DZIAŁO SIĘ

Radom: warsztaty dla 300 wolontariuszy ŚDM

Aż 3 sekcje wolontariatu ŚDM w diecezji radomskiej spotkały się w miniony weekend na szkoleniach i warsztatach. Zgromadziły one ponad 300 z 1000 wolontariuszy, którzy zgłosili się do pomocy przy organizacji Dni w diecezji w lipcu 2016 roku.

Najdłuższe spotkanie – bo całoweekendowe – przeżywała sekcja medialna. Skupia ona w sobie wolontariuszy zapewniających fotograficzne i promocyjne zaplecze wszystkich wydarzeń w diecezji. Kilkanaście laptopów, drugie tyle lustrzanek, statywy, dyktafony, szyny, projektory… – tak można wyobrazić sobie profesjonalne studio nagrań lub niemałą produkcję filmową. Jednak to coś innego, choć równie poważnego.

6 listopada wolontariusze przyjechali do ośrodka rekolekcyjnego Ruchu Światło-Życie w Dąbrówce, aby szlifować swoją medialną wiedzę. W tym celu zostali do Dąbrówki zaproszeni profesjonaliści z poszczególnych dziedzin: fotografii, filmu, public relations i social media, prawa autorskiego, radia. Poprzez wykłady, ćwiczenia oraz dzielenie się swoim doświadczeniem przybliżali młodym ludziom sposoby na to, jak efektywnie działać w mediach, co może pomóc w przekazywaniu informacji czy kreowaniu wizerunku. Poza zdobywaniem wiedzy był także czas na wspólną modlitwę, integrację i spacery po urokliwej Dąbrówce.

12232876_986494164742984_5959575603826261527_o

fot. Aleksandra Sobieszek

W Wyższym Seminarium Duchownym, gdzie zebrała się sekcja liturgiczno-muzyczna, zajęcia odbywały się w dwóch podgrupach – ministranci i muzycy poszerzali posiadaną wiedzę ze specjalistami w swoim fachu, animatorami ruchu Światło – Życie naszej diecezji.

Członkowie diakonii liturgicznej i muzycznej stawiali przed uczestnikami trudne pytania. Dlaczego chrząszcz brzmi w trzcinie i kto kręci kranem? Jak uruchomić przeponę i rozgrzać jamę ustną? Jakie wyróżniamy księgi liturgiczne? Jak prawidłowo służyć przy ołtarzu? Emisja głosu i spotkanie dla ministrantów przyniosły ubogacające odpowiedzi i nowe doświadczenia.

Nauka tańców integracyjnych pozwoliła nieco odpocząć od pochłaniania wiedzy, a przy obiedzie, jak na prawdziwym polskim weselu, znaleźliśmy czas na biesiadne przyśpiewki i relaks. Zwieńczeniem spotkania były adoracja Najświętszego Sakramentu połączona z modlitwą Słowem Bożym oraz Msza Święta. Jej oprawę muzyczną po raz pierwszy miała okazję przygotować zorganizowana ku temu celowi sekcja wolontariatu.

DSC_2943

fot. Marek Molenda

Każdy z nas na pewno zapamięta, jak ważna jest jedność i zaangażowanie przy organizacji Światowych Dni Młodzieży. Już tylko 8 miesięcy dzieli nad od tego szczególnego wydarzenia. Dotarło do nas również, jak bliska będzie współpraca pomiędzy sekcjami – żadna pieśń nie zostanie zaśpiewana bez pomocy sekcji językowej, która ją nam przetłumaczy.

Sekcja językowa spotkała się tego dnia w budynku Uniwersytetu Technologiczno-Humanistycznego. Już od godziny 9 na UTH zaczęły się tam gromadzić tłumy wolontariuszy. Byli to nauczyciele, uczniowie, tłumacze – łącznie około 100 osób, wszyscy z zapałem chętni do pomocy w Światowych Dniach Młodzieży. Na szkoleniu wolontariusze opracowali vademecum w kilku językach z podstawowymi zwrotami, które pomogą rodzinom komunikować się z pielgrzymami. Następne spotkanie odbędzie się w styczniu.

Czujemy się wezwani do dalszego doskonalenia umiejętności, ale przede wszystkim do aktywnego animowania wydarzeń we własnych centrach i parafiach – to przecież tam będziemy gościć młodzież z całego świata. I tylko od nas zależy, czy podczas tej wizyty poczują się jak u siebie w domu.

11061978_1692578314322194_8759913195265006993_o

fot. DA Radom


Katarzyna Kopeć, sekcja medialna

Magdalena Górska, sekcja liturgiczno-muzyczna

Joanna Warchoł, sekcja językowa


Jeśli podobają Ci się nasze artykuły, możesz nas wesprzeć:

Wesprzyj nas
Show comments

Drogowskazy wolontariusza ŚDM

W archidiecezji wrocławskiej wolontariusze kierują się pakietem ośmiu drogowskazów. Radość, odpowiedzialność i miłosierdzie to tylko niektóre hasła z przepisu na owocny raban i świętość. Poznajcie wszystkie drogowskazy wolontariusza ŚDM!

1. WOLONTARIUSZ Światowych Dni Młodzieży to człowiek, któremu chce się więcej. Więcej kochać, więcej dawać, bardziej i prawdziwiej żyć. Jako wolontariusze jesteśmy świadkami Ewangelii. Każda praca wolontariusza to uczenie się miłości bez kalkulacji. To służba. Dlatego obieramy za drogowskazy Ewangeliczne Błogosławieństwa i pragniemy stawać się prawdziwie ubodzy w duchu, czystego serca i miłosierni, a podejmując Uczynki Miłosierdzia jeszcze bardziej podobni do Chrystusa.

2. ŚWIATOWE DNI MŁODZIEŻY to wielkie pielgrzymowanie Młodych z całego świata. W czasie tej pielgrzymki Duch Święty uzdalnia nas do “budowania mostów braterstwa i nadziei między kontynentami, ludami i kulturami”. W 1984 roku Jan Paweł II powierzył Młodym Krzyż Światowych Dni Młodzieży i posłał nas byśmy “ponieśli go na cały świat, jako znak miłości, którą Pan Jezus umiłował ludzkość”. Dlatego pragniemy otwierać się na drugiego człowieka, różnorodność naszej wiary i miłość Boga. Wyruszamy w prawdziwą przygodę z Duchem Świętym i wyznajemy, że “tylko w Chrystusie umarłym i zmartwychwstałym jest ratunek i odkupienie”.

3. CELEM ŚWIATOWYCH DNI MŁODZIEŻY jest “skupienie wiary i życia każdego młodego człowieka wokół osoby Jezusa, tak by stał się On trwałym punktem odniesienia oraz prawdziwym światłem dla każdej inicjatywy i wszelkich działań wychowawczych wśród młodych pokoleń”. Dlatego przygotowujemy drogę, dla wszystkich uczestników ŚDM – pielgrzymów i tych, którzy będą ich gościć – by każdy mógł spotkać żywego Chrystusa. Droga ta nie kończy się w lipcu 2016 roku. Ta droga wiedzie dalej w przyszłość, w kolejne dzieła ewangelizacji i miłosierdzia, do których posyła nas Bóg.

4. WSPÓLNOTA KOŚCIOŁA to wielka rodzina wierzących w Chrystusa. “Kościół widzi w młodych samego siebie i wraz z nimi podejmuje wyzwania przyszłości, świadom, że cała ludzkość potrzebuje nowej młodości ducha,(…) rozbudzenia większego zapału apostolskiego”. Światowe Dni Młodzieży to niepowtarzalna szansa na ożywienie polskiego Kościoła, wspólnot parafialnych, ruchów kościelnych dzięki zjednoczeniu we wspólnej służbie. Dlatego pragniemy stawać się ludźmi modlitwy, sakramentów, pełnymi Słowa Bożego. Tylko zjednoczeni z Chrystusem w Kościele możemy przeskakiwać góry i mocniej kochać. Każdego dnia na modlitwie osobistej zawierzamy naszą służbę Bogu, a w każdy trzeci piątek miesiąca spotykamy się na wspólnym czuwaniu przy Najświętszym Sakramencie i Eucharystii, by wszystkie nasze ludzkie działania zawierzyć Bogu, dla którego nie ma rzeczy niemożliwych.

5. MIŁOSIERDZIE to droga do świętości ukryta w przebaczaniu i pełnieniu Uczynków Miłosierdzia. Nie jest „postawą na pokaz”, nie jest też zwykłym sentymentalizmem. Jest sprawdzianem autentyczności naszej postawy jako uczniów Jezusa, naszej wiarygodności jako chrześcijan we współczesnym świecie. To ten moment, kiedy robimy więcej niż się od nas wymaga. Kiedy mamy świadomość słabości swoich i naszych bliźnich. To miłość w akcji. Dlatego jesteśmy ludźmi czynu. Pierwsi wybaczamy, pierwsi wyciągamy rękę do zgody. Dostrzegamy potrzeby drugiego człowieka i pomagamy także wtedy, gdy jesteśmy zmęczeni i mamy bardzo dużo pracy. Miłosierdzie to po prostu zachęta do przekraczania siebie.

6. ODPOWIEDZIALNOŚĆ to postawa, która pozwala nam ufać sobie wzajemnie. Zaskakujących momentów w czasie przygotowań do ŚDM i w ich trakcie będzie wiele. Zaufanie Bogu i sobie nawzajem pozwoli nam przetrwać niejeden kryzys. Odpowiedzialność wymaga świadomości, że to, co mówimy i robimy ma znaczenie. Dlatego szanujemy wypowiadane przez nas słowa. Jeżeli się do czegoś zobowiązujemy – wykonujemy to. Jeżeli nie jesteśmy w stanie czegoś zrobić, mówimy o tym odpowiednio wcześnie.

7. WSPÓŁPRACA – Każdy z nas jest inny i potrzebujemy naszych odmiennych punktów widzenia, by tworzyć dobry zespół. By w naszej różnorodności odnaleźć to, co wspólne, co nas jednoczy i pozwala zrealizować cel – potrzebujemy dialogu. Dlatego przede wszystkim słuchamy i jesteśmy uważni na siebie nawzajem. Mamy gotowość do zadawania pytań, odwagę do wyrażania z miłością swojego zdania, pokorę do ustąpienia i przyznania się do błędu. Okazujemy sobie wsparcie, a współpracując w realizacji różnych zadań przede wszystkim kierujemy się dobrem wspólnoty.

8. RADOŚĆ jest owocem autentycznej służby. Dlatego nie bójmy się dawać i być wielkodusznymi. Świat potrzebuje radości życia, entuzjazmu, który mają młodzi. Dlatego obieramy drogę “pod prąd”, drogę wdzięczności Bogu i bliźnim na przekór narzekaniu i niezadowoleniu świata. Pragniemy robić raban walcząc o świętość i mamy odwagę być Błogosławionymi czyli Szczęśliwymi.

 


Magdalena Drogosz, archidiecezja wrocławska


Jeśli podobają Ci się nasze artykuły, możesz nas wesprzeć:

Wesprzyj nas
Show comments