Nasze projekty

Jutro Niedziela – XXV zwykła B

Często pytamy: Czy Bóg jest sprawiedliwy? Oto sprawiedliwość Jezusa

Reklama

W dramatycznych sytuacjach, podczas życiowych kryzysów, często pytamy: Czy Bóg jest sprawiedliwy? Gdzie sprawiedliwość, gdy dotyka mnie niesłuszna obelga, gdy ktoś wprowadził mnie w pułapkę? Gdzie sprawiedliwość, gdzie Bóg, gdy mimo oczywistości sprawy, to ja pozostanę ofiarą, a mój oprawca okaże się “niewinny”?

To dramatyczne pytanie zyskuje w dzisiejszej Liturgii Słowa przedziwną odpowiedź. Najpierw Księga Mądrości (PATRZ: PIERWSZE CZYTANIE) rysuje obraz Sprawiedliwego. Stoi po stronie ofiar, nie sędziów. Jest niewygodny, staje się znakiem sprzeciwu. Mówi o sobie wprost, że jest ukochanym dzieckiem Boga. Z tych dwóch powodów jest prześladowany. Ale odpowiada nie agresją, lecz łagodnością i cierpliwością. Trudno o taką sprawiedliwość, prawda? To przecież nierealne.

Reklama
Reklama

Owszem, niemal niemożliwe. Z jednym wyjątkiem (PATRZ: EWANGELIA). Takim sprawiedliwym z Księgi Mądrości okazał się Jezus. Bóg. Pierwszy sprawiedliwy.

PUNKT WYJŚCIA


DWUDZIESTA PIĄTA NIEDZIELA ZWYKŁA • Rok B • KOLOR: zielony • KOLEKTA: Modlimy się, abyśmy zachowując Boże przykazania, zasłużyli na życie wieczne • CZYTANIA: Księga Mądrości 2,12.17-20 Psalm 54,3-6.8 • List św. Jakuba Apostoła 3,16-4,3 Ewangelia wg św. Marka 9,30-37

Reklama
Reklama

• CHMURA SŁÓW •

chmura

[margincarouselwidget heading=”]
[margincarouselwidget_item id=’21374′ title=” content='

Reklama

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst I czytania

']
[margincarouselwidget_item id=’21375′ title=” content='

Czytanie z Księgi Mądrości

 

(Mdr 2,12.17-20)

 

Bezbożni mówili: Zróbmy zasadzkę na sprawiedliwego, bo nam niewygodny: sprzeciwia się naszym sprawom, zarzuca nam łamanie prawa, wypomina nam błędy naszych obyczajów. Zobaczmyż, czy prawdziwe są jego słowa, wybadajmy, co będzie przy jego zejściu. Bo jeśli sprawiedliwy jest synem Bożym, Bóg ujmie się za nim i wyrwie go z ręki przeciwników. Dotknijmy go obelgą i katuszą, by poznać jego łagodność i doświadczyć jego cierpliwości. Zasądźmy go na śmierć haniebną, bo – jak mówił – będzie ocalony.

 

 

Oto Słowo Boże

']
[/margincarouselwidget]

PIERWSZE CZYTANIE

Śmierć dla próby • Mdr 2,12.17-20

Okrutny sposób wypróbowania „sprawiedliwego” wymyślili „bezbożni” z przypowieści w Księdze Mądrości. Wielu tak “eksperymentowało” z Jezusem

KSIĘGA: MądrościAUTOR: anonimowy mędrzec • CZAS POWSTANIA: czasy hellenistyczne, I w. przed Chr. • KATEGORIA: literatura mądrościowa


MĄDROŚĆ KIERUJE ŻYCIEM • Dawniej księga nazywana była “Mądrością Salomona” – uważano bowiem, że to właśnie król Salomon, postać stojąca u początków literatury mądrościowej Starego Testamentu, był jej autorem. Jednak szczegółowe badania językowe nad księgą dowiodły, że autorem księgi jest prawdopodobnie zhellenizowany Żyd żyjący w Aleksandrii. Są też teorie mówiące o tym, że pierwsza część dzieła powstała w Palestynie. W tradycyjnym podziale Starego Testamentu umieszczona jest w grupie siedmiu ksiąg dydaktycznych. Księga dzieli się na trzy części: • pierwsza część (rozdziały 1-5) mówi o Mądrości kierującej życiem człowieka • druga (rozdziały 6-9) to hymn pochwalny na cześć upersonifikowanej Mądrości • trzecia zaś (10-19) skupia się na roli, jaką Mądrość Boża odgrywa w historii Izraela. 

ŚWIAT WEDŁUG BEZBOŻNYCH • Czytanie pochodzi z pierwszej części Księgi. To fragment przypowieści o ludziach bezbożnych, którzy ściągają śmierć słowem i czynem (PATRZ: 1,16-2,22). Swoje istnienie rozumieją jako przypadkowe, życie traktują incydentalnie: Nuże więc, korzystajmy z tego, co dobre, skwapliwie używajmy świata w młodości! • Jednak nie poprzestają tylko na tym. Planują atak na niewinnego. 

“WYPRÓBOWAĆ” SPRAWIEDLIWEGO • Fragment, który usłyszymy, to kolejny opis bezbożnych: Zróbmy zasadzkę na sprawiedliwego. Słuchając, zwróćmy uwagę na powody agresji: • 1. bo jest nam niewygodny 2. wybadajmy, co będzie przy jego zgonie… jeśli jest synem Bożym, Bóg ujmie się za nim. Ten drugi powód jest znaczący: to wyrafinowana próba • Tradycja chrześcijańska odniosła ten tekst do cierpień Chrystusa.

JESZCZE O PIERWSZYM CZYTANIU


Sprawiedliwy z Księgi Mądrości zostaje poddany próbie ekstremalnej: w majestacie prawa bezbożni chcą go skazać na śmierć. Przecież pokładał nadzieję w swoim Bogu, powinien go więc ocalić (Mdr 2,18.20). Strategia bezbożnych ukazuje, z kim tak naprawdę walczą. Ich przeciwnikiem jest Bóg, którego prawa kwestionują, i któremu rzucają wyzwanie, prześladując jego sługi. Czy ujmie się za nimi? Według filozofii bezbożnych nie. Za dużo już przeżyli na tej ziemi, za dużo uczynili zła, aby wierzyć jeszcze, że Bóg przejmuje się losem ludzi. A jednak, jak mówi dalej autor Księgi Mądrości, Tak pomyśleli i pobłądzili, bo własna złość ich zaślepiła.  Nie pojęli tajemnic Bożych, nie spodziewali się nagrody za prawość i nie docenili odpłaty dusz czystych (2,21-22). Bóg ratuje swoich sprawiedliwych z ręki bezbożnych, a jeśli już dopuści do nich śmierć i cierpienie, to nagroda dla nich będzie niezmierzona. Odważyli się mu przecież zaufać. Stali się znakiem sprzeciwu wobec świata.

TRANSLATOR


Zróbmy zasadzkę na sprawiedliwego… (Mdr 2,12) • greckie enedreuo znaczy dosłownie ‘ułożyć się i oczekiwać na kogoś’, jak w w zasadzce, polując na ludzi, jak myśliwy na zwierzynę. 

…bo nam niewygodny… (Mdr 2,12) • dosłownie dyschrestos, po grecku to znaczy ‘ciężki do użycia, niedający się wykorzystać’: Sprawiedliwy nie daje się naiwnie wykorzystać do planów bezbożnych. Sprzeciwia się bezprawiu, wypomina błędy obyczajów, jednym zdaniem – jest chodzącym wyrzutem sumienia. 

Wypomina nam błędy naszych obyczajów (Mdr 2,12) • Greckie epifemidzo oznacza wypowiadanie słów, które ściąga na głowę człowieka jakieś dramatyczne wydarzenie. 

Dotknijmy go obelgą i katuszą (Mdr 2,19) • greckie etadzo znaczy ‘sprawdzać, testować’. 

Zasądźmy go na śmierć haniebną, bo jak mówił będzie ocalony (Mdr 2,20) • Dosłownie: ze słów jego wynika, że ma jakąś ochronę, ktoś się o niego troszczy, dogląda go, czeka go jakieś nawiedzenie (gr. episkope).

LINKI


Zróbmy zasadzkę na sprawiedliwego… (Mdr 2,13)

Jr 11,19: Ja zaś, jak potulny baranek, którego prowadzą na zabicie, nie wiedziałem, że powzięli przeciw mnie zgubne plany

Jr 20,10: Wszyscy zaprzyjaźnieni ze mną wypatrują mojego upadku

Mk 14,1-2: Arcykapłani i uczeni w Piśmie szukali sposobu, jak by Jezusa podstępem ująć i zabić. Lecz mówili: “Tylko nie w święto, żeby nie było wzburzenia między ludem”

…bo nam niewygodny: sprzeciwia się naszym sprawom, zarzuca nam łamanie prawa, wypomina nam błędy naszych obyczajów (Mdr 2,13)

J 5,16: Żydzi prześladowali Jezusa, że czynił takie rzeczy w szabat…Tym bardziej usiłowali Go zabić, bo nie tylko nie zachowywał szabatu, ale nadto Boga nazywał swoim Ojcem…

…jeśli sprawiedliwy jest synem Bożym, Bóg ujmie się za nim i wyrwie go z ręki przeciwników (Mdr 2,18)

Ps 22,8-9: Szydzą ze mnie wszyscy…: “Zaufał Panu, niechże go wyzwoli, niechże go wyrwie, jeśli go miłuje”

Mt 27, 41-43: Arcykapłani wraz z uczonymi w Piśmie i starszymi, szydząc, powtarzali… “Zaufał Bogu, niechże Go teraz wybawi, jeśli Go miłuje. Przecież powiedział: Jestem Synem Bożym”

Dotknijmy go obelgą i katuszą, by poznać jego łagodność i doświadczyć jego cierpliwości. Zasądźmy go na śmierć haniebną, bo – jak mówił – będzie ocalony (Mdr 2,19)

Iz 53,7: Dręczono go, lecz sam pozwolił się gnębić, nawet nie otworzył ust swoich. Jak baranek na rzeź prowadzony, jak owca niema wobec strzygących ją…

Mt 27,12: A gdy Go oskarżali arcykapłani i starsi, nic nie odpowiadał. Wtedy zapytał Go Piłat: “Nie słyszysz, jak wiele zeznają przeciw tobie?” On jednak nie odpowiedział mu na żadne pytanie, tak że namiestnik bardzo się dziwił

 

[margincarouselwidget heading=”]
[margincarouselwidget_item id=’21824′ title=” content='

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst psalmu

']
[margincarouselwidget_item id=’21825′ title=” content='

(Ps 54,3-6.8)

 

REFREN: Pan podtrzymuje całe moje życie

 

Wybaw mnie, Boże, w imię swoje,

mocą swoją broń mojej sprawy.

Boże, wysłuchaj mojej modlitwy,

nakłoń ucha na słowo ust moich.

 

Bo powstają przeciwko mnie pyszni,

gwałtownicy czyhają na me życie,

nie mają oni Boga

przed swymi oczyma.

 

Oto mi Bóg dopomaga,

Pan podtrzymuje me życie.

Będę Ci chętnie składać ofiarę

i sławić Twe dobre imię.

']
[/margincarouselwidget]

PSALM

Oczami ofiary Ps 54, 3-6.8

Psalm 54 to modlitwa człowieka, na którego życie czyhają przeciwnicy. To skarga, ale i pewność, że Bóg uratuje sprawiedliwego

PSALM 54 • AUTOR: lewita • CZAS POWSTANIA: okres monarchii, przed 586 r. przed Chr.


WYDAĆ DAWIDA • Gdy Zifejczycy przybyli do Saula, mówiąc: “Oto Dawid u nas się ukrywa” – głosi werset poprzedzający Psalm 54. Mowa o wydarzeniu opisanym w Pierwszej Księdze Samuela (23,19). Dawid ukrywał się wtedy przed zazdrosnym o sławę królem Saulem. Ukrył się na pustyni Zif. Niestety, mieszkańcy Zif poinformowali Saula o miejscu ukrywania się Dawida. To ten kontekst skłonił Dawida – według tradycji żydowskiej – do napisania psalmu: Wybaw mnie, Boże, w imię swoje.

PSALM BŁAGALNYPsalm należy do gatunku indywidualnej modlitwy błagalnej (tefillah) – to 40% wszystkich psalmów. To wołanie do Boga o interwencję, zawierające opis sytuacji cierpienia i ufność w to, że modlitwa zostanie wysłuchana. Psalm rzeczywiście mógł powstać w epoce monarchii i być recytowany przez króla błagającego o wybawienie z rąk nieprzyjaciół. Niektórzy przypisują jego kompozycję Jozjaszowi. W istocie psalm trudno przypisać do konkretnej postaci historycznej i do konkretnej epokiModlitwy błagalne były częścią rytuału wielkich dni postu i pokuty, obchodzonych przez całą wspólnotę Izraela. Wyznawano wtedy grzechy i błagano o pomoc w sytuacji zagrażających ludowi nieszczęść, takich jak: wojna, przegrana bitwa, głód, susza, epidemia.

SKARGA I UFNOŚĆ • Usłyszymy cały Psalm 54. O ile w pierwszym czytaniu “weszliśmy w skórę” bezbożnych, o tyle tym razem patrzymy oczami sprawiedliwego, osaczonego, na którego tamci czyhają  • Zwróćmy uwagę, że to kolejny psalm, którym mógł modlić się Jezus w sytuacji trwogi przed śmiercią. Ojcowie Kościoła widzieli w nim modlitwę cierpiącego Chrystusa oraz prześladowanego Kościoła.

 

[margincarouselwidget heading=”]
[margincarouselwidget_item id=’22779′ title=” content='

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst II czytania

']
[margincarouselwidget_item id=’22780′ title=” content='

Czytanie z listu św. Jakuba Apostoła

 

(Jk 3,16-4,3)

 

Gdzie bowiem zazdrość i żądza sporu, tam też bezład i wszelki występek. Mądrość zaś /zstępująca/ z góry jest przede wszystkim czysta, dalej, skłonna do zgody, ustępliwa, posłuszna, pełna miłosierdzia i dobrych owoców, wolna od względów ludzkich i obłudy. Owoc zaś sprawiedliwości sieją w pokoju ci, którzy zaprowadzają pokój. Skąd się biorą wojny i skąd kłótnie między wami? Nie skądinąd, tylko z waszych żądz, które walczą w członkach waszych. Pożądacie, a nie macie, żywicie morderczą zazdrość, a nie możecie osiągnąć. Prowadzicie walki i kłótnie, a nic nie posiadacie, gdyż się nie modlicie. Modlicie się, a nie otrzymujecie, bo się źle modlicie, starając się jedynie o zaspokojenie swych żądz.

 

Oto Słowo Boże

']
[/margincarouselwidget]

DRUGIE CZYTANIE

Skąd się biorą wojny? Jk 3, 16 – 4,3

Skąd się bierze całe zło na świecie? “Z żądz” odpowiada stanowczo Jakub. “Waszych żądz”. Lektura obowiązkowa dla tych, co chcą reformować świat

LIST ŚW. JAKUBA • AUTOR: Jakub/jego uczeń • CZAS POWSTANIA: 60/90 r. • SKĄD: Palestyna · DO KOGO: wspólnoty chrześcijańskie pochodzenia żydowskiego


LIST JAK HOMILIA Kontynuujemy lekturę listu św. Jakuba. Przypomnijmy: Według tradycji autorem jest Jakub, apostoł Jezusa, brat Pański, przełożony wspólnoty jerozolimskiej. Doskonale wyczuwa się jego autorytet oraz znajomość zwyczajów judaizmu Według innej wersji list napisał uczeń Jakuba, tworzący pod koniec I w. Świadczyłaby o tym m.in. doskonała greka, którą posługuje się piszący Najbardziej prawdopodobne z punktu widzenia tradycji i współczesnych badań jest przypisanie listu apostołowi, który posługuje się sekretarzem Istotę listu stanowi seria pouczeń moralnych, często dość luźno ze sobą powiązanych, stanowiących praktyczne nauczanie chrześcijańskie (pareneza) na temat życiowych prób i pokus, bogactwa, autentycznej wiary i oczekiwania na przyjście Pana.

WIARA I UCZYNKI Przez cały tekst Listu św. Jakuba nieustannie powracają dwa wątki: pierwszy z nich to troska o biednych i pokornych, często połączona z surowością wobec bogatych drugi kładzie nacisk na spełnianie dobrych uczynków wraz z ostrzeżeniem przed wiarą bezowocną W dzisiejszym czytaniu Jakub akcentuje nierozłączną więź pomiędzy wiarą i uczynkami. Bez czynów wiara jest martwa.

TRANSLATOR


• Gdzie zazdrość i żądza sporu, tam też bezład i wszelki występek. Żądza sporu, gr. eritheia, oznacza samolubne ambicje, egoistyczne poszukiwanie własnego dobra i kariery, prowadzące do zamieszania, bezładu (akatastasia) a także złych czynów.

• Mądrość z wysoka jest… wolna od względów ludzkich (adiakritos) i obłudy. Gr. adiakritos oznacza brak skłonności do osądzania i dzielenia, bezstronność, a równocześnie stałość, nieuleganie względom i naciskom innych. Bez obłudy – anhypokritos – nie zakłada maski, nie udaje kogoś innego.

• Skąd się biorą wojny i skąd kłótnie między wami? Nie skądinąd, tylko z waszych żądz, które walczą w członkach waszych. Żądza hedone, to nie pragnienie, epithymia, naturalne dla ludzkiego rozwoju, ale kult przyjemności, podążanie za nią za wszelką cenę.

Modlicie się, a nie otrzymujecie, bo się źle modlicie, starając się (gr. dapanao) jedynie o zaspokojenie swych żądz (gr. hedone). Gr. dapanao oznacza wydawanie czegoś, zużywanie, płacenie. Niewysłuchana modlitwa to ta, którą zużywamy, prosząc o to, aby Bóg dostarczał nam kolejnych przyjemności.

 

 

[margincarouselwidget heading=”]
[margincarouselwidget_item id=’21828′ title=” content='

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst Ewangelii

']
[margincarouselwidget_item id=’21829′ title=” content='

Słowa Ewangelii wg św. Marka

 

(Mk 9,30-37)

 

Jezus i Jego uczniowie podróżowali przez Galileę, On jednak nie chciał, żeby kto wiedział o tym. Pouczał bowiem swoich uczniów i mówił im: Syn Człowieczy będzie wydany w ręce ludzi. Ci Go zabiją, lecz zabity po trzech dniach zmartwychwstanie. Oni jednak nie rozumieli tych słów, a bali się Go pytać. Tak przyszli do Kafarnaum. Gdy był w domu, zapytał ich: O czym to rozprawialiście w drodze? Lecz oni milczeli, w drodze bowiem posprzeczali się między sobą o to, kto z nich jest największy. On usiadł, przywołał Dwunastu i rzekł do nich: Jeśli kto chce być pierwszym, niech będzie ostatnim ze wszystkich i sługą wszystkich! Potem wziął dziecko, postawił je przed nimi i objąwszy je ramionami, rzekł do nich: Kto przyjmuje jedno z tych dzieci w imię moje, Mnie przyjmuje; a kto Mnie przyjmuje, nie przyjmuje Mnie, lecz Tego, który Mnie posłał.

 

Oto Słowo Pańskie

']
[/margincarouselwidget]

EWANGELIA

Bez odpoczynku? Mk 9,30-37

Postawa Jezusa potwierdza w pełni obraz Sprawiedliwego z Księgi Mądrości. Co więcej, uczy jej swoich uczniów, a to już trudniejsze

EWANGELISTA: Marek • CZAS POWSTANIA: ok. 60-70 r.

KATEGORIA: dialog • CZAS AKCJI: ok. 30-33 r. • MIEJSCE AKCJI: w drodze do Kafarnaum, Kafarnaum • BOHATEROWIE: Jezus, uczniowie, dziecko • WERSJE: Mt 16,13-25 Łk 9,18-24


DRUGA CZĘŚĆ MARKA • Od tej niedzieli rozpoczynamy lekturę drugiej części Ewangelii św. Marka. Przypomnijmy: w pierwszej (rozdziały: 1,1-8,30) Jezus przez mowy i cuda objawia się jako Mesjasz i zaprasza swoich uczniów do zrozumienia Królestwa Bożego. Odpowiedź na pytanie: Kim jest Jezus, to zresztą główny temat Marka • Wyznanie Piotra (patrz XXIV Niedziela Zwykła) to punkt zwrotny Ewangelii. Od tego momentu Jezus zaprzestał czynienia cudów i wkroczył na drogę do Jerozolimy. Wyjaśnia uczniom swoją misję przez odwołanie do cierpiącego i uwielbionego Syna Człowieczego i wyraźnie wzywa do wejścia do Królestwa Bożego. 

SPRAWIEDLIWY Z KSIĘGI MĄDROŚCI Fragment ewangelii, który usłyszymy, zawiera w sumie trzy sceny:Jezus zapowiada swoją mękę i zmartwychwstanieuczniowie sprzeczają się, kto z nich jest największyJezus wypowiada regułę pierwszeństwa i ukazuje dziecko Fragment ten pokazuje, jak w Jego życiu w stu procentach realizuje się historia sprawiedliwego z Księgi Mądrości. 

JEZUS – SPRAWIEDLIWY Z KSIĘGI MĄDROŚCI


Historia sprawiedliwego z Księgi Mądrości w stu procentach realizuje się w życiu Jezusa. Tak jakby natchniony autor pisał o Nim, opisując dramat odwiecznego zmagania między złem i dobrem: 

znak sprzeciwu dla swoich, niewygodny pod każdym względem dla panującej kasty kapłanów, 

chełpi się, że zna Boga i nazywa się Jego synem (PATRZ: Mdr 2,13 – werset pominięty w I CZYTANIU), 

w jego życiu realizuje się także najdramatyczniejszy ze scenariuszy: bezbożni skazują sprawiedliwego na śmierć. Dotykają go obelgą i katuszami, 

On rzeczywiście odpowiada łagodnością i cierpliwością (PATRZ: Mdr 2,19). 

JESZCZE O EWANGELII


• Marzenia o przeciętności. Jezus porywa się na zło i wygrywa. Kiedy jednak swoją postawę próbuje zaszczepić uczniom, ci reagują milczeniem i bojaźnią (Mk 9,31-32). Myślą: dlaczego Mistrz, który tak dobrze się zapowiada, cudotwórca kochany przez ludzi, miałby zginąć z ich rąk? Widzieli go raczej na drodze do sławy, a siebie samych jako potężnych i szanowanych u jego boku. W drodze posprzeczali się nawet, dzieląc między siebie najzaszczytniejsze miejsca (Mk 9,34). Uczniowie nie chcą być jak ich Mistrz. Marzą o normalnym, przeciętnym życiu. 

• Wystarczy zaufanie. Trudno jednak mieć takie marzenia, kiedy się chodzi u boku Jezusa. Pan, przywoławszy ich, mówi: Jeśli kto chce być pierwszym, niech będzie ostatnim ze wszystkich i sługą wszystkich! (Mk 9,35). Potem stawia przed nimi dziecko, aby pokazać, jakiej postawy oczekuje od nich. Wystarczy zaufanie, nie potrzeba ogromnej odwagi.

TWEETY


Jezusowa rada: Pójdźcie wy sami osobno na miejsce pustynne i wypocznijcie nieco

Jezus bez wytchnienia dla siebie, zawsze ze swoim stadem: Zlitował się nad nimi, byli bowiem jak owce nie mające pasterza

Reklama

Najciekawsze artykuły

co tydzień w Twojej skrzynce mailowej

Raz w tygodniu otrzymasz przegląd najważniejszych artykułów ze Stacji7

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
Reklama
WIARA I MODLITWA
Wspieraj nas - złóż darowiznę