PUNKT WYJŚCIA

UROCZYSTOŚĆ NAJŚWIĘTSZEGO CIAŁA I KRWI CHRYSTUSA • Rok C • ŚWIĘTO NAKAZANE • KOLOR SZAT: biały • KOLEKTA: Prosimy Boga, abyśmy nieustannie doznawali owoców Jego odkupienia • CZYTANIA: Księga Rodzaju 14,18-20 • Psalm 110,1-4 • Pierwszy List do Koryntian 11,23-26 • Ewangelia wg św. Łukasza 9,11b-17

---

STO SŁÓW

Trzy wydarzenia: Melchizedek z chlebem i winem wychodzący naprzeciw Abrama (PIERWSZE CZYTANIE), Jezus ustanawiający Eucharystię (DRUGIE CZYTANIE) i pomnażający chleb (EWANGELIA) – tłumaczą się nawzajem i uzupełniają.

Czytając każdy fragment w kontekście pozostałych, widzimy w nim więcej, niż jest napisane. Biblia tłumaczy sama siebie. Biblia wyjaśnia Eucharystię. Tworzy jeszcze jeden tekst – choć nigdzie nienapisany, to tak żywo obecny; tworzy nowe wydarzenie, choć w zasadzie nic nowego: Eucharystię, w której uczestniczę dziś.

Naprzeciw nas znów wychodzi Jezus – Nowy Melchizedek – z chlebem i winem, w tej samej sekwencji wypowiada słowa, które wskazują, że chleb – to Jego Ciało, a wino – to Jego Krew. Chleb, choć jeden, pomnaża się w nieskończoność, nasyca wszystkich – aż po dziś i w przyszłości – na pustyni świata.

---

Rozszerzona treść poniższej analizy znajduje się w książce “Jutro Święto” dostępnej TUTAJ oraz w wersji EBOOK.

---

(Rdz 14, 18-20)

Czytanie z Księgi Rodzaju

Melchizedek, król Szalemu, wyniósł chleb i wino; a ponieważ był on kapłanem Boga Najwyższego, błogosławił Abrama, mówiąc: «Niech będzie błogosławiony Abram przez Boga Najwyższego, Stwórcę nieba i ziemi! Niech będzie błogosławiony Bóg Najwyższy, który w twe ręce wydał twoich wrogów!» Abram dał mu dziesiątą część ze wszystkiego.

•

PIERWSZE CZYTANIE

Melchizedek • Rdz 14,18-20

Niepozorny fragment Księgi Rodzaju stał się ważną zapowiedzią Eucharystii. Kapłan Melchizedek wyszedł naprzeciw Abrama z chlebem i winem.

KSIĘGA RODZAJU • AUTOR: ostateczny redaktor – kapłan • CZAS POWSTANIA: wygnanie w Babilonii (587-538 r. przed Chr.) i czas po powrocie, VI-V w. przed Chr. • KATEGORIA: wydarzenie • MIEJSCE AKCJI: Szalem/Jerozolima • CZAS AKCJI: ok. 2000 przed Chr. • BOHATEROWIE: Abram, Melchizedek

---

O POCZĄTKU • Księga Rodzaju to pierwsza z ksiąg biblijnych. Rozpoczyna się od znanych nam wszystkim słów: Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię, opisujących stworzenie świata. Powstała podczas wygnania w Babilonii. Dzieło odpowiada na pytanie o tożsamość Izraela i chroni go przed rozpłynięciem się w morzu obcej kultury. Księgę zredagowała szkoła kapłańska, łącząc w całość istniejące już starożytne tradycje • Księga dzieli się na dwie części: pierwsza z nich to historia początków (protohistoria), obejmująca stworzenie świata i dzieje pierwszych ludzi aż do przymierza z Noem (👁Rdz 1-11). W drugiej części zapisano koleje losów Abrahama, Izaaka i Jakuba (👁Rdz 12-50). To tzw. historia patriarchów, historia „Bożej rodziny”. Księgę Rodzaju kończy opis śmierci Józefa, syna Jakuba, w Egipcie. Przed nami czytanie pochodzące z tej właśnie części Genesis.

HISTORIA ABRAHAMA • Historia Abrahama to obszerna część Księgi Rodzaju (rozdziały 12-25). Tworzą ją opisy trzech powołań: • gdy Abram opuszcza swoją ziemię rodzinną i oddaje w ręce Boże swoją przeszłość (👁 Rdz 12,1-4) • gdy Bóg nakazuje mu wyjść z namiotu i spojrzeć w niebo, porzucić ludzkie kalkulacje (👁 Rdz 15,1-6); Abraham oddał Mu wówczas swoją pełną obaw i wyczekiwania teraźniejszość • gdy Bóg chce, aby patriarcha wraz z Izaakiem powierzył w Jego ręce swoją przyszłość (👁 Rdz 22) • Szczyt dziejów patriarchy stanowi ofiarowanie Izaaka na górze Moria, najtrudniejszy fragment Księgi Rodzaju.

ABRAM I MELCHIZEDEK • Imię Melchizedek można przetłumaczyć jako „mój król jest sprawiedliwy” lub „Sedeq jest moim królem”. Szalem, miasto, z którego się wywodzi, to według późniejszej tradycji biblijnej Jerozolima (👁 Ps 76,3) • Usłyszymy krótki opis spotkania Melchizedeka, króla Szalemu, z Abramem, wracającym ze zwycięskiej kampanii wojennej przeciw królom elamickim.

---

Psalm (Ps 110 (109), 1b-2. 3-4 (R.: por. 4b))

Jesteś kapłanem, tak jak Melchizedek

Rzekł Pan do Pana mego: «Siądź po mojej prawicy, *
aż uczynię Twych wrogów podnóżkiem stóp Twoich».
Pan rozciągnie moc Twego berła z Syjonu: *
«Panuj wśród swych nieprzyjaciół!

Jesteś kapłanem, tak jak Melchizedek

Przy Tobie panowanie w dniu Twego triumfu, †
w blasku świętości, *
z łona jutrzenki zrodziłem Cię jak rosę».
Pan przysiągł i tego nie odwoła: *
«Ty jesteś kapłanem na wieki na wzór Melchizedeka».

Jesteś kapłanem, tak jak Melchizedek

•

PSALM

Jak Melchizedek • Ps 110,1-4

Psalmista wybiega w przyszłość i Pana swego nazywa kapłanem na wieki. Psalm
110 przeczuwa boskość Jezusa i zapowiada Eucharystię.

PSALM 110 • AUTOR: anonimowy • CZAS POWSTANIA: okres monarchii

---

PSALM KRÓLEWSKI • Psalm 110 należy do gatunku psalmów królewskich. Utwór prawdopodobnie został skomponowany przez dworskiego proroka lub innego członka personelu kultycznego Świątyni Jerozolimskiej, służąc oprawie koronacji królewskiej • Inni dopatrywali się w nim corocznego ceremoniału Nowego Roku, podczas którego Bóg potwierdzał swoje panowanie i władzę swojego pomazańca nad powierzonym mu ludem. A język militarny obecny w utworze skłania niektórych do powiązania go z rytuałem bitewnym i obietnicą zwycięstwa dla monarchy • W pierwotnej warstwie psalm może pochodzić z czasów królów Izraela i Judy, od X do VI w. przed Chr., choć datuje się go także na dużo późniejszy okres – czasy machabejskie (II w. przed Chr.).

NA WZÓR MELCHIZEDEKA • Po wygnaniu zaczęła dominować interpretacja eschatologiczna i mesjańska psalmu, którą za Żydami podejmują także chrześcijanie. Przez Psalm 110 Jezus prawdopodobnie tłumaczył uczniom w drodze do Emaus swoją mesjańską tożsamość (👁 Łk 24,13-35). Jego echo może także pobrzmiewać w zapowiedzi anioła skierowanej do Maryi – Jej Syn ma zasiąść na tronie Dawida na wieki (👁 Łk 1,26-38). Również autor Listu do Hebrajczyków cytuje, tłumacząc kapłaństwo Chrystusowe (👁 Hbr 5,5): Tyś kapłanem na wieki na wzór Melchizedeka.

RZEKŁ PAN DO PANA • Usłyszymy początek Psalmu 110. Zwróćmy uwagę na pierwsze jego słowa, gdyż one tłumaczą mesjański charakter psalmu: Rzekł Pan do Pana… to wybrzmiewający w niebiosach dialog między Bogiem-Ojcem i Synem. Już zatem w psalmie znajduje się przeczucie, że Mesjasz będzie Synem Bożym (👁 LINKI).

---

(1 Kor 11, 23-26)

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Bracia:

Ja otrzymałem od Pana to, co wam przekazałem, że Pan Jezus tej nocy, której został wydany, wziął chleb i dzięki uczyniwszy, połamał i rzekł: «To jest Ciało moje za was wydane. Czyńcie to na moją pamiątkę!» Podobnie, skończywszy wieczerzę, wziął kielich, mówiąc: «Kielich ten jest Nowym Przymierzem we Krwi mojej. Czyńcie to, ile razy pić będziecie, na moją pamiątkę!»

Ilekroć bowiem spożywacie ten chleb i pijecie kielich, śmierć Pana głosicie, aż przyjdzie.

•

DRUGIE CZYTANIE

Ustanowienie Eucharystii • 1 Kor 11,23-26

Nie tylko Ewangeliści, ale i św. Paweł przekazał opis ustanowienia Eucharystii.
Usłyszymy relację Apostoła Narodów. Sam nie był obecny w Wieczerniku.

PIERWSZY LIST DO KORYNTIAN • NADAWCA: św. Paweł i Sostenes • ADRESACI: Wspólnota chrześcijańska w Koryncie • CZAS POWSTANIA: ok. 54 r.• MIEJSCE POWSTANIA: Efez • WERSJE: Mt 26,26-29 • Mk 14,22-25 • Łk 22,19-20 • J 13-17

---

PODZIAŁY PRZY STOLE • Paweł założył wspólnotę w Koryncie podczas swojej drugiej podróży misyjnej. Wspólnota zmagała się z wieloma problemami natury praktycznej, koncentrującymi się wokół tego, jak żyć w świetle Ewangelii w pogańskim mieście, jakim jest Korynt. Wysłała do Pawła list z pytaniami, na które apostoł odpowiedział w piśmie nazwanym Pierwszym Listem do Koryntian • Wśród wielu problemów we wspólnocie w Koryncie jeden dotyczył Eucharystii. Chodziło o pogłębiające się nierówności i sposób wspólnotowego przeżywania celebracji (👁 CZY WIESZ, ŻE). Eucharystia zamiast łączyć, dzieliła.

PODZIELENI • W 11 rozdziale Pierwszego Listu do Koryntian Paweł podejmuje ten problem. Zwraca uwagę na jedną sprawę: Gdy się zbieracie, nie ma u was spożywania Wieczerzy Pańskiej… Nie, za to was nie chwalę (👁 1 Kor 11,20-22). Mówi również o znieważaniu Bożego zgromadzenia. W ostrych słowach krytykuje Koryntian za ich praktyki. Przypomina, jak wielkim skarbem jest Eucharystia, którą otrzymał od samego Pana za pośrednictwem innych apostołów. Ten, kto spożywa ją niegodnie, staje się winnym Ciała i Krwi Pana i spożywa swój wyrok (👁 1 Kor 11,29-30). Jak można celebrować ucztę braterskiej miłości bez miłości?

WIELKI CZWARTEK • Usłyszymy niewielki fragment tej części listu św. Pawła. Jego słowa to przypomnienie Koryntianom przebiegu Ostatniej Wieczerzy • Zwróćmy uwagę, że Paweł nie uczestniczył w niej, ale w pełni zrozumiał i jako Apostoł przekazuje prawdziwe znaczenie tego wielkoczwartkowego wydarzenia.

---

(Łk 9, 11b-17)

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus mówił tłumom o królestwie Bożym, a tych, którzy leczenia potrzebowali, uzdrawiał. Dzień począł się chylić ku wieczorowi. Wtedy przystąpiło do Niego Dwunastu, mówiąc: «Odpraw tłum; niech idą do okolicznych wsi i zagród, gdzie mogliby się zatrzymać i znaleźć żywność, bo jesteśmy tu na pustkowiu». Lecz On rzekł do nich: «Wy dajcie im jeść!» Oni zaś powiedzieli: «Mamy tylko pięć chlebów i dwie ryby; chyba że pójdziemy i zakupimy żywności dla wszystkich tych ludzi». Było bowiem mężczyzn około pięciu tysięcy.

Wtedy rzekł do swych uczniów: «Każcie im rozsiąść się gromadami, mniej więcej po pięćdziesięciu». Uczynili tak i porozsadzali wszystkich.

A On wziął te pięć chlebów i dwie ryby, spojrzał w niebo i odmówiwszy nad nimi błogosławieństwo, połamał i dawał uczniom, by podawali tłumowi. Jedli i nasycili się wszyscy, a zebrano jeszcze z tego, co im zostało, dwanaście koszów ułomków.

•

EWANGELIA

Dwanaście koszy • Łk 9,11b-17

Historia się powtarza? Niczym Izraelici uciekający z Egiptu tłumy słuchające Jezusa otrzymują mannę, chleb, który jedzą do syta. A ten cud to dopiero zapowiedź prawdziwego Pokarmu.

EWANGELISTA: św. Łukasz • CZAS POWSTANIA: ok. 80 r. • KATEGORIA: wydarzenie • MIEJSCE AKCJI: okolice Betsaidy • CZAS AKCJI: 30-33 r. • BOHATEROWIE: Jezus, uczniowie, tłumy • WERSJE: Mt 14,13-21 • 15,32-30 • Mk 6,30-44 • J 6,1-13

---

EWANGELIA MIŁOSIERDZIA • O Łukaszu mówi się, że jest Ewangelistą Bożego miłosierdzia, ponieważ ze szczególną uwagą opisuje Jezusa pochylającego się nad grzesznikami, potrzebującymi i chorymi. Przypomnijmy, Łukasz – lekarz z Antiochii Syryjskiej – był towarzyszem św. Pawła i spisał głoszoną przez niego Dobrą Nowinę. Jego dzieło dzieli się na dwie księgi: Ewangelię i jej kontynuację − Dzieje Apostolskie. Swoją Ewangelię adresuje do chrześcijan pochodzenia pogańskiego • Łukasz najobficiej opisuje dzieciństwo Jezusa, a konstrukcja jego Ewangelii oparta jest na pielgrzymce Jezusa z Galilei do Jerozolimy.

CUDA I PRZYPOWIEŚCI • W części Ewangelii zwanej „ewangelią cudów i przypowieści” (👁 Łk 4,14-9,50) Jezus pozostaje jeszcze w Galilei, wkrótce wyruszy w drogę do Jerozolimy. Łukasz odnotowuje powołanie uczniów przez Jezusa, uzdrowienia i wskrzeszenia przez Niego dokonane, a także mowy i przypowieści. W części tej przeważają epizody i mowy, o których piszą również Mateusz i Marek, a jednak ciekawi oryginalny styl Łukasza • W 9 rozdziale Łukasz opisuje posłanie dwunastu uczniów do głoszenia Królestwa Bożego (👁 Łk 9,1-7). Gdy wrócili i opowiedzieli o tym, co zdziałali, podążyli w okolice Betsaidy, w odosobnione miejsce. Jednak tłumy zwiedziały się o tym i odnalazły Jezusa. On je przyjął i mówił im o królestwie Bożym. W tym miejscu rozpoczyna się lektura Ewangelii.

DAJCIE IM JEŚĆ • Usłyszymy opis rozmnożenia chleba. Zwróćmy uwagę na miejsce wydarzeń: to pustynia, przywodząca na myśl Izraelitów i cud manny z nieba. Ważne są także słowa Jezusa, przypominające słowa wypowiedziane podczas Ostatniej Wieczerzy • Oba elementy pozwolą zrozumieć, że cud rozmnożenia chleba na pustyni jest zapowiedzią Eucharystii, którą karmi się Kościół.

---