Papież zatwierdził 11 dekretów beatyfikacyjnych i…

Franciszek zatwierdził 11 dekretów dotyczących kanonizacji dwojga błogosławionych i beatyfikacji 10 sług Bożych z 6 krajów. Zaaprobował również potwierdzające orzeczenie w sprawie kanonizacji bł. Junipero (Miguela José Serry), którego Ojciec Święty ogłosi świętym we wrześniu br. podczas swego pobytu w Stanach Zjednoczonych.

Wszystkie te dokumenty papież potwierdził podczas audiencji prywatnej, jakiej udzielił 5 maja w Watykanie prefektowi Spraw Kanonizacyjnych kard. Angelo Amato SDB.

Pierwszym punktem tego spotkania było przyjęcie zatwierdzającego orzeczenia sesji plenarnej kardynałów i biskupów – członków wspomnianej Kongregacji w sprawie zbliżającej się kanonizacji bł. Junipero (Miguela José Serry), który żył w latach 1713-84. Ten franciszkanin pochodził z Hiszpanii, ale większą część życia spędził na misjach w Stanach Zjednoczonych, przede wszystkim na terenie dzisiejszej Kalifornii. Uchodzi on za apostoła zachodniego wybrzeża USA. Papież ogłosi go świętym w pierwszym dniu swej podróży do tego kraju 23 września w Waszyngtonie.

Dwa dekrety dotyczą kanonizacji błogosławionych: Wincentego Grossiego (1845-1917) – kapłana włoskiego, założyciela Instytutu Córek Oratorium i Marii od Niepokalanego Poczęcia (Marii Isabelli Salvat Romero; 1926-98) – zakonnicy hiszpańskiej ze Zgromadzenia Sióstr Towarzystwa Krzyża.

Pozostałe zatwierdzone dokumenty watykańskie związane są z 10 osobami, pochodzącymi z Włoch, Laosu, Urugwaju, Chorwacji, Francji i Hiszpanii. W przypadku Laosu będzie to pierwsza osoba, wyniesiona na ołtarze z tego kraju. Oto wykaz tych dekretów i spraw:

Cud przypisywany wstawiennictwu Jakuba (Giacomo) Ablondo (1720-88) włoskiego kapłana diecezjalnego;

Uznanie męczeństwa Mariusza (Mario) Borzagi – kapłana ze Zgromadzenia Oblatów Maryi Niepokalanej i Pawła Thoj Xyooja – świeckiego katechisty z Laosu, zamordowanych z nienawiści do wiary w tym azjatyckim kraju w kwietniu 1960.

Dekrety o uznaniu heroiczności cnót dotyczą:

Urugwajczyka Jacka (Jacinto) Very (1813-81) – pierwszego biskupa Montevideo;

Chorwata Antoniego (Ante) Anticia (1893-1965) – kapłana-franciszkanina;

Włoszki francuskiego pochodzenia Julii (Juliette) Falletti di Barolo (z domu Colbert; 1786-1864) – wdowy, założycielki Zgromadzenia Córek Jezusa Dobrego Pasterza;

Włoszki Brygidy Marii (Brigida Maria) Pastorino (1865-1960) – założycielki Instytutu Córek Maryi Niepokalanej;

Hiszpanki Rafaeli Marii od Jezusa w Hostii (Raffaela Martinez-Cañavate Ballesteros; 1915-91) – mniszki kapucynki św. Klary;

Włocha Sergiusza (Sergio) Bernardiniego (1882-1966) – świeckiego, ojca rodziny i jego żony Włoszki Dominiki (Domenica) Bernardini (z domu Bedonni; 1889-1971) – świeckiej, wdowy i matki.


kg (KAI) / Watykan

Wesprzyj nas

Franciszek zachęca Polaków, by w maju szczególnie oddawali cześć Maryi

Do podtrzymywania pięknej tradycji nabożeństw majowych i oddawania czci Matce Bożej zachęcił Ojciec Święty Polaków podczas dzisiejszej audiencji ogólnej

Oto słowa papieża skierowane do Polaków:

Witam pielgrzymów polskich. Na początku maja pragnę szczególnie pozdrowić wszystkich, którzy podtrzymując piękną tradycję nabożeństw majowych, gromadzą się w kościołach i przy przydrożnych figurach na codziennej modlitwie ku czci Matki Bożej. Niech jej wstawiennictwo wyjedna obfitość Bożych łask dla każdego z was, waszych rodzin i waszej Ojczyzny. Nie zapominajcie o modlitwie za mnie i w intencjach Kościoła. Z serca wam błogosławię. Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus.

Główne treści papieskiej katechezy przedstawił po polsku ks. prał. Sławomir Nasiorowski z Sekretariatu Stanu Stolicy Apostolskiej:

W dzisiejszej katechezie Ojciec Święty przypomniał, że małżeństwo jest sakramentem, który buduje Kościół, daje początek nowej rodzinie. Św. Paweł podkreśla, że miłość między mężem i żoną jest obrazem miłości łączącej Chrystusa i Kościół. Wzorem Pana, który „umiłował Kościół i wydał za niego samego siebie” (Ef 5, 25), mąż, tak powinien kochać swoją żonę, „jak własne ciało” (w. 28). Sakrament małżeństwa jest znakiem wiary, powołaniem do miłości bezwarunkowej, darem łaski, domagającym się wolnej woli i obopólnej zgody. Z nierozerwalnej więzi Chrystusa i Kościoła, będącej wyzwaniem dla małżeństwa wyrasta również decyzja „poślubienia się w Panu”. Oznacza ona gotowość serca, by stać się pośrednikiem Bożego błogosławieństwa i Bożej łaski dla innych. Włącza chrześcijańskich małżonków w misję Kościoła. Domaga się od nich trwałej wierności, mającej fundament w łasce sakramentu. Podkreślmy, że mężczyźni i kobiety, którzy z odwagą przyjmują ten sakrament, nosząc skarb w „glinianych naczyniach” naszego człowieczeństwa, są dla Kościoła fundamentalnym bogactwem. Niech Bóg im za to tysiąckroć błogosławi.


st (KAI) / Watykan

Wesprzyj nas