video-jav.net

Nie żyje bp Tadeusz Pieronek

W wieku 84 lat zmarł dziś biskup Tadeusz Pieronek, kanonista, profesor nauk prawnych - poinformował 27 grudnia tuż przed godz. 18 proboszcz katedry na Wawelu ks. prałat Zdzisław Sochacki.

Polub nas na Facebooku!

Był jedną z najwybitniejszych postaci polskiego Kościoła.

Historyczną zasługą bp. Pieronka w roli sekretarza generalnego Konferencji Episkopatu Polski było doprowadzenie do ratyfikacji Konkordatu miedzy Stolicą Apostolską a Rzeczpospolitą Polską – po pięcioletnim okresie bojkotu umowy ze Stolicą Apostolską przez przedstawicieli lewicy parlamentarnej. Następnie jako przewodniczący Kościelnej Komisji Konkordatowej przyczynił się wydatnie do zbudowania modelu relacji między państwem a Kościołem, opartym za zasadzie niezależności i autonomii, który jest uznawany za jednej z najlepszych w Europie, a jednocześnie za istotną zdobycz wolnej Polski. Z kolei jako sekretarz II Ogólnopolskiego Synodu Plenarnego w Polsce odegrał istotną rolę w przygotowaniu nowej linii Kościoła wobec wyzwań jakie stawia przed nim demokracja i pluralistyczny świat.Do jego wielkich zasług należało także otwarcie Kościoła w Polsce na bliską współpracę z mediami. Był zawsze człowiekiem dialogu, nadzwyczaj otwartym i prostym w obyciu, o niezwykle ciętym poczuciu humoru.

Tadeusz Pieronek urodził się 24 października 1934 r. w Radziechowach. Kształcił się w Liceum Ogólnokształcącym w Żywcu, gdzie w 1951 r. uzyskał świadectwo dojrzałości. W latach 1951–1956 odbył formację kapłańską w Metropolitalnym Wyższym Seminarium Duchownym w Krakowie. Do 1954 r. studiował jednocześnie na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Święceń kapłańskich udzielił mu 26 października 1957 r. abp Eugeniusz Baziak w kościele św. Michała w Krakowie. Dalsze studia odbył w latach 1956–1960 na Wydziale Prawa Kanonicznego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, które ukończył z doktoratem na podstawie monografii „Organizacja prawna kapituły kolegiaty św. Anny w Krakowie”.

W latach 1961–1965 odbył dalsze studia na Wydziale Prawa Cywilnego Papieskiego Uniwersytetu Laterańskiego w Rzymie. Odbył równocześnie trzyletnie Studium Roty Rzymskiej, uzyskując w 1965 r. dyplom adwokata rotalnego. Habilitację otrzymał w 1975 r. na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, na podstawie rozprawy “«Duplex sententia conformis» w sprawach o nieważność małżeństwa w prawie kanonicznym”. W 1987 r. uzyskał tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego nauk prawnych. W 1958 r. pracował krótko jako wikariusz w parafii Opatrzności Bożej w Bielsku-Białej. Następnie został zatrudniony w Kurii Metropolitalnej w Krakowie, gdzie w latach 1960–1961 był notariuszem, a w latach 1965–1990 obrońcą węzła małżeńskiego w Sądzie Metropolitalnym. Od 1971 do 1979 r. pełnił funkcję sekretarza Duszpasterskiego Synodu Archidiecezji Krakowskiej (1972–1979), zainicjowanego przez kard. Karola Wojtyłę. W 1979 r. otrzymał godność kapelana honorowego Jego Świątobliwości.

W latach 1965–1967 prowadził wykłady z prawa kanonicznego i był prefektem w Metropolitalnym Wyższym Seminarium Duchownym w Krakowie. W 1965 r. podjął wykłady i seminarium z prawa kanonicznego na Papieskim Wydziale Teologicznym w Krakowie (od 1981 r. Papieskiej Akademii Teologicznej). Tamże w 1968 r. objął stanowisko zastępcy profesora, a w 1976 r. docenta. W latach 1974–1980 sprawował urząd prodziekana Papieskiego Wydziału Teologicznego w Krakowie. Ponadto od 1967 do 1976 r. był zatrudniony jako adiunkt na Wydziale Prawa Kanonicznego Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, a w 1985 r. prowadził gościnne wykłady na Wydziale Prawa Kanonicznego Akademii Świętego Krzyża w Rzymie. W 1965 r. wszedł w skład Polskiego Towarzystwa Teologicznego, w którym to gremium w latach 1966–1968 pełnił funkcję sekretarza generalnego.

W Konferencji Episkopatu Polski został w 1975 r. członkiem Komisji ds. Rewizji Prawa Kanonicznego (od 1984 r. Komisji Prawnej), a w 1983 r. – zespołu mającego zadanie przełożenia na język polski nowego Kodeksu Prawa Kanonicznego. W 1987 r. objął funkcję krajowego duszpasterza prawników. Również w 1987 r. został sekretarzem II Ogólnopolskiego Synodu Plenarnego w Polsce (1991–1999). W 1989 r. wszedł w skład Papieskiej Rady ds. Interpretacji Tekstów Ustawodawczych (od 1999 r. Papieskiej Rady ds. Tekstów Prawnych). Uczestniczył w pracach Centrum Obywatelskich Inicjatyw Ustawodawczych Solidarności. Od 1990 r. brał udział w rozmowach dyplomatycznych z rządem RP w sprawie zawarcia konkordatu.

W 1990 r. został członkiem-założycielem Stowarzyszenia Kanonistów Polskich oraz członkiem Consiglio Direttivo Międzynarodowego Stowarzyszenia dla Rozwoju Prawa Kanonicznego. Wszedł w skład Polskiej Akademii Nauk i Polskiej Akademii Umiejętności. Należał do Rady Fundacji im. Stefana Batorego. 25 marca 1992 r., wraz z reorganizacją podziału administracyjnego Kościoła w Polsce, Jan Paweł II mianował go biskupem pomocniczym nowo utworzonej diecezji sosnowieckiej i przydzielił mu stolicę tytularną Cufruta.

Święcenia biskupie ks. Pieronek otrzymał 26 kwietnia 1992 r. w bazylice św. Piotra w Rzymie. Udzielił mu ich Jan Paweł II, któremu asystowali: kard. Angelo Sodano, sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej i kard. Franciszek Macharski, arcybiskup metropolita krakowski. Jako dewizę biskupią przyjął słowa „In veritate” (W prawdzie). W ramach prac Konferencji Episkopatu Polski był w latach 1992–1993 zastępcą sekretarza generalnego, a w latach 1993–1998 sekretarzem generalnym Konferencji. Został członkiem Rady Głównej (od 1996 r. Rady Stałej Konferencji Episkopatu Polski) i Rady Programowej Katolickiej Agencji Informacyjnej. Następnie z nominacji Jana Pawła II od 11 maja 1998 do 21 czerwca 2010 r. pełnił funkcję przewodniczącego Kościelnej Komisji Konkordatowej.

W okresie, kiedy przewodniczył Kościelnej Komisji Konkordatowej, unormowano m.in.: kwestie małżeństw konkordatowych, problemy kościelnego szkolnictwa wyższego i wydziałów teologicznych na uniwersytetach państwowych, sprawy związane z ubezpieczeniem duchownych oraz zagadnienie statusu prawnego kapelanów szpitali i więzień. Uczestniczył w przygotowaniach papieskiej podróży apostolskiej w 1999 r., a po jej zakończeniu przyczynił się do powołania Fundacji „Dzieło Nowego Tysiąclecia” i został członkiem Rady Fundacji.

Objął przewodnictwo w kapitule Nagrody Totus w kategorii “propagowanie nauczania Jana Pawła II” oraz w Radzie Programowej Instytutu Dialogu Międzykulturowego im. Jana Pawła II w Krakowie. W 2000 r. został przewodniczącym Komitetu Organizacyjnego Międzynarodowych Konferencji „Rola Kościoła Katolickiego w procesie integracji europejskiej”, odbywających się pod patronatem Komisji Episkopatów Wspólnoty Europejskiej. W 2005 r. został mianowany kanonikiem Kapituły Metropolitalnej na Wawelu.

Brał udział w procesie beatyfikacyjnym Jana Pawła II, przewodnicząc w latach 2005–2006 trybunałowi rogatoryjnemu w Krakowie. W 2011 r. otrzymał tytuł doctora honoris causa Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie.

Postanowieniem prezydenta Polski Bronisława Komorowskiego z 17 kwietnia 2014 r. został odznaczony Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski.


Marcin Przeciszewski/KAI

Orszak Trzech Króli przejdzie w 752 miejscowościach

Pod hasłem „Odnowi oblicze ziemi”, nawiązującym do pamiętnych słów św. Jana Pawła II, w niedzielę 6 stycznia 2019 roku Orszak Trzech Króli przejdzie ulicami 752 miejscowości w Polsce i 22 poza jej granicami.

Polub nas na Facebooku!

W czasie Orszaku odbędzie się publiczna zbiórka pieniędzy „Podaruj dzieciom wakacje”, z której dochód zostanie przekazany na dofinansowanie wakacyjnych wyjazdów dzieci i młodzieży z ubogich rodzin.

Motywem przewodnim najbliższego Orszaku Trzech Króli będzie zachęta do głębokiej refleksji nad pamiętnymi, wypowiedzianymi czterdzieści lat temu, słowami św. Jana Pawła II, nawołującymi do zbiorowego wysiłku na rzecz budowania lepszego świata, budowania dobra w Polsce i do osobistej pracy nad przemianą serc.

W orszakowym scenariuszu znajdzie się wiele odniesień do nauczania papieża Polaka, w tym do tytułów jego książek, encyklik, adhortacji oraz fragmentów jego najbardziej znanych kazań i wypowiedzi.

“Wraz z Trzema Królami, którzy będą pochodzili z różnych stron świata oraz będą reprezentowali trzy różne pokolenia, wyruszymy w drogę, aby zanieść do Stajenki nasze pragnienia odnowy oblicza ziemi, odnowy naszej Ojczyzny oraz odnowy serca każdego z nas” – czytamy w zaproszeniu organizatorów Orszaku Trzech Króli.

Na drodze uczestnicy barwnego pochodu spotkają także nienawistnego Heroda, który “będzie próbował zatrzymać nas w swoim pełnym pychy, złości i zazdrości pałacu, w którym odmiana oblicza kojarzy się jedynie ze zmianami powierzchownymi”.

Miną ponadto Gospodę, w której „nie chcą otworzyć drzwi Chrystusowi” i w której będą namawiali uczestników do życia w brudzie i moralnym bałaganie. Mansjon Gospody na stołecznym Orszaku stworzą stypendyści Fundacji “Dzieło Nowego Tysiąclecia”.

Jak co roku, uczestnicy orszakowego korowodu staną się świadkami Walki Dobra ze Złem. Diabły będą próbowały ich przekonać, aby nadal trwali w grzechach, nie pracowali nad sobą, odrzucili postanowienia poprawy i zaniedbali spowiedź. Na szczęście Aniołowie zwyciężą, gdyż to oni zwiastują dobrą nowinę Pasterzom, polskim Góralom, z którymi „przekroczymy próg nadziei” w Bramie Anielskiej, by pokłonić się Nowonarodzonemu Bogu w ubogiej Stajence.

W orszakowym śpiewniku nie zabraknie listu prezydenta RP Andrzeja Dudy.

Korony na OTK 2019 zostały zaprojektowane w Zespole Szkół Plastycznych w Gdyni. Spośród nadesłanych propozycji, wybrany został projekt Wiktorii Górnik.

Największy Orszak Trzech Króli, po raz jedenasty, przejdzie ulicami Warszawy. Tradycyjnie spotkanie rozpocznie się na Placu Zamkowym. O godz. 12.00 będzie transmitowana na telebimach modlitwa „Anioł Pański” z Watykanu, po której metropolita warszawski kard. Kazimierz Nycz rozpocznie stołeczny Orszak i poprowadzi go do Stajenki na Placu Piłsudskiego.

Z balkonu na Zamku Królewskim odezwą się fanfary, przy dźwiękach których z dziedzińca Zamku wyjdą Trzej Królowie i przejdą na scenę, gdzie odegrają scenę „Olśnienia”. Przed królewskimi Orszakami, w drogę do Betlejem, wyruszy Orszak Rodzinny, który będzie prowadzony przez Brzemienną Świętą Rodzinę z osiołkiem.

Na Placu Zamkowym nie zabraknie znanych i wyczekiwanych atrakcji – taniec Aniołów z szarfami, taniec chińskiego smoka, atak Diabłów na Orszaki oraz musztra Legionu Rzymskiego. Nowością będzie występ bębniarzy.

Każdy z Królów będzie podróżował do Betlejem w inny sposób: Król Afrykański na wielbłądzie, Król Azjatycki na platformie ciągniętej przez kulisów, a Król Europejski – na tronie umieszczonym na rikszy, a jego Orszakowi będą towarzyszyły alpaki prowadzone na smyczy przez dzieci.

W czasie Orszaku odbędzie się publiczna zbiórka pieniędzy „Podaruj dzieciom wakacje”, z której dochód zostanie przekazany na dofinansowanie wakacyjnych wyjazdów dzieci i młodzieży z ubogich rodzin.

Na Placu Piłsudskiego nie zabraknie kolęd – najpierw w wykonaniu chóru Centrum Myśli Jana Pawła II pod dyrygenturą Jana Krutula, a później – warszawskich studentów pod przewodnictwem Aleksandry Siekierzyńskiej.

Na Placu ustawione będę zagrody ze zwierzętami (wielbłąd, alpaki, osioł, kozioł, owieczki i ptaki. Będzie możliwość zakupienia orszakowych gadżetów i książek, ciepłych posiłków i napojów, jak również dowiedzenia się czegoś o misjach w namiocie Ad Gentes.

Tradycyjnie, Orszakowi towarzyszą konkursy: plastyczny „Oblicze Dzieciątka Jezus, które powitali Trzej Królowie”; szopek bożonarodzeniowych; poetycki – kolejna zwrotka do pastorałki „Oj Maluśki, Maluśki” oraz multimedialny – filmik-relacja z Orszaku.

W listopadzie zakończyła się natomiast kolejna edycja konkursu „Głosuj na wielbłąda! I wygraj korony!” – wielbłąd pojedzie do Łochowa, a czekoladki za drugie i trzecie miejsce będą rozdawane na Orszaku w Brańsku i Wielopolu Skrzyńskim.

Orszak Trzech Króli – tłumaczą organizatorzy – jest przykładem zgodnego współdziałania ludzi różnych poglądów i wyznań. To oddolna inicjatywa, która łączy i spaja lokalne społeczności. Orszak tworzą rodziny, szkoły, nauczyciele, sąsiedzi, lokalne władze, osoby duchowe i ludzie dobrej woli, którzy poświęcają swoje zdolności, umiejętności, czas i środki.

Inicjatywa zorganizowania ulicznych jasełek powstała w szkole „Żagle” prowadzonej przez Stowarzyszenie „Sternik”. Wydarzenie zakrojone na tak szeroką skalę narodziło się z małego, szkolnego przedstawienia.

Przekaz i forma Orszaku Trzech Króli są niezwykle atrakcyjne, na co wskazuje zwiększająca się co roku ilość miejscowości, które włączają się w tę inicjatywę. Każdego roku na orszakowej mapie przybywa ok. 100 nowych miejscowości. Orszak staje się coraz bardziej popularny poza granicami Polski – odbędzie się również w innych krajach europejskich (Wielka Brytania, Niemcy, Ukraina), w Ameryce Północnej (Chicago), Ameryce Południowej (Boliwia), Afryce (Rwanda i Kongo) oraz w Azji (Kazachstan i Palestyna).

Inicjatorem i organizatorem Orszaku Trzech Króli jest Fundacja “Orszak Trzech Króli”. Fundacja przez cały rok pracuje też nad innymi projektami wspierającymi działania kulturalne. Prowokuje do twórczego działania poprzez wartościowe konkursy. Inicjuje działania w środowiskach lokalnych, czego efektem jest powstawanie wielu stowarzyszeń i fundacji wspierającej swoje środowiska. Patronuje wielu akcjom i inicjatywom jak np. Towarzystwa Rycerskie. Zabiega też o propagowanie wolontariatu i działalności charytatywnej. Podczas Orszaku prowadzone są kwesty, a datki trafiają do potrzebujących, w tym m.in. zdolnych dzieci i młodzieży ze źle sytuowanych materialnie rodzin. W wielu miejscowościach Orszak współpracuje w tym zakresie z Fundacją “Dzieło Nowego Tysiąclecia”.

KAI/ad