Jutro Niedziela – IV zwykła B

O tym, czy nasza wiara w Boga jest realna, decyduje słuchanie Jego słowa.

ks. Przemysław Śliwiński
ks. Przemysław
Śliwiński
zobacz artykuly tego autora >
ks. Marcin Kowalski
ks. Marcin
Kowalski
zobacz artykuly tego autora >

Polub nas na Facebooku!

PUNKT WYJŚCIA


CZWARTA NIEDZIELA ZWYKŁA • Rok B • KOLOR SZAT: zielony • KOLEKTA: Będziemy prosić Boga, abyśmy chwalili Pana z całej duszy i szczerze kochali innych • CZYTANIA: Księga Powtórzonego Prawa 18,15–20 • Psalm 95,1–2.6–9 • Pierwszy List do Koryntian 7,32–35 • Ewangelia wg św. Marka 1,21–28

 

CHMURA SŁOWA 

 

STO SŁÓW


Człowiek na dwa sposoby chce poznawać Boga. Pierwszy to praktyki magiczne, strach przed Niepoznawalnym, składanie ofiar dla „udobruchania” sobie Tego (tych), od którego wszystko zależy. Drugi sposób zaproponował Izraelowi sam Bóg. Była to rewolucja: Bóg zaczął mówić. Pierwsze słowo dekalogu? Słuchaj…

Dzisiejsza Liturgia Słowa przypomina nam o tej niedostrzeganej przez nas wskutek naszej rutyny w wierze rewolucji. Służyło jej powołanie proroków (PIERWSZE CZYTANIE). A miejsc w Biblii, w których Bóg wzywa do słuchania, jak w PSALMIE, jest niezliczona ilość.

Kiedy Jezus przemówił w synagodze w Kafarnaum, pokazał nie tylko pełnię proroctwa. Przede wszystkim udowodnił skuteczność słowa Boga. Nie pozostawia ono wątpliwości, Kim jest ten, od kogo pochodzi, a co więcej – ma moc, władzę, skuteczność.

Nie wracajmy do sposobu wierzeń pogan. Odnajdujmy proroków, szukajmy słów od Boga. I słuchajmy.

 

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst I czytania

Czytanie z Księgi Powtórzonego Prawa

(Pwt 18,15-20)

Pan, Bóg twój, wzbudzi ci proroka spośród braci twoich, podobnego do mnie. Jego będziesz słuchał. Właśnie o to prosiłeś Pana, Boga swego, na Horebie, w dniu zgromadzenia: Niech więcej nie słucham głosu Pana, Boga mojego, i niech już nie widzę tego wielkiego ognia, abym nie umarł. I odrzekł mi Pan: Dobrze powiedzieli. Wzbudzę im proroka spośród ich braci, takiego jak ty, i włożę w jego usta moje słowa, będzie im mówił wszystko, co rozkażę. Jeśli ktoś nie będzie słuchać moich słów, które on wypowie w moim imieniu, Ja od niego zażądam zdania sprawy. Lecz jeśli który prorok odważy się mówić w moim imieniu to, czego mu nie rozkazałem, albo wystąpi w imieniu bogów obcych - taki prorok musi ponieść śmierć.

Oto Słowo Boże.

[01][02]

PIERWSZE CZYTANIE

Prorok po Mojżeszu • Pwt 18,15-20

Kończy się epoka Mojżesza. Ten, przeczuwając swoją śmierć, przygotowuje swój lud na czas przełomu. W ten sposób rodzi się w Izraelu instytucja proroka.

KSIĘGA: Powtórzonego Prawa • AUTOR: starożytny historyk (historiograf), przedstawiciel szkoły deuteronomistycznej • CZAS POWSTANIA: VII–VI w. przed Chr. • KATEGORIA: mowa • KTO MÓWI: Mojżesz • ADRESACI: Lud Izraela • MIEJSCE: Stepy Moabu • CZAS: XII w. przed Chr.


O KSIĘDZE POWTÓRZONEGO PRAWA • To jedna z najbardziej charakterystycznych ksiąg Starego Testamentu. W przeciwieństwie do Księgi Rodzaju, Wyjścia i Liczb nie dominuje tu narracja. Na fakt, że mamy do czynienia wyłącznie z mowami Mojżesza, wskazuje hebrajska nazwa księgi: Debarim, czyli Słowa. Księga Powtórzonego Prawa to w istocie mowa pożegnalna i testament Mojżesza pozostawiony Izraelowi w przeddzień wejścia do Ziemi Obiecanej. Od zachowywania zawartych w księdze praw zależy ich szczęśliwe życie w otwierającej się przed nimi ziemi. Księga Powtórzonego Prawa sytuuje się na granicy Pięcioksięgu i Historii Deuteronomistycznej (Sdz–2 Krl) • Dzieli się na cztery mowy Mojżesza: I (1,1–4,43), II (4,44–28,68), III (28,69–32,52), IV (33,1–29). Narrację spotykamy właściwie tylko w ostatnich fragmentach księgi, w epilogu od rozdziału 31: Mojżesz przekazuje przywództwo Jozuemu i umiera.

KONSTYTUCJA IZRAELA • Fragment pierwszego czytania będzie pochodził z Drugiej Mowy Mojżesza oraz tzw. Kodeksu Deuteronomistycznego (rozdziały 12–26). Według niektórych to właśnie tę część mógł znaleźć w świątyni jerozolimskiej król Jozjasz, opierając na niej w 622 r. przed Chr. swoją reformę religijną (👁 2 Krl 22–23). Rozdziały 17–18 komentatorzy czasem nazywają Konstytucją Izraela, gdyż przedstawia ona podział władz i uporządkowanie urzędów • W siedemnastym rozdziale mowa jest o kulcie, sądach i obowiązkach króla. Rozdział osiemnasty, który czytamy w liturgii, to słowo o kapłanach i prorokach. Mojżesz ostrzega lud przed grzechami narodów pogańskich, zapowiada posłanie proroka na swój wzór i podaje kryterium prawdziwości jego przepowiadania: Słowo musi się wypełnić w rzeczywistości.

NOWY PROROK • Usłyszymy fragment mowy Mojżesza, który zapowiada powołanie swego następcy, proroka. Odnosi się przy tym do prośby Izraelitów spod Horebu – przerażeni objawieniem się Boga prosili oni wówczas o pośrednika, który przekaże im Jego słowa • To kres epoki Mojżesza, który przeczuwa swoje odejście. Rodzi się instytucja proroka. Zwróćmy uwagę, że słowa Mojżesza zapowiadają kogoś więcej – Jezusa Chrystusa.

 

Szersza analiza czytania dostępna jest w książkowej wersji cyklu “Jutro Niedziela”, TUTAJ oraz w wersji EBOOK.

 

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst psalmu

(Ps 95,1-2.6-9)

REFREN: Słysząc głos Pana serc nie zatwardzajcie.

Przyjdźcie, radośnie śpiewajmy Panu, wznośmy okrzyki ku chwale Opoki naszego zbawienia. Stańmy przed obliczem Jego z uwielbieniem, radośnie śpiewajmy Mu pieśni.

Przyjdźcie, uwielbiajmy Go padając na twarze, zegnijmy kolana przed Panem, który nas stworzył. Albowiem On jest naszym Bogiem, a my ludem Jego pastwiska i owcami w Jego ręku.

Obyście dzisiaj usłyszeli głos Jego: „Niech nie twardnieją wasze serca jak w Meriba, jak na pustyni w dniu Massa, gdzie Mnie kusili wasi ojcowie, doświadczali Mnie, choć widzieli moje dzieła”

[01][02]

PSALM 

Usłyszeć głos Jego Ps 95,1–2.6–7ab.7c–9

Psalm 95 to jeden z najczęściej odmawianych psalmów. Przypomina o wędrówce Izraela pod wodzą Mojżesza i apeluje o słuchanie słów Bożych.

PSALM 95 • AUTOR: anonimowy lewita • CZAS POWSTANIA: powygnaniowy (po 538 r. przed Chr.)


PSALM WEZWANIA • To jeden z częściej odmawianych psalmów, jest głównym psalmem wezwania. Osoby odmawiające Liturgię Godzin właśnie nim przeważnie rozpoczynają każdy dzień. To radosny psalm, wychwalający Boga za Jego wielkość i moc • Psalmista nazywa Boga wielkim Królem ze względu na dzieło stworzenia, lecz bardziej jeszcze ze względu na Prawa, które ustanowił dla swego ludu. W przeszłości naród wybrany po wielekroć lekceważył Słowo Boże i jego postanowienia, o czym przypominają przywoływane przez psalmistę sceny z wędrówki przez pustynię – Massa i Meriba. Psalm należy do gatunku hymnu (tehillah), modlitwy uwielbienia, a równocześnie nosi cechy homilii ostrzegającej Izraela przed niesłuchaniem Słowa dziś. Psalm powstał prawdopodobnie w okresie powygnaniowym, choć może opierać się na materiale wcześniejszego pochodzenia.

NA ŚWIĘTO NAMIOTÓW • Szkoła skandynawska wiązała Psalm 95 z okresem monarchii, świętem królowania Jahwe i odnową przymierza, która – jak przypuszczano – przypadała na jesienne Święto Namiotów. Jednak nie ma dowodów na to, że w Izraelu rzeczywiście celebrowano takie święto. Według wielu badaczy psalm mógł pełnić funkcję hymnu procesjonalnego w radosny czas Święta Namiotów. W trakcie tego święta Izrael wspominał wędrówkę przez pustynię i nadanie Prawa na Synaju. Tradycja żydowska wiąże go z kolei z celebracją Szabatu. A to oznaczałoby, że utwór prócz celebracji świątynnej był też wykonywany w liturgii synagogalnej sprawowanej poza Jerozolimą.

SŁUCHAĆ JAK PROROK • Nie usłyszymy jednak całego psalmu, ale początkowe strofy oraz końcówkę. Ostatnia zwrotka przypomina o buncie w Massa i Meriba. Cały psalm cześć oddawaną Bogu wiąże z koniecznością słuchania Jego słów. To z tego powodu psalm wpisuje się w tematykę Liturgii Słowa. Bóg apeluje, by serca ludzi nie były twarde, głuche na słowo.

 

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst II czytania

Czytanie z I Listu św. Pawła Apostoła do Koryntian

(1 Kor 7,29-31)

Chciałbym, żebyście byli wolni od utrapień. Człowiek bezżenny troszczy się o sprawy Pana, o to, jak by się przypodobać Panu. Ten zaś, kto wstąpił w związek małżeński, zabiega o sprawy świata, o to, jak by się przypodobać żonie. I doznaje rozterki. Podobnie i kobieta: niezamężna i dziewica troszczy się o sprawy Pana, o to, by była święta i ciałem i duchem. Ta zaś, która wyszła za mąż, zabiega o sprawy świata, o to, jak by się przypodobać mężowi. Mówię to dla waszego pożytku, nie zaś, by zastawiać na was pułapkę; po to, byście godnie i z upodobaniem trwali przy Panu.

Oto Słowo Boże.

[01][02]

DRUGIE CZYTANIE 

Wolni dla Pana 1 Kor 7, 32-35

Co lepsze dla chrześcijanina: celibat czy małżeństwo? Święty Paweł postrzega bezżenność jako drogę korzystniejszą. Nie deprecjonuje jednak małżeństwa.

KSIĘGA: Pierwszy List do Koryntian • NADAWCA: św. Paweł i Sostenes • ADRESACI: wspólnota chrześcijańska w Koryncie • CZAS POWSTANIA: ok. 54 r. MIEJSCE POWSTANIA: Efez


PAWEŁ DO KORYNTIAN • Przypomnijmy: w okresie zwykłym przed Wielkim Postem w ramach drugiego czytania zawsze słuchamy fragmentów Pierwszego Listu do Koryntian. Przed nami kontynuacja czytania z zeszłego tygodnia.

ROZDZIAŁ SIÓDMY • Siódmy rozdział to odpowiedź na pytania wspólnoty dotyczące małżeństwa i celibatu dla Królestwa. Na początku rozdziału Paweł stawia podwójną tezę: • Celibat to według niego lepsza droga do Królestwa Bożego, jednak • małżeństwo to jednak droga dla większości (👁 1 Kor 7,1–2). Apostoł rozwija następnie swoją argumentację na temat małżeństwa, które postrzega jako jedność ciał i serc, charyzmat, nierozerwalną drogę dwojga z wyjątkiem zwanym „przywilejem Pawłowym” (👁 1 Kor 7,3–16) • Potem Paweł skupia się na celibacie, który według niego oszczędza udręk związanych z życiem w świecie, jest formą życia przygotowującą nas na przyjście Pana i odbijającą w sobie nowe życie zmartwychwstania, pozwala w pełni oddać się Panu. Paweł kończy praktycznymi wskazaniami dla narzeczonych i wdów (👁 1 Kor 7,25–38).

WARTOŚĆ BEZŻENNOŚCI • Oto jedna z kluczowych kwestii rozdziału siódmego: dlaczego Paweł postrzega celibat jako lepszą i korzystniejszą drogę. Wsłuchajmy się w argumentację Pawła • Aby wyciągnąć z nich właściwe przesłanie na dziś, należy jednak poznać kontekst czasów, w których żyje św. Paweł i wspólnota w Koryncie.

 

Szersza analiza czytania dostępna jest w książkowej wersji cyklu “Jutro Niedziela”, TUTAJ oraz w wersji EBOOK.

 

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst Ewangelii

Słowa Ewangelii według św. Marka

(Mk 1,21-28)

W mieście Kafarnaum Jezus w szabat wszedł do synagogi i nauczał. Zdumiewali się Jego nauką: uczył ich bowiem jak ten, który ma władzę, a nie jak uczeni w Piśmie. Był właśnie w synagodze człowiek opętany przez ducha nieczystego. Zaczął on wołać: Czego chcesz od nas, Jezusie Nazarejczyku? Przyszedłeś nas zgubić. Wiem, kto jesteś: Święty Boży. Lecz Jezus rozkazał mu surowo: Milcz i wyjdź z niego. Wtedy duch nieczysty zaczął go targać i z głośnym krzykiem wyszedł z niego. A wszyscy się zdumieli, tak że jeden drugiego pytał: Co to jest? Nowa jakaś nauka z mocą. Nawet duchom nieczystym rozkazuje i są Mu posłuszne. I wnet rozeszła się wieść o Nim wszędzie po całej okolicznej krainie galilejskiej.

Oto Słowo Pańskie.

[01][02]

EWANGELIA

Egzorcyzm Mk 1,21-28

Jezus – Nowy Mojżesz. Przewyższa swoich poprzedników słowem, które ma moc. Manifestuje również swoją władzę nad duchami nieczystymi – uwalnia opętanego.

EWANGELISTA: św. Marek • CZAS POWSTANIA: ok. 60–70 r. • KATEGORIA: wydarzenie• CZAS AKCJI: ok. 30 r. • MIEJSCE AKCJI: Kafarnaum • BOHATEROWIE: Jezus, mieszkańcy Kafarnaum, opętany • WERSJE: Mt 7,28n • Łk 4,31–37 


EWANGELIA DLA POGAN • Przypomnijmy, że w roku B czytamy najkrótszą z wszystkich Ewangelii. Większość egzegetów widzi w Ewangelii Markowej źródło dla pozostałych Ewangelii synoptycznych (Mateusza i Łukasza). Według większości badaczy Ewangelia powstała po śmierci św. Piotra (ok. 64 r.), a przed zburzeniem Świątyni Jerozolimskiej (70 r.) • Tekst jest skierowany do ludności raczej nieżydowskiego pochodzenia, czyli do pogan, na co wskazuje chociażby tłumaczenie logiów Jezusa z języka aramejskiego na grecki oraz wyjaśnianie obyczajów żydowskich.

TAJEMNICA JEZUSA • Trwa lektura fragmentów pierwszej części, tej, w której przez wydarzenia objawia się tajemnica Jezusa: że jest Synem Boga. W pierwszych rozdziałach (aż do Mt 3,6) Jezus objawia się całemu narodowi izraelskiemu • Pamiętajmy: Marek pisze do pogan. Dla pogan wyjątkowy był ten, kto dysponował mocą i władzą, np. nad światem duchów i demonów: to ktoś posłany przez bóstwo. W swojej Ewangelii Marek uwydatnia takie wydarzenia, opisując Jezusa jako pełnego mocy Syna Bożego.

SŁOWO I CZYN • Przenosimy się do Kafarnaum, do synagogi. To tu Jezus rozpoczyna działalność nauczycielską oraz cudotwórczą. Zwróćmy jednak uwagę, w jaki sposób to robi. Poznamy manifestację Jego wyjątkowości: kim jest Jezus i jaka jest Jego władza. Zobaczymy to dwukrotnie: przez słowo i czyn. Najpierw Jezus: • naucza, wywołując u słuchaczy zdumienie: świadczą, że Jego nauka jest z mocą. Po chwili: • uzdrawia, wypędzając z opętanego człowieka złego ducha.

 

Szersza analiza Ewangelii dostępna jest w książkowej wersji cyklu “Jutro Niedziela”, TUTAJ oraz w wersji EBOOK.

 

1/6
Jezus uzdrawia opętanego, James Tissot, przed 1894 r.
2/6
zdj. pt. Zło kontra Bóg, Damien Boilley, kapitel kolumny z kościoła Saint-Andoche we Francji
3/6
Jezus uzdrawia opętanego, Gustave Doré, 1891 r.
4/6
grafika przedstawiająca Jezusa wypędzającego demony
5/6
przedstawienie Jezusa wypędzającego legion
6/6
Przedstawienie egzorcyzmów Jezusa, Julius Schnorr, 1860 r.
poprzednie
następne
ks. Przemysław Śliwiński

ks. Przemysław Śliwiński

Kapłan Archidiecezji Warszawskiej. Pochodzi z Lubawy. Ukończył studia specjalistyczne na Wydziale Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Santa Croce w Rzymie. Jesienią 2013 roku, objął stanowisko rzecznika prasowego Archidiecezji Warszawskiej oraz dyrektora Archidiecezjalnego Centrum Informacji. Wykłada edukację medialną w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym w Warszawie. Na Stacji7.pl jest autorem wielu artykułów oraz popularnego cyklu Jutro Niedziela.

Zobacz inne artykuły tego autora >

ks. Marcin Kowalski

ks. Marcin Kowalski

prezbiter diecezji kieleckiej, doktor nauk biblijnych, doktorat obronił na Papieskim Instytucie Biblijnym w Rzymie, wykładowca Pisma Świętego w Wyższym Seminarium Duchownym w Kielcach oraz w Lublinie, adiunkt przy katedrze Teologii Biblijnej i Proforystyki w Instytucie Nauk Biblijnych KUL, redaktor naczelny kwartalnika biblijnego The Biblical Annals, sekretarz Stowarzyszenia Biblistów Polskich III kadencji. Jego pasją naukową i duszpasterską jest Biblia, w szczególności listy św. Pawła. Moderator Dzieła Biblijnego, autor scenariuszy i prowadzący programy telewizyjne i radiowe, współpracownik Stacji 7 i współtwórca cyklu Jutro Niedziela.

Zobacz inne artykuły tego autora >

Reklama
Reklama

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7



Reklama
Reklama

ks. Przemysław Śliwiński
ks. Przemysław
Śliwiński
zobacz artykuly tego autora >
ks. Marcin Kowalski
ks. Marcin
Kowalski
zobacz artykuly tego autora >

Jutro Niedziela – III zwykła B

Czas jest krótki, wypełnił się. Dlatego trzeba działać natychmiast.

ks. Przemysław Śliwiński
ks. Przemysław
Śliwiński
zobacz artykuly tego autora >
ks. Marcin Kowalski
ks. Marcin
Kowalski
zobacz artykuly tego autora >

Polub nas na Facebooku!

PUNKT WYJŚCIA


TRZECIA NIEDZIELA ZWYKŁA • Rok B • KOLOR SZAT: zielony • KOLEKTA: Będziemy prosić Boga, by tak kierował naszym życiem, byśmy mogli przynosić jak najlepsze owoce dobrych uczynków • CZYTANIA: Księga Jonasza 3,1–5.10 • Psalm 25,4–9 • Pierwszy List do Koryntian 7,29–31 • Ewangelia wg św. Marka 1,14–20

 

CHMURA SŁOWA

 

STO SŁÓW


Liturgia Słowa przeprowadza nas przez przeciwieństwa. Jonasz, nawracając Niniwę, tylko z pozoru głosi słowo Pana. W rzeczywistości poznajemy proroka, który zwleka z przyjęciem Bożego wezwania i głoszeniem tego, co Bóg chce (PIERWSZE CZYTANIE). Zupełnie inaczej apostołowie: idą za wezwaniem Jezusa natychmiast (EWANGELIA).

Ale jeszcze bardziej fascynuje koncepcja czasu, jaką spotykamy w czytaniach. Nie chodzi o czas odliczany przez zegarki, chronos, lecz zupełnie inny czas, kairos. I św. Paweł (DRUGIE CZYTANIE), i Jezus mówią, że czas się zapełnił łaską, grzech z tej pełni nie skorzystać.

Trzeba działać natychmiast. Natychmiast odpowiedzieć na Boże wezwanie, nie ma czasu do stracenia. Zwlekanie to strata – nie tylko czasu.

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst I czytania

Czytanie z Księgi Jonasza

(Jon 3,1-5.10)

Pan przemówił do Jonasza po raz drugi tymi słowami: Wstań, idź do Niniwy, wielkiego miasta, i głoś jej upomnienie, które Ja ci zlecam. Jonasz wstał i poszedł do Niniwy, jak powiedział Pan. Niniwa była miastem bardzo rozległym - na trzy dni drogi. Począł więc Jonasz iść przez miasto jeden dzień drogi i wołał, i głosił: Jeszcze czterdzieści dni, a Niniwa zostanie zburzona. I uwierzyli mieszkańcy Niniwy Bogu, ogłosili post i oblekli się w wory od największego do najmniejszego. Zobaczył Bóg czyny ich, że odwrócili się od swojego złego postępowania. I ulitował się Bóg nad niedolą, którą postanowił na nich sprowadzić, i nie zesłał jej.

Oto Słowo Boże.

[01][02]

 

PIERWSZE CZYTANIE

Zbuntowany prorok Jon 3,1–5.10

Usłyszał od Boga: Wstań i idź. Najpierw uciekał przed nakazem Pana, potem je realizuje, ale na swój, nie na Boży sposób. Dlaczego Jonasz się buntuje?

KSIĘGA JONASZA • AUTOR: anonimowy • CZAS POWSTANIA: ok. VI–IV w. przed Chr. • KATEGORIA: wydarzenie • MIEJSCE AKCJI: Niniwa • CZAS AKCJI: VIII w. przed Chr. • BOHATEROWIE: Jonasz, Bóg, mieszkańcy Niniwy


O KSIĘDZE JONASZA • Księga Jonasza to jedna z dwunastu ksiąg tzw. proroków mniejszych. A jednak różni się od Księgi Ozeasza, Micheasza czy Joela. Na próżno szukać w niej prorockich wizji i wyroczni. Księga jest raczej opowiadaniem o proroku, który ucieka przed misją głoszenia Słowa Bożego mieszkańcom Niniwy. Celem księgi jest pouczenie o miłosierdziu Boga, które wykracza poza granice Izraela i włącza pogan w plan zbawienia • Proroka Jonasza wspomina 2 Księga Królewska (👁2 Krl 14,25): za panowania Jeroboama II (783–743) w Królestwie Izraela działał Jonasz, syn Amittaja z Gat ha-Chefer, zapowiadający lepszą przyszłość dla Izraela. Za taką identyfikacją głównego bohatera księgi opowiada się tradycja żydowska i chrześcijańska. Według współczesnych badaczy autorem księgi jest Izraelita, który prawdopodobnie w czasie po wygnaniu (VI w. przed Chr.) spisuje historię Jonasza.

HISTORIA JONASZA • Jonasz jest powszechnie dobrze znanym prorokiem – jako ten, którego połknęła wielka ryba. Jednak pod z pozoru bajkową scenerią kryje się głęboka teologia • Przypomnijmy: Pan wezwał Jonasza do głoszenia miastu Niniwie upomnienia. Jonasz postanowił uciec – wsiadł na okręt do Tarszisz. Gwałtowna burza doprowadziła niemal do rozbicia statku. Przestraszeni żeglarze rzucili losy, by dowiedzieć się, z powodu kogo na statek spadło nieszczęście. Los wskazał Jonasza. By ustrzec okręt przed niebezpieczeństwem, sam Jonasz wskazał pozostałym rozwiązanie: wyrzucenie go na otwarte morze • To wtedy Pan zesłał wielką rybę, aby połknęła Jonasza. I był Jonasz we wnętrznościach ryby trzy dni i trzy noce.

DRUGA MISJA JONASZA • Co się działo potem, po wyrzuceniu Jonasza na ląd – usłyszymy w pierwszym czytaniu. Pan powtórzy Jonaszowi swój nakaz, by głosić Niniwie upomnienie. Wydaje się, że prorok podejmie misję. Wnikliwa lektura fragmentu czytania pokazuje, jak wielki bunt przeżywa prorok w swoim sercu.

 

Szersza analiza czytania dostępna jest w książkowej wersji cyklu “Jutro Niedziela”, TUTAJ oraz w wersji EBOOK.

 

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst psalmu

(Ps 25,4-9)

REFREN: Naucz mnie chodzić Twoimi ścieżkami

Daj mi poznać Twoje drogi, Panie, naucz mnie chodzić Twoimi ścieżkami. Prowadź mnie w prawdzie według Twych pouczeń, Boże i Zbawco, w Tobie mam nadzieję.

Wspomnij na swoje miłosierdzie, Panie, na swoją miłość, która trwa od wieków. Pamiętaj o mnie w swoim miłosierdziu ze względu na dobroć Twą, Panie.

Dobry jest Pan i prawy, dlatego wskazuje drogę grzesznikom. Pomaga pokornym czynić dobrze, uczy pokornych dróg swoich.

[01][02]

 

PSALM

Poznać Jego drogi  Ps 25,4-9

Daj mi poznać drogi Twoje, Panie – modli się psalmista. Jednocześnie prosi, by Bóg wspomniał na swe miłosierdzie, które trwa od wieków.

PSALM 25 • AUTOR: anonimowy lewita • CZAS POWSTANIA: pierwotna forma – czasy monarchii, obecna forma – powygnaniowy (po 538 r. przed Chr.)


O PSALMIE • Psalm 25 określa się jako formę lamentacji, zbiorowej modlitwy błagalnej (tefillah). Świadczą o tym pierwsze i ostatnie wersety utworu (pominięte we fragmencie, który usłyszymy): Ku Tobie, Panie, wznoszę moją duszę… Boże, wybaw Izraela ze wszystkich jego ucisków. Jest także wyrazem zaufania psalmisty do Boga, na co wskazują pozostałe wersety. Niektórzy kwalifikują go właśnie jako modlitwę zawierzenia.

OD A DO Z • Psalm ma strukturę alfabetyczną (akrostych) – następujące po sobie wersety zaczynają się od kolejnych liter alfabetu hebrajskiego. Prawidłowości tej nie odnajdziemy rzecz jasna w polskim tłumaczeniu • Jego autorstwo przypisuje się Dawidowi, królowi Izraela, utwór należy do kolekcji Dawidowej. W obecnej formie pochodzi od autora żyjącego prawdopodobnie w czasach powygnaniowych, który inspiruje się historią Dawida. Dostosowuje on starą formę lamentacji indywidualnej do liturgii świątynnej, zamykając w niej tęsknoty i obawy Izraela po niewoli babilońskiej.

DROGI BOGA • Daj mi poznać drogi Twoje, Panie – to pierwsze słowa fragmentu Psalmu 25, który usłyszymy. To nie tylko prośba o Boże prowadzenie w życiu, gdyż niewątpliwie jest to nawiązanie do historii Jonasza, do jego zmagania z Bożą wizją. Przeciwieństwo do postawy buntu Jonasza dostrzeżemy również w wersecie, gdzie psalmista prosi, by Bóg wspomniał na swe miłosierdzie.

 

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst II czytania

Czytanie z I Listu św. Pawła Apostoła do Koryntian

(1 Kor 7,29-31)

Mówię, bracia, czas jest krótki. Trzeba więc, aby ci, którzy mają żony, tak żyli, jakby byli nieżonaci, a ci, którzy płaczą, tak jakby nie płakali, ci zaś, co się radują, tak jakby się nie radowali; ci, którzy nabywają, jak gdyby nie posiadali; ci, którzy używają tego świata, tak jakby z niego nie korzystali. Przemija bowiem postać tego świata.

Oto Słowo Boże.

[01][02]

 

DRUGIE CZYTANIE

Czas jest krótki • 1  Kor 7,29-31

Czas zwinięty jak zwój, a postać tego świata schodzi niczym aktor ze sceny po odegraniu swej roli. Św. Paweł zachęca do przyjęcia nowej perspektywy życia.

KSIĘGA: Pierwszy List do Koryntian • NADAWCA: św. Paweł i Sostenes • ADRESACI: wspólnota chrześcijańska w Koryncie • CZAS POWSTANIA: ok. 54 r. MIEJSCE POWSTANIA: Efez


O KSIĘDZE • Kontynuujemy systematyczną lekturę Pierwszego Listu św. Pawła do Koryntian. Przypomnijmy: podczas swojego pobytu w Koryncie, ważnym greckim mieście, Paweł założył wspólnotę chrześcijan. Po jego wyjeździe doszło w niej jednak do sporów, stąd interwencja Pawła – Pierwszy List do Koryntian. Jakie to były problemy? • Po pierwsze, podziały (👁 JUTRO NIEDZIELA, ROK A, DRUGA-ÓSMA NIEDZIELA ZWYKŁA). Po drugie, rozwiązłość seksualna, swoboda obyczajów, problemy z rozumieniem małżeństwa i celibatu oraz udział w ucztach pogańskich i ofiarach składanych bożkom, zaniedbywanie zaś Eucharystii i miłości braterskiej. Tematy te Paweł podejmie we fragmentach, których słuchamy w roku B. Po trzecie, odrzucenie prawdy o zmartwychwstaniu.

ROZDZIAŁ SIÓDMY • Siódmy rozdział to odpowiedź na pytania wspólnoty dotyczące małżeństwa i celibatu dla Królestwa. Na początku rozdziału Paweł stawia podwójną tezę: • Celibat to według niego lepsza droga do Królestwa Bożego, jednak • małżeństwo to droga dla większości (👁 1 Kor 7,1–2). Apostoł rozwija następnie swoją argumentację na temat małżeństwa, które postrzega jako jedność ciał i serc, charyzmat, nierozerwalną drogę dwojga z wyjątkiem zwanym „przywilejem Pawłowym” (👁 1 Kor 7,3–16) • Potem Paweł skupia się na celibacie (👁 1 Kor 7,25–38), który według niego oszczędza udręk związanych z życiem w świecie, jest formą życia przygotowującą nas na przyjście Pana i odbijającą w sobie nowe życie zmartwychwstania, pozwala w pełni oddać się Panu. Paweł kończy praktycznymi wskazaniami dla narzeczonych i wdów.

PERSPEKTYWA NIEBA • Przed nami kolejny fragment Listu św. Pawła do Koryntian – tym razem usłyszymy wezwanie do przewartościowania niektórych aspektów życia. Warto zwrócić uwagę nie tylko na argumentację, którą stosuje Apostoł, ale również na oryginalne brzmienie rad św. Pawła.

 

Szersza analiza czytania dostępna jest w książkowej wersji cyklu “Jutro Niedziela”, TUTAJ oraz w wersji EBOOK.

 

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst Ewangelii

Słowa Ewangelii według św. Marka

(Mk 1,14-20)

Gdy Jan został uwięziony, Jezus przyszedł do Galilei i głosił Ewangelię Bożą. Mówił: Czas się wypełnił i bliskie jest królestwo Boże. nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię. Przechodząc obok Jeziora Galilejskiego, ujrzał Szymona i brata Szymonowego, Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami. Jezus rzekł do nich: Pójdźcie za Mną, a sprawię, że się staniecie rybakami ludzi. I natychmiast zostawili sieci i poszli za Nim. Idąc dalej, ujrzał Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego Jana, którzy też byli w łodzi i naprawiali sieci. Zaraz ich powołał, a oni zostawili ojca swego, Zebedeusza, razem z najemnikami w łodzi i poszli za Nim.

Oto Słowo Pańskie.

[01][02]

EWANGELIA

Powołanie uczniów według św. Marka Mk 1,14-20

Nad Jeziorem Galilejskim Jezus powołuje rybaków na swoich uczniów. Czas się wypełnił – mówi. A Szymon, Andrzej, Jakub i Jan idą za nim natychmiast.

EWANGELISTA: św. Marek • CZAS POWSTANIA: ok. 60–70 r. • KATEGORIA: wydarzenie • CZAS AKCJI: ok. 30 r. • MIEJSCE AKCJI: brzegi Jeziora GalilejskiegoBOHATEROWIE: Jezus, Szymon, Andrzej, Jakub, Jan • WERSJE: Mt 4,18–22 • Łk 5,1–11


LEKTURA EWANGELII MARKA • Przypomnijmy, że w roku B najczęściej odczytywana jest w niedziele Ewangelia św. Marka. Rozpoczyna się jej w miarę systematyczna lektura, która potrwa aż do początku Wielkiego Postu • Wedle większości badaczy Ewangelia św. Marka powstała jako pierwsza. Została napisana po śmierci św. Piotra (ok. 64 r.), a przed zburzeniem Świątyni Jerozolimskiej (70 r.). W tekście księgi
można wyróżnić dwie zasadnicze części: • pierwsza to nauczanie Jezusa o Królestwie Bożym, w którym posługuje się On przypowieściami i cudami (Mk 1,9–8,30) • druga ukazuje Jezusa jako Syna Bożego, który podejmuje Mękę, aby wyzwolić człowieka z grzechu i śmierci (Mk 8,31–16,8).

DZIAŁALNOŚĆ W GALILEI • Marek, w przeciwieństwie do pozostałych Ewangelistów, już od początku pokazuje dorosłego Jezusa. Najpierw opowiada o przepowiadaniu Jana Chrzciciela (👁 Mk 1,1–8), o chrzcie Jezusa w Jordanie (👁 Mk 1,9–11) i kuszeniu Go na pustyni (👁 Mk 1,12–13). W tym momencie rozpoczyna się większa jednostka – związana z działalnością Jezusa Chrystusa w Galilei. Zanim Jezus rozpocznie działalność nauczycielską i cudotwórczą, powołuje pierwszych uczniów.

PÓJDŹCIE ZA MNĄ • Podobnie jak w zeszłym tygodniu, usłyszymy historię powołania pierwszych uczniów. Wersja św. Marka różni się jednak od usłyszanej wtedy relacji św. Jana. Nad Jeziorem Galilejskim Jezus zaproponuje czterem rybakom porzucenie dotychczasowego zajęcia • Zwróćmy uwagę na podobne do napisanego przez św. Pawła stwierdzenie Jezusa: Czas się wypełnił. Zauważmy również słowo natychmiast, które obrazuje reakcję apostołów na powołanie Pana.

 

Szersza analiza Ewangelii dostępna jest w książkowej wersji cyklu “Jutro Niedziela”, TUTAJ oraz w wersji EBOOK.

 

1/5
Historia Jonasza przedstawiona na ikonie prawosławnej, przełom X-XI w, Biblioteka Watykańska, Rzym
2/5
Przedstawienie proroka Jonasza wyrzucanego do morza do morza, Katakumby św Piotra i Marcelina, Rzym, ok IV w
3/5
Przedstawianie proroka Jonasza, Michał Anioł, 1511 r., fresk z Kaplicy Sykstyńskiej, Rzym
4/5
Jonasz wyrzucony przez wieloryba, Gustave Dore, XIX w.
5/5
Jonasz głosi w Niniwie, Gustaw Doré, XIX w.
poprzednie
następne
ks. Przemysław Śliwiński

ks. Przemysław Śliwiński

Kapłan Archidiecezji Warszawskiej. Pochodzi z Lubawy. Ukończył studia specjalistyczne na Wydziale Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Santa Croce w Rzymie. Jesienią 2013 roku, objął stanowisko rzecznika prasowego Archidiecezji Warszawskiej oraz dyrektora Archidiecezjalnego Centrum Informacji. Wykłada edukację medialną w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym w Warszawie. Na Stacji7.pl jest autorem wielu artykułów oraz popularnego cyklu Jutro Niedziela.

Zobacz inne artykuły tego autora >

ks. Marcin Kowalski

ks. Marcin Kowalski

prezbiter diecezji kieleckiej, doktor nauk biblijnych, doktorat obronił na Papieskim Instytucie Biblijnym w Rzymie, wykładowca Pisma Świętego w Wyższym Seminarium Duchownym w Kielcach oraz w Lublinie, adiunkt przy katedrze Teologii Biblijnej i Proforystyki w Instytucie Nauk Biblijnych KUL, redaktor naczelny kwartalnika biblijnego The Biblical Annals, sekretarz Stowarzyszenia Biblistów Polskich III kadencji. Jego pasją naukową i duszpasterską jest Biblia, w szczególności listy św. Pawła. Moderator Dzieła Biblijnego, autor scenariuszy i prowadzący programy telewizyjne i radiowe, współpracownik Stacji 7 i współtwórca cyklu Jutro Niedziela.

Zobacz inne artykuły tego autora >

Reklama
Reklama

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7



Reklama
Reklama

ks. Przemysław Śliwiński
ks. Przemysław
Śliwiński
zobacz artykuly tego autora >
ks. Marcin Kowalski
ks. Marcin
Kowalski
zobacz artykuly tego autora >
Copy link
Powered by Social Snap