video-jav.net
ŚWIĘCI

Florian – święty z kamieniem u szyi

4 maja wspominamy w Kościele św. Floriana, męczennika, patrona strażaków.

Polub nas na Facebooku!

Florian żył w czasach ostatniego prześladowania chrześcijan za cesarza Dioklecjana w ówczesnej rzymskiej prowincji Ufernoricum, dzisiejszej Górnej Austrii. Był tam szefem kancelarii namiestnika. Jako członek chrześcijańskiej wspólnoty w Lauriacum (obecne Lorch) odmówił złożenia wymaganej przez cesarza przysięgi wobec bożków rzymskich, składanej przez urzędników. Z tego powodu został odsunięty od urzędu i osiedlił się w pobliżu dzisiejszego St. Pölten.

Dowiedziawszy się, że młody Kościół w Lauriacum przeżywa ciężkie prześladowania, powrócił tam, chcąc mu pomóc. Został jednak natychmiast ujęty. Biczowano go, rozrywano jego ciało hakami a później uwiązano kamień u szyi i utopiono. Stało się to 4 maja 304 r. na moście na rzece Enns.

Zgorzelec_Dom_Kolodzieja_Saint_FlorianStracono też grupę chrześcijan, którzy stanęli w obronie Floriana i protestowali przeciwko tak wysokiemu i niesprawiedliwemu wyrokowi. Ich doczesne szczątki spoczywają w nowym głównym ołtarzu bazyliki w Lorch. Położone nieopodal opactwo znajduje się w miejscu pierwszego pochowania męczennika z Lauriacum.

Ponieważ Florian zginął śmiercią męczeńską w nurtach rzeki, pobożność ludowa obrała go sobie za patrona strażaków. Św. Florian czczony jest jako orędownik podczas pożarów i powodzi, patronuje także strażakom, hutnikom i kominiarzom oraz piwowarom, bednarzom, węglarzom i ceramikom.

W 1971 r. austriacka diecezja Linz obrała św. Floriana za swego pierwszego patrona. Wtedy to relikwie męczennika przywiózł z Krakowa do Lorch ówczesny arcybiskup krakowski Karol Wojtyła. W związku z przypadającą w 2004 r. 1700 rocznicą śmierci św. Floriana, od 4 maja ten święty męczennik został – obok św. Leopolda – drugim patronem całej Austrii, a w Kościele katolickim tego kraju ogłoszono rok 2004 Rokiem św. Floriana. Jest on jedynym, znanym z imienia “austriackim” męczennikiem z początków chrześcijaństwa

 

florian2

Claudio Osorio w trakcie tworzenia muralu ze św. Florianem, fot. YouTube

 

Najstarszym zachowanym dokumentem mówiącym o życiu św. Floriana jest pochodzący z VIII wieku “Passio Floriani”, spisany w 450 lat po męczeńskiej śmierci świętego. W oparciu o tę opowieść, pod bazyliką w Lorch archeolodzy odkryli fundamenty późnoromańskiego kościoła, a w nim – na centralnym miejscu – szczątki ok. 40 osób, najprawdopodobniej chrześcijan zamordowanych wraz z Florianem. W tym miejscu wznosi się obecnie ołtarz główny bazyliki w Lorch, nieopodal zaś opactwo św. Floriana.

W Polsce relikwie św. Floriana obecne są od XII wieku, co zapisano w “Annales Capituli Cracoviensis”. Początkowo przebywały w głównym ołtarzu katedry na Wawelu, a św. Florian został pierwszym patronem w Krakowie. Część relikwii pozostawiono dla wzniesionego w 1185 r. na krakowskim Kleparzu kościoła pod jego wezwaniem.

Z Krakowa kult św. Floriana zaczął się rozchodzić na całą Polskę, a także na Węgry. Do Lorch podarował je w 1736 r. bp J. Lipski, co wpłynęło na ożywienie kultu św. Floriana w Austrii. Nasilenie się jego kultu nastąpiło na przełomie XIX i XX wieku w dobie społecznych oczekiwań na patrona w niebezpieczeństwach epidemii, pożarów i klęsk żywiołowych.


ts / Warszawa

 

7 świętych moli książkowych

Pierwsza kanonizowana kobieta, założyciele przytułków, męczennicy i tłumacze. Co ich łączy? Wszyscy są święci i wszyscy kochali książki. Przedstawiamy Wam siedmiu świętych patronów czytelników - ludzi którzy łączyli szukanie Boga ze zdobywaniem wiedzy.

Paweł
Witek
zobacz artykuly tego autora >

Polub nas na Facebooku!

Św. Wiborada

 

Wiborada

Wiborada żyła na przełomie IX i X wieku na terenie dzisiejszej Szwajcarii. Pochodziła z arystokratycznego rodu. Po zakończeniu pielgrzymki
do Rzymu wstąpiła do klasztoru benedyktynek, gdzie od 916 roku do swojej śmierci w 926 roku prowadziła ascetyczne życie w pustelni, poświęcając się modlitwie.

 

Posiadała dar jasnowidzenia i dzięki niemu przepowiedziała najazd Węgrów i ocaliła przed zniszczeniem bibliotekę opactwa św. Galla – jedną z najstarszych klasztornych bibliotek istniejących po dziś dzień. Została zabita podczas ataku najeźdźców i pochowana we własnej celi. Została kanonizowana w 1047 roku przez papieża Klemensa II co czyni ją pierwszą kobietą wyniesioną na ołtarze w historii.

 

Wspomnienie: 2 maja
Patronka: Gospodyń domowych, miłośników książek i bibliotek.

 

Św. Jan Boży

 

Jan boży

Jan Cidade urodził się w Portugalii końcem XV wieku. Gdy miał 8 lat, w jego domu pojawił się wędrowiec pielgrzymujący do Hiszpanii, prosząc o nocleg. W czasie wieczerzy przybysz opowiadał o dalekich krajach, które odwiedził i o fascynujących przygodach, które go spotkały. Przyszły święty zapragnął odkrywać tak samo świat i nazajutrz potajemnie wykradł się z domu z przybyszem. Po kilku tygodniach wędrówki pielgrzym zostawił go u pewnego mieszczanina, który przyjął go jak syna nazywając go “Janem otrzymanym od Boga – Janem a Deo”.

 

Jednym z pierwszych impulsów do jego nawrócenia było kilkukrotne cudowne ocalenie od śmierci w wojsku. Jan pojechał do Afryki aby głosić Ewangelię i zostać męczennikiem. Okazja do męczeństwa się jednak nie nadarzyła, więc rozpoczął on pracę na Gibraltarze, gdzie za zaoszczędzone pieniądze założył pierwszą z kilku religijnych księgarni.
Jedno z kazań św. Jana z Avili wywarło na Janie od Boga takie wrażanie, i spowodowało taki smutek z powodu zmarnowanych lat życia, że rzucił się na ziemie i prosił Boga o miłosierdzie. Uznany za szaleńca został wrzucony do lochu, gdzie torturowany, ku zdumieniu oprawców, prosił o więcej cierpienia.

 

Po odzyskaniu wolności, za wyżebrane pieniądze kupił dom i otworzył w nim szpital dla chorych, bezdomnych i ubogich. Troszczył się też o psychicznie chorych którzy w tamtych czasach byli okrutnie traktowani. Dbał również o kobiety upadłe i sieroty. Środki na utrzymanie i rozwój przytułku zbierał na rynku miasta, a gdy to nie wystarczało – żebrał u możnych i książąt. Aby zapewnić ciągłość dziełu, które stworzył, zebrał wokół siebie gromadę Bożych szaleńców i utworzył zakon Braci Miłosierdzia, znany również jako Bonifraci. Wyczerpany niezwykle aktywnym trybem życia zmarł w 1550 roku w wieku 55 lat. Prośbę o jego kanonizację wystosował m.in. król Jan III Sobieski. Jan Boży został wyniesiony na ołtarze w 1690 roku.

 

Wspomnienie: 8 marca
Patron: Służby zdrowia, szpitali i chorych, a także drukarzy i księgarzy

 

Św. Hieronim ze Strydonu

 

hieronim

Hieronim urodził się w pierwszej połowie IV wieku Strydonie na terenie dzisiejszej Dalmacji. Jest doktorem Kościoła, a jego największym dokonaniem jest przekład Pisma Świętego z języków greckiego i hebrajskiego na łacinę. Tłumaczenie to jest znane jako Wulgata i było używane w Kościele przez blisko 1500 lat!

 

W 360 roku udał się z przyjacielem do Rzymu aby studiować retorykę i filozofię. Nie myślał wówczas jeszcze nad zgłębianiem literatury chrześcijańskiej. Następnie wiele lat spędził w Galii (obecnie Francja) przyjaźniąc się z wieloma chrześcijanami. Wtedy też rozpoczął studia teologiczne. W późniejszej podróży do Syrii miał wizję, która przesądziła o jego decyzji, aby poświęcić się studiowaniu Pisma Świętego. W czasie swych podroży między Antiochią, Konstantynopolem, a Rzymem, został wyświęcony na kapłana i nadal zgłębiał Stary i Nowy Testament.

 

Ostatnie kilkadziesiąt lat życia spędził na tłumaczeniu kolejnych ksiądz Biblii a także na polemikach z Orygenesem i innymi Ojcami Kościoła. Dzieło jego życia – Wulgata, jest uznawane za księgę, która wywarła największy wpływ na kulturę i sztukę europejską. Niezwykłe jest również to, że tłumaczenie to okazało się tak znaczące, mimo początkowej ogromnej krytyki i niechęci ze strony hierarchów kościelnych. Św. Hieronim zmarł prawdopodobnie w 420 roku w Betlejem. Został kanonizowany w XVII.

 

Wspomnienie: 30 września
Patron: Biblistów, bibliotekarzy, studentów i tłumaczy

 

Św. Franciszek Salezy

 

Franciszek Salezy

Franciszek urodził się w rodzinie szlacheckiej w drugiej połowie XVI wieku na terenie dzisiejszej Francji. Był najstarszy z dwanaściorga dzieci. Studiował prawo na uniwersytetach w Padwie i Paryżu. Wbrew jednak woli ojca,, który przygotował dla niego posadę prawniczą, oraz zaaranżował małżeństwo, Franciszek wybrał drogę kapłańską. Natychmiast po otrzymaniu święceń, objął najwyższe stanowisko w diecezji – rektora katedry.

 

Charyzmatem Franciszka Salezego, było bardzo skuteczne nawracanie kalwinistów z powrotem na katolicyzm. Niektórzy podają, że mógł pozyskać dla Kościoła nawet 70 tysięcy odstępców. Znany był również z bardzo płomiennych i fascynujących kazań. Radził, żeby kierować się raczej miłością dla siebie, niż ocenianiem się, w rozwoju duchowym. Miał ogromną łatwość w głębokim rozumieniu ludzkich spraw, dlatego też swoje dzieła pisał bardzo prostym językiem,, który mógł zrozumieć każdy świecki. Rozwinął nawet język migowy, żeby móc nauczać osoby niesłyszące. Zmarł w Lyonie w 1622 roku, mając 55 lat. Został kanonizowany 43 lata później, przez papieża Aleksandra VII.

 

Wspomnienie: 24 stycznia
Patron: Prasy katolickiej, pisarzy i dziennikarzy

 

Św. Katarzyna Aleksandryjska

 

katarzyna aleksandryjska

Katarzyna urodziła się około 282 roku w Aleksandrii jako córka króla Kustosa. Była bogatą i bardzo wykształconą chrześcijanką. Złożyła dozgonny ślub czystości. Jawnie krytykowała cesarza za prześladowania chrześcijan i doprowadziła do nawrócenia jego żony.

 

Według legendy, wyrok śmierci na osiemnastoletnią Katarzynę zapadł w czasie dysputy religijnej. Okazało się, że młoda chrześcijanka jest bardziej błyskotliwa i mądrzejsza od pięćdziesięciu niewierzących mędrców (z, których kilku nawróciła). Rozwścieczony król skazał ją na tortury i śmierć. Według podań, anioł zniszczył koło, którym miała być łamana. Wyrok wykonano przez ścięcie. Została kanonizowana dopiero w XV wieku, przez Piusa II.

 

Wspomnienie: 25 listopada
Patronka: Uniwersytetów, uczonych, literatów i bibliotekarzy.

 

Św. Wawrzyniec

 

wawrzyniec

Wawrzyniec żył w III wieku w Cesarstwie Rzymskim. Pełnił posługę diakona. Papież Sykstus II powierzył mu dbanie o dobra kościelne i opiekę nad ubogimi Rzymu. Ówcześnie panujący cesarz Walerian rozpoczął krwawe prześladowanie chrześcijan – wszystkich wyznawców Chrystusa rozkazał zabijać bez procesu, a majątek kościelny kazał przejmować. W czasie represji został ścięty papież wraz z czterema diakonami.

 

Wawrzyńca początkowo nie aresztowano – próbowano go zmusić do wydania majątku kościelnego. Diakon spodziewając się aresztowania i tortur, rozdał wcześniej całe mienie ubogim. Kiedy sędzia nakazał wydać skarby kościelne, Wawrzyniec zgromadził wokół siebie obdarowanych wcześniej ubogich i powiedział, że oni są skarbem kościoła. Został skazany na tortury i śmierć, poprzez przypalanie na rozżarzonej kracie. Nie wyparł się wiary i oddał życie w 258 roku.

 

Wspomnienie: 10 sierpnia
Patron: Kucharzy, cukierników, bibliotekarzy i archiwistów.

 

Św. Karol Boromeusz

 

Karol Boromeusz

Karol urodził się w 1538 roku w rodzinie arystokratycznej. Gdy miał 7 lat, został przeznaczony do stany duchownego. W wieku 12 lat dostał od stryja dochody opactwa benedyktyńskiego. Młody Karol przekazywał jednak znaczną część tych dochodów na najuboższych. Już w wieku 22 lat jego wuj, papież Pius IV nadał mu godność kardynalską i wysoką funkcję w Państwie Kościelnym. Dopiero 3 lata później otrzymał święcenia kapłańskie i niemal natychmiast został arcybiskupem Mediolanu.

 

Karol Boromeusz zyskał sobie sławę człowieka bardzo zdolnego i z surowymi zasadami. Z ogromną dyscypliną wprowadzał wszystkie zmiany uchwalone na Soborze Trydenckim,, którego był współorganizatorem. Aby ratować podupadłe klasztory i parafie, przeprowadził 13 synodów diecezjalnych. Kładł wysoki nacisk na kształcenie przyszłych księży w seminariach. Był fundatorem wielu sierocińców, przytułków dla bezdomnych i kobiet. Niejednokrotnie w czasie głodu ze swojego spichlerza karmił nawet 70 tysięcy ludzi dziennie! Zmarł w 1584 roku w wieku 46 lat.

 

Wspomnienie: 4 listopada
Patron: Duszpasterzy, profesorów, proboszczów i bibliotekarzy.

 

jn2

Paweł Witek

Zobacz inne artykuły tego autora >
Paweł
Witek
zobacz artykuly tego autora >