video-jav.net

Taizé: historyczna wizyta patriarchy Bartłomieja w ekumenicznej wiosce

- Taizé jest potężną przypowieścią o nawróceniu i pojednaniu, kładącą akcent na życie wewnętrzne, które pozwala nam wejść w misterium jedności - mówił patriarcha Konstantynopola Bartłomiej I podczas modlitwy w Kościele Pojednania w Taizé. Pierwsza w historii wizyta honorowego przywódcy prawosławia we wspólnocie ekumenicznej z Taizé była zwieńczeniem jego wizyty w Szwajcarii z okazji 50-lecia powstania w Chambésy prawosławnego centrum Patriarchatu Ekumenicznego.

Polub nas na Facebooku!

Pierwsza wizyta duchowego przywódcy prawosławia w Taizé była nie tylko okazją do wspólnej modlitwy, ale też przypomnieniem roli, jaką odegrała ekumeniczna wioska w tworzeniu prawosławnego centrum Patriarchatu Ekumenicznego w Chambésy.

 

Głównym punktem programu kilkugodzinnej wizyty patriarchy Bartłomieja była wspólna modlitwa w Kościele Pojednania. Podczas spotkania modlitewnego przeor ekumenicznej Wspólnoty Taizé br. Alois powitał patriarchę Bartłomieja w imieniu gospodarzy i przypomniał historię wieloletnich więzi łączących wspólnotę z Patriarchatem Konstantynopola i Greckim Kościołem Prawosławnym. Przypominał m.in. przyjazne kontakty założyciela ekumenicznej wspólnoty br. Rogera z patriarchą Konstantynopola Atenagorasem, a także swoją wizytę w Konstantynopolu wraz ze stuosobową grupą młodzieży z całej Europy.

 

Z kolei patriarcha podjął refleksję na temat roli Wspólnoty z Taizé w budowaniu więzi pomiędzy poszczególnymi Kościołami chrześcijańskimi. „Taizé jest potężną przypowieścią o nawróceniu i pojednaniu, kładącą akcent na życie wewnętrzne, które pozwala nam wejść w misterium jedności” – mówił Bartłomiej I odwołując się do słów francuskiego teologa Oliviera Clémenta.

 

Po zakończeniu modlitwy jej uczestnicy udali się do kaplicy prawosławnej znajdującej się przy Kościele Pojednania, a następnie przeszli do grobu brata Rogera na cmentarzu w wiosce. Wizytę patriarchy Bartłomieja w Taizé zakończył wspólny obiad.

 

„Jest to ogromna radość dla naszej wspólnoty, jesteśmy poruszeni tym, że patriarcha odwiedził nas po raz pierwszy. To jest potwierdzenie przyjaznych więzi i tego, że przyjaźń Taizé z Kościołem prawosławnym jest ceniona. Dla nas to zachęta, by te więzi wciąż pogłębiać poprzez młodych ludzi ze wspólnot prawosławnych, których od wielu lat tu przyjmujemy” – powiedział KAI br. Marek, pierwszy Polak od lat żyjący we wspólnocie braci.

 

Jak dodał polski zakonnik Taizé jest licznie odwiedzane przez prawosławną młodzież m.in. z Rosji, Rumunii, Ukrainy, Serbii i krajów nadbałtyckich.

 

Pierwszy kontakty pomiędzy Wspólnotą z Taizé a Patriarchatem Konstantynopola nawiązał już w latach 60. XX w., jej założyciel brat Roger (1915-2005). W lutym 1962 roku, odwiedził on w Stambule poprzednika Bartłomieja I, patriarchę Atenagorasa. Potem spotkania odbyły się m. in, z okazji tysiąclecia Góry Athos w Grecji i ponownie w 1970 roku w Stambule. Do tej pory w pokoju Brata Rogera stoi ofiarowana mu przez Atenagorasa ikona Matki Bożej.

 

Na Boże Narodzenie 2005 roku, kilka miesięcy po śmierci brata Rogera, odwiedził Bartłomieja I w jego siedzibie w stambulskim Fanarze nowy przełożony wspólnoty brat Alois wraz z dwoma braćmi. Patriarcha przyjął ich bardzo ciepło i wyraził wielkie zainteresowanie spotkaniami młodzieży w Taizé. Na znak duchowej więzi brat Alois ofiarował patriarsze szalik, który nosił często brat Roger. W 2011 r. Bartłomiej gościł w Stambule brata Aloisa oraz braci i stu młodych ludzi ze wspólnoty.

 

Jak bardzo ceni sobie pracę wspólnoty Bartłomiej I dał wyraz w przesłaniu z 2010 roku z okazji piątej rocznicy śmierci Brata Rogera. “Dzięki Bratu Rogerowi i braciom, którzy podzielają jego wizję, Taizé stało się prawdziwym centrum, miejscem zbliżenia i spotkania. Miejscem pogłębiania wiary w modlitwie, w słuchaniu i w pokorze. Miejscem poszanowania tradycji innych ludzi. Miejscem uznania innego, jego oblicza, a więc jego istoty, niezbędnym przygotowaniem miłości takiej, jak miłość Tego, który umiłował nas bez granic” – napisał honorowy zwierzchnik prawosławia.

 

Taizé we francuskiej Burgundii jest od 1944 r. siedzibą wspólnoty ekumenicznej, założonej przez brata Rogera Schutza. Obecnie należy do niej ok. stu braci z ponad 25 krajów, z różnych wyznań ewangelickich oraz członków Kościoła katolickiego. Obecnie przeorem Wspólnoty jest 62-letni br. Alois Löser, teolog katolicki z niemieckiego Stuttgartu. Od 1978 r. na przełomie starego i nowego roku, każdorazowo w innym mieście naszego kontynentu wspólnota organizuje Europejskie Spotkania Młodych.

 

Przed wizytą w Taizé, w minioną sobotę, Bartłomiej I wziął udział w obchodach 50. rocznicy powstania prawosławnego centrum w Chambésy, w szwajcarskim kantonie Genewa. W poniedziałek odwiedził siedzibę Światowej Rady Kościołów (WCC) w Genewie, gdzie wygłosił wykład na temat Soboru Wszechprawosławnego i jego postanowień, jaki w czerwcu 2016 r. odbył się na Krecie. Następnie udał się do Fryburga Szwajcarskiego aby w katolickiej katedrze pw. św. Mikołaja oddać cześć relikwiom świętego i wygłosił wykład na tamtejszym uniwersytecie.

 

Z Francji Bartłomiej poleci do Kairu. Tam wraz z papieżem Franciszkiem spotkają się z Wielkim Imamem sunnickiego Uniwersytetu Al-Azhar, Ahmedem Mohammedem al-Tayyebem. Wspólnie wezmą udział w Międzynarodowej Konferencji Pokojowej.


abd, tom (KAI) / Taizé

Watykan: Polak nuncjuszem w Tanzanii

Franciszek mianował dotychczasowego nuncjusza apostolskiego w Gruzji, Armenii i Azerbejdżanie, abp Marka Solczyńskiego swoim przedstawicielem w Tanzanii. Swoją posługę w krajach Kaukazu abp Solczyński pełnił przez 4,5 roku.

Polub nas na Facebooku!

Abp Marek Solczyński urodził się w Stawiszynie 7 kwietnia 1961 r. jest doktorem prawa kanonicznego. Święcenia kapłańskie przyjął 28 maja 1987 r. w Warszawie i jest kapłanem archidiecezji warszawskiej. Od 1 kwietnia 1993 r. pracuje w służbach dyplomatycznych Stolicy Apostolskiej.

Swoją posługę pełnił w Paragwaju, Rosji, centrali ONZ w Nowym Jorku, w nuncjaturze w Waszyngtonie, Turcji, Republice Czeskiej i Hiszpanii. 26 listopada 2011 roku Benedykt XVI mianował go swoim przedstawicielem w Gruzji, 15 grudnia 2011 – w Armenii, a 14 kwietnia 2012 roku w Azerbejdżanie. Abp Solczyński mówi po włosku, francusku, angielsku, hiszpańsku i rosyjsku.


st (KAI) / Watykan