video-jav.net
ŚWIĘCI

Salomea: błogosławiona Piastówna

Była księżną, małżonką, pierwszą polską klaryską. Dziś mija 750 lat od śmierci bł. Salomei Piastówny i także dziś przypada jej liturgiczne wspomnienie.

Polub nas na Facebooku!

Bł. Salomea była córką księcia Małopolski Leszka Białego i ruskiej księżniczki Grzymisławy oraz starszą siostrą Bolesława Wstydliwego. Urodziła się na Wawelu. Mając zaledwie kilka lat, weszła na scenę życia politycznego, ponieważ przyrzeczono jej rękę Kolomanowi, synowi króla Węgier Andrzeja II. Układ ten miał gwarantować panowanie węgierskie w Haliczu.

Młodzi małżonkowie zobowiązali się od początku do życia w dziewiczym małżeństwie. Kiedy owdowiała, jako młoda, bo trzydziestoletnia kobieta, powróciła do Polski, na dwór swojego brata. Cztery lata później w Sandomierzu przyjęła habit św. Klary, tym samym stając się pierwszą polską klaryską.

Pierwszy klasztor powstał w Zawichoście, gdzie Salomea sprowadziła siostry z Pragi. Jednak ze względu na brak bezpieczeństwa, po kilku latach, Salomea razem z siostrami przeniosła się z Zawichostu do klasztoru w Skale, gdzie w 1268 roku zmarła w opinii świętości.

Jak podkreśla s. Joanna Długa OSC, obecna ksieni klasztoru sióstr klarysek w Krakowie, życie bł. Salomei wciąż jest inspirujące, a piastowska księżniczka sprzed wieków może być dziś wzorem patriotyzmu oraz właściwego korzystania z dóbr doczesnych. – Przede wszystkim odkryła, że na miłość odpowiada się miłością: całkowitą, pełną oddania i rezygnacji z siebie – przekonuje mniszka, wymieniając świadczące o tym fakty z biografii błogosławionej: wczesne zaręczyny i posłanie przez rodziców na Węgry, życie małżeńskie, później wdowy oraz odrzucenie korony królewskiej dla radykalnego ubóstwa.

– Dziś staje ponownie przed nami i uczy nas wartości życia, czystości, wierności w małżeństwie i zakonie. Uczy służby ubogim, właściwego korzystania z dóbr doczesnych, jak pieniądz, bogactwo, majątek. Może nas także inspirować do tego, w jaki sposób przeżywać swój patriotyzm. Jest wzorem wytrwałości, odwagi, modlitwy, miłości i pokoju – dodaje przełożona krakowskiego klasztoru duchowych córek św. Klary.

Do niezwykłego jubileuszu 750-lecia śmierci pierwszej polskiej klaryski, krakowskie klaryski zaczęły się przygotowywać już rok wcześniej. w liturgiczne wspomnienie bł. Salomei. Od lutego br. trwała nowenna miesięcy z udziałem przedstawicieli różnych środowisk w Kościele krakowskim. W wigilię głównych uroczystości w kościele św. Andrzeja odbędzie się nabożeństwo Transitus, w którym siostry będą wspominać przejście do nieba bł. Salomei. Mszę św. tego dnia odprawi abp Marek Jędraszewski. Dziś, w liturgiczne wspomnienie Błogosławionej Piastówny. Mszę św. odprawi bp Damian Muskus OFM. Dzień później dziękczynieniu za życie, powołanie i świętość pierwszej polskiej klaryski będzie przewodniczył o. Marian Gołąb OFMConv.

 

KAI/ad

Święty Dobry Łotr. Patron więźniów

Nie ma wśród chrześcijan takich, którzy by nie słyszeli o Dobrym Łotrze. Święty Łukasz w swojej ewangelii opisuje dialog Jezusa z ukrzyżowanym obok Niego człowiekiem. Mający wiele złego na sumieniu skazaniec zostaje jednak pierwszym świętym Kościoła.

Paulina Malczyk
Paulina
Malczyk
zobacz artykuly tego autora >

Polub nas na Facebooku!

W polskiej tradycji święty Dyzma nazywany jest łotrem. Należy uznać to za celne przetłumaczenie greckiego słowa κακοεργός użytego w Ewangelii św. Łukasza. Oznacza ona dokładnie: „czyniący źle”, „złośliwy”, „łotrowski” albo „wyrządzający krzywdę”.

Postać św. Dyzmy pojawia się w apokryficznej ewangelii według Nikodema, inaczej Akta Piłata z IV wieku, a później w Protoewangelii Jakuba w V wieku. “Opowiadania Józefa z Arymatei” będące częścią Akt opisują łotrów w następujący sposób:

Na siedem dni przed męką Chrystusa zostali przekazani namiestnikowi dwaj zasądzeni łotrzy z Jerycha. A wina ich jest następująca. Pierwszy z nich miał na imię Getas. Zabijał on mieczem wędrowców, innych nagimi puszczał, kobietom, które wieszał za kostki głową w dół, ucinał piersi, a sprawiało mu radość pić krew dzieci. O Bogu zupełnie zapominał, Prawem gardził i od początku był okrutny w podobnych sprawach.

Natomiast powód winy drugiego był następujący: nazywał się Demas, pochodził z Galilei, posiadał zajazd, używał sobie na łupieniu bogatych, ubogim natomiast dobrze czynił, a choć był złodziejem, jak Tobiasz grzebał ciała ubogich. Rabował lud żydowski: ukradł księgę Prawdy z Jerozolimy, obrabował córkę Kajfasza, która była kapłanką świątynną i wykradł nawet tajemny depozyt, złożony tam przez Salomona. Takie to były jego czyny.

 

Postać Świętego Dyzmy jest otaczana kultem ze względu obietnicę, którą złożył mu Ukrzyżowany Jezus “Zaprawdę powiadam ci, dziś będziesz ze mną w raju”. Rozprzestrzenił się on szeroko w IV wieku, kiedy to razem z krzyżem Jezusa miał zostać odnaleziony krzyż Dobrego Łotra, który zaczęto czcić jako relikwię. Część krzyża dotarła do klasztoru bizantyjskiego w Nikozji, część do Bolonii, a jeszcze inna część – poprzeczna belka – znajduje się w bazylice Santa Croce di Gerusalemme (Świętego Krzyża z Jerozolimy) w Rzymie.

W kościele prawosławnym określany jest Rachem i przedstawiany w ikonografii głównie jako młodzieniec, czasem w wieku dojrzałym lub jako starzec. Jego strojem jest opaska na biodrach lub krótka tunika, a atrybytami są krzyż, łańcuch, maczuga, miecz lub nóż.

Tradycja ikonograficzna zwraca uwagę na ukośną belkę prawosławnego krzyża, która symbolizuje skazańców ukrzyżowanych z Chrystusem. Jej prawy kraniec, uniesiony do góry, wskazuje niebo, do którego poszedł Dobry Łotr. Lewy kraniec wskazuje piekło, do którego trafił ten, który nie wyraził skruchy.

Święty Dyzma jest symbolem Bożego miłosierdzia oraz stanowi wzór doskonałego żalu za grzechy. Święty Dyzma swoje wspomnienie w Kościele obchodzi 26 marca i jest patronem więźniów, skazańców, kapelanów więziennych, umierających, pokutujących i nawróconych grzeszników oraz skruszonych złodziei. Święty jest również patronem Archidiecezji przemyskiej i Apulii. Episkopat Polski zdecydował w 2009 r., że dzień wspomnienia św. Dobrego Łotra obchodzony jest w Polsce jako Dzień Modlitw za Więźniów.

 

Paulina Malczyk

Paulina Malczyk

Uwielbia jazdę pociągami, czarną mocną kawę, wygodne sukienki, sernik, kolor niebieski i pracę z kalendarzem w ręce. W wolnych chwilach czyta książki kucharskie, śpiewa, dyryguje i robi albumy ze zdjęciami. Z wykształcenia manager kultury, z doświadczenia superniania, wieloletnia autorka kulinarnego bloga Lendryggen.

Zobacz inne artykuły tego autora >
Paulina Malczyk
Paulina
Malczyk
zobacz artykuly tego autora >