Bł. Siostra Dulce – najbardziej podziwiana kobieta w historii Brazylii

Najbardziej podziwiana kobieta w historii Brazylii całkowicie samodzielnie stworzyła największy ośrodek pomocy ubogim w tym kraju. Nominowana do Pokojowej Nagrody Nobla. 13 października bł. Irmã Dulce - zwana Siostrą Dulce - zostanie ogłoszona przez papieża świętą Kościoła katolickiego.

Redakcja portalu
Redakcja portalu
zobacz artykuly tego autora >

Polub nas na Facebooku!

Bł. Siostra Dulce - najbardziej podziwiana kobieta w historii Brazylii
Najbardziej podziwiana kobieta w historii Brazylii całkowicie samodzielnie stworzyła największy ośrodek pomocy ubogim w tym kraju. Nominowana do Pokojowej Nagrody Nobla. 13 października bł. Irmã Dulce - zwana Siostrą Dulce - zostanie ogłoszona przez papieża świętą Kościoła katolickiego.

Irmã Dulce przyszła na świat  26 maja 1914 w Salvadorze w Brazylii w dobrze sytuowanej rodzinie. Właściwe nazywała się Maria Rita do Sousa Brito Lopes Pontes. Kiedy miała trzynaście lat, ciocia zabrała ją w podróż do biednej części miasta. Widok nędzy i nędzy, które tam spotkała, wywarł głębokie wrażenie na tej młodej dziewczynie, pochodzącej z wyższej klasy średniej Brazylii.

Zaczęła opiekować się bezdomnymi i żebrakami w swoim sąsiedztwie, bezpłatnie ich strzygąc czy i lecząc ich rany. Równocześnie coraz częściej zaczęła napominać o powołaniu zakonnym, które odczuwała. Nie zgadzał się jednak na to jej ojciec, któremu wymarzyła się córka – nauczycielka. Zmienił jednak zdanie gdy Irma poprosiła go o zgodę na zakon zaraz po zdanej maturze. Miała wówczas 18 lat. 

Irma od razu zdecydowała się iść za głosem powołania i wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Misjonarek Niepokalanego Poczęcia Matki Bożej w klasztorze Matki Bożej z Karmelu w Sergipe. Rok później otrzymała habit tego Zgromadzenia oraz zakonne imię Dulce, na pamiątkę po swojej zmarłej matce.

Od razu oddała się pracy wśród najuboższych, najpierw pracując wśród ubogich w Alagados i Itapagipe. Aby móc pomagać bezdomnym zaczęła nielegalnie zajmować opuszczone domy dzielnicy Ilha dos Ratos (zwanej Wyspą Szczurów), samodzielnie szukając dla nich pożywienia, lekarstw czy opieki medycznej. Niestety sąsiadom przeszkadzało towarzystwo jej ubogich i zostali stamtąd eksmitowani. Po dalszej tułaczce s. Dulce poprosiła Matkę Przełożoną swojego zgromadzenia, czy nie znalazłoby się jakieś miejsce dla jej ubogich przy klasztorze w Salwadorze, sugerując, że mogłaby to być nawet farma kurczaków, którą prowadziły siostry. Przełożona się zgodziła. I tak powstały improwizowany dom dla ubogich dał początek szpitalowi Santo Antonio, centrum kompleksu medycznego, społecznego i edukacyjnego, który nadal otwiera drzwi dla biednych w Bahia i całej Brazylii.

 

ad/Stacja7

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7


 

 



Redakcja portalu

Redakcja portalu

Zobacz inne artykuły tego autora >
Redakcja portalu
Redakcja portalu
zobacz artykuly tego autora >

Maria Teresa Chiramel Mankidiyan: Hinduska Matka Teresa

Hinduska zakonnica, założycielka Zgromadzenia Świętej Rodziny, mistyczka i stygmatyczka posługująca ubogim często jest porównywana do Matki Teresy. W niedzielę 13 października zostanie przez papieża ogłoszona świętą.

Redakcja portalu
Redakcja portalu
zobacz artykuly tego autora >

Polub nas na Facebooku!

Maria Teresa Chiramel Mankidiyan: Hinduska Matka Teresa
Hinduska zakonnica, założycielka Zgromadzenia Świętej Rodziny, mistyczka i stygmatyczka posługująca ubogim często jest porównywana do Matki Teresy. W niedzielę 13 października zostanie przez papieża ogłoszona świętą.

Urodziła się 26 kwietnia 1876 w wiosce Puthenchira w stanie Kerala w Indiach w zamożnej rodzinie katolickiej obrządku Syromalabarskiego. Była trzecim z pięciorga dzieci. Na chrzcie św. otrzymała imię Teresa ku czci św. Teresy z Avili. W wieku 10 lat poświęciła się całkowicie Jezusowi składając ślub czystości. Kiedy miała 12 lat, zmarła jej matka. Przestała wówczas chodzić do szkoły. Pociągało ją życie ukryte, wypełnione modlitwą. W 1891 uciekła z domu, by prowadzić życie pustelnicze i oddawać się praktykom pokutnym. Po powrocie do rodzinnej wioski wraz z kilkoma przyjaciółkami pomagała ubogim i chorym. Pielęgnowała trędowatych i chorych na ospę. Z wielką troską dbała o wystrój miejscowego kościoła parafialnego.

Od 1904 roku gdy ukazała się jej Matka Boża, zaczęła używać imienia Maria. Wcześnie otrzymała dary przeżyć mistycznych i stygmatów, które ukrywała. Życie jej nie było wolne od ciężkich pokus. Spotkały ją również przykrości i upokorzenia ze strony władz kościelnych. Otrzymała m.in. zakaz codziennego przyjmowania komunii świętej i wielokrotnie była poddawana egzorcyzmom.

Idąc za radą miejscowego biskupa Johna Menachery’ego, postanowiła wstąpić do zakonu karmelitanek bosych. Czuła jednak, że jej droga jest inna. Po dwumiesięcznym pobycie w Karmelu zamieszkała w domu modlitwy, który biskup pozwolił jej założyć. Wraz z trzema towarzyszkami prowadziła życie wypełnione medytacją i pokutą. Ta niezwykła wspólnota łączyła życie kontemplacyjne z posługą charytatywną. W ten sposób powstało Zgromadzenie Świętej Rodziny, zatwierdzone kanonicznie 14 maja 1914. Jego przełożoną generalną została Maria Teresa, a funkcję kapelana objął jej kierownik duchowy o. Joseph Vithayathil, uważany również za współzałożyciela zgromadzenia.

Jako mistrzyni nowicjatu, Maria Teresa osobiście czuwała nad formacją sióstr w duchu pierwotnego charyzmatu. Zgromadzenie opiekowało się chorymi i umierającymi, odwiedzało ubogie rodziny, zajmowało się także wychowaniem dziewcząt w zakładanych przez siebie szkołach i sierocińcach.

Radykalizm ewangeliczny bł. Marii Teresy, jej heroiczną posługę bliźnim, posłuszeństwo władzy kościelnej i świadectwo pokornej miłości bez granic porównuje się dziś często do życia i działalności Matki Teresy z Kalkuty. Przez całe życie wiele cierpiała duchowo i fizycznie oraz podobnie jak ona drobna i niepozorna, promieniowała wielką energią duchową, którą czerpała z intensywnego życia modlitwy i całkowitego zawierzenia Opatrzności Bożej.

Zmarła w opinii świętości 8 czerwca 1926 w Kuzhikkattussery w stanie Kerala.

Założone przez nią zgromadzenie liczyło wtedy 55 sióstr. Dzisiaj należy do niego ponad 1 600 sióstr posługujących najuboższym nie tylko w Indiach, ale także we Włoszech, w Niemczech i Ghanie. 

 

 

ad/Stacja7

na podstawie informacji z portalu Wikipedia

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7


 

 



Redakcja portalu

Redakcja portalu

Zobacz inne artykuły tego autora >
Redakcja portalu
Redakcja portalu
zobacz artykuly tego autora >
Copy link
Powered by Social Snap