Kościół ma pięcioro nowych świętych

Podczas pierwszej w tym roku uroczystości kanonizacyjnej na Placu św. Piotra w Watykanie papież Franciszek ogłosi dziś świętymi pięcioro błogosławionych: cztery kobiety oraz konwertytę z anglikanizmu bł. Johna Henryka Newmana. Wszyscy oni żyli w XIX i XX wieku.

Redakcja portalu
Redakcja portalu
zobacz artykuly tego autora >

Polub nas na Facebooku!

Kościół ma pięcioro nowych świętych
Podczas pierwszej w tym roku uroczystości kanonizacyjnej na Placu św. Piotra w Watykanie papież Franciszek ogłosi dziś świętymi pięcioro błogosławionych: cztery kobiety oraz konwertytę z anglikanizmu bł. Johna Henryka Newmana. Wszyscy oni żyli w XIX i XX wieku.

Nowi święci to:


Brytyjczyk John Henry Newman >>

Pastor anglikański, który po kilku latach studiów i wielu modlitwach odkrył Boga w Kościele katolickim.


Brazylijka Siostra Dulce >>

Najbardziej podziwiana kobieta w historii Brazylii całkowicie samodzielnie stworzyła największy ośrodek pomocy ubogim w tym kraju. Nominowana do Pokojowej Nagrody Nobla.


s. Mariam Teresa Mankidiyan Chiramel z Indii >>

Hinduska zakonnica, założycielka Zgromadzenia Świętej Rodziny, mistyczka i stygmatyczka posługująca ubogim często jest porównywana do Matki Teresy. 


Włoszka s. Gioseppina Vannini >>  

Zafascynowana pracą ojców kamilianów wśród chorych poczuła Boże natchnienie, by założyć żeńską gałąź tego zgromadzenia we Włoszech. Pomimo trudności – zgromadzenie szybko rosło.


świecka mistyczka ze Szwajcarii Margerita Bays >>

Jest przykładem uświęcenia zwykłego, szarego życia wiejskiej dziewczyny, która na co dzień prawie wcale nie opuszczała swej rodzinnej wioski La Pierraz. Niezwykle związana z Niepokalaną


Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7


🔷 Jej bajka urzekła o. Adama Szustaka. Obejrzyj odcinek "Piernikowych Bajek"! ⤵️

Redakcja portalu

Redakcja portalu

Zobacz inne artykuły tego autora >
Redakcja portalu
Redakcja portalu
zobacz artykuly tego autora >

John Henry Newman. Święty poszukiwacz Prawdy

Pastor anglikański, który po kilku latach studiów i wielu modlitwach odkrył Boga w Kościele katolickim. W niedzielę świętym zostanie ogłoszony bł. kardynał John Henry Newman.

Redakcja portalu
Redakcja portalu
zobacz artykuly tego autora >

Polub nas na Facebooku!

John Henry Newman. Święty poszukiwacz Prawdy
Pastor anglikański, który po kilku latach studiów i wielu modlitwach odkrył Boga w Kościele katolickim. W niedzielę świętym zostanie ogłoszony bł. kardynał John Henry Newman.

John Henry Newman urodził się 21 lutego 1801 r. w Londynie. Studiował w Oksfordzie teologię anglikańską, a 13 czerwca 1824 r. został ordynowany na pastora w Kościele anglikańskim. Z katolicyzmem zetknął się przy okazji podróży do Włoch. Po powrocie do Anglii założył w 1833 r. ruch oksfordzki – anglikański ruch odnowy, którego głównym celem było odkrywanie na nowo dziedzictwa katolickiego w liturgii, teologii i strukturze kościelnej.

Po kilku latach studiów nad pismami Ojców Kościoła, rozmyślaniach i modlitwie Newman doszedł do przekonania, że to nie Kościół katolicki pobłądził w swym nauczaniu, ale przeciwnie – angielski Kościół narodowy daleko odszedł od pierwotnego depozytu wiary. Na jesieni 1845 r. zdecydował się przejść na katolicyzm. 9 października tego roku Newman został oficjalnie przyjęty do Kościoła katolickiego.

Newman przez całe swoje życie szukał prawdy i niekiedy płacił za to wielką cenę. Największy przełom stanowiło przyjęcie wiary katolickiej. Miał już wtedy 44 lata. Musiał porzucić karierę uniwersytecką w Oksfordzie, odsunęło się od niego wielu przyjaciół i krewnych. Jednak dla Newmana ważniejsza była wierność prawdzie.„Była to konsekwencja jego uczciwości intelektualnej, poszukiwania prawdy. Poszukiwał prawdy na modlitwie, a przede wszystkim w badaniach dzieł ojców Kościoła i historii chrześcijaństwa. I kiedy ta prawda stała się dla niego oczywista, kiedy odnalazł ją w Kościele katolickim, potrafi to uznać i tej prawdzie dał się poprowadzić – mówi znawca Newmana we Włoszech ks. prof. Fortunato Morrone.

Newman po studiach w Rzymie przyjął katolickie święcenia kapłańskie w październiku 1846 r. W rok później założył w Birmingham oratorium filipinów. Z tym zgromadzeniem księży, założonym w XVI w. przez św. Filipa Nereusza, spotkał się w czasie swoich studiów w Rzymie i sam do niego wstąpił. W okresie ostrych konfliktów między Kościołem a ruchami mieszczańskimi w XIX w. ks. Newman został pomówiony o nadmierny liberalizm i musiał się usunąć z życia kościelnego. W tym czasie pisał dzieła, które z czasem weszły do klasyki teologii duchowości.Leon XIII w pełni rehabilitował dawnego konwertytę i 12 maja 1879 r. obdarzył go godnością kardynalską. John Henry Newman zmarł 11 sierpnia 1890 r. w Birmingham.

W teologii katolickiej przyczynił się do ugruntowania koncepcji rozwoju dogmatów. Jego myśl, ukształtowana głównie przez Ojców Kościoła, wywarła duży wpływ na teologię katolicką. Napisał wiele dzieł teologicznych, m.in.: “O rozwoju doktryny chrześcijańskiej” (1845, wyd. pol. 1957), “Apologia pro vita sua” (1864; 1948), powieść “Kaliksta” (1859; 1871). Dla wielu teologów nazwisko kard. Newmana kojarzy się często z jego słynnym stwierdzeniem z listu do księcia Norfolk: “Jeśli – co wydaje mi się całkiem nieprawdopodobne – musiałbym wznieść toast za religię, wypiłbym zdrowie papieża. Ale wcześniej wypiłbym za sumienie, a potem dopiero za papieża”.

 

🔹 PRZECZYTAJ: Książę Karol o Newmanie: jego przykład bardziej potrzebny niż kiedykolwiek

 

Kard. Newman zaszedł tak daleko dzięki swej skromności. Pokora jest jego najważniejszą cechą. To znaczy, potrafił spojrzeć na siebie w prawdzie i uznać „wielkie rzeczy, które uczynił mu Wszechmocny”. Był świadomy swego geniuszu i oddał go na służbę ludzi prostych – – uważa ks. prof. Fortunato Morrone,

Dodaje, że Newman nigdy nie zanegował swej anglikańskiej przeszłości. Dla niego przyjęcie wiary katolickiej był po prostu krokiem naprzód. Jego doświadczenie w Kościele anglikańskim okazało się zbyt małe w zestawieniu z prawdą, która jest zachowywana w Kościele katolickim. Oczywiście, Kościół katolicki tej prawdy nie posiada, ale wynika ona z obecności Pana, Jego Ducha w sakramentalnej rzeczywistości Kościoła”.

Kard. John Henry Newman jest myślicielem, który wywarł ogromny wpływ na rozwój Kościoła w XX w. Nie bez przyczyny jest on uważany za prekursora Soboru Watykańskiego II – przypomina ks. prof. Morrone.

„Przyczyn jest wiele. Ja wskazałbym na jedną: docenienie ludzi świeckich, ich sensus fidei, zmysłu wiary. Ludzie prości mają wyczucie wiary, którego nie da się wykazać w sposób racjonalny. Newman uznaje działanie Ducha Świętego we wszystkich wierzących. Jest też oczywiście magisterium, nauczanie apostolskie, które potwierdza prawdziwość naszego wyczucia wiary – mówi Radiu Watykańskiemu ks. prof. Morrone. – Inny aspekt, w którym Newman antycypuje Sobór Watykański II to otwarcie na świat. Ten, kto wie, że oświeca go prawda wiary, czyli sam Jezus, nie boi się konfrontacji ze światem, z pytaniami, które stawia świat. Newman prowadził nieustannie krytyczny dialog z rzeczywistością swoich czasów i to samo widzimy potem na Soborze, w konstytucji «Gaudium et spes»”.

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7


 

 



Redakcja portalu

Redakcja portalu

Zobacz inne artykuły tego autora >
Redakcja portalu
Redakcja portalu
zobacz artykuly tego autora >

Bł. Siostra Dulce – najbardziej podziwiana kobieta w historii Brazylii

Najbardziej podziwiana kobieta w historii Brazylii całkowicie samodzielnie stworzyła największy ośrodek pomocy ubogim w tym kraju. Nominowana do Pokojowej Nagrody Nobla. 13 października bł. Irmã Dulce - zwana Siostrą Dulce - zostanie ogłoszona przez papieża świętą Kościoła katolickiego.

Redakcja portalu
Redakcja portalu
zobacz artykuly tego autora >

Polub nas na Facebooku!

Bł. Siostra Dulce - najbardziej podziwiana kobieta w historii Brazylii
Najbardziej podziwiana kobieta w historii Brazylii całkowicie samodzielnie stworzyła największy ośrodek pomocy ubogim w tym kraju. Nominowana do Pokojowej Nagrody Nobla. 13 października bł. Irmã Dulce - zwana Siostrą Dulce - zostanie ogłoszona przez papieża świętą Kościoła katolickiego.

Irmã Dulce przyszła na świat  26 maja 1914 w Salvadorze w Brazylii w dobrze sytuowanej rodzinie. Właściwe nazywała się Maria Rita do Sousa Brito Lopes Pontes. Kiedy miała trzynaście lat, ciocia zabrała ją w podróż do biednej części miasta. Widok nędzy i nędzy, które tam spotkała, wywarł głębokie wrażenie na tej młodej dziewczynie, pochodzącej z wyższej klasy średniej Brazylii.

Zaczęła opiekować się bezdomnymi i żebrakami w swoim sąsiedztwie, bezpłatnie ich strzygąc czy i lecząc ich rany. Równocześnie coraz częściej zaczęła napominać o powołaniu zakonnym, które odczuwała. Nie zgadzał się jednak na to jej ojciec, któremu wymarzyła się córka – nauczycielka. Zmienił jednak zdanie gdy Irma poprosiła go o zgodę na zakon zaraz po zdanej maturze. Miała wówczas 18 lat. 

Irma od razu zdecydowała się iść za głosem powołania i wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Misjonarek Niepokalanego Poczęcia Matki Bożej w klasztorze Matki Bożej z Karmelu w Sergipe. Rok później otrzymała habit tego Zgromadzenia oraz zakonne imię Dulce, na pamiątkę po swojej zmarłej matce.

Od razu oddała się pracy wśród najuboższych, najpierw pracując wśród ubogich w Alagados i Itapagipe. Aby móc pomagać bezdomnym zaczęła nielegalnie zajmować opuszczone domy dzielnicy Ilha dos Ratos (zwanej Wyspą Szczurów), samodzielnie szukając dla nich pożywienia, lekarstw czy opieki medycznej. Niestety sąsiadom przeszkadzało towarzystwo jej ubogich i zostali stamtąd eksmitowani. Po dalszej tułaczce s. Dulce poprosiła Matkę Przełożoną swojego zgromadzenia, czy nie znalazłoby się jakieś miejsce dla jej ubogich przy klasztorze w Salwadorze, sugerując, że mogłaby to być nawet farma kurczaków, którą prowadziły siostry. Przełożona się zgodziła. I tak powstały improwizowany dom dla ubogich dał początek szpitalowi Santo Antonio, centrum kompleksu medycznego, społecznego i edukacyjnego, który nadal otwiera drzwi dla biednych w Bahia i całej Brazylii.

 

ad/Stacja7

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7


 

 



Redakcja portalu

Redakcja portalu

Zobacz inne artykuły tego autora >
Redakcja portalu
Redakcja portalu
zobacz artykuly tego autora >

Maria Teresa Chiramel Mankidiyan: Hinduska Matka Teresa

Hinduska zakonnica, założycielka Zgromadzenia Świętej Rodziny, mistyczka i stygmatyczka posługująca ubogim często jest porównywana do Matki Teresy. W niedzielę 13 października zostanie przez papieża ogłoszona świętą.

Redakcja portalu
Redakcja portalu
zobacz artykuly tego autora >

Polub nas na Facebooku!

Maria Teresa Chiramel Mankidiyan: Hinduska Matka Teresa
Hinduska zakonnica, założycielka Zgromadzenia Świętej Rodziny, mistyczka i stygmatyczka posługująca ubogim często jest porównywana do Matki Teresy. W niedzielę 13 października zostanie przez papieża ogłoszona świętą.

Urodziła się 26 kwietnia 1876 w wiosce Puthenchira w stanie Kerala w Indiach w zamożnej rodzinie katolickiej obrządku Syromalabarskiego. Była trzecim z pięciorga dzieci. Na chrzcie św. otrzymała imię Teresa ku czci św. Teresy z Avili. W wieku 10 lat poświęciła się całkowicie Jezusowi składając ślub czystości. Kiedy miała 12 lat, zmarła jej matka. Przestała wówczas chodzić do szkoły. Pociągało ją życie ukryte, wypełnione modlitwą. W 1891 uciekła z domu, by prowadzić życie pustelnicze i oddawać się praktykom pokutnym. Po powrocie do rodzinnej wioski wraz z kilkoma przyjaciółkami pomagała ubogim i chorym. Pielęgnowała trędowatych i chorych na ospę. Z wielką troską dbała o wystrój miejscowego kościoła parafialnego.

Od 1904 roku gdy ukazała się jej Matka Boża, zaczęła używać imienia Maria. Wcześnie otrzymała dary przeżyć mistycznych i stygmatów, które ukrywała. Życie jej nie było wolne od ciężkich pokus. Spotkały ją również przykrości i upokorzenia ze strony władz kościelnych. Otrzymała m.in. zakaz codziennego przyjmowania komunii świętej i wielokrotnie była poddawana egzorcyzmom.

Idąc za radą miejscowego biskupa Johna Menachery’ego, postanowiła wstąpić do zakonu karmelitanek bosych. Czuła jednak, że jej droga jest inna. Po dwumiesięcznym pobycie w Karmelu zamieszkała w domu modlitwy, który biskup pozwolił jej założyć. Wraz z trzema towarzyszkami prowadziła życie wypełnione medytacją i pokutą. Ta niezwykła wspólnota łączyła życie kontemplacyjne z posługą charytatywną. W ten sposób powstało Zgromadzenie Świętej Rodziny, zatwierdzone kanonicznie 14 maja 1914. Jego przełożoną generalną została Maria Teresa, a funkcję kapelana objął jej kierownik duchowy o. Joseph Vithayathil, uważany również za współzałożyciela zgromadzenia.

Jako mistrzyni nowicjatu, Maria Teresa osobiście czuwała nad formacją sióstr w duchu pierwotnego charyzmatu. Zgromadzenie opiekowało się chorymi i umierającymi, odwiedzało ubogie rodziny, zajmowało się także wychowaniem dziewcząt w zakładanych przez siebie szkołach i sierocińcach.

Radykalizm ewangeliczny bł. Marii Teresy, jej heroiczną posługę bliźnim, posłuszeństwo władzy kościelnej i świadectwo pokornej miłości bez granic porównuje się dziś często do życia i działalności Matki Teresy z Kalkuty. Przez całe życie wiele cierpiała duchowo i fizycznie oraz podobnie jak ona drobna i niepozorna, promieniowała wielką energią duchową, którą czerpała z intensywnego życia modlitwy i całkowitego zawierzenia Opatrzności Bożej.

Zmarła w opinii świętości 8 czerwca 1926 w Kuzhikkattussery w stanie Kerala.

Założone przez nią zgromadzenie liczyło wtedy 55 sióstr. Dzisiaj należy do niego ponad 1 600 sióstr posługujących najuboższym nie tylko w Indiach, ale także we Włoszech, w Niemczech i Ghanie. 

 

 

ad/Stacja7

na podstawie informacji z portalu Wikipedia

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7


 

 



Redakcja portalu

Redakcja portalu

Zobacz inne artykuły tego autora >
Redakcja portalu
Redakcja portalu
zobacz artykuly tego autora >

S.Giuseppina Vannini: święta założycielka Córek św. Kamila

Zafascynowana pracą ojców kamilianów wśród chorych poczuła Boże natchnienie, by założyć żeńską gałąź tego zgromadzenia we Włoszech. Pomimo trudności - zgromadzenie szybko rosło. S. Giuseppina Vannini zostanie 13 października ogłoszona świętą Kościoła katolickiego.

Redakcja portalu
Redakcja portalu
zobacz artykuly tego autora >

Polub nas na Facebooku!

S.Giuseppina Vannini: święta założycielka Córek św. Kamila
Zafascynowana pracą ojców kamilianów wśród chorych poczuła Boże natchnienie, by założyć żeńską gałąź tego zgromadzenia we Włoszech. Pomimo trudności - zgromadzenie szybko rosło. S. Giuseppina Vannini zostanie 13 października ogłoszona świętą Kościoła katolickiego.

Józefina (Giuseppina) Vannini urodziła się 7 lipca 1859 w Rzymie jako drugie z trójki dzieci. Na chrzcie otrzymała imiona Judyta Adelajda (Giuditta Adelaide). Gdy miała 4 lata, zmarł jej ojciec, a w 3 lata później – jej matka i osierocone rodzeństwo zostało rozdzielone: młodszego brata wziął na wychowanie wuj ze strony matki, starszą siostrę przygarnęły zakonnice od św. Józefa, Judyta zaś trafiła do sierocińca, prowadzonego przez siostry miłosierdzia (szarytki). Przebywała tam do 21. roku życia, po czym poprosiła o przyjęcie jej do tego zgromadzenie, na co początkowo siostry się zgodziły (znalazła się w klasztorze w Sienie), ale w 1888 ostatecznie wystąpiła z niego, m.in. ze względu na stan zdrowia i wróciła do Rzymu.

Po kilku latach rozterek duchowych 17 grudnia 1891, za radą swego ówczesnego spowiednika ks. Luigiego Tezzy (kamilianina; beatyfikowanego 4 XI 2001) postanowiła powołać do życia nową wspólnotę zakonną – żeńską gałąź zgromadzenia kleryków regularnych, posługujących chorym (kamilianów), założonego przez św. Kamila de Lellis (1550-1614). 2 lutego 1892, we wspomnienie nawrócenia św. Kamila, wraz z dwiema innymi kobietami przywdziała szkaplerz karmelitański z naszytym na nim dużym czerwonym krzyżem, jaki noszą kamilianie, a 19 marca założyła pełny strój zakonny. Jednocześnie przyjęła imię Maria Józefina.

Przez następnych 19 lat, przy wsparciu ks. Tezzy – najpierw osobistym, później listownym – trwał rozrost nowego zgromadzenia, mimo biedy, jaka od początku mu towarzyszyła. Dość szybko powstały nowe placówki nie tylko we Włoszech, ale także we Francji, Belgii i Ameryce Południowej. Jednocześnie jednak Leon XIII nie chciał zatwierdzić nowej wspólnoty, uważając, że w Rzymie jest już wystarczająco dużo żeńskich zgromadzeń zakonnych, a nawet polecił siostrom wynieść się z Wiecznego Miasta. Zaopiekował się wówczas nimi papieski wikariusz dla diecezji rzymskiej kard. Lucido M. Parocchi. Poza tym odsunięto od nich ks. Tezzę, który odtąd kontaktował się ze „swymi córkami”, jak je określał, wyłącznie listownie. W 1900 nawet ta więź osłabła, gdyż władze zakonne wysłały go do Peru i tam zmarł w 1923. Ale m. Józefina nie załamała się i samotnie kierowała swym zgromadzeniem, mimo coraz większych kłopotów ze zdrowiem. Wreszcie 21 czerwca 1909 uzyskała zatwierdzenie diecezjalne jako córki św. Kamila.

Zmarła po ciężkiej chorobie serca w Rzymie 23 lutego 1911, pozostawiając 17 domów w Europie i Ameryce ze 156 siostrami. Od 1932 jej doczesne szczątki znajdują się w kaplicy domu generalnego zgromadzenia w Grottaferrata pod Rzymem. Błogosławioną ogłosił ją 16 października 1994 na Placu św. Piotra św. Jan Paweł II.

 

ad, KAI

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7


 

 



Redakcja portalu

Redakcja portalu

Zobacz inne artykuły tego autora >
Redakcja portalu
Redakcja portalu
zobacz artykuly tego autora >

Marguerite Bays: święta mistyczka ze Szwajcarii

Jest przykładem uświęcenia zwykłego, szarego życia wiejskiej dziewczyny, która na co dzień prawie wcale nie opuszczała swej rodzinnej wioski La Pierraz. Niezwykle związana z Niepokalaną mistyczka i stygmatyczka zostanie 13 października ogłoszona przez papieża świętą.

Redakcja portalu
Redakcja portalu
zobacz artykuly tego autora >

Polub nas na Facebooku!

Marguerite Bays: święta mistyczka ze Szwajcarii
Jest przykładem uświęcenia zwykłego, szarego życia wiejskiej dziewczyny, która na co dzień prawie wcale nie opuszczała swej rodzinnej wioski La Pierraz. Niezwykle związana z Niepokalaną mistyczka i stygmatyczka zostanie 13 października ogłoszona przez papieża świętą.

Marguerite Bays urodziła się 8 września 1815 w miejscowości La Pierraz, na przedmieściach miasteczka Siviriez w szwajcarskim kantonie Fryburg jako drugie z siedmiorga dzieci w skromnej rodzinie rolniczej. Od najmłodszych lat bardzo pociągała ją modlitwa i życie wspólnotowe, nigdy jednak nie zdecydowała się wstąpić do zakonu czy zgromadzenia zakonnego; wolała służyć swym bliskim i sąsiadom, utrzymując się z krawiectwa.

Ukończyła jedynie 3 klasy szkoły podstawowej. Swój wolny czas, którego nie miała zbyt wiele, poświęcała przede wszystkim chorym i katechizowaniu dzieci. 22 lutego 1860 wstąpiła do III zakonu franciszkańskiego (dziś zwanego Świeckim Zakonem św. Franciszka). Przez 15 lat znosiła cierpliwie przykrości ze strony swej bratowej Josette, która intensywne życie modlitewne Małgorzaty uważała za stratę czasu, nieraz też czuła się bardzo zmęczona ciężką pracą na roli. Ale na łożu śmierci Josette uznała swe błędy i pojednała się z Małgorzatą.

Gdy miała 38 lat, stwierdzono u niej raka jelit, ale już w rok później, 8 grudnia 1854, dokładnie w dniu, w którym bł. Pius IX ogłosił dogmat o Niepokalanym Poczęciu Matki Bożej, Małgorzata została uzdrowiona, co przypisywała Jej wstawiennictwu. Tego też dnia otrzymała stygmaty i odtąd co piątek i przez cały Wielki Tydzień przez prawie 25 lat doświadczała na sobie fizycznych i duchowych cierpień Męki Pańskiej. Choć całe swe życie spędziła w jednej miejscowości, poczuwała się do odpowiedzialności za Kościół na całym świecie, przyczyniając się m.in. do powstania Dzieła św. Pawła i założenia we Fryburgu dziennika “La liberté”.

Zmarła w opinii świętości w swoim mieszkaniu w Siviriez 27 czerwca 1879 w wieku niespełna 64 lat. Jej doczesne szczątki znajdują się w kaplicy św. Józefa miejscowego kościoła parafialnego.

Beatyfikował ją 29 października 1995 w Rzymie św. Jan Paweł II.

ad, KAI/Stacja7

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7


 

 



Redakcja portalu

Redakcja portalu

Zobacz inne artykuły tego autora >
Redakcja portalu
Redakcja portalu
zobacz artykuly tego autora >