video-jav.net

Caritas Polska zaprasza na multimedialne widowisko niepodległościowe

50 tys. widzów, gwiazdy polskiej sceny i przejmująca historia rodziny, wpleciona w 100 lat niepodległej Polski - tak zapowiada się niezwykłe widowisko, na które Caritas Polska zaprasza 15 sierpnia do Warszawy.

Polub nas na Facebooku!

Widowisko nosi tytuł „Wolność we krwi” i rozpocznie się 15 sierpnia o 20:30 na Placu Piłsudskiego w Warszawie. Główna bohaterka spektaklu, urodzona 11 listopada 1918 r. będzie opowiadać historię swojej rodziny, w którą mocno wplotły się losy niepodległej Polski.

“W historii naszego kraju bohaterskie postawy Polaków często szły w parze z miłością do Boga i do Ojczyzny. 15 sierpnia, w święto Wniebowstąpienia NMP i Narodowym Dniu Wojska Polskiego, chcielibyśmy serdecznie zaprosić do udziału w wyjątkowym widowisku multimedialnym na pl. Piłsudskiego w Warszawie. Z okazji 100-lecia odzyskania niepodległości zachęcamy do przyjęcia zaproszenia i wspólnego doświadczenia artystycznych i duchowych wrażeń” – zachęcają organizatorzy.

Na widowisko zaprasza także występujący w widowisku aktor Radosław Pazura. – To będzie piękny dzień. Chciałbym, byśmy wszyscy wspólnie przeszli przez 100 lat polskiej niepodległości, naszej niełatwej, ale wzruszającej historii – mówi aktor.

Wstęp na wydarzenie jest bezpłatny.

Na wydarzeniu będzie obecny Bus Caritas – Mobilna Ambasada Niepodległej. Bus odwiedza polskie regiony i diecezje, zachęcając do wspólnego świętowania 100-lecia odzyskania niepodległości. Jej trasa wiedzie przez 100 miejscowości w całej Polsce. Bus Caritas peregrynuje po Polsce z ikoną Maryi Współczującej z Aleppo. Wojna w Syrii trwa dłużej niż największy konflikt w dziejach ludzkości, czyli II wojna światowa. Dotychczas odwiedził 12 diecezji i archidiecezji.

KAI/ad

Św. Klara. Wzór przyjaźni

Św. Klara wraz ze św. Franciszkiem dała początek wielkiej rodzinie zakonu franciszkańskiego. Oboje byli niezrównanym przykładem duchowej przyjaźni i radykalnie ewangelicznego życia. Święta jest patronką dziennikarzy i pracowników telewizji. Dziś jest jej wspomnienie

Polub nas na Facebooku!

Św. Klara urodziła się w 1194 r. w zamożnej rodzinie mieszczańskiej. Rodzice kilkakrotnie próbowali wydać ją za mąż, ale Klara zafascynowana przykładem św. Franciszka, chciała prowadzić życie podobne jak on. Mając 17 lat uciekła z domu i z rąk św. Franciszka przyjęła zgrzebny habit zakonny. Wkrótce dołączyło do niej kilka innych kobiet. Razem utworzyły przy kościele św. Damiana pierwszy klasztor, którego przełożoną została Klara.

Święta dbała szczególnie o to, by zakon zachował swoją specyfikę, to znaczy skrajne ubóstwo i prostotę życia. Miała ogromne nabożeństwo do Męki Pańskiej i Eucharystii. Przez swoją modlitwę i osobiste zabiegi sprawiła – jak przekazują podania – że w 1240 i 1241 r. Saraceni odstąpili od oblegania Asyżu.

Klara zmarła w 1253 r. i w dwa lata później została ogłoszona świętą przez papieża Aleksandra IV.

Relikwie Świętej spoczywają w Asyżu, w bazylice pod jej wezwaniem. Z kilkunastu pism jakie pozostawiła po sobie wynika, że doświadczała stanów mistycznych, choć przeżywała je w sposób niezwykle dyskretny.

Dziełem św. Klary jest kontemplacyjny zakon klarysek, które tworzą modlitewne i pokutne “zaplecze” dla apostolskiej działalności franciszkanów. Obecnie na świecie jest ponad 10 tysięcy żyjących w klauzurze sióstr. W Polsce w 5 klasztorach żyje ich ok. 120. Papież Jan Paweł II kanonizował 16 czerwca 1999 r. w Starym Sączu bł. Kingę, księżną, która ufundowała klasztor klarysek w Starym Sączu, a po śmierci męża sama do niego wstąpiła. Ponadto Kościół czci dwie inne polskie klaryski: bł. Jolantę, rodzoną siostrę św. Kingi i bł. Salomeę, która w 1245 r. sprowadziła zakon do Polski.

W 1958 r. papież Pius XII ogłosił św. Klarę patronką telewizji. Dlaczego wybór padł na świętą z Asyżu, wyjaśnia jej żywot, napisany przez Tomasza z Celano. W dzień Bożego Narodzenia, matka Klara została sama w celi, gdyż zachorowała i ubolewała, że nie może brać udziału w śpiewaniu oficjum na cześć Pana Jezusa. Wówczas usłyszała melodie rozbrzmiewające w kościele św. Franciszka – psalmodię braci, ich śpiew, dźwięk organów w oddalonej świątyni. Zobaczyła nawet sam żłóbek Pana. Gdy nazajutrz rano przyszły jej współsiostry, powiedziała im, że dzięki łasce Jezusa słyszała i widziała wszystkie obrzędy, jakie dokonywały się tej nocy w kościele św. Franciszka.

KAI/al