Nasze projekty

Jutro Niedziela – Niedziela Chrztu Pańskiego B

Fakty potwierdzają proroctwa, głos z nieba – boskość Jezusa. Wiara to wielkie potwierdzenie.

Reklama

PUNKT WYJŚCIA


NIEDZIELA CHRZTU PAŃSKIEGO • Rok B • Niedziela ta kończy Okres Bożego Narodzenia. Od poniedziałku rozpocznie się trwający kilka tygodni okres zwykły • KOLOR SZAT: biały • KOLEKTA: Będziemy się modlić, abyśmy odrodzeni z wody i Ducha Świętego zawsze żyli w miłości Boga Wszechmogącego • CZYTANIA: Księga Izajasza 55,1–11 • Psalm Iz 12,2–6 • Pierwszy List św. Jana 5,1–9 • Ewangelia wg św. Marka 1,7–11

Reklama
Reklama

CHMURA SŁOWA

STO SŁÓW

Reklama
Reklama

Ewangelista Marek prowadzi narrację z perspektywy Jezusa, gdy pisze: W chwili gdy wychodził z wody, ujrzał rozwierające się niebo i Ducha jak gołębicę zstępującego na siebie. A z nieba odezwał się głos: „Tyś jest mój Syn umiłowany, w Tobie mam upodobanie”. Usłyszał głos Ojca, że Go kocha. To potwierdzenie umocniło Go na początek misji.

A ta misja, dzieła, które czynił Jezus, słowa, którymi nauczał – wypełniały proroctwa. Jezus potwierdzał prawdziwość proroctwa pieśni Sługi Jahwe, które to z kolegi uwiarygadniają Jego misję..

Religia, Bóg, sakramenty, wśród nich sakrament Chrztu – to nie kwestia wierzenia w to, czego nie wiadomo na pewno, religia to nie tylko kwestia przynależności do grupy podzielającej tą samą wiarę. Bez względu na to, kto kim jest, Bóg kocha. Wiara to potwierdzenie miłości. Usłysz je.

Reklama

[margincarouselwidget heading=”]
[margincarouselwidget_item id=’15255′ title=” content='

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst I czytania

']
[margincarouselwidget_item id=’15256′ title=” content='

(Iz 55, 1-11)

Czytanie z Księgi Izajasza

Tak mówi Pan:

«Wszyscy spragnieni, przyjdźcie do wody, przyjdźcie, choć nie macie pieniędzy! Kupujcie i spożywajcie, dalejże, kupujcie bez pieniędzy i bez płacenia za wino i mleko! Czemu wydajecie pieniądze na to, co nie jest chlebem? I waszą pracę – na to, co nie nasyci? Słuchajcie Mnie, a jeść będziecie przysmaki i dusza wasza zakosztuje tłustych potraw.
Nakłońcie uszu i przyjdźcie do Mnie, posłuchajcie Mnie, a dusza wasza żyć będzie. Zawrę z wami wieczyste przymierze; niezawodne są łaski dla Dawida. Oto ustanowiłem go świadkiem dla ludów, dla ludów wodzem i rozkazodawcą. Oto zawezwiesz naród, którego nie znasz, i ci, którzy cię nie znają, przybiegną do ciebie ze względu na Pana, twojego Boga, przez wzgląd na Świętego Izraela, bo On ci dodał chwały.
Szukajcie Pana, gdy się pozwala znaleźć, wzywajcie Go, dopóki jest blisko. Niechaj bezbożny porzuci swą drogę i człowiek nieprawy swoje knowania. Niech się nawróci do Pana, a Ten się nad nim zmiłuje, do Boga naszego, gdyż hojny jest w przebaczaniu. Bo myśli moje nie są myślami waszymi ani wasze drogi moimi drogami – mówi Pan. Bo jak niebiosa górują nad ziemią, tak drogi moje – nad waszymi drogami i myśli moje – nad myślami waszymi.
Zaiste, podobnie jak ulewa i śnieg spadają z nieba i tam nie powracają, dopóki nie nawodnią ziemi, nie użyźnią jej i nie zapewnią urodzaju, tak iż wydaje nasienie dla siewcy i chleb dla jedzącego, tak słowo, które wychodzi z ust moich, nie wraca do Mnie bezowocne, zanim wpierw nie dokona tego, co chciałem, i nie spełni pomyślnie swego posłannictwa».

Oto słowo Boże.

']
[/margincarouselwidget]

PIERWSZE CZYTANIE

Bóg jak kupiec Iz 55,1–11

Bóg w dość zaskakującym wcieleniu – na targowisku, wśród sprzedających. Różni się od nich, bo nie każe płacić. Co więcej, pyta o sens kupowania rzeczy niepotrzebnych.

KSIĘGA: Izajasza • AUTOR: Deutero-Izajasz • CZAS POWSTANIA: okres wygnania (586–538 r. przed Chr.) • KATEGORIA: mowa prorocka • KTO MÓWI: prorok (w imieniu Boga) • ADRESACI: Izraelici, wszystkie narody


KSIĘGA POCIESZENIA • Przed nami znów fragment najdłuższej księgi Starego Testamentu, Księgi Izajasza. Przypomnijmy: to w istocie trzy księgi, którym przypisuje się różnych autorów i odmienny czas powstania. Adresatami każdej z części są Izraelici w zmieniających się okolicznościach historii zbawienia. W zeszłym tygodniu słyszeliśmy część trzecią, najpóźniejszą, powstałą już po powrocie z wygnania • Przypomnijmy: Druga część Księgi Izajasza powstała zasadniczo podczas niewoli babilońskiej. W przeciwieństwie do części pierwszej, mającej charakter ostrzeżenia, ta nazywana jest Księgą Pocieszenia. Zawiera ona słowa otuchy, skierowane do ludu pozostającego wciąż na obczyźnie. Bóg – jak czynił to już wielokrotnie w przeszłości – jeszcze raz zlituje się nad Izraelem. Na horyzoncie rysuje się już cud Nowego Wyjścia • Odrębną częścią Księgi Pocieszenia są cztery pieśni o cierpiącym Słudze Jahwe, który przez ofiarę swojego życia przybliża zbawienie ludu.

KIEDY USZŁO ŻYCIE • Klęski, które dotknęły Izraela, były przez proroków jednoznacznie interpretowane: to wynik grzechu, nieposłuszeństwa wobec Boga. „Bóg nas opuścił” – takie poczucie pogłębiało się w sercach Izraelitów. Stąd interwencja proroka • Rozdział 55 ogłasza wspaniałą przyszłość dla tkwiącej jeszcze w mrokach kary i zniszczenia Jerozolimy. Tym, którzy w obcej ziemi płacą za wodę, Bóg za darmo ofiarowuje wino i mleko – symbol dostatku i Nowej Ziemi Obiecanej.

TARGOWISKO • Usłyszymy fragment z ostatniego rozdziału Księgi Pocieszenia. Zwróćmy uwagę na charakterystyczne wołanie, rozpoczynające odczytywany fragment. To wołanie przypominające głos kupca na targowisku, wzywającego do kupowania jego produktów. Jednak oferta tego kupca różni się znacząco od innych • To Bóg, obiecujący nowe przymierze ludziom, którzy w wyniku niewoli babilońskiej stracili nadzieję.

Szersza analiza czytania dostępna jest w książkowej wersji cyklu “Jutro Niedziela”, TUTAJ oraz w wersji EBOOK.

[margincarouselwidget heading=”]
[margincarouselwidget_item id=’15257′ title=” content='

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst Psalmu

']
[margincarouselwidget_item id=’15258′ title=” content='

(Iz 12,2.3 i 4bcd.5–6)

REFREN: Będziecie czerpać ze zdrojów zbawienia

Oto Bóg jest moim zbawieniem! * 
Jemu zaufam i bać się nie będę. 
Pan jest moją pieśnią i mocą, * 
i On stał się moim zbawieniem.

Wy zaś z weselem czerpać będziecie wodę * 
ze zdrojów zbawienia. 
Chwalcie Pana, wzywajcie Jego imienia! † 
Ukażcie narodom Jego dzieła, * 
przypominajcie, że Jego imię jest chwalebne.

Śpiewajcie Panu, bo czynów wspaniałych dokonał! * 
I cała ziemia niech o tym się dowie. 
Wznoś okrzyki i wołaj radośnie, mieszkanko Syjonu, * 
bo wielki jest wśród ciebie Święty Izraela.

 

']
[/margincarouselwidget]

PSALM

Pan moją pieśniąIz 12,2.3 i 4bcd.5–6

Nieczęsto się zdarza, by psalm responsoryjny nie pochodził z Księgi Psalmów. Dziś usłyszymy psalm wdzięczności z Księgi Izajasza.

KSIĘGA: Izajasza • AUTOR: Proto-Izajasz • CZAS POWSTANIA: II poł. VIII w. przed Chr. • KATEGORIA: mowa prorocka


PSALM U IZAJASZA • Psalm, który usłyszymy, nie pochodzi z Księgi Psalmów, lecz z Księgi Izajasza. Zaczerpnięto go z pierwszej części księgi, czyli tej autorstwa samego Izajasza, z tych fragmentów tekstu, które obfitują w wiele proroctw mesjańskich, zapowiadających przyjście idealnego króla. To Księgi Emmanuela (👁 Iz 6–12). U jej końca został dołączony psalm stanowiący swoiste zakończenie Księgi.

BÓG WYZWALA • To właśnie ten psalm usłyszymy w liturgii. To hymn wdzięczności udręczonego człowieka, któremu Bóg pomógł i którego wyzwolił • Zwróćmy uwagę na powody do radości, które wymienia autor psalmu.

NAJWAŻNIEJSZE CYTATY


Bóg jest moim zbawieniem!
Uczynił wzniosłe rzeczy
Wielki jest wśród ciebie Święty Izraela

[margincarouselwidget heading=”]
[margincarouselwidget_item id=’15259′ title=” content='

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst II czytania

']
[margincarouselwidget_item id=’15260′ title=” content='

(1 J 5, 1-9)

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Jana Apostoła

Najmilsi:
Każdy, kto wierzy, że Jezus jest Mesjaszem, z Boga się narodził; i każdy miłujący Tego, który dał życie, miłuje również tego, kto życie od Niego otrzymał. Po tym poznajemy, że miłujemy dzieci Boże, gdy miłujemy Boga i wypełniamy Jego przykazania, albowiem miłość względem Boga polega na spełnianiu Jego przykazań, a przykazania Jego nie są ciężkie. Wszystko bowiem, co z Boga zrodzone, zwycięża świat; tym właśnie zwycięstwem, które zwyciężyło świat, jest nasza wiara.
A któż zwycięża świat, jeśli nie ten, kto wierzy, że Jezus jest Synem Bożym?
Jezus Chrystus jest tym, który przyszedł przez wodę i krew, i ducha, nie tylko w wodzie, lecz w wodzie i we krwi. duch daje świadectwo, bo duch jest prawdą.
Trzej bowiem dają świadectwo: duch, woda i krew, a ci trzej w jedno się łączą. Jeśli przyjmujemy świadectwo ludzi – to świadectwo Boże więcej znaczy, ponieważ jest to świadectwo Boga, które dał o swoim Synu.

Oto Słowo Boże.

']
[/margincarouselwidget]

DRUGIE CZYTANIE

Tajemniczy trzej 1 J 5,1–9

Zagadkowe słowa św. Jana o trzech dających świadectwo, że Jezus jest prawdziwym Synem Bożym. Jak rozumieć te słowa?

KSIĘGA: Pierwszy List św. Jana • NADAWCA: św. Jan / uczeń ze szkoły Janowej • SKĄD: Efez / miejsce nieznane • DATA: koniec I w. / początek II w. • ADRESACI: kościoły w Azji Mniejszej


LISTY JANA • Według Tradycji św. Jan Ewangelista oprócz Ewangelii i Apokalipsy napisał jeszcze trzy listy. Pierwszy List, którego fragment usłyszymy, miał skomponować pod koniec I w. Inni dostrzegają w autorze ucznia Jana, który pisze już po zredagowaniu Czwartej Ewangelii, na początku II w. Jest jednak wiele przesłanek przemawiających za utrzymaniem Janowego pochodzenia Pierwszego Listu • W początkowych wersach autor mówi sam o sobie jako o naocznym świadku nauczania Chrystusa (👁 1 J 1,1–4). Celem pisma skierowanego do chrześcijan w Azji Mniejszej jest walka z szerzącymi się herezjami i podziałami w młodych wspólnotach chrześcijańskich (np. doketyzm głoszący pozorne człowieczeństwo Chrystusa czy przeczący bóstwu Jezusa Kerynt). Autor, używając stylu i pojęć właściwych dla Czwartej Ewangelii, mówi o Bogu jako światłości, która pociąga do życia w świetle, wystrzegania się wpływu świata i fałszywych nauczycieli (Jan nazywa ich antychrystami – 👁 1 J 2,22). Życie dzieci Bożych to nie tylko unikanie grzechu, lecz przede wszystkim praktykowanie najważniejszego przykazania miłości (👁 1 J 3,18). To tu właśnie pojawia się najkrótsza i najbardziej wymowna definicja Boga: Bóg jest miłością (👁 1 J 4,16).

MIŁOŚĆ • W piątym, ostatnim rozdziale listu autor nawiązuje do najważniejszego tematu – miłości chrześcijańskiej, która jest znakiem przynależności do Boga i ma w Nim swoje źródło (👁 5,1–3). W tym samym kluczu mówi o wierze jako pochodzącej z wysoka sile, którą chrześcijanin zwycięża ten świat. Treścią wiary dającej życie jest Jezus, prawdziwy człowiek i Syn Boży (👁 5,4–12). W ostatnich słowach listu Jan wzywa do modlitwy za grzeszników i strzeżenia się grzechu, Złego oraz fałszywych bogów, czyli ludzkich wizji Mesjasza (👁 5,14–21).

WODA, KREW, DUCH • Usłyszymy fragment listu św. Jana, w których znajdują się charakterystyczne dla niego stwierdzenia o narodzeniu się z Boga i o zwycięstwie nad światem. Zwróćmy uwagę również na zagadkowe słowa o trzech dających świadectwo: wodzie, krwi i duchu.

Szersza analiza czytania dostępna jest w książkowej wersji cyklu “Jutro Niedziela”, TUTAJ oraz w wersji EBOOK.

[margincarouselwidget heading=”]
[margincarouselwidget_item id=’15261′ title=” content='

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst Ewangelii

']
[margincarouselwidget_item id=’15262′ title=” content='

(Mk 1,7–11)

Jan Chrzciciel tak głosił: Idzie za mną mocniejszy ode mnie, a ja nie jestem godzien, aby się schylić i rozwiązać rzemyk u Jego sandałów. Ja chrzciłem was wodą, On zaś chrzcić was będzie Duchem Świętym. W owym czasie przyszedł Jezus z Nazaretu w Galilei i przyjął od Jana chrzest w Jordanie. W chwili gdy wychodził z wody, ujrzał rozwierające się niebo i Ducha jak gołębicę zstępującego na siebie. A z nieba odezwał się głos: Tyś jest mój Syn umiłowany, w Tobie mam upodobanie.

Oto Słowo Pańskie.

']
[/margincarouselwidget]

EWANGELIA

Chrzest Jezusa • Mk 1,7–11

To, co wcześniej Jan Chrzciciel zapowiadał, stało się faktem: przychodzi mocniejszy od niego i przyjmuje chrzest w Jordanie. A Bóg potwierdza, kim On jest.

EWANGELISTA: św. Marek • CZAS POWSTANIA: ok. 60–70 r. • KATEGORIA: wydarzenie • CZAS AKCJI: ok. 30 r. • MIEJSCE AKCJI: brzegi Jordanu, niedaleko Jerozolimy • WERSJE: Mt 3,11–17 • Łk 3,16–17 i 21–22 • J 1,32


CHRZEST W JORDANIE • Chrzest Jezusa zapoczątkowuje Jego publiczną działalność. Na to zwraca uwagę w swojej Ewangelii św. Marek – nie interesuje go dzieciństwo, w przeciwieństwie do Mateusza i Łukasza. Dlaczego? Gdyż kładzie akcent na objawienie Jezusa jako Syna Bożego • Rozpoczyna Ewangelię od historii Jana Chrzciciela po to, by natychmiast doprowadzić do pierwszej sceny, w której potwierdza się boskie pochodzenie Jezusa: głos z nieba podczas chrztu Jezusa w Jordanie.

EWANGELIA MARKA • Ewangelia według św. Marka to zdaniem badaczy najstarsza z Ewangelii, z której korzystać mieli także Łukasz i Mateusz. Przemawia za tym jej prosty styl, zwięzłość oraz rozwijająca się chrystologia. Jezus zostaje w niej ukazany jako Syn Boży. Została napisana przez Marka, towarzysza podróży misyjnych św. Pawła, który oparł się na relacjach i katechezie św. Piotra (świadectwo Papiasza). Według Hieronima Marek napisał swoją Ewangelię na prośbę braci w Rzymie • Punktem centralnym Ewangelii jest wyznanie Piotra pod Cezareą Filipową (👁 8,27–30). Podsumowuje ono pierwszą część i wskazuje na główny temat: kim jest Jezus?

JAN I JEZUS • Krótki fragment Ewangelii zawiera w sobie opowiadanie o działalności Jana Chrzciciela, który nad Jordanem zapowiada Mesjasza, oraz o chrzcie Jezusa. Zwróćmy uwagę na dość oszczędne słowa relacji Marka, w których zawiera się jednak spełnienie proroctw i zapowiedzi Jana • Równie istotne jest coś, co zostaje znów zapowiedziane: chrzest, który daje Jezus, chrzest w Duchu Świętym. Ta zapowiedź dotyczy każdego z nas.

Szersza analiza Ewangelii dostępna jest w książkowej wersji cyklu “Jutro Niedziela”, TUTAJ oraz w wersji EBOOK.

[gallerywidget type=’BOTTOM']

[gallerywidget_item id=’15264′ title=” content=’Chrzest Chrystusa, Andrea Mantegna, ok. 1505 r., kościół św. Andrzeja, Mantua, Włochy']
[gallerywidget_item id=’15265′ title=” content=’Jan Chrzciciel, Leonardo da Vinci, ok. 1513-1516r., Luwr, Paryż, Francja']
[gallerywidget_item id=’15266′ title=” content=’Chrzest Chrystusa, Francesco Albani, Guido Reni, ok. 1623 r.']
[gallerywidget_item id=’15267′ title=” content=’Chrzest Chrystusa, Francesco Albani, ok. 1600 r.']
[gallerywidget_item id=’15268′ title=” content=’Jan Chrzciciel wskazuje św. Andrzejowi Chrystusa, Ottavio Vannini, XVII w.']
[gallerywidget_item id=’15269′ title=” content=’Chrzest Chrystusa, Piero della Francesca, ok. 1440-1450 r., National Gallery, Londyn, Wielka Brytania']
[/gallerywidget]

Reklama

Dołącz do naszych darczyńców. Wesprzyj nas!

Najciekawsze artykuły

co tydzień w Twojej skrzynce mailowej

Raz w tygodniu otrzymasz przegląd najważniejszych artykułów ze Stacji7

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
Reklama
WIARA I MODLITWA
Wspieraj nas - złóż darowiznę