video-jav.net

Kalisz: inauguracja Nadzwyczajnego Roku Świętego Józefa

– Św. Józef niech będzie naszą inspiracją i wsparciem w szukaniu coraz większej prawości w naszym życiu osobistym i w życiu naszych rodzin – mówił abp Salvatore Pennacchio, który przewodniczył Mszy św. z okazji inauguracji Nadzwyczajnego Roku Świętego Józefa Kaliskiego w Sanktuarium św. Józefa w Kaliszu, nazwanym przez papieża Franciszka narodowym sanktuarium. Eucharystię koncelebrowało dziewięciu biskupów i kilkuset kapłanów.

Polub nas na Facebooku!

W homilii abp Salvatore Pennacchio zaznaczył, że za zgodą Stolicy Apostolskiej w Kaliszu obchodzony będzie Nadzwyczajny Rok Świętego Józefa. – Z radosnym sercem przestąpiłem progi narodowego sanktuarium św. Józefa w prastarym Kaliszu. Za zgodą Stolicy Apostolskiej ma tu bowiem miejsce bardzo doniosły akt: otwarcie Roku Jubileuszowego Świętego Józefa. Wchodzimy w Adwent i cały nowy rok liturgiczny wsparci wstawiennictwem św. Józefa. On potrafił zadbać o ziemskie życie Jezusa, będzie też umiał nas wspomagać i chronić i wskazywać na to, co w życiu najważniejsze: przyjaźń z Jezusem – podkreślił celebrans.

 

Odwołując się do Ewangelii wskazywał, że Bóg swoją wolę wobec św. Józefa przekazywał mu przez swoich wysłanników w snach. Dodał, że święty jest przykładem dla współczesnego człowieka, jak należy wypełniać w swoim życiu wolę Bożą. – Boga trzeba słuchać, nawet gdy objawia się w niecodziennych okolicznościach i działa przez różnych wysłanników. Bogu można zaufać, nawet w trudnych dylematach, bo Bóg nas chroni, choć może patrzeć w szerszej i dłuższej perspektywie, która w danym momencie umyka naszej uwadze – przekonywał nuncjusz apostolski.

 

Zaznaczył, że życie św. Józefa składało się zarówno ze strapień jak i radości. – Było ich sporo w jego życiu, bo spoczywała na nim szczególna odpowiedzialność. Odpowiedzialność ojca rodziny, opiekuna Jezusa, który przyszedł na świat, aby zbawić każdego człowieka. W tym sensie św. Józef jest ojcem nas wszystkich, opiekunem naszego zbawienia, bo troszczył się o ziemskie życie Tego, który nas zbawił – akcentował kapłan.

 

 

 

Wskazując na kolejne etapy życia św. Józefa nuncjusz apostolski podkreślał, że po cierpieniach zawsze nastawała radość. – Gdy przyjrzymy się tym strapieniom i radościom w życiu św. Józefa, to zauważymy, że było w nim tyle samo cierpień, co wesela, i zaraz po strapieniu przychodziła radość, która sprawiała, że po troskach nie pozostawał nawet ślad – mówił hierarcha.

 

Dodał, że św. Józef nazywany jest mężnym opiekunem Świętej Rodziny i dobrym ojcem Kościoła. – Jak każdy, przeżywał rozterki i smutki, ale umiał szukać umocnienia w Bogu i umiał u Boga szukać rady; umiał korzystać z darów, które od Boga otrzymał: męstwa, roztropności, pilności. Dlatego Ewangelia nazywa go prawym człowiekiem – powiedział abp Pennacchio.

 

Prosił o modlitwę w intencjach papieża Franciszka. – Przekazując wam wszystkim serdeczne pozdrowienia i błogosławieństwo w imieniu papieża Franciszka, proszę was również o modlitwę w intencjach Ojca Świętego – zaznaczył delegat papieża Franciszka. Zachęcał wiernych, aby za przykładem św. Józefa prowadzili prawe życie. – Św. Józef, którego Nadzwyczajny Rok Jubileuszowy otwieramy, niech będzie naszą inspiracją i wsparciem w szukaniu coraz większej prawości w naszym życiu osobistym i w życiu naszych rodzin – mówił nuncjusz apostolski.

 

Na uroczystości do Kalisza przybyli także kard. Henryk Gulbinowicz, metropolita wrocławski senior, abp Sławoj Leszek Głódź, metropolita gdański, bp Marek Marczak, biskup pomocniczy archidiecezji łódzkiej, bp Zdzisław Fortuniak, biskup pomocniczy archidiecezji poznańskiej senior. Wraz z gośćmi modlili się biskup kaliski Edward Janiak, pierwszy biskup kaliski Stanisław Napierała, bp pomocniczy Łukasz Buzun i bp pomocniczy senior Teofil Wilski.

 

Papież Franciszek ustanowił Nadzwyczajny Rok Świętego Józefa Kaliskiego w Narodowym Sanktuarium św. Józefa w Kaliszu od I Niedzieli Adwentu do 6 stycznia 2019 r., czyli święta Objawienia Pańskiego.


ek / Kalisz

KAI

Od niedzieli nowy program duszpasterski w polskim Kościele

Pogłębienie wiedzy o bierzmowaniu u wszystkich ochrzczonych oraz przybliżanie wiernym Kościoła jako wspólnoty, którą kieruje i umacnia Duch Święty – to główne cele nowego, dwuletniego programu duszpasterskiego. Jego realizacja rozpocznie się w pierwszą niedzielę Adwentu – 3 grudnia. Dokument opracowała Komisja Duszpasterstwa KEP, która kieruje abp Wiktor Skworc.

Polub nas na Facebooku!

W programie wskazano, że coraz więcej młodzieży rezygnuje z przyjęcia sakramentu bierzmowania, a znaczna jej część czyni to z bardzo małą świadomością. Kolejnym wyzwaniem jest fakt, że sakrament ten „zamarł” w wielu osobach dorosłych. Tymczasem dzięki pieczęci Ducha, otrzymywanej w sakramencie bierzmowania, chrześcijanin osiąga pełnię swej tożsamości i staje się świadomy swego posłannictwa w Kościele i świecie.

 

Dwuletni program (2017-2019) jest kontynuacją refleksji kończącego się czteroletniego programu duszpasterskiego, realizowanego w myśl hasła „Przez Chrystusa, z Chrystusem, w Chrystusie. Przez wiarę i chrzest do świadectwa”.

 

Celem nowego programu, jest odkrycie Osoby Ducha Świętego, otwarcie się na Jego działanie oraz refleksja nad sakramentem bierzmowania i jego skutkami. Temat ilustrują słowa „Duch, który umacnia miłość”, zaczerpnięte z Drugiej Modlitwy Eucharystycznej o Tajemnicy Pojednania.

 

Program przedstawiono w pięciu zeszytach pokazując go w świetle wymiaru teologiczno-pastoralnego, homiletycznego, liturgicznego, katechetycznego i maryjnego.

 


Wierni nie rozumieją sakramentu bierzmowania


 

Zdaniem przewodniczącego Komisji Duszpasterstwa KEP abp. Wiktora Skworca, wciąż wielu osobom ochrzczonym brakuje głębszej świadomości przyjętego sakramentu bierzmowania i obowiązku chrześcijańskiego świadectwa na miarę udzielonego im daru Bożego Ducha.

 

Twoja wiara Cię uzdrowiła

 

„W kategoriach sporego deficytu działań duszpasterskich należy odczytać dość powszechny fakt nieznajomości Osoby Ducha Świętego oraz Jego darów. Bardzo często nie potrafimy również zauważyć Jego obecności i działania w Eucharystii. Tymczasem bez obecności i mocy Ducha Świętego nie mogłoby zaistnieć zgromadzenie liturgiczne; bezowocne pozostałyby również wypowiadane przez kapłana podczas każdej Mszy św. słowa konsekracji” – tłumaczy abp Skworc we wprowadzeniu do nowego programu duszpasterskiego.

 

Abp Skworc podkreśla, że duszpasterze nie zawsze potrafią zachęcić nie tylko ludzi młodych do refleksji nad relacją z Duchem Świętym i Jego darami, czy do odkrywania charyzmatów i zdolności, które pozwalają umiejętnie budować wspólnotę.

 

Jego zdaniem, być może właśnie w braku budzenia i wzmacniania świadomości bierzmowania należy widzieć przyczyny spadku powołań do kapłaństwa i życia zakonnego oraz „kwestionowania przez niektóre osoby sakramentu małżeństwa jako fundamentu życia rodzinnego”.

 

„Ciągle musimy szukać nowy sposobów dotarcia z Dobrą Nowiną o Chrystusie do młodego pokolenia” – wyrażając nadzieję, że jednym ze skutków realizacji programu duszpasterskiego będzie przyjęcie przez wiernych postawy ucznia-misjonarza, działającego w mocy Ducha Świętego.

 


Bierzmowanie – darem i zadaniem


 

Bierzmowanie jest dla każdego chrześcijanina darem i zadaniem. Pierwszy rok realizacji programu upłynie zatem na odkrywaniu Osoby i darów Ducha Świętego, zrozumieniu skutków bierzmowania i sposobów ich zastosowania w dochodzeniu do dojrzałości chrześcijańskiej. Natomiast drugi rok programu będzie poświęcony misji, czyli pokazywaniu, jak realizowane jest powołanie ucznia-misjonarza, który przyjmuje od Chrystusa wezwanie do chrześcijańskiego świadectwa.

 

Scena 25: Wiara czyni cuda

 

Program nie może się ograniczać wyłącznie do ludzi młodych, którzy przygotowują się w parafiach do przyjęcia sakramentu bierzmowania. Jego adresatami są wszyscy ochrzczeni – zarówno ci, którzy zostali już bierzmowani, jak i ci, którzy ten sakrament dopiero otrzymają. W tym kontekście szansą duszpasterską będzie towarzyszenie wiernym w odkrywaniu darów Ducha Świętego, które „zostały im wprawdzie udzielone, jednak bardzo często pozostają niezauważone lub niewykorzystane.

 


Cztery główne cele programu


 

Cel ewangelizacyjny z jednej strony akcentuje różne formy przepowiadania: głoszenie Słowa Bożego, katecheza, czy rekolekcje ewangelizacyjne lub kerygmatyczne. Z drugiej strony zauważono pilną potrzebę towarzyszenia wierzącym w ich odkrywaniu i rozwijaniu darów Ducha Świętego, wysiłki formacyjne na różnych poziomach życia parafialnego oraz „promowanie środowisk wzrostu i dojrzewania wiary”.

 

Cel inicjacyjny programu polegać ma m.in. na ukazywaniu związku miedzy chrztem, bierzmowaniem i Eucharystią, podkreśleniu znaczenia osobistego wyboru Jezusa Chrystusa i odkrywaniu przynależności do Kościoła. Istotne w tym kontekście ma być wskazywanie na rolę świadectwa osób świeckich jako przykładów osobistego przeżywania relacji z Bogiem.

 

Scena 25: Wiara czyni cuda

 

Cel formacyjny ma być realizowany przede wszystkim przez podejmowanie duszpasterskich wysiłków w parafii na rzecz dalszej formacji osób bierzmowanych oraz przybliżanie wiernym Kościoła jako wspólnoty, którą kieruje i umacnia Duch Święty.

 

Cel społeczny nowego programu duszpasterskiego ma być widoczny poprzez ukazywanie wiernym darów Ducha Świętego w różnych dziedzinach troski o dobro wspólne: od pracy charytatywnej po życie polityczne, a także w ramach służby na rzecz wspólnoty parafialnej.

 


Propozycje liturgiczno-homiletyczne


 

W zeszycie homiletycznym przedstawiona została krótka charakterystyka danego okresu liturgicznego, a także zarys treści homilii na każdą celebrację eucharystyczną niedziel oraz ważniejszych świąt i uroczystości. W wielu miejscach przepowiadania homiletycznego przytoczono ponadto myśli ojców Kościoła lub stwierdzenia Katechizmu Kościoła Katolickiego, które współbrzmią z tekstami danej celebracji.

 

Niejako kontynuacją zeszytu homiletycznego są wskazówki dotyczące celebracji liturgicznych. Zawierają one propozycje tekstów przydatnych podczas celebrowania okolicznościowych Mszy św. i nabożeństw, a przy tym uwzględniających problematykę aktualnego programu duszpasterskiego.

 

Wśród proponowanych znalazły się rozważania (myśli) do homilii, liturgia słowa i śpiew na dany dzień, przykłady modlitwy wiernych, czy scenariusze procesji z darami. Wybrane propozycje dotyczą Eucharystii na rozpoczęcie roku szkolno-katechetycznego i duszpasterskiego, nabożeństw za Ojczyznę z okazji 100. rocznicy odzyskania niepodległości, rozważania na Małżeńską Drogę Krzyżową, czy wigilię uroczystości Zesłania Ducha Świętego.

 


Rozwijać katechezę dorosłych


 

W zeszycie katechetycznym zamieszczono szkice i rozważania pomocne w prowadzeniu katechezy dla osób dorosłych, członków parafialnych rad duszpasterskich oraz dla rodziców kandydatów do bierzmowania.

 

Niestety, wiele osób dorosłych nie uczestniczy w żadnej formie katechezy – przyznaje się w programie. Przyczyną tego stanu rzeczy jest „słabość ducha misyjnego naszych wspólnot parafialnych”, ale także m.in. „brak osobistego przekonania duszpasterzy” o konieczności prowadzenia takiej katechezy, a nawet po prostu słabe przygotowanie formalne.

 

Rozwijanie katechezy dorosłych należy zatem do najważniejszych zadań duszpasterskich Kościoła, zwłaszcza w kontekście ról społecznych, jakie podejmują osoby dorosłe. W opracowaniu przypomina się, że to rodzice są pierwszymi katechetami w środowisku rodzinnym oraz o konieczności wspierania rodziny w tej roli przez wspólnotę parafialną.

 

Na wsi większa, niezachwiana wiara w Boga

 

Wsparcie takie powinno się dokonywać poprzez stały patronat modlitewny całej wspólnoty, osobiste kontakty duszpasterzy i katechetów z rodzicami oraz poprzez katechezę dorosłych skierowaną do samych rodziców, zwłaszcza w ramach bezpośredniego przygotowania do sakramentów, o które proszą dla dzieci.

 

Zeszyt maryjny przygotowali członkowie Polskiego Towarzystwa Mariologicznego. Zawiera on osobno homilie na uroczystości i święta maryjne, dziewięć konferencji tematycznych przeznaczonych zwłaszcza na pielgrzymki do sanktuariów maryjnych lub na nowenny przed odpustami i innymi uroczystościami poświęconymi Matce Bożej. Do zeszytu dołączono też pięć wersji rozważań różańcowych.

 


Zaangażowanie wspólnot i parafii


 

Abp Wiktor Skworc uważa, że realizacja ogólnych założeń programu duszpasterskiego wymaga wysiłków zarówno na poziomie diecezjalnym, jak i parafialnym. Szczególne znaczenie mają tu takie gremia jak wydział duszpasterski kurii biskupiej, diecezjalna rada duszpasterska, rada kapłańska, dziekani i proboszczowie wraz z zaangażowanymi osobami świeckimi. Ci ostatni tworzą parafialne rady duszpasterskie i angażują się w działalność ruchów, wspólnot i stowarzyszeń katolickich.

 

Nieoceniony wkład w przygotowanie i realizację tego programu wnoszą ponadto żeńskie i męskie zgromadzenia zakonne, osoby życia konsekrowanego oraz wszyscy ludzie dobrej woli. Zdaniem abp. Skworca, tylko pełne zaangażowanie tych gremiów i osób może przynieść owoce na polu duszpasterskim.


Łukasz Kasper / Warszawa
KAI