wspomina tylko św. Jan. W jego Ewangelii pojawia się trzy razy: • gdy rozmawia z Jezusem (rozdział 3) • podczas dyskusji strażników z arcykapłanami i faryzeuszami, czy pojmać Jezusa (rozdział 7): Nikodem stanął wtedy w Jego obronie, mówiąc: Czy Prawo nasze potępia człowieka, zanim go wpierw nie przesłucha i nie zbada, co czyni? • podczas pogrzebu Jezusa (rozdział 19): Józef z Arymatei poprosił Piłata o ciało Jezusa, a Nikodem przyniósł sto funtów mieszaniny mirry i aloesu.

ROZMOWA NOCĄ • Usłyszymy fragment pierwszego z epizodów: nocną rozmowę Jezusa z Nikodemem. Aby lepiej ją zrozumieć, musimy pamiętać, że w Ewangelii Janowej Jezus mówi przede wszystkim o objawieniu Syna • Być może punktem wyjścia dla słów Jezusa, które usłyszymy, było pytanie Nikodema o nadchodzący dzień sądu: Kiedy Bóg ukarze grzeszników i zbawi Izraela?

 

Szersza analiza Ewangelii dostępna jest w najnowszej, książkowej wersji cyklu “Jutro Niedziela”, TUTAJ oraz w wersji EBOOK.

 

 

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7


 

 



ks. Przemysław Śliwiński

ks. Przemysław Śliwiński

Kapłan Archidiecezji Warszawskiej. Pochodzi z Lubawy. Ukończył studia specjalistyczne na Wydziale Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Santa Croce w Rzymie. Jesienią 2013 roku, objął stanowisko rzecznika prasowego Archidiecezji Warszawskiej oraz dyrektora Archidiecezjalnego Centrum Informacji. Wykłada edukację medialną w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym w Warszawie. Na Stacji7.pl jest autorem wielu artykułów oraz popularnego cyklu Jutro Niedziela.

Zobacz inne artykuły tego autora >
ks. Marcin Kowalski

ks. Marcin Kowalski

prezbiter diecezji kieleckiej, doktor nauk biblijnych, doktorat obronił na Papieskim Instytucie Biblijnym w Rzymie, wykładowca Pisma Świętego w Wyższym Seminarium Duchownym w Kielcach oraz w Lublinie, adiunkt przy katedrze Teologii Biblijnej i Proforystyki w Instytucie Nauk Biblijnych KUL, redaktor naczelny kwartalnika biblijnego The Biblical Annals, sekretarz Stowarzyszenia Biblistów Polskich III kadencji. Jego pasją naukową i duszpasterską jest Biblia, w szczególności listy św. Pawła. Moderator Dzieła Biblijnego, autor scenariuszy i prowadzący programy telewizyjne i radiowe, współpracownik Stacji 7 i współtwórca cyklu Jutro Niedziela.

Zobacz inne artykuły tego autora >
ks. Przemysław Śliwiński
ks. Przemysław
Śliwiński
zobacz artykuly tego autora >
ks. Marcin Kowalski
ks. Marcin
Kowalski
zobacz artykuly tego autora >
Copy link
Powered by Social Snap