Nasze projekty

Jutro Niedziela – XXIII zwykła A

Upominać trzeba nie tylko ze względu na dobro brata, ale również własne.

Reklama

PUNKT WYJŚCIA


• DWUDZIESTA TRZECIA NIEDZIELA ZWYKŁA • rok A • KOLOR SZAT: zielony • KOLEKTA: Będziemy prosili, aby Bóg obdarzył nas prawdziwą wolnością i wiecznym dziedzictwem • CZYTANIA: Księga Ezechiela 33, 7–9 • Psalm 95 (96), 1–2. 6–7c. 7d–9 • List do Rzymian 13, 8–10 • Ewangelia wg św. Mateusza 18, 15–20

Reklama
Reklama

CHMURA SŁOWA

STO SŁÓW

Reklama
Reklama

Upominać – to niepopularne. Lepiej nie wtrącać się w czyjeś sprawy. Choć w rzeczywistości mało kto milczy. Rozmawia o tym z innymi, analizuje sprawę brata za jego plecami. Gorzej, że sam zainteresowany nic o tym nie wie.

Dzisiejsze Słowo to przypomnienie, że każdemu należy się upomnienie, prawdziwa rozmowa, w cztery oczy, w zaufaniu, walka o jego dobro i świętość. Może właśnie to jest przyczyną większego przyzwolenia na grzech? Bo nie upominamy?

Największe upomnienie płynie z pierwszego czytania. Strażnik, który w porę nie ostrzeże miasta przed niebezpieczeństwem, sam ponosi odpowiedzialność. Jeśli nie upomnimy brata, sprowadzamy niebezpieczeństwo nie tyle na niego, ile na siebie.

Reklama

[margincarouselwidget heading=”]


[/margincarouselwidget]

PIERWSZE CZYTANIE

Stróż i występny Ez 33, 7–9

Stróż ma za zadanie chronić ludzi przed niebezpieczeństwami. Ale otrzymuje też inne, nowe: chronić przed grzechem.

KSIĘGA: Księga Ezechiela • AUTOR: Ezechiel • CZAS POWSTANIA: na wygnaniu w Babilonii (586–538 przed Chr.) i po powrocie (redakcja) • KATEGORIA: mowa prorocka


PROROCTWO I APOKALIPSA • Trzecia z wielkich ksiąg prorockich różni się od poprzednich, klasycznych proroctw tym, że spotykamy tu także elementy apokaliptyki. Do proroctwa należy ścisły związek wyroczni z sytuacją historyczną, wielkie tematy miłości Jahwe i grzechu ludu, niewiernej Oblubienicy oraz formy wyroczni. Do apokaliptyki nawiązują wizje rydwanu (rozdział 1), doliny suchych kości (rozdział 37) oraz wizje nowej świątyni i miasta świętego (od rozdziału 40) • Księga dzieli się na wprowadzenie i trzy części • wstęp (1–3) to opis powołania Ezechiela • część pierwsza (4–24) – wyrocznie przeciw Jerozolimie • część druga (25–32) – mowy przeciw narodom pogańskim • część trzecia (33–48) – wyrocznie zapowiadające odrodzenie Izraela. Ezechiel adresuje swe wyrocznie do Izraelitów przebywających na wygnaniu w Babilonii.

PROROCTWO • Dzisiejsze pierwsze czytanie to proroctwo. Pochodzi niemal z samego początku trzeciej części księgi. Dotyczy ona sytuacji trudnej dla Izraela: najazdu Nabuchodonozora. W chwili gdy Pan sprowadza miecz, jednocześnie powołuje stróża – proroka: Ciebie, o synu człowieczy, wyznaczyłem na stróża domu Izraela. Nie jest to jednak łatwe zadanie. Stróż bierze odpowiedzialność nawet za śmierć innych: Jeśli jednak stróż widzi, że nadchodzi miecz, a nie dmie w trąbę, i lud nie jest ostrzeżony, i nadchodzi miecz, i zabija kogoś z nich, to ten ostatni porwany jest wprawdzie z własnej winy, ale winą za jego śmierć obarczę stróża – mówi Bóg do proroka w wersecie poprzedzającym pierwsze czytanie.

STRÓŻ • W kolejnym fragmencie, który usłyszymy, stróż (rola pojmowana dotąd jako ochrona przed niebezpieczeństwem) zostaje wezwany również do interwencji, gdy widzi grzech innego człowieka. Zwróćmy uwagę, że stróż ma przed sobą dwie drogi: milczenie wobec występnego i jego ostrzeżenie. Obie nie tylko skutkują działaniem występnego, ale też decydują o losie stróża.

Szersza analiza czytania dostępna jest w książkowej wersji cyklu “Jutro Niedziela”, TUTAJ oraz w wersji EBOOK.

[margincarouselwidget heading=”]


[/margincarouselwidget]

PSALM

Twarde serca Ps 95 (96), 1–2. 6–7c. 7d–9

Psalm 95 chwali Pana, jednocześnie ostrzega nas przed zamknięciem na Słowo Boga.

PSALM 95 • AUTOR: lewita • CZAS POWSTANIA: V w. przed Chr.


PSALM WEZWANIA • Kto wie, czy Psalm 95 nie jest najczęściej odmawianym psalmem. To główny psalm wezwania; osoby odmawiające Liturgię godzin przeważnie właśnie nim rozpoczynają każdy dzień. To psalm radosny, wychwalający Boga za Jego wielkość i moc. Psalmista nazywa Boga wielkim Królem ze względu na dzieło stworzenia, lecz jeszcze bardziej ze względu na Prawa, które ustanowił dla swego ludu. W przeszłości naród wybrany po wielokroć lekceważył Słowo Boże i jego postanowienia, o czym przypominają przywoływane przez psalmistę sceny wędrówki przez pustynię – w Massie i Meribie.

MODLITWA UWIELBIENIA • Psalm przynależy do gatunku hymnu (tehillah), modlitwy uwielbienia, a równocześnie nosi cechy homilii ostrzegającej Izraela przed niesłuchaniem Słowa „dziś”. Prawdopodobne środowisko powstania to liturgia synagogalna sprawowana poza Jerozolimą • Według innych badaczy psalm mógł pełnić funkcję hymnu procesjonalnego na radosny czas Święta Namiotów, w trakcie którego Izrael wspominał wędrówkę przez pustynię i nadanie Prawa na Synaju. Aż do dziś Żydzi w czasie tego święta mają nakaz spożywania posiłków w namiotach, przez które widać niebo. To samo niebo, z którego Pan im błogosławił, zsyłał pokarm i patrzył z cierpliwością na ich bunty.

BUNT SERCA • Nie usłyszymy jednak całego psalmu, a tylko początkowe strofy oraz końcówkę. Ostatnia zwrotka przypomina o buncie w Massie i Meribie. To z tego powodu psalm wpisuje się w tematykę liturgii słowa. Bóg apeluje, by serca Jego uczniów nie były twarde, głuche na słowa upomnienia.

[margincarouselwidget heading=”]


[/margincarouselwidget]

DRUGIE CZYTANIE

Streszczenie przykazań  Rz 13, 8–10

Wszystko streszcza się w jednym: miłuj bliźniego swego jak siebie samego. Święty Paweł o jedynej formie długu, jaką warto mieć.

KSIĘGA: List do Rzymian • NADAWCA: św. Paweł • ADRESACI: wspólnota chrześcijan w Rzymie • CZAS POWSTANIA: 57–58 r. • MIEJSCE POWSTANIA: Korynt


PRAKTYCZNE WSKAZÓWKI • Od zeszłego tygodnia trwa lektura fragmentów Listu do Rzymian z ostatniej, praktycznej jego części, w której dominują konkretne wskazówki i zachęty do życia chrześcijańskiego (Rz 12, 1–15. 13). W zeszłym tygodniu słyszeliśmy radę Pawła, by życie traktować jako ofiarę. Po fragmencie, który był czytany w zeszłym tygodniu, Paweł zachęca • do pokory (Rz 12, 3–8) – aby każdy jak najlepiej wykonywał obowiązki, do których został przeznaczony • do miłości bez obłudy wobec braci (Rz 12, 9–13) • do miłości wobec nieprzyjaciół (Rz 12, 14–21) oraz • do posłuszeństwa władzy świeckiej (Rz 13, 1–7).

WSPÓLNY MIANOWNIK • Po tym wezwaniu następuje konkluzja, w której Paweł sprowadza wszystko, do czego zachęca, do jednej reguły: reguły miłości. To będzie właśnie treść trzech wersetów, które usłyszymy jako drugie czytanie.

Szersza analiza czytania dostępna jest w książkowej wersji cyklu “Jutro Niedziela”, TUTAJ oraz w wersji EBOOK.

[margincarouselwidget heading=”]


[/margincarouselwidget]

EWANGELIA

Upomnienie braterskie  Mt 18, 15–20

Jezus podaje reguły obowiązujące w Jego wspólnocie. Jedną z nich jest obowiązek upominania: Jeśli masz coś przeciwko bratu, słowo krytyki skieruj najpierw prosto w oczy. Jego oczy.

EWANGELISTA: św. Mateusz • CZAS POWSTANIA: 70–80 r. • KATEGORIA: mowa• MIEJSCE: Galilea, Kafarnaum • CZAS: 30–33 r. • NADAWCA: Jezus • ADRESACI: uczniowie • WERSJE: brak


ZACZYNY KRÓLESTWA • Pozostajemy w czwartej części Ewangelii św. Mateusza, tej, w której Jezus, budując Kościół, urzeczywistnia Królestwo Niebieskie na ziemi. Ostatnio słyszeliśmy o epizodzie w Cezarei Filipowej: tam Piotr wyznał swą wiarę, ale jednocześnie nie przyjął zapowiedzi męki swego Mistrza • W systematycznej lekturze Ewangelii omijamy kilka wydarzeń, m.in. Przemienienie na górze Tabor (rozdział 17 – patrz: druga niedziela Wielkiego Postu). Jezus wraca do Galilei, do Kafarnaum.

REGUŁY KOŚCIOŁA • W 18 rozdziale Ewangelii Mateusza Jezus podaje reguły, którymi ma się kierować tworząca się wspólnota Jego uczniów • Powinni stawać się jak dzieci, ufne i oczekujące wszystkiego od Pana (Jeśli się nie odmienicie i nie staniecie jak dzieci, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego, Mt 18, 3), a także • mają wykazywać się troską o słabych, szczególnie zagubionych grzeszników (przypowieść o zabłąkanej owcy, Mt 18, 12–14). Upomnienie braterskie, które usłyszymy tej niedzieli, następuje bezpośrednio po przypowieści o zabłąkanej owcy. Oba fragmenty w całości dotyczą postępowania z braćmi, którzy zgrzeszyli.

GDY WIDZĘ GRZECH • Fragment o upomnieniu braterskim u Mateusza naturalnie kontynuuje temat z pierwszego czytania, w którym Bóg wzywa proroka do upominania, czyli do ratowania ginącego grzesznika. Mateusz opisuje kilka praktycznych kroków, które można podjąć wobec brata, który zgrzeszył. To nie jedyny temat Ewangelii. Usłyszymy jeszcze dwa ważne zdania: pierwsze o odpowiedzialności apostołów, drugie o wadze jedności w modlitwie.

Szersza analiza Ewangelii dostępna jest w książkowej wersji cyklu “Jutro Niedziela”, TUTAJ oraz w wersji EBOOK.


[gallerywidget_item id='13108' title='' content='Mojżesz wydobywający wodę ze skały, Krzysztof Lubieniecki, XVII-XVIII w., Muzeum Narodowe, Warszawa']
[gallerywidget_item id='13109' title='' content='Mojżesz sprawia, że woda tryska ze skały, Tintoretto, 1577 r., Scuola Grande di San Rocco, Wenecja']
[gallerywidget_item id='13110' title='' content='Mojżesz z tablicami prawa, Guido Reni, ok. 1624, Galleria Borghese, Rzym']
[gallerywidget_item id='13111' title='' content='Powołanie św. Mateusza, Caravaggio, 1598-1600, Kościół św. Ludwika Króla Francji, Rzym']
[gallerywidget_item id='13112' title='' content='Mojżesz z tablicami prawa, Rembrandt, 1659 r., Gemäldegalerie w Berlinie, Niemcy']
[gallerywidget_item id='13113' title='' content='Mojżesz wydobywa wodę na pustyni, James J. Tissot, XIXw., Jewish Museum, Nowy Jork']

Reklama

Dołącz do naszych darczyńców. Wesprzyj nas!

Najciekawsze artykuły

co tydzień w Twojej skrzynce mailowej

Raz w tygodniu otrzymasz przegląd najważniejszych artykułów ze Stacji7

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
Reklama
WIARA I MODLITWA
Wspieraj nas - złóż darowiznę