Nasze projekty
ks. Marcin Kowalski, ks. Przemysław Śliwiński

Jutro Niedziela – XXVIII zwykła B

Bogaty młodzieniec odchodzi zszokowany i pełen żalu. Dlaczego?

Reklama

To nie bogactwo jest problemem. Nie dlatego bogaty z trudem może się przecisnąć przez bramę Królestwa Niebieskiego, ponieważ jest bogaty.

Chodzi o serce – miejsce w człowieku, które – jeśli jest wolne – dokonuje wyboru i potrafi wybrać to, co najlepsze. Jak autor Księgi Mądrości, który jedną spośród wielu innych wartości, mądrość, wolał bardziej niż wszystkie inne – i po prostu pokochał.

A jeśli serce wybierze to, co nie najlepsze – potrafi utracić cechę wolności i przywiązać się, zniewolić, oślepnąć. To dlatego bogaty młodzieniec z Ewangelii przeraził się na propozycję Jezusa, by sprzedać to, co nie najważniejsze.

Reklama
Reklama

Serce, które wybiera mądrość, zyskuje jeszcze jedną poza wolnością cechę: miłość. Umiłowałem” pisze autor Księgi Mądrości. „Jezus spojrzał” na bogatego człowieka „z miłością” informuje Ewangelista.

PUNKT WYJŚCIA


DWUDZIESTA ÓSMA NIEDZIELA ZWYKŁA • Rok B • KOLOR: zielony • KOLEKTA: Modlimy się, aby łaska Boża stale nam towarzyszyła, pobudzając naszą gorliwość do pełnienia dobrych uczynkówCZYTANIA: Księga Mądrości 7, 7-11 • Psalm 90, 12–17 • List do Hebrajczyków  4, 12-13 • Ewangelia wg św. Marka 10, 17-30

Reklama
Reklama

• CHMURA SŁOWA

chmura

[margincarouselwidget heading=”]
[margincarouselwidget_item id=’21374′ title=” content='

Reklama

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst I czytania

']
[margincarouselwidget_item id=’21375′ title=” content='

Czytanie z Księgi Mądrości

 

(Mdr 7,7-11)

 

Dlatego się modliłem i dano mi zrozumienie, przyzywałem, i przyszedł na mnie duch Mądrości. Przeniosłem ją nad berła i trony i w porównaniu z nią za nic miałem bogactwa. Nie porównałem z nią drogich kamieni, bo wszystko złoto wobec niej jest garścią piasku, a srebro przy niej ma wartość błota. Umiłowałem ją nad zdrowie i piękność i wolałem mieć ją aniżeli światło, bo nie zna snu blask od niej bijący. A przyszły mi wraz z nią wszystkie dobra i niezliczone bogactwa w jej ręku.

 

Oto Słowo Boże

']
[/margincarouselwidget]

PIERWSZE CZYTANIE

O mądrości z miłością Mdr 7,7-11

Autor Księgi Mądrości opowiada o mądrości jakby opowiadał historię miłosną, a wybór mądrości jak tej jednej spośród wielu kobiet
KSIĘGA: Mądrości • AUTOR: anonimowy mędrzec • CZAS POWSTANIA: czasy hellenistyczne, I w. przed Chr. • KATEGORIA: literatura mądrościowa


MĄDROŚĆ SALOMONA • Dawniej księga nazywana była “Mądrością Salomona” – uważano bowiem, że to właśnie król Salomon, postać stojąca u początków literatury mądrościowej Starego Testamentu, był jej autorem. Jednak szczegółowe badania językowe nad księgą dowiodły, że autorem księgi jest prawdopodobnie zhellenizowany Żyd żyjący w Aleksandrii. Są też teorie mówiące o tym, że pierwsza część dzieła powstała w Palestynie • W tradycyjnym podziale Starego Testamentu umieszczona jest w grupie siedmiu ksiąg dydaktycznych. Księga dzieli się na trzy części: • pierwsza część (rozdziały 1-5) mówi o Mądrości kierującej życiem człowieka • druga (rozdziały 6-9) to hymn pochwalny na cześć upersonifikowanej Mądrości • trzecia zaś (10-19) skupia się na roli, jaką Mądrość Boża odgrywa w historii Izraela.

MĄDROŚĆ SPERSONIFIKOWANA • Czytanie pochodzi z drugiej części Księgi, która jest jednym wielkim hymnem pochwalnym na cześć Mądrości. W swoim dziele przedstawia ją niemal jak osobę, towarzyszkę Boga, emanację Jego istoty, Jego szczególną energię. Poznawanie jej oznacza wejście w relację z samym Stwórcą, ona dzierży klucz do jego serca. Mądrości, która wprowadza w tajemnice życia samego Boga, nie znajduje się w księgach i nie mierzy się jej zdobytą wiedzą. Zdobywa się ją podczas modlitwy i przez miłość do Bożego Prawa. Innymi słowy dzieckiem Mądrości jest ten, kto chodzi drogami Bożego Słowa.

SKARB MĄDROŚCI • W pierwszym czytaniu usłyszymy wyznanie autora Księgi Mądrości – o tym, jak odnalazł mądrość. Forma przypomina poemat • Zwróćmy uwagę na personifikację mądrości, którą autor traktuje jak osobę, a odnajdywanie i wybór przypomina historię miłości.

CZY WIESZ ŻE…


Mądrość jako Oblubienica jest opisana głównie w 8. rozdziale Księgi Mądrości.

[margincarouselwidget heading=”]
[margincarouselwidget_item id=’20824′ title=” content='

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst psalmu

']
[margincarouselwidget_item id=’20825′ title=” content='

 

(Ps 90,12-17)
REFREN: Nasyć nas, Panie, Twoim miłosierdziem

 

Naucz nas liczyć dni nasze,
byśmy zdobyli mądrość serca.
Powróć, o Panie, jak długo będziesz zwlekał?
Bądź litościwy dla sług Twoich.

 

Nasyć nas o świcie swoją łaską,
abyśmy przez wszystkie dni nasze mogli się radować i cieszyć.
Daj radość w zamian za dni Twego ucisku,
za lata, w których zaznaliśmy niedoli.

 

Niech sługom Twoim ukaże się Twe dzieło,
a Twoja chwała nad ich synami.
Dobroć Pana, Boga naszego, niech będzie nad nami
i wspieraj pracę rąk naszych,
dzieło rąk naszych wspieraj.

']
[/margincarouselwidget]


PSALM

Mądrość serca Ps 90,12-17

Modlitwa na nowy początek: “Naucz nas liczyć dni nasze, byśmy zdobyli mądrość serca”

PSALM 90AUTOR: nieznany • CZAS POWSTANIA: po powrocie z niewoli, po 538 przed Chr.


PSALM MOJŻESZA • Psalm 90 otwiera Czwartą Księgę Psałterza i jako jedyny przypisywany jest Mojżeszowi. Być może dlatego, że przypomina słowa Mojżesza z Pwt 32, gdzie mąż Boży streszcza historię Bożej opieki nad Izraelem, wzywa naród do wierności Bożemu Prawu i przygotowuje się na swą bliską śmierć. Psalm ma charakter medytacji mądrości, w której pobrzmiewa “my”, przez które przemawia wracający z wygnania Izrael. Być może umieszczenie Psalmu 90 na początku Czwartej Księgi Psałterza oznacza, że utwór ten opisuje nowy początek dla tych, którzy powróciwszy z Babilonii, chcą budować swoje kruche, ocalone z kataklizmu życie na Panu.

BÓG UCIECZKĄ • Psalm Panie, Ty dla nas byłeś ucieczką mówi o Bogu, który jest oparciem kruchego ludzkiego życia (ww. 1-2). To On wzywa człowieka, aby powrócił do prochu, z którego został wzięty (ww. 3-6) i poraża swoim gniewem (ww. 7-11). Psalmista modli się o takie kierowanie swoim krótkim ludzkim życiem, które przyniesie mu mądrość serca. Prosi o łaskę i radość życia oraz dobroć Pana, która towarzyszyć będzie jego każdemu dniowi (ww. 13-17).

MĄDROŚĆ SERCA • Usłyszymy drugą połowę psalm 90. To właśnie tam znajduje się werset – modlitwa o mądrość serca. Motyw mądrości, o którą błaga, łączy jego modlitwę z modlitwą mędrca z pierwszego czytania.

[margincarouselwidget heading=”]
[margincarouselwidget_item id=’17556′ title=” content='

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst II czytania

']
[margincarouselwidget_item id=’17557′ title=” content='

Czytanie z Listu św. Pawła Apostoła do Hebrajczyków
(Hbr 4,12-13)
Żywe bowiem jest słowo Boże, skuteczne i ostrzejsze niż wszelki miecz obosieczny, przenikające aż do rozdzielenia duszy i ducha, stawów i szpiku, zdolne osądzić pragnienia i myśli serca. Nie ma stworzenia, które by było przed Nim niewidzialne, przeciwnie, wszystko odkryte i odsłonięte jest przed oczami Tego, któremu musimy zdać rachunek.
Oto Słowo Boże

']
[/margincarouselwidget]

DRUGIE CZYTANIE

Słowo jak miecz Hbr 4,12-13

Krótkie czytanie z Listu do Hebrajczyków zawiera treść, którą można przyswajać latami. Mówi o Słowie żywym i skutecznym

List do HebrajczykówAUTOR: anonimowy • CZAS POWSTANIA: 70-95 r. • SKĄD: nie wiemy • DO KOGO: chrześcijanie w Azji Mniejszej


JEZUS – OSOBA I DZIEŁO • Przez kilka kolejnych niedziel będziemy czytali List do Hebrajczyków. List przez wieki przypisywany był Pawłowi. Różnice w stylu i tematach teologicznych wskazują jednak na  innego, nieznanego bliżej autora. Podejrzewano, że mogli nim być: Łukasz, Apollos, Barnaba, Klemens Rzymski bądź inny uczeń Pawła. Autor to prawdopodobnie Żyd ze środowiska aleksandryjskiego, należący do drugiego pokolenia uczniów Jezusa. Swoje pismo kieruje do chrześcijan pochodzenia żydowskiego i pogańskiego w Azji Mniejszej • Głównym tematem listu jest osoba i dzieło Jezusa, Arcykapłana i Ofiary Nowego Przymierza, które wypełnia i przewyższa Przymierze Mojżeszowe.

NOWE PRZYMIERZE • Pierwsza część listu (rozdziały 1,5 – 4,13), opisujące wyższość Nowego Przymierza nad starym • Fakt, że Chrystus, Pośrednik Nowego Przymierza jest wyższy od aniołów, zobowiązuje do tym większego posłuszeństwa Jego Ewangelii (1,5-2,18). Prawd o Chrystusie przewyższającym Mojżesza sprawia, że kara za niewierność i opór serca będzie tym większa (3,1-19). Na tych, którzy wytrwają wierni Chrystusowi, czeka Królestwo Boże, nowa Ziemia Obiecana przygotowana dla wierzących (4,1-11). Słowo Boże, które ją obiecuje, jest wierne i skuteczne (4,12-13).

SŁOWO JAK MIECZ • Usłyszymy zakończenie pierwszej części Listu do Hebrajczyków. To zaledwie dwa wersy, dwa zdania, o bardzo konkretnej treści. Opowiada o naturze i skuteczności Słowa Bożego.

TRANSLATOR


Żywe jest słowo Boże… (Hbr 4,12) • Dosłownie żyjące (gr. dzon). przypomina osobę, objawia osobę Boga

…skuteczne… (Hbr 4,12) • po grecku: energes, czyli pełne energii, aktywne, pełne mocy, zdolne doprowadzić dzieło do końca, obiecujące obfite zbiory

…i ostrzejsze niż wszelki miecz obosieczny… (Hbr 4,12) • niż miecz o dwóch ustach, czyli dwóch ostrzach, używany przez starożytnych piechurów.

…przenikające aż do rozdzielenia duszy i ducha, stawów i szpiku, zdolne osądzić pragnienia i myśli serca (Hbr 4,12) • Dosłownie przeszywające, przebijające (gr. diikneomai), jak przy zadawaniu ciosu mieczem. Słowo Boże przebija każdy pancerz, bada i osądza to, co ukryte.

[margincarouselwidget heading=”]
[margincarouselwidget_item id=’20828′ title=” content='

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst Ewangelii

']
[margincarouselwidget_item id=’20829′ title=” content='

Słowa Ewangelii wg św. Marka
(Mk 10,17-30)
Gdy Jezus wybierał się w drogę, przybiegł pewien człowiek i upadłszy przed Nim na kolana, pytał Go: Nauczycielu dobry, co mam czynić, aby osiągnąć życie wieczne? Jezus mu rzekł: Czemu nazywasz Mnie dobrym? Nikt nie jest dobry, tylko sam Bóg. Znasz przykazania: Nie zabijaj, nie cudzołóż, nie kradnij, nie zeznawaj fałszywie, nie oszukuj, czcij swego ojca i matkę. On Mu rzekł: Nauczycielu, wszystkiego tego przestrzegałem od mojej młodości. Wtedy Jezus spojrzał z miłością na niego i rzekł mu: Jednego ci brakuje. Idź, sprzedaj wszystko, co masz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie. Potem przyjdź i chodź za Mną. Lecz on spochmurniał na te słowa i odszedł zasmucony, miał bowiem wiele posiadłości. Wówczas Jezus spojrzał wokoło i rzekł do swoich uczniów: Jak trudno jest bogatym wejść do królestwa Bożego. Uczniowie zdumieli się na Jego słowa, lecz Jezus powtórnie rzekł im: Dzieci, jakże trudno wejść do królestwa Bożego . Łatwiej jest wielbłądowi przejść przez ucho igielne, niż bogatemu wejść do królestwa Bożego. A oni tym bardziej się dziwili i mówili między sobą: Któż więc może się zbawić? Jezus spojrzał na nich i rzekł: U ludzi to niemożliwe, ale nie u Boga; bo u Boga wszystko jest możliwe. Wtedy Piotr zaczął mówić do Niego: Oto my opuściliśmy wszystko i poszliśmy za Tobą. Jezus odpowiedział: Zaprawdę, powiadam wam: Nikt nie opuszcza domu, braci, sióstr, matki, ojca, dzieci i pól z powodu Mnie i z powodu Ewangelii, żeby nie otrzymał stokroć więcej teraz, w tym czasie, domów, braci, sióstr, matek, dzieci i pól, wśród prześladowań, a życia wiecznego w czasie przyszłym.
Oto Słowo Pańskie

']
[/margincarouselwidget]


EWANGELIA

Ucho igielne Mk 10,17-30

To jedyne nieudane powołanie w Ewangelii. Jezusowi nie udaje się pozyskać ucznia. Ale bez spełnienia warunków nie można nim zostać

EWANGELISTA: Marek • CZAS POWSTANIA: ok. 60-70 r.

KATEGORIA: dialog • CZAS AKCJI: ok. 30-33 r. • MIEJSCE AKCJI: Judea, Zajordanie • BOHATEROWIE: Jezus, bogaty młodzieniec, uczniowie • WERSJE: Mt 19,1-9, Łk 16,18


CIERPIENIE, WYRZECZENIA • W drugiej części Ewangelii św. Marka Jezus nie czyni cudów. To droga do Jerozolimy, podczas której wyjaśnia uczniom swoją misję. Pokazuje, że droga Syna Bożego jest drogą w ludzkiej naturze, a przez to drogą cierpienia • Dziesiąty rozdział Ewangelii Marka, podróż Jezusa do Jerozolimy, ukazuje, że także droga uczniów Jezusa drogą wyrzeczeń jest. Wyrazem tego jest • radykalny zakaz rozwodów, który usłyszeliśmy tydzień temu (PATRZ: 27 niedziela zwykła), • ostrzeżenie przed bogactwem oraz • ostrzeżenie przed logiką władzy • Ten radykalizm w postaci zakazów kryje w sobie jednak nagrodę za wybranie drogi Jezusa

BOGATY MłODZIENIEC • Usłyszymy opis spotkania Jezusa z bogatym młodzieńcem. Dialog ten zawiera trzy odsłony Ewangelii • Odsłona pierwsza: historia powołania bogatego człowieka. Choć jest on pobożny i szczerze szuka życia wiecznego z powodu posiadanych bogactw, nie potrafi pójść za Jezusem • Odsłona druga: Widząc go odchodzącego, Jezus wygłasza naukę o niebezpieczeństwie bogactw, w których człowiek pokłada nadzieję, a które przeszkadzają się człowiekowi zbawić • Odsłona trzecia: uczniowie pytają o to, co otrzymają za wybranie drogi ubogiego pójścia za Jezusem. Pan obiecuje stokroć więcej dóbr ziemskich i życie wieczne. Zapowiada także ostateczne odwrócenie porządku znanego na ziemi: pierwsi staną się ostatnimi, a ostatni pierwszymi.

TRANSLATOR


Nauczycielu dobry, co mam czynić, aby osiągnąć życie wieczne (Mk 10,17) • Dosłownie: odziedziczyć (gr. kleronomeo) • Życie wieczne to dar Boży, ale równocześnie rzeczywistość, którą trzeba sobie wywalczyć – podobnie jak o Ziemię Obiecaną, dziedzictwo (kleronomia) walczył Izrael

Wtedy Jezus spojrzał z miłością na niego i rzekł (Mk 10,21) • Dosłownie: Wtedy Jezus spojrzawszy na niego, ukochał go i rzekł

…on spochmurniał na te słowa i odszedł zasmucony (Mk 10,22) • Ewangelista z precyzją oddaje dramat, który rozgrywa się na twarzy mężczyzny • Spochmurniał (gr. stygnadzo), dosłownie: przeraził się, był zszokowany, zbladł, albo: jego twarz poszarzała, stała się ciemna •  Odszedł zasmucony, właściwie: pełen żalu (gr. lypoumenos).

Jak trudno jest bogatym wejść do królestwa Bożego (Mk 10,23) • Gr. dyskolos daje nadzieję: to trudne, ale nie niemożliwe • Ci, którzy posiadają bogactwa, wchodzą (jednak) do Królestwa Bożego

JESZCZE O EWANGELII


• Nieudane powołanie. Scena z bogatym człowiekiem, który staje przed Jezusem, to jedyny w Ewangelii opis nieudanego powołania ucznia. Przywykliśmy do nazywania go młodzieńcem, ponieważ tak mówi o nim Mateusz (19,20). Marek mówi po prostu “jeden, pewien” człowiek. Zadaje on Jezusowi pytanie o życie wieczne i zachowuje przykazania. Jezus jednak znajduje w nim jeden brak: zbytnie przywiązanie do bogactw. Wyczytawszy je w jego sercu, proponuje uwolnienie się od nich i pójście za Nim. Uczeń odchodzi nie tylko spochmurniały, lecz “przerażony” i “pełen bólu” (zob. Translator). Pan dotknął czułego miejsca.

• Bogactwo bogiem. To nie samo bogactwo jest problemem, lecz serce człowieka, które przywiązuje się do niego i pokłada w nim ufność. W historii człowieka z Ewangelii bogactwo zajęło miejsce Boga. Jezus chce uwolnić ludzkie serce i przywrócić w nim miejsce należne Bogu.

• Jak wielbłąd. Człowiek przywiązany do bogactw przypomina wielbłąda, który dźwiga na plecach i w swoim sercu wszystko, co posiada. Obraz, którego używa Jezus, można wziąć za hiperbolę, celowe wyolbrzymienie: bogatemu będzie trudniej wejść do Królestwa, niż wielbłądowi przejść przez ucho igielne. Być może Pan nawiązuje tu jednak do obrazu znanego słuchaczom, a przedstawiającego jedną z bram jerozolimskich. Zwane “Uchem igielnym” przejście było tak wąskie, że poganiacze wielbłądów musieli zdejmować z nich ładunek, aby zwierzęta mogły przejść. Podobnie wąska jest brama prowadząca do Królestwa. Uczniowie są wyraźnie zdziwieni słowami Mistrza. Bogactwo jest przecież znakiem błogosławieństwa.

Nagroda. Królestwo Boże odwraca porządek znany z tej ziemi: bogaci tam stają biedakami, a ubodzy opływają we wszystko. Uczniom wybierającym Jego drogę Mistrz obiecuje życie wieczne, ale nie tylko. Otrzymają także nową rodzinę, stokroć więcej domów, braci, sióstr, matek i dzieci już w tym życiu, choć liczyć się mają z prześladowaniami. Ostatecznie jednak czeka na nich życie w obfitości.

Reklama

Najciekawsze artykuły

co tydzień w Twojej skrzynce mailowej

Raz w tygodniu otrzymasz przegląd najważniejszych artykułów ze Stacji7

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
Reklama
WIARA I MODLITWA
Wspieraj nas na Patronite