Nasze projekty
ks. Marcin Kowalski

Jutro niedziela – III Wielkiego Postu C

Bóg cierpliwie czeka na owoce. Nie oglądaj się na innych, wykorzystaj swoją szansę na nawrócenie

Reklama

PUNKT WYJŚCIA


III NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU • Rok C • KOLEKTA: Będziemy się modlić, aby Pan przyjął nasze pokorne przyznanie się do przewinień, które obciążają nasze sumienia, * i podźwignął nas w swoim miłosierdziu • CZYTANIA: Księga Wyjścia 3, 1-8a. 13-15; Psalm 103 (102), 1b-2. 3-4. 6-7. 8 i 11; 1 List do Koryntian 10, 1-6. 10-12; Ewangelia wg św. Łukasza 13, 1-9.

Reklama

 • CHMURA SŁOWA •

wordle 2

[margincarouselwidget heading=”]
[margincarouselwidget_item id=’22208′ title=” content='

Reklama

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst I czytania

']
[margincarouselwidget_item id=’22209′ title=” content='

(Wj 3, 1-8a. 13-15)

Reklama

Gdy Mojżesz pasł owce swego teścia imieniem Jetro, kapłana Madianitów, zaprowadził owce w głąb pustyni i doszedł do Góry Bożej Horeb. Wtedy ukazał mu się Anioł Pański w płomieniu ognia, ze środka krzewu. Mojżesz widział, jak krzew płonął ogniem, a nie spłonął od niego.
Wtedy Mojżesz powiedział do siebie: «Podejdę, żeby się przyjrzeć temu niezwykłemu zjawisku. Dlaczego krzew się nie spala?» Gdy zaś Pan ujrzał, że podchodzi, by się przyjrzeć, zawołał Bóg do niego ze środka krzewu: «Mojżeszu, Mojżeszu!»
On zaś odpowiedział: «Oto jestem».
Rzekł mu Bóg: «Nie zbliżaj się tu! Zdejmij sandały z nóg, gdyż miejsce, na którym stoisz, jest ziemią świętą». Powiedział jeszcze Pan: «Jestem Bogiem ojca twego, Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba».
Mojżesz zasłonił twarz, bał się bowiem zwrócić oczy na Boga.
Pan mówił: «Dosyć napatrzyłem się na udrękę ludu mego w Egipcie i nasłuchałem się narzekań jego na ciemięzców, znam więc jego uciemiężenie. Zstąpiłem, aby go wyrwać z rąk Egiptu i wyprowadzić z tej ziemi do ziemi żyznej i przestronnej, do ziemi, która opływa w mleko i miód».
Mojżesz zaś rzekł Bogu: «Oto pójdę do Izraelitów i powiem im: Bóg ojców naszych posłał mnie do was. Lecz gdy oni mnie zapytają, jakie jest Jego imię, cóż im mam powiedzieć?» Odpowiedział Bóg Mojżeszowi: «Jestem, który jestem». I dodał: «Tak powiesz synom Izraela: Jestem posłał mnie do was».
Mówił dalej Bóg do Mojżesza: «Tak powiesz Izraelitom: Pan, Bóg ojców waszych, Bóg Abrahama, Bóg Izaaka i Bóg Jakuba posłał mnie do was. To jest imię moje na wieki i to jest moje zawołanie na najdalsze pokolenia».

Oto słowo Boże
']
[/margincarouselwidget]

 

PIERWSZE CZYTANIE

Powołanie MojżeszaWj 3, 1-8a. 13-15
KSIĘGA: Wyjścia • AUTOR: kapłan (ostateczny redaktor) • CZAS POWSTANIA: VI w. przed Chr. Gdzie: Babilon/Izrael
KATEGORIA: opis teofanii (objawienia Boga) • BOHATEROWIE: Bóg, Mojżesz


NARODZINY IZRAELA • Księga Wyjścia, Exodus, druga z ksiąg Pięcioskięgu, opisuje to, na co wskazuje jej nazwa – wyjście Izraelitów z ziemi egipskiej. Drugim opisanym w niej ważnym wydarzeniem jest przymierze zawarte na Synaju i Dekalog • Głównym tematem księgi są narodziny Izraela jako narodu i Boże panowanie nad nim. W pierwszej części (rozdziały 1-15) rozstrzyga się, kto jest Panem Izraela: faraon i bogowie Egiptu czy Jahwe. Dalej, już po wyjściu z Egiptu, Pan rozwiązuje problemy swego ludu i karmi go na pustyni (15-18), wreszcie nadaje prawa (19-24) i rozbija swój namiot (24-40), potwierdzając w ten sposób swoje królowanie w Izraelu. Do ludu wybranego należy ten, kto doświadczył cudu Wyjścia i kto chodzi drogami Bożego Prawa, przyjmując panowanie Jahwe.

POWOŁANIE MOJŻESZA • Trzeci rozdział Księgi Wyjścia to kontynuacja historii Izraela w Egipcie ze szczególną uwagą zwróconą na Mojżesza. Po ucieczce z dworu faraona, zatrzymuje się u Madianitów i zakłada tam rodzinę (Wj 2). Bóg jednak ma wobec niego inne plany. W rozdziale trzecim objawia się Mojżeszowi i powołuje go do wyprowadzenia Izraela z niewoli. Panu zajmie sporo czasu przekonanie przewodnika do podjęcia się tej misji (Wj 3-5).

IMIĘ • Mojżesz pasący swoje owce w pobliżu Horebu widzi krzew, który płonie, a nie spala się. Zbliżając się słyszy ze środka krzewu głos nakazujący mu zdjęcie sandałów. Przemawia do niego Bóg Abrahama, Izaaka i Jakuba, który zstąpił, aby wybawić swój lud i posyła Mojżesza do faraona. Na pytanie jakie jest Jego imię, Bóg przedstawia się: Jestem, który jestem.

JESZCZE O PIERWSZY CZYTANIU


Czytając Księgę Wyjścia, jesteśmy dziś świadkami powołania Mojżesza:

Na obcej ziemi. W chwili, kiedy Pan staje przed przyszłym bohaterem historii Wyjścia, ten ma już około sześćdziesięciu lat. Cóż za kontrast w stosunku do wielkiej przeszłości. Cudowne dziecko i książę Egiptu wypasa owce. Czy Mojżesz myśli o tym, co stracił? Czy zastanawia się, gdzie w tej chwili podziewa się jego Bóg? Czy nie stanowi dla niego problemu fakt, że stał się częścią rodziny Jetry, kapłana obcego boga? Ziemia, w której znajduje się Mojżesz, na pewno jest dla niego ziemią wygnania, obcą ziemią (Wj 2,22).

Przegrane życie. Mojżesz mógł nosić w sercu głęboką świadomość życia przegranego, życia, w którym uciekł przed niebezpieczeństwem ale i przed swoją misją wybawiciela Izraela. Bóg na to pozwolił. Może rozmyślając o tym, prowadzi swoje owce w głąb pustyni, daleko poza miejsca wypasu, do góry Horeb (Wj 3,2). Horeb znaczy susza, spustoszenie – to obraz życia Mojżesza.

• Pan przychodzi w ogniu. Tam, na obcej ziemi, odnajduje go Pan. Kiedy Mojżesz staje przed Nim, słyszy: Zdejmij sandały z nóg, gdyż miejsce, na którym stoisz, jest ziemią świętą (Wj 3,5). To gest uznania się sługą – niewolnicy chodzili boso. Bóg ukazuje mu się w gorejącym krzewie, w krzewie, który płonie, a jednak nie spala się (Wj 3,2). Ogień to obraz natury Boga, różnego od człowieka (>> Iz 33,14); to znak jego sądu (Iz ); to symbol miłości i pasji (>> Pnp 8,6).

Imię. Pan objawia Mojżeszowi swoje imię: Jestem, który jestem (Wj 3,14). To nie filozoficzna definicja Boga wiecznego, niezmiennego, do którego istoty należy istnienie. Napatrzyłem się na udrękę mojego ludu, mówi Pan. Zstąpiłem, aby go wybawić (Wj 3,7-8). Imię objawione Mojżeszowi znaczy: jestem blisko was; jestem z wami w waszym doświadczeniu; jestem, aby wam pomóc.

CYTATY


Anioł nie musi mieć skrzydeł: Wtedy ukazał mu się Anioł Pański w płomieniu ognia, ze środka krzewu.
Bóg widzi twoje cierpienie: Dosyć napatrzyłem się na udrękę ludu mego w Egipcie
Jakby ktoś miał wątpliwości, czy Bóg jest: «Tak powiesz synom Izraela: Jestem posłał mnie do was».

[margincarouselwidget heading=”]
[margincarouselwidget_item id=’22210′ title=” content='

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst psalmu

']
[margincarouselwidget_item id=’22211′ title=” content='

(Ps 103, 1b-2. 3-4. 6-7. 8 i 11)

Refren: Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia.

Błogosław, duszo moja, Pana,
i wszystko, co jest we mnie, święte imię Jego.
Błogosław, duszo moja, Pana
i nie zapominaj o wszystkich Jego dobrodziejstwach.

On odpuszcza wszystkie twoje winy
i leczy wszystkie choroby.
On twoje życie ratuje od zguby,
obdarza cię łaską i zmiłowaniem.

Dzieła Pana są sprawiedliwe,
wszystkich uciśnionych ma w swojej opiece.
Drogi swoje objawił Mojżeszowi,
swoje dzieła synom Izraela.

Miłosierny jest Pan i łaskawy,
nieskory do gniewu i bardzo cierpliwy.
Bo jak wysoko niebo wznosi się nad ziemią,
tak wielka jest łaska Pana dla Jego czcicieli.

']
[/margincarouselwidget]

PSALM

Jego święte ImięPs 103 (102), 1b-2. 3-4. 6-7. 8 i 11
PSALM 103 • AUTOR: Dawid/lewita • CZAS POWSTANIA: powygnaniowy, po 538 r.


Hymn na cześć Miłosiernego • Psalm 103 należy do zbioru psalmów Dawidowych. To także klasyczny przykład gatunku pieśni uwielbienia, hymnu (hebr. tehillah). Tego typu utwory recytowane były w liturgii świątynnej, często podczas wielkich świąt. Modlitwa związana z odpuszczeniem grzechów i Bożym zmiłowaniem pozwala ulokować go bliżej czasów Ezdrasza i Nehemiasza. Wspólnota uwielbiała w psalmie Boga, którego miłosierdzie ocala od śmierci i zapewnia nieustanne błogosławieństwo w niepewnych naznaczonych wojnami i wrogością sąsiadów czasach.

Uwielbione Imię • W pierwszej strofie psalmista uwielbia Boże Imię, to samo które Bóg objawił Mojżeszowi, i które oznacza Bożą bliskość oraz troskę o lud. Jahwe okazuje ją odpuszczając grzechy ludu, darząc go łaską i zmiłowaniem. Pan objawił swoje drogi Mojżeszowi, cały naród oglądał jego dzieła. Psalm recytowany w liturgii kończy obraz łaski Bożej, która unosi się nad wierzącymi niczym niebo nad ziemią. Imię Boże oraz postać Mojżesza łączą psalm z dzisiejszym pierwszym czytaniem

CYTATY


Bóg jest nadzieją w trudnych czasach: On twoje życie ratuje od zguby
Balsamem w poranieniach: leczy wszystkie choroby
Hojnym Dawcą: obdarza cię łaską i zmiłowaniem


[margincarouselwidget heading=”]
[margincarouselwidget_item id=’11657′ title=” content='

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst II czytania

']
[margincarouselwidget_item id=’11658′ title=” content='

Czytanie z I Listu św. Pawła do Koryntian

(1 Kor 10, 1-6. 10-12)

Nie chciałbym, bracia, byście nie wiedzieli, że nasi ojcowie wszyscy co prawda zostawali pod obłokiem, wszyscy przeszli przez morze i wszyscy byli ochrzczeni w imię Mojżesza, w obłoku i w morzu; wszyscy też spożywali ten sam pokarm duchowy i pili ten sam duchowy napój. Pili zaś z towarzyszącej im duchowej skały, a skałą był Chrystus. Lecz w większości z nich nie upodobał sobie Bóg; polegli bowiem na pustyni.
Stało się zaś to wszystko, by mogło posłużyć za przykład dla nas, abyśmy nie byli skłonni do złego, tak jak oni zła pragnęli. Nie szemrajcie, jak niektórzy z nich szemrali – i zostali wytraceni przez dokonującego zagłady.
A wszystko to przydarzało się im jako zapowiedź rzeczy przyszłych, spisane zaś zostało ku pouczeniu nas, których dosięga kres czasów. Niech przeto ten, komu się zdaje, że stoi, baczy, aby nie upadł.

Oto Słowo Boże

']
[/margincarouselwidget]

DRUGIE CZYTANIE

Izrael na pustyni1 Kor 10, 1-6. 10-12
LIST DO KORYNTIAN • NADAWCA: św. Paweł • SKĄD: Efez • DATA: ok. 54 r.  • ADRESACI: Koryntianie


NA RATUNEK KORYNTIANOM • Podczas pobytu w Koryncie Pawłowi udało się założyć wspólnotę chrześcijan. Młoda wspólnota, funkcjonująca w dużym mieście pogańskim, entuzjastycznie przyjęła Ewangelię, miała jednak poważne problemy z wdrożeniem jej w życie: • spory i podziały wynikające z różnic majątkowych i społecznych • konkurujący ze sobą liderzy (1 Kor 1-4; 6) • rozwiązłość seksualna i libertynizm (1 Kor 5) • sens małżeństwa i celibatu (1 Kor 7) • udział w ucztach pogańskich i ofiarach składanych bożkom, zaniedbywanie miłości braterskiej i Eucharystii (1 Kor 8-11) • poszukiwanie spektakularnych duchowych darów, a zaniedbywanie miłości (1 Kor 12-14) • odrzucenie prawdy o Zmartwychwstaniu • List św. Pawła, to odpowiedź na pismo otrzymane od Koryntian. Apostoł rozpoczyna nauką na temat Ewangelii Krzyża (1 Kor 1-4) i kończy wizją Zmartwychwstania (1 Kor 15).

Problemy we wspólnocie • Rozdział 10 Pierwszego Listu do Koryntian to część większego fragmentu, w którym Paweł rozważa kwestie ofiar składanych pogańskim bożkom (1 Kor 8,1 – 11,1). Zachęca przy tym mocnych, aby zrezygnowali z uczestniczenia w pogańskich ucztach świątynnych ze względu na sumienia słabych, nieutwierdzonych braci. W rozdziale 10, kończąc swą argumentację, apostoł podaje dwa mocne argumenty: historio-zbawczy oraz sakramentologiczny. Ten kto jest pewnym własnego zbawienia i nie dba o dobro braci, może zginąć jak Izrael na pustyni; podobne niebezpieczeństwo czeka tego, kto bezrefleksyjnie zbliża się ołtarzy pogańskich, za którymi stoją demony.

Izrael na pustyni • Paweł przypomina wędrówkę Izraela przez pustynię, podczas której okrywał ich obłok, przeszli przez morze, jedli duchowy pokarm i pili wodę ze skały, a jednak polegli na pustkowiu. Ich historia ma być przykładem dla Koryntian, których także dosięga kres czasów i sąd Boży. Każdy komu wydaje się, że jest mocny i utwierdzony, powinien uważać na to, aby nie upaść.

JESZCZE O DRUGIM CZYTANIU


Paweł przestrzega tych, którzy uważają się za mocnych w wierze, aby nie kierowali się wyłącznie swoją wiedzą i nie ubóstwiali swojej wolności, bo może się ona stać przyczyną ich zguby. Także w ich przypadku może powtórzyć się historia Izraela wędrującego przez pustynię (1 Kor 10,1-13). Wszyscy oni myśleli, że są bezpieczni pod skrzydłami Przymierza. A jednak większość z nich zginęła na pustyni (1 Kor 10,5).

Paweł celowo opisuje ich doświadczenie językiem sakramentalnym, używa obrazu chrztu i Eucharystii, przywołuje rabinacką historię o skale i źródle wody towarzyszącym Izraelowi na pustyni. Wszystko to, aby przestrzec tych, którzy chronią się w Kościele, pod płaszczem sakramentów, a nie mają miłości bliźniego. Paweł wzywa swoją wspólnotę do nawrócenia, które polega na oderwaniu się od myślenia wyłącznie o sobie i o swojej wolności. Nawrócenie to pokorne wędrowanie za Panem. To wędrowanie, w którym jesteśmy oparciem dla innych.

CYTATY


Paweł ostrzega wskazując na los niedowiarków: abyśmy nie byli skłonni do złego, tak jak oni zła pragnęli
…marny los: Nie szemrajcie, jak niektórzy z nich szemrali – i zostali wytraceni
Więc bądźmy pokorni: Niech przeto ten, komu się zdaje, że stoi, baczy, aby nie upadł.

[margincarouselwidget heading=”]
[margincarouselwidget_item id=’18486′ title=” content='

Wybierz 02, aby zobaczyć tekst Ewangelii

']
[margincarouselwidget_item id=’18487′ title=” content='

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

(Łk 13, 1-9)

W tym czasie przyszli jacyś ludzie i donieśli Jezusowi o Galilejczykach, których krew Piłat zmieszał z krwią ich ofiar.
Jezus im odpowiedział: «Czyż myślicie, że ci Galilejczycy byli większymi grzesznikami niż inni mieszkańcy Galilei, iż to ucierpieli? Bynajmniej, powiadam wam; lecz jeśli się nie nawrócicie, wszyscy podobnie zginiecie. Albo myślicie, że owych osiemnastu, na których zwaliła się wieża w Siloam i zabiła ich, było większymi winowajcami niż inni mieszkańcy Jeruzalem? Bynajmniej, powiadam wam; lecz jeśli się nie nawrócicie, wszyscy tak samo zginiecie».
I opowiedział im następującą przypowieść: «Pewien człowiek miał zasadzony w swojej winnicy figowiec; przyszedł i szukał na nim owoców, ale nie znalazł. Rzekł więc do ogrodnika: „Oto już trzy lata, odkąd przychodzę i szukam owocu na tym figowcu, a nie znajduję. Wytnij go, po co jeszcze ziemię wyjaławia?”
Lecz on mu odpowiedział: „Panie, jeszcze na ten rok go pozostaw, aż okopię go i obłożę nawozem; i może wyda owoc. A jeśli nie, w przyszłości możesz go wyciąć”».

Oto słowo Pańskie
']
[/margincarouselwidget]

EWANGELIA

Nawróćcie się!Łk 13,1-9
EWANGELISTA: św. Łukasz • CZAS POWSTANIA: 70-80 r.
KATEGORIA: dialog • MIEJSCE: Góra Tabor • CZAS:  ok. 30 r. • KTO MÓWI: Jezus ADRESACI:  uczniowie i inni słuchacze


EWANGELIA GŁOSZĄCYCH • Wedle najstarszych tradycji, mających potwierdzenie w Dziejach Apostolskich, św. Łukasz był towarzyszem św. Pawła i spisał głoszoną przez niego Dobrą Nowinę. Pochodził z Antiochii Syryjskiej, z wykształcenia był lekarzem (>> Dz 4,14) • Jego dzieło dzieli się na dwie księgi: • pierwsza to Ewangelia • druga − jej kontynuacja − to Dzieje Apostolskie • W Ewangelii można wyróżnić kilka części: • ewangelię dzieciństwa (1,5-2,52) • ewangelię cudów i przypowieści w Galilei (4,14-9,50) • wypełnioną nauczaniem podróż do Jerozolimy (9,51-19,28) • nauczanie o charakterze eschatologicznym w Jerozolimie (19,29-21,38) • ewangelię Męki i Zmartwychwstania zakończoną wezwaniem do głoszenia (22,1-24,53). Ewangelia przeznaczona jest do formacji głosicieli Słowa.

W drodze do Jerozolimy • W trzynastym rozdziale Ewangelii Łukasza zbliżamy się do końca pierwszego etapu drogi Jezusa do Jerozolimy. Mistrz, zdając sobie sprawę, że jego czas się zbliża, kieruje do swoich uczniów tym intensywniejsze wezwanie do nawrócenia. Nie ma czasu do stracenia, o czym świadczą dramatyczne wypadki w Galilei i Jerozolimie oraz przypowieść o drzewie figowym. Dalej Jezus uzdrawia kobietę pochyloną przez chorobę i opowiada przypowieść o ziarnku gorczycy i zaczynie. Królestwo Boże powoli rośnie na oczach słuchających go tłumów.

Nawrócenie • Jezus na wieść o ofiarach Piłata w Galilei oraz tych, którzy zginęli pod wieżą Siloam w Jerozolimie kieruje do swych słuchaczy wezwanie do nawrócenia. Następnie ilustruje swoje wezwanie przypowieścią o drzewie figowym, na którym właściciel przez trzy lata bezskutecznie szukał owoców. Kazał je wyciąć, uległ jednak prośbie ogrodnika, który chciał zostawić je jeszcze na jeden rok poddając szczególnie troskliwej opiece. Po tym czasie pan będzie mógł zrobić z drzewem, co zechce.

JESZCZE O EWANGELII


Cierpliwy Bóg. Ludzkie grzechy otrzymają swoją zapłatę, lecz póki trwa nasze ziemskie życie, mamy szansę uniknąć nadchodzącego sądu. Czas naszego ziemskiego życia to czas cierpliwego oczekiwania Boga i naszego nawrócenia. To sens przypowieści o drzewie figowym (Łk 13,6-9). Bóg Ojciec, który zasadził nas jako drzewo figowe, jest bardzo cierpliwy. W przypowieści przychodzi przez trzy lata, aby sprawdzić, czy jego drzewo wydaje owoc. Daje nam czas.

Ogrodnik. Kiedy Bóg nie znajduje na drzewie owoców poleca ogrodnikowi – wytnij je, po co jeszcze ziemię wyjaławia? (Łk 13,7) Ogrodnik wykazuje się sercem, które wykracza daleko poza jego obowiązki. Błaga, aby pan wstrzymał się jeszcze do następnego roku: Panie, jeszcze na ten rok je pozostaw; ja okopię je i obłożę nawozem (Łk 13,8). W przypowieści w rolę ogrodnika wciela się sam Jezus. To On wstawia się za nami przed Ojcem. To On troszczy się o nas, posyła swoje Słowo, abyśmy tylko zaczęli wydawać w życiu dobre owoce.

Jeszcze (ten) rok (miłosierdzia). Czas jest jednak ograniczony. Póki trwa to, co nazywamy naszym ziemskim życiem, Bóg cierpliwie czeka na dobre owoce. To czas jego miłosierdzia, który jednak skończy się szybciej niż myślimy. Potem nadejdzie czas Bożego sądu i sprawiedliwości. Nawrócenie to wezwanie do tego, aby dobrze wykorzystać krótki czas, który został nam dany.

CYTATY


Ile można czekać: Oto już trzy lata, odkąd przychodzę i szukam owocu na tym figowcu
Ogrodnik widzi szansę: okopię go i obłożę nawozem; i może wyda owoc
Ale kiedyś szanse się skończą: A jeśli nie, w przyszłości możesz go wyciąć

TWEETY





STO SŁÓW


Nawracać się to codziennie, małymi krokami iść za Bogiem. Każdego dnia pojawia się nowa szansa i należy być bardzo uważnym, by jej nie przegapić. Mojżesz zobaczył swoją i wykorzystał: Podejdę, żeby się przyjrzeć temu niezwykłemu zjawisku. Dzięki temu poznał Pana. Sam Bóg przedstawił mu się po Imieniu (PIERWSZE CZYTANIE).

Św. Paweł mówi, że nawet jeśli nam się wydaje, że jesteśmy mocni, powinniśmy baczyć, byśmy nie upadli. Przecież nawet ci, którzy spożywali duchowy pokarm, pili z duchowej skały, polegli na pustyni. Słowa Pawła to “kubeł zimnej wody”, dla wszystkich, którzy biorą Boże wezwanie do nawrócenia z dystansem. Niech nas nie zwiedzie dobre samopoczucie na swój temat (DRUGIE CZYTANIE).

Wielki Post jest jeszcze jedną szansą, by się nawrócić. Może warto się rozejrzeć, poszukać płonącego krzewu. Pan jest cierpliwy (PSALM), daje kolejną szansę, pozostawi na rok, okopie, obłoży nawozem, ale w końcu przyjdzie czas, że będzie chciał zebrać owoce (EWANGELIA). Obyśmy zdążyli zanim powie: Wytnij go, po co jeszcze ziemię wyjaławia?


[gallerywidget type=’BOTTOM']
[gallerywidget_item id=’36368′ title=” content=’XIX-wieczna ikona z Muzeum Ukraińskich Ikon Domowych, Zamek w Radomyślu']
[gallerywidget_item id=’36367′ title=” content=’Mojżesz zdejmujący sandały w publikacji Figures de la Bible ilustrowanej przez Gerarda Hoet i innych, wydanej przez P. de Hondt w Hadze, 1728 r.']
[gallerywidget_item id=’36366′ title=” content=’Mojżesz i płonący krzew, Charles Foster, 1897 r.']
[gallerywidget_item id=’36365′ title=” content=’Litografia przedstawiająca powołanie Mojżesza pochodząca z ilustrowanej Biblii wydanej przez Providence Lithograph Company, 1900 r.']
[gallerywidget_item id=’36364′ title=” content=’Gorejący krzak na suficie kościoła w Skepplanda, Szwecja, 1770 r.']
[/gallerywidget]


Najciekawsze artykuły

co tydzień w Twojej skrzynce mailowej

Raz w tygodniu otrzymasz przegląd najważniejszych artykułów ze Stacji7

Reklama

SKLEP DOBROCI


    Warning: Invalid argument supplied for foreach() in /home/stacja7use/domains/stacja7.pl/public_html/wp-content/themes/st7/inc/template-functions.php on line 784

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
Reklama
WIARA I MODLITWA
Wspieraj nas na Patronite