Jutro Niedziela – VIII zwykła C

Nie da się być dobrym, gdy w sercu panuje zło.

Reklama

PUNKT WYJŚCIA

ÓSMA NIEDZIELA ZWYKŁA • Rok C • KOLOR SZAT: zielony • KOLEKTA: Będziemy prosili, aby dzieje świata toczyły się w pokoju • CZYTANIA: Księga Mądrości Syracha 27,4–7 • Psalm 92,2–3.13–16 • Pierwszy List św. Pawła do Koryntian 15,54b–58 • Ewangelia wg św. Łukasza 6,39–45

STO SŁÓW

Mowa dziś o dobrej inwestycji i o wiarygodności. Ciągle obecna metafora drzewa zasadzonego w domu Pańskim (PSALM) albo blisko wody (PIERWSZE CZYTANIE), które – co oczywiste – przetrwa kryzysy i przyniesie dobre owoce, przekonuje, że dobre owoce życia przyniesie nam inwestycja w dobry fundament.

Jeśli tego zabraknie, będziemy hipokrytami. Gdy słyszymy to słowo z ust Jezusa, brzmi to dziś prawie ja obelga, choć „hipokryci” to po prostu aktorzy zakładających maski na scenie, wcielający się w odgrywaną rolę (EWANGELIA).

Efekty naszych działań: mowa i czyn, zdradzą, kim tak naprawdę jesteśmy i w co zainwestowaliśmy. Czy gramy, czy żyjemy. Okażą wiarygodność.


Czytanie z Mądrości Syracha

Gdy sitem się przesiewa, zostają odpadki, podobnie błędy człowieka przy jego ocenie.
Piec poddaje próbie naczynia garncarza, a sprawdzianem człowieka jest jego wypowiedź.
Jak o uprawie drzewa świadczy jego owoc, tak mowa o zamyśle serca człowieka.
Nie chwal męża przed wypowiedzią, to bowiem jest próbą dla ludzi.

Reklama
Reklama

Oto słowo Boże.

PIERWSZE CZYTANIE

Cztery przysłowia • Syr 27,4–7

a wszystkie dotyczą ludzkiej mowy. Po mowie można poznać wartości, jakimi żyje człowiek. Język może objawiać prawdę, ale i maskować kłamstwa.

KSIĘGA: Mądrość Syracha (Syracydesa) • AUTOR: Jezus, syn Syracha • CZAS POWSTANIA: ok. 180 r. przed Chr. (wersja herbrajska), 132–117 r. przed Chr. (wersja grecka) • KATEGORIA: przysłowia

Z KSIĘGI SYRACYDESA • Mądrość Syracha bądź Księga Syracydesa to jedna z ksiąg mądrościowych. Liczy pięćdziesiąt jeden rozdziałów. Nie zawiera narracji, lecz zbiór zasad, naukę, innymi słowy: prawdziwą mądrość, której źródłem, natchnieniem jest Bóg • Autorem jest mędrzec o imieniu Jezus, który ok. 180 r. przed Chrystusem prawdopodobnie prowadził szkołę w Jerozolimie. Adresatami jego nauczania są uczniowie jego szkoły, wszyscy, którzy chcą pogłębić swoją więź z Panem za pośrednictwem Prawa, oraz ci, którzy żyjąc na obczyźnie, do Prawa chcą dostosować swoje obyczaje. Księgi nie ma w kanonie hebrajskim.

PRZYSŁOWIA • Usłyszymy cztery przysłowia z Mądrości Syracha. Pokazują pokazują one charakter całej księgi, utworzonej z pojedynczych zdań-zasad • Jednocześnie cztery przysłowia, które słyszymy w liturgii, łączą się w jedną myśl: wartość człowieka i jego myśli można poznać po jego mowie.

Reklama
Reklama

Refren: Dobrze jest śpiewać Tobie, Panie Boże.

Dobrze jest dziękować Panu,
śpiewać Twojemu imieniu, Najwyższy,
rano głosić Twoją łaskawość,
a wierność Twoją nocami.

Sprawiedliwy zakwitnie jak palma,
rozrośnie się jak cedr na Libanie.
Zasadzeni w domu Pańskim
rozkwitną na dziedzińcach naszego Boga.

Reklama

Nawet i w starości wydadzą owoc,
zawsze pełni życiodajnych soków,
aby świadczyć, że Pan jest sprawiedliwy,
On moją Opoką i nie ma w Nim nieprawości.

PSALM

Jak palma • Ps 92 (91),2–3.13–14.15–16

Życiodajne drzewo jako metafora człowieka sprawiedliwego. Zakwitnie jak palma, rozrośnie się jak cedr – o ile będzie „zasadzony w domu Pańskim”.

PSALM 92 • AUTOR: anonimowy lewita • CZAS POWSTANIA: IV–III w. przed Chr.

DOBRZE JEST DZIĘKOWAĆ • Psalm 92 należy do gatunku dziękczynienia indywidualnego, hebr. todah. W utworach tego typu Izraelici dziękowali Bogu za wysłuchane modlitwy, wspominali nieszczęścia, od których zostali uwolnieni, i wzywali do uwielbienia Pana • Psalmy te towarzyszyły modlitwom w świątyni, podczas których dopełniano złożonych ślubów i składano ofiary dziękczynne. W tytule psalmu znajdujemy wzmiankę o tym, że służył on jako pieśń podczas celebracji liturgicznej szabatu.

ZASADZENI W DOMU PAŃSKIM • Usłyszymy trzy fragmenty psalmu, w tym wersety rozpoczynające utwór: Dobrze jest dziękować Panu (…) z rana głosić Twoją łaskawość, a wierność Twoją nocami • Zwróćmy uwagę, że w psalmie odnajdziemy metaforę drzewa, które pozostaje życiodajne dzięki temu, że jest zasadzone w dobrym miejscu. Porównanie to znalazło się także w pierwszym czytaniu, nawiąże też do niego Jezus w Ewangelii.


Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Bracia:Kiedy już to, co śmiertelne, przyodzieje się w nieśmiertelność, wtedy sprawdzą się słowa, które zostały napisane: «Zwycięstwo pochłonęło śmierć. Gdzież jest, o śmierci, twoje zwycięstwo? Gdzież jest, o śmierci, twój oścień?» Ościeniem zaś śmierci jest grzech, a siłą grzechu Prawo. Bogu niech będą dzięki za to, że dał nam odnieść zwycięstwo przez Pana naszego, Jezusa Chrystusa.
Przeto, bracia moi najmilsi, bądźcie wytrwali i niezachwiani, zajęci zawsze ofiarnie dziełem Pańskim, pamiętając, że trud wasz nie pozostaje daremny w Panu.

Oto słowo Boże.

DRUGIE CZYTANIE

Orszak śmierci • 1 Kor 15,54b–58

Skoro Jezus zwyciężył śmierć, to dlaczego wciąż umieramy? – pytali Koryntianie. Święty Paweł wyjaśnia dokładnie, dlaczego głosimy zwycięstwo nad śmiercią.

KSIĘGA: Pierwszy List do Koryntian • NADAWCA: św. Paweł i Sostenes • ADRESACI: wspólnota chrześcijańska w Koryncie • CZAS POWSTANIA: ok. 54 r. • MIEJSCE POWSTANIA: Efez

PROBLEM ZMARTWYCHWSTANIA • Przed nami ostatni fragment z Pierwszego Listu do Koryntian, zarazem ostatnie czytanie z rozdziału 15, w którym Paweł podejmuje temat zmartwychwstania. Przypomnijmy, że wiara w zmartwychwstanie stanowiła dla niektórych Koryntian problem: wierzyli w Jezusa, choć odrzucali naukę o zmartwychwstaniu. Mieli wątpliwości, jak będzie wyglądało ciało zmartwychwstałe. Dlatego – jak słyszeliśmy w poprzednie niedziele – Paweł dowodzi faktu zmartwychwstania Chrystusa i zapowiada, że to przyszłość wszystkich wierzących (👁 1 Kor 15,12–34), po czym opisuje nowe ciała zmartwychwstania (👁 1 Kor 15,35–58) • Rozdział 15 mówiący o zmartwychwstaniu stanowi uzupełnienie dla nauki o Krzyżu, która otwiera list (👁 1 Kor 1–4). Krzyż u Pawła zyskuje swój sens tylko w świetle tajemnicy Zmartwychwstania.

CIAŁO ZMARTWYCHWSTAŁE • W zeszłym tygodniu usłyszeliśmy fragment, w którym Paweł odpowiadał na pytanie, jak będzie wyglądało ciało zmartwychwstałych. W tym celu porównał Chrystusa i Adama • Przed nami kolejna część wykładu, w którym Paweł odpowie na kolejne pytanie: jak to możliwe, że mimo zmartwychwstania Chrystusa, mimo Jego zwycięstwu nad śmiercią – wciąż umieramy?

DLACZEGO UMIERAMY? • Słuchając drugiego czytania, zwróćmy uwagę, że „grzech” i „prawo”, to elementy tzw. orszaku śmierci.


Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus opowiedział uczniom przypowieść:«Czy może niewidomy prowadzić niewidomego? Czy nie wpadną w dół obydwaj?
Uczeń nie przewyższa nauczyciela. Lecz każdy, dopiero w pełni wykształcony, będzie jak jego nauczyciel.
Czemu to widzisz drzazgę w oku swego brata, a nie dostrzegasz belki we własnym oku? Jak możesz mówić swemu bratu: „Bracie, pozwól, że usunę drzazgę, która jest w twoim oku”, podczas gdy sam belki w swoim oku nie widzisz? Obłudniku, usuń najpierw belkę ze swego oka, a wtedy przejrzysz, ażeby usunąć drzazgę z oka brata swego.
Nie ma drzewa dobrego, które by wydawało zły owoc, ani też drzewa złego, które by dobry owoc wydawało. Po własnym owocu bowiem poznaje się każde drzewo; nie zrywa się fig z ciernia, ani z krzaka jeżyny nie zbiera się winogron. Dobry człowiek z dobrego skarbca swego serca wydobywa dobro, a zły człowiek ze złego skarbca wydobywa zło. Bo z obfitości serca mówią jego usta».

Oto słowo Pańskie.

EWANGELIA

Wiarygodność • Łk 6,39–45

Jezus wskazuje, jak wydawać dobre owoce życia. Potrzeba dużo wcześniej zainwestować w skarbiec serca.

EWANGELISTA: św. Łukasz • CZAS POWSTANIA: ok. 80 r. • KATEGORIA: mowa • MIEJSCE AKCJI: Galilea • CZAS AKCJI: ok. 30 r. • KTO MÓWI: Jezus • SŁUCHACZE: uczniowie i tłum

EWANGELISTA: ŁUKASZ • Przypomnijmy: święty Łukasz to wraz ze św. Markiem ten spośród Ewangelistów, który nie był Apostołem. Według tradycji pochodził z Antiochii Syryjskiej, a podczas apostolskich podróży św. Pawła stał się jego towarzyszem i w konsekwencji spisał głoszoną przez niego Dobrą Nowinę w dwóch księgach: w Ewangelii dotyczącej życia ziemskiego Jezusa oraz w Dziejach Apostolskich, opisujących rodzący się Kościół po Jego zmartwychwstaniu.

MOWA INAUGURACYJNA • Od dwóch tygodni słuchamy fragmentów Mowy inauguracyjnej Jezusa, nauki wygłoszonej uczniom w Galilei. Przypomnijmy, w porównaniu z paralelnym Kazaniem na górze wersja Łukasza jest krótsza, skoncentrowana wokół nakazu miłości nieprzyjaciół, miłosierdzia i wprowadzania słowa w czyn.

ŹLI I DOBRZY • Usłyszymy kolejny fragment mowy inauguracyjnej Jezusa. Tym razem dotyczy ona hipokryzji oraz owoców ludzkich czynów – dobrych bądź złych • Zwróćmy uwagę na słowo „obłudnik”: w znaczeniu dosłownym oznaczało aktora, który odgrywając na scenie rolę, nakłada maskę, choć przybrało też inne, metaforyczne znaczenie „kłamcy”.


Szersza analiza czytań, psalmu oraz Ewangelii dostępna jest w książkowej wersji cyklu “Jutro Niedziela” na rok C dostępna TUTAJ oraz w wersji EBOOK.


Reklama

Dołącz do naszych darczyńców. Wesprzyj nas!

Najciekawsze artykuły

co tydzień w Twojej skrzynce mailowej

Raz w tygodniu otrzymasz przegląd najważniejszych artykułów ze Stacji7

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
Reklama
WIARA I MODLITWA
Wspieraj nas - złóż darowiznę