video-jav.net

Kodeks archidiecezji warszawskiej o ochronie dzieci i młodzieży wchodzi w życie

Archidiecezja warszawska wypracowała standardy postępowania w sytuacjach duszpasterskich z dziećmi i młodzieżą. Opisuje je specjalny dokument pt. „Ochrona dzieci i młodzieży. Kodeks właściwego postępowania w archidiecezji warszawskiej”, który wchodzi w życie 1 grudnia 2018 roku

Polub nas na Facebooku!

Kodeks jest szczegółowym instrumentem prawnym, który ma na celu zapobieganie ewentualnym przestępstwom na szkodę dzieci i młodzieży. Obowiązuje na terenie archidiecezji warszawskiej wszystkie parafie, wspólnoty, dzieła prowadzone na terenie archidiecezji. Zasadami w nim zawartymi mają się kierować wszyscy księża, siostry zakonne oraz świeccy – wychowawcy, nauczyciele, wolontariusze zatrudnieni na różnych stanowiskach, podejmujący różne zakresy odpowiedzialności. W praktyce – wszyscy, którzy mają kontakt z dziećmi i młodzieżą w przestrzeni kościelnej.

Kodeks zawiera więc zasady postępowania w pracy duszpasterskiej z dziećmi i młodzieżą, zwraca uwagę na szacunek dla nietykalności cielesnej, intymności i prywatności małoletniego. Reguluje takie kwestie jak indywidualne spotkania z małoletnimi, podróże, wycieczki. Ponadto rekomenduje zasady reagowania na oznaki lub wiadomość o wykorzystaniu oraz zawiera praktyczne wskazania dotyczące przyjęcia zgłoszenia.

Co zawiera?

Oczywisty jest całkowity zakaz stosowania kar cielesnych. Księżom zalecana jest roztropność w gestach i słowach. Wprowadzono zakaz przebywania sam na sam z nieletnim. Jeśli byłaby konieczność indywidualnej rozmowy na prośbę dziecka to „przy otwartych drzwiach”, po uprzednim poinformowaniu przełożonych.

Jasno sformułowano też zakaz przyjmowania na plebanii osób nieletnich – zarówno pojedynczo jak i grupowo. (Więcej niż ¾ przypadków wykorzystania nieletnich przez kapłana w archidiecezji warszawskiej miało miejsce na plebanii).

Osobny punkt poświęcony został podróżom, wycieczkom i wakacjom – organizator wyjazdu parafialnego czy wspólnotowego ma obowiązek sprawdzenia angażowanych przez siebie współpracowników czy figurują w Rejestrze Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym (RSTPS).

Podstawa prawna tego dokumentu to: Kodeks Prawa Kanonicznego 1395 § 2, Normy „De gravioribus delictis” z modyfikacjami z 15 lipca 2010 r. , Wytyczne Konferencji Episkopatu Polski (po nowelizacji 6 czerwca 2017 r.), statuty IV Synodu Archidiecezji Warszawskiej, pkt 37.

Zaprezentowano niepublikowane wykłady Karola Wojtyły

Na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim zaprezentowano wydanie krytyczne niepublikowanych dotąd skryptów z wykładów Karola Wojtyły o katolickiej nauce społecznej. Rękopisy pochodzą z 1957 roku

Polub nas na Facebooku!

“Prezentowane dzieło pozwala snuć refleksję na temat formowania się myśli Karola Wojtyły” – powiedział we wstępie rektor Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego ks. prof. Antoni Dębiński. Dodał, że w roku obchodów stulecia lubelskiego uniwersytetu wspominane są jego najznamienitsze postaci, wśród których znajduje się Karol Wojtyła, który współtworzył KUL, jako jeden z profesorów.

Podczas redagowania książki, co podkreślił prof. Wojciech Kruszewski z katedry Tekstologii i Edytorstwa KUL, użyto własnoręcznie napisanych notatek przyszłego papieża. – Wiemy, że Karol Wojtyła nie używał maszyny do pisania, na rzecz pióra. Do użytku studenckiego wytworzono na maszynopisie wiele kopii tekstu. Natomiast czystopis, z którego korzystaliśmy, to pierwsza edycja tekstu – tłumaczył profesor.

Na każdej stronie rękopisu, co zauważyli redaktorzy, znajdują się fragmenty łacińskich tekstów liturgicznych, które doskonale ilustrują głęboką duchowość Karola Wojtyły. Na górnych marginesach kolejnych kart rękopisu przyszły papież umieszczał wersy łacińskich hymnów chrześcijańskich oraz inskrypcje.

Co ciekawe, na pierwszej karcie znalazły się słowa św. Ludwika Marii Grignion de Montfort rozpoczynające „Traktat o prawdziwym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny” – Totus Tuus ego sum, które stały się późniejszą dewizą biskupią i papieską Karola Wojtyły – powiedział prof. Kruszewki.

Ks. dr Karol Wojtyła wykładał etykę społeczną na Wydziale Teologicznym UJ w roku akademickim 1953-1954. Po zamknięciu tego wydziału przez władze komunistyczne w roku 1954, kontynuował wykłady dla kleryków seminariów duchownych działających w Krakowie.

Skrypt do wykładów przez wiele lat krążył wśród studentów w przygotowanych przez nich samych maszynopisach. Zachował się także zapomniany rękopis Katolickiej etyki społecznej, który przez długi czas znajdował się w mieszkaniu przy ul. Kanoniczej. Odnalazł go ks. prof. Tadeusz Styczeń – jeden ze słuchaczy wykładów oraz późniejszy współpracownik i następca ks. prof. Karola Wojtyły w Katedrze Etyki Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.

Obecnie rękopisy znajdują się w Archiwum Kurii Metropolitalnej w Krakowie. Są to dwie teczki z luźnymi kartkami, datowanymi na 1957 r.

KAI/kh