Nasze projekty

Sacroklimaty. Maryja niejedno ma imię

Choć większość pielgrzymujących dotarła już na Jasną Górę, to sierpień kojarzący się z odwiedzaniem miejsc kultu religijnego wciąż trwa. Sanktuaria Maryjne, tak liczne w naszym kraju, kryją się w urokliwych zakątkach Polski.

Reklama

Sanktuarium Matki Bożej Pięknej Miłości w Polańczyku

W tej małej miejscowości pośrodku bieszczadzkich szlaków pierwotnie znajdowała się cerkiew Św. Męczennicy Paraskiewii. Świątynia od 1948 roku użytkowana jest jako parafialny kościół rzymskokatolicki, a jej pierwszy proboszcz z pomocą oficera wojska polskiego dokonali przeniesienia ikony Matki Bożej Pięknej Miłości z cerkwi w Łopience, dziś opustoszałej wsi. Dzięki staraniom miejscowych cerkiew jest stopniowo remontowana, a w pierwszą niedzielę października odbywa się tam odpust. 11 września 1999 roku miała miejsce uroczysta Koronacja Cudownego Obrazu Matki Bożej. W okolicy sanktuarium znajduje się też Kaplica pw. Podwyższenia Krzyża Świętego, Cudowne Źródełko oraz Grota Matki Bożej.

Reklama
Reklama

Sanktuarium Matki Bożej Tęskniącej w Powsinie

Tuż nieopodal Warszawy swoje miejsce znalazła Matka Boża tęskniąca, przed której wizerunkiem od ponad trzystu lat wznoszone są modlitwy wiernych. Do rozkwitu kultu w kościele parafialnym św. Elżbiety, będącym jednocześnie Sanktuarium Maryjnym, przyczyniła się koronacja obrazu w 1998 roku. Obraz jest jednym z niewielu przedstawiających Matkę Bożą bez dzieciątka, przez co jest wielowymiarowo interpretowany. Świadectwem kultu Matki Bożej Tęskniącej są liczne wota umieszczone przy obrazie i wymienione w protokołach powizytacyjnych od XVII w.

Reklama
Reklama

Sanktuarium Matki Bożej Bolesnej Królowej Gór w Skalniku

Kolejne na naszej pielgrzymkowej trasie podkarpackie sanktuarium. Parafia Skalnik należy do diecezji rzeszowskiej. Znajduje się w niej słynący łaskami obraz Matki Bożej Bolesnej, czczonej jako Królowej Gór. Początki kultu Matki Bożej Bolesnej sięgają prawdopodobnie przełomu XVII i XVIII wieku.  Na przestrzeni lat do Skalnika pielgrzymowali, Polacy, Rusini, Łemkowie, a także Cyganie oraz mieszkańcy Słowacji, Czech i Moraw. Dopiero po wojnie miejscowy proboszcz powziął działania, by wznowić i rozwinąć kult Matki Bożej. Na przełomie 1958/59 roku obraz Matki Bożej został poddany konserwacji, a w 1962 roku kościół w Skalniku został podniesiony do rangi Sanktuarium Matki Bożej, Pani Gór i Opiekunki Rodzin. Prawie 40 lat później w 2007 roku cudowny obraz został koronowany.

Reklama

Sanktuarium Matki Bożej Kębelskiej w Wąwolnicy

Kiedy podczas najazdu tatarów na Polskę pod koniec XIII wieku mieszkańcy małej wsi Kębło nieopodal Nałęczowa walczyli o wolność swoich ziem, oprawcy na wielkim głazie przy drodze postawili figurkę Matki Bożej, by z niej kpić wiedząc, jak wielką czcią otaczają ją Polacy. W trakcie ostatecznej walki, którą tatarzy przegrali Matka Boża uniosła się i stanęła na lipie pozwalając im uciec. Od tamtego czasu gro pielgrzymów zaczęło odwiedzać to miejsce. Mały kościółek wybudowany niewiele po tamtych wydarzeniach przestał wystarczać i w 1700 roku figurka została przeniesiona do kościoła parafialnego w Wąwolicy. Od koronacji figury w 1978 r. do dzisiaj w księdze parafialnej odnotowano ponad 200 łask, co – jak mówi jedna z lokalnych przewodniczek – czyni to sanktuarium „dość spokojnym”, z ok. 10 uzdrowieniami rocznie.

Sanktuarium Matki Bożej Łaskawej w Wielgolesie

Wielgolas to kolejne miejsce, w którym Maryja objawiła się prostym chłopom na drzewie, tym razem była to sosna mówiąc “Wytrwajcie w wierze ojców swoich”. Z tego miejsca wyruszały lokalne zastępy żołnierzy na wojnę z Rosjanami w 1831 r., do powstania listopadowego oraz powstania styczniowego. Pierwotnie na sośnie zawieszono obraz Matki Boskiej Częstochowskiej, by później, po licznych cudach i wyproszonych łaskach wybudować kapliczkę. W 1957 r. nieopodal kaplicy Zjawień rozpoczęła się budowa świątyni. Cztery lata później kościół pod wezwaniem Matki Bożej Łaskawej konsekrował Prymas Wyszyński. Obecnie mieści się tam Sanktuarium Matki Bożej Wielgoleskiej.

Sanktuarium Matki Bożej Nowego Życia w Zagórzu

Zanim na dobre powsta wieś Zagórz ludzie pielgrzymowali do kapliczki z wizerunkiem Matki Bożej w scenie Zwiastowania. Z obrazem wiąże się legenda z udziałem  króla Kazimierza Wielkiego, który w drodze na Ruś zatrzymał się w okolicy Sanoka, przed przeprawą przez San. We śnie miała mu się ukazać Maryja, która obiecywała pomyślność wyprawy i prosiła o wystawienie ku jej czci kaplicy w tej okolicy. Przed wyruszeniem w drogę król znalazł miejsce wskazane we śnie przez Matkę Boską i zlecił wystawienie kaplicy. Po szczęśliwym powrocie z wyprawy król przysłał do Zagórza malowany na drewnie obraz Zwiastowania NMP. Nadanie Maryi tytułu Matki Nowego Życia nastąpiło razem z koronacją obrazu w 2007 roku i podniesieniem świątyni do rangi sanktuarium. Ten wieloznaczny tytuł pozwala każdemu odnaleźć się w Matczynych ramionach Maryi.

Sanktuarium Matki Bożej Nauczycielki Młodzieży

3 maja 1943 roku w tle kwitnącej wiśni Matka Boża objawiła się dwunastoletniej Władzi. Podczas trwających 12 dni objawień dziewczynka miała spotkać się też z Jezusem oraz zobaczyć szereg symboli religijnych. Maryja sama nazwała się nauczycielką młodzieży i dodawała otuchy otoczonym wojną mieszkańcom Warszawy. Na drzewie umieszczono kapliczkę, aby później wznieść kościółek z gruzów pochodzących ze zburzonej stolicy.  W 1988 roku erygowana została parafia Najświętszej Maryi Panny Królowej Wyznawców, Od roku 1997 posiada on rangę Sanktuarium Matki Bożej Nauczycielki Młodzieży. Jest to miejsce wielokrotnie  odwiedzane przez Prymasa Wyszyńskiego.

Reklama

Dołącz do naszych darczyńców. Wesprzyj nas!

Najciekawsze artykuły

co tydzień w Twojej skrzynce mailowej

Raz w tygodniu otrzymasz przegląd najważniejszych artykułów ze Stacji7

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
Reklama
WIARA I MODLITWA
Wspieraj nas - złóż darowiznę