video-jav.net

W obronie życia poczętego – analiza projektów ustaw

Przypominamy główne założenia procedowanych w sejmie projektów ustaw zmieniających prawo aborcyjne

Polub nas na Facebooku!

Jesienią ub. roku, po wyborach prezydenckich i parlamentarnych kilkudziesięcioosobowa grupa liderów różnych organizacji działających na rzecz obrony życia i rodziny w Polsce podjęła wspólną inicjatywę zmiany prawodawstwa w tym zakresie.

 

W tym celu postanowiono wykorzystać formę obywatelskiej inicjatywy ustawodawczej. Podczas kilku spotkań na przełomie roku w Warszawie zgodzono się, że przede wszystkim należy objąć prawną ochroną wszystkie poczęte dzieci, bez wyjątków. Nie budziła też kontrowersji konieczność wprowadzenia do polskiego ustawodawstwa zapisów polepszających ochronę macierzyństwa, w szczególności otoczenie specjalną troską i ochroną tzw. ciąż specjalnej troski.

 

Inicjatywa “Stop aborcji”

Projekt zgłoszony przez Fundację Pro-prawo do życia polega na zmianie niektórych przepisów ustawy z 7 stycznia 1993 r. o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży oraz niektórych przepisów Kodeksu karnego tak, aby “rzeczywiście realizowały wyrażoną w art. 38 Konstytucji RP zasadę ochrony życia ludzkiego obejmującą życie na każdym etapie jego rozwoju”.

Projekt ustawy podkreśla m.in., że: “Każdy człowiek ma przyrodzone prawo do życia od chwili poczęcia, to jest połączenia się żeńskiej i męskiej komórki rozrodczej. Życie i zdrowie dziecka od jego poczęcia pozostają pod ochroną prawa”.

Projekt ten postuluje objęcie prawną ochroną życie wszystkich poczętych dzieci, a więc także tych, które zgodnie z obowiązującym dzisiaj prawem takiej ochrony nie posiadają. Chodzi przede wszystkim o dzieci prenatalnie chore oraz poczęte w wyniku tzw. „czynu zabronionego” (gwałt, kazirodztwo, współżycie z osobą nieletnią). Ten postulat cieszy się poparciem wszystkich obrońców życia, Kościoła i znacznej części społeczeństwa. Niektóre badania opinii publicznej mówią nawet, że za taką zmianą opowiada się większość Polaków.

W projekcie, który podczas ubiegło tygodniowego posiedzenia sejmu został skierowany do dalszych prac w komisji sejmowej, jest również mowa o zmianach dotyczących sankcji karnych wobec każdego, kto dokonuje lub współuczestniczy w zabiegu aborcyjnym. Kto spowodowałby śmierć dziecka poczętego, podlegać będzie karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat. Jeżeli sprawca działałby nieumyślnie, podlegałby karze pozbawienia wolności do lat 3.

Karą pozbawienia wolności od roku do 10 lat podlegałby ten, kto przemocą wobec matki doprowadziłby do śmierci dziecka poczętego. Jeżeli aborcji dokonałaby matka dziecka poczętego, sąd mógłby zastosować wobec niej nadzwyczajne złagodzenie kary, a nawet odstąpić od jej wymierzenia. Gdyby matka dokonała tego czynu nieumyślnie, nie podlegałaby karze.

 

PRFOŻ przeciw karaniu kobiet

Postulat wprowadzenia do polskiego prawodawstwa karalności kobiety, która poddała się aborcji, wzbudził wiele kontrowersji, także w środowisku obrońców życia. Zwolennicy dotychczasowego rozwiązania, czyli wyłączenia spod sankcji karnej kobiety, zwrócili uwagę na specyficzny stan psychiczny kobiety podejmującej tę dramatyczną decyzję, a także na to, że wielorakie skutki, które ponosi ona na swoim ciele, psychice i duchu, czynią z niej właśnie „drugą ofiarę aborcji”.

Polska Federacja Ruchów Obrony Życia, zrzeszająca 86 ruchów i stowarzyszeń pro-life, opowiedziała się za utrzymaniem dotychczasowego ustawowego zapisu wyłączającego kobiety dokonujące aborcji z odpowiedzialności karnej. W związku z powstałą sytuacją PFROŻ nie mogła włączyć się w inicjatywę obywatelską zgłoszoną przez Fundację „Pro”, wprowadzającą karalność kobiet.

Za utrzymaniem niekaralności kobiet opowiedzieli się też polscy biskupi. W komunikacie Konferencji Episkopatu Polski z 16 kwietnia br. podkreślili, że „nie popierają karania kobiet, które dopuściły się aborcji. Te kwestie Kościół rozwiązuje w sakramencie pojednania, zgodnie z przepisami prawa kanonicznego i normami etyczno-moralnymi”.

PFROŻ zaproponowała alternatywny projekt nowelizacji ustawy z 7 stycznia 1993 r. o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży.

Zakłada on pełną prawno-karną ochronę życia dziecka poczętego i zakazuje aborcji bez wyjątków (działania podejmowane przez lekarza w celu ratowania życia matki, w wyniku którego traci życie dziecko poczęte, nie jest aborcją). W kwestii karalności kobiet, projekt PFROŻ pozostawia dotychczasowy zapis o zwolnieniu z kary matki dziecka poczętego.

PFROŻ zauważa, że tradycyjna aborcja chirurgiczna coraz częściej zastępowana jest tzw. aborcją chemiczną lub farmakologiczną, dlatego projekt Federacji wprowadza zakaz sprzedaży, nieodpłatnego udostępniania i reklamowania środków o działaniu poronnym i antynidacyjnym (uniemożliwiającym zagnieżdżenie się zarodka).

Z uwagi na problemy, które niosą ze sobą tzw. ciąże specjalnej troski, a także potrzebę wsparcia rodzin wychowujących dzieci chore, projekt PFROŻ zobowiązuje organy rządowe i samorządowe do zapewnienia „pomocy materialnej i opieki dla rodzin oraz samotnych rodziców, wychowujących dzieci dotknięte ciężkim upośledzeniem albo chorobą zagrażającą ich życiu, jak również matkom oraz ich dzieciom, gdy zachodzi uzasadnione podejrzenie, że do poczęcia doszło w wyniku czynu zabronionego”.

Apel wraz z ok. 150 tys. podpisów pod projektem PFROŻ został w połowie września przekazany marszałkowi Sejmu. Jego droga do pierwszego czytania jest określona w trybie przewidzianym przez ustawę o petycjach. Umożliwia ona zgłaszanie projektów ustaw przez organizacje społeczne. W odróżnieniu od projektów obywatelskich nie wymaga się od zgłaszających określonej liczby podpisów, natomiast o tym, czy projekt zostanie skierowany do laski marszałkowskiej, ostatecznie zdecyduje sejmowa komisja ds. petycji.

 

Obywatelski projekt zezwalający na aborcję

Organizacje lewicowe za pośrednictwem Komitetu Inicjatywy Obywatelskiej „Ratujmy kobiety” zgłosiły z kolei projekt „ustawy o prawach kobiet i świadomym rodzicielstwie”. Zapisano w nim, że kobieta miałaby prawo do aborcji do końca 12. tygodnia trwania ciąży. Po upływie tego okresu aborcja byłaby dopuszczalna w przypadku, gdy ciąża stanowi zagrożenie dla życia lub zdrowia kobiety ciężarnej; występuje prawdopodobieństwo ciężkiego i nieodwracalnego upośledzenia płodu albo nieuleczalnej choroby zagrażającej jego życiu; lub gdy ciąża jest następstwem czynu zabronionego.

W projekcie aborcję nazwano „świadczeniem zdrowotnym” polegającym na działaniu medycznym „mającym na celu uniemożliwienie dalszego rozwoju zarodka lub płodu przy użyciu metod farmakologicznych, mechanicznych lub łączonych”. W przypadku zagrożenia życia lub zdrowia kobiety, po złożeniu przez nią pisemnej zgody na aborcję, byłaby ona dokonywana w ciągu 72 godzin.

Zgłoszony przez inicjatywę “Ratujmy kobiety” projekt ustawy trafił pod obrady sejmu podczas drugiego wrześniowego posiedzenia. Większością głosów został odrzucony przez posłów w pierwszym czytaniu.

 

Posłowie za wprowadzeniem regulacji prawnych in vitro

Podczas tego samego posiedzenia sejmu zaprezentowany został poselski projekt ustawy wprowadzający regulacje prawne dotyczące stosowania metody in vitro. Projekt zaproponowany przez grupę posłów klubu parlamentarnego Kukiz ‘15 i Prawicy RP stanowi, że zarodek to dziecko poczęte w najwcześniejszej fazie rozwoju biologicznego, powstałe w wyniku połączenia gamety męskiej i żeńskiej.

W dokumencie zastrzega się również, że w przypadku zapłodnienia pozaustrojowego nie można dokonać zapłodnienia więcej niż jednej żeńskiej komórki rozrodczej. Od zapłodnienia pozaustrojowego do umieszczenia komórki rozrodczej w ciele kobiety nie mogłoby upłynąć więcej niż 72 godziny. Jakiekolwiek przerwy w biegu tego terminu byłyby niedopuszczalne.

Projekt ustawy przypomina, że zarówno debata, jak i funkcjonowanie praktyki zapłodnienia in vitro powinny toczyć się w kontekście obowiązującego prawa, a szczególnie w kontekście polskiego dorobku prawnego w zakresie praw dziecka poczętego. Mówi, że żadne z działań podejmowanych w ramach praktyki in vitro nie może naruszać praw i dobra dziecka poczętego, w szczególności prawa do życia i zdrowia.

Projekt proponuje uzupełnić luki powstałe w wyniku wejścia w życie ustawy z 25 czerwca 2015 r. o leczeniu niepłodności. Wskazuje m.in. rozstrzygnięcia w sytuacjach, gdy istnieje zagrożenie braku poszanowania godności, praw i dobra dziecka.


Łukasz Kasper, Michał Plewka / Warszawa / KAI

Nowy sposób na religię w szkole

84 proc. dzieci w wieku przedszkolnym i ponad 90 proc. uczniów szkół podstawowych uczęszcza na religię w szkole. Katecheci i dyrektorzy szkół nieustannie muszą podsycać zainteresowania katechezą. Mogą w tym pomóc cyfrowe narzędzia takie jak np. Multimedialna Katecheza.

Polub nas na Facebooku!


Artykuł sponsorowany


Ministerstwo Edukacji Narodowej stawia na cyfrowe rozwiązania. Cyfryzacja obejmie wszystkie przedmioty szkolne, również katechezę. MEN planuje dynamiczny rozwój narzędzi edukacyjnych m.in.: e-podręczników, e-materiałów czy lekcji multimedialnych. Edukacja cyfrowa ma pomóc nauczycielom szybko diagnozować potrzeby, przygotowywać ciekawe lekcje, a uczniom skuteczniej się uczyć, mocniej motywować i łatwiej zapamiętywać.

Nauczanie religii może być równie nowoczesne, a co za tym idzie angażujące, jak i nauczanie matematyki czy przyrody. Tym bardziej, że już w 2013 r. papież Franciszek wezwał do aktywnego odkrywania technologii cyfrowych, by skutecznie wykorzystywać je w głoszeniu chrześcijaństwa współczesnemu światu. Odpowiednie, cyfrowe narzędzia są dużą pomocą w pracy katechetów.

 

W nurcie cyfrowej edukacji

Polski producent, firma Young Digital Planet opracowała produkt, który jest odpowiedzią na potrzeby katechetów. Multimedialna Katecheza to baza pomysłów na przeprowadzenie ciekawych lekcji religii z wykorzystaniem komputera, tablicy interaktywnej lub rzutnika. Produkt posiada imprimatur przyznany przez Arcybiskupa Metropolity Gdańskiego Sławoja Leszka Głódzia.

Multimedialną Katechezę stworzyliśmy po to aby uczniowie edukacji wczesnoszkolnej kojarzyli katechezę z ciekawym i nowoczesnym przedmiotem, na który warto uczęszczać. Produkt przygotowywaliśmy razem z ekspertami Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego oraz Wydziału Katechetycznego Archidiecezji Gdańskiej. Wszystkie lekcje były konsultowane z katechetami, rodzicami oraz uczniami. Proponowany materiał jest zgodny z podstawą programową katechezy Kościoła Katolickiego w Polsce i został nagrodzony prestiżową nagrodą wydawców katolickich Feniks – podkreśla Alina Guzik, Senior Product Manager, Young Digital Planet

 

Zrzut ekranu z aplikacji “Multimedialna Katecheza”

 

Atrakcyjna katecheza dla edukacji wczesnoszkolnej

Program ułatwia nauczanie religii na etapie edukacji wczesnoszkolnej i przygotowuje uczniów do Pierwszej Komunii Świętej.

 

Multimedialna Katecheza zawiera 42 tematy podzielone na 4 rozdziały:

  • Dzieło stworzenia, grzech i zapowiedź zbawienia
  • Pan Jezus wypełnia obietnicę zbawienia ludzi
  • Kościół wspólnotą zjednoczoną miłością i sakramentami
  • Msza Święta

Ponadto katecheci mogą korzystać z 399 gotowych, interaktywnych ekranów. Pośród licznych treści multimedialnych w Multimedialnej Katechezie dostępne są animacje, pokazy zdjęć, mini gry, interaktywne ćwiczenia, a także pieśni karaoke. Poznawanie religii ułatwiają animowane postacie, uczące szacunku i tolerancji wobec bliźniego. Programu będzie można także używać w domu.

Do tej pory program Multimedialna Katecheza był dostępny w wersji online. Od września 2016 r. produkt jest dostępny w wersji na pendrive (http://sklep.ydp.pl/product-pol-258-Multimedialna-Katecheza-dzieci-w-wieku-5-9-lat-wersja-offline-Pendrive-.html). Cena detaliczna pudełka z pendrivem z licencją 
bezterminową wynosi 149 zł.


ZOBACZ PRZYKŁADOWĄ LEKCJĘ


Program Multimedialna Katecheza został nagrodzony przez Stowarzyszenie Wydawców Katolickich FENIKS oraz otrzymał Brązowe Godło w kategorii QI Product – Produkt Najwyższej Jakości.

 

O wydawcy

Firma Young Digital Planet (YDP) tworzy innowacyjne rozwiązania cyfrowe dla edukacji i edukacji włączającej wykorzystujące najnowsze technologie. YDP stanowi część Sanoma Learning (1500 pracowników, 500 mln użytkowników) – oddziału firmy Sanoma, europejskiego lidera w dziedzinie mediów i edukacji.

Young Digital Planet jest edukacyjnym trendsetterem. Pobierz najnowsze opracowanie „Księga Trendów Edukacja 2.0” 

Dowiedz się więcej na www.ydp.pl.