“Był ikoną polskiego dziennikarstwa prasowego”. Dziś pogrzeb red. Karnacewicza

Wraz z odejściem śp. Stanisława Karnacewicza, kończy się pewna epoka dla dziennikarstwa agencyjnego w Polsce, był ikoną dziennikarstwa prasowego w naszym kraju - tak o zmarłym w sobotę red. Stanisławie Karnacewiczu napisał w liście kondolencyjnym do jego rodziny przewodniczący Episkopatu abp Stanisław Gądecki. Dziś w Pułtusku odbędzie się pogrzeb.

Polub nas na Facebooku!

"Był ikoną polskiego dziennikarstwa prasowego". Dziś pogrzeb red. Karnacewicza
Wraz z odejściem śp. Stanisława Karnacewicza, kończy się pewna epoka dla dziennikarstwa agencyjnego w Polsce, był ikoną dziennikarstwa prasowego w naszym kraju - tak o zmarłym w sobotę red. Stanisławie Karnacewiczu napisał w liście kondolencyjnym do jego rodziny przewodniczący Episkopatu abp Stanisław Gądecki. Dziś w Pułtusku odbędzie się pogrzeb.

Red. Stanisław Karnacewicz był wieloletnim dziennikarzem PAP zajmującym się tematyką kościelną. W imieniu Konferencji Episkopatu Polski abp Gądecki złożył wyrazy współczucia rodzinie i bliskim śp. Stanisława Karnacewicza, zapewniając o swojej duchowej bliskości i modlitwie w intencji zmarłego.

„Redaktor Karnacewicz był ikoną polskiego dziennikarstwa prasowegoˮ –napisał w liście kondolencyjnym Przewodniczący Episkopatu. Podkreślił, że zmarły dziennikarz „uosabiał w sobie najszlachetniejsze i najbardziej oczekiwane cechy w pracy dziennikarskiej: uczciwość, profesjonalizm, wrażliwość na prawdę i na człowieka, zakorzenienie w wartościach i trwanie przy nich, bez względu na okoliczności, szacunek dla życiaˮ.

Abp Gądecki napisał, że red. Karnacewicz, „jako człowiek niezłomnej wiary, a jednocześnie dogłębnej znajomości Kościoła rzetelnie i odpowiedzialnie informował o tym, z czym się utożsamiał i z czego czerpał siły do codziennego uczciwego i pięknego życiaˮ. „Stąd jego depesze o Kościele skupiały się na faktach i były budowane na prawdzieˮ – dodał.

Przewodniczący Episkopatu napisał: „Śp. Stanisław nie umarł na wieki. Z pewnością w Domu Ojca spotkał się ze swoją ukochaną żoną, której odejście tak dotkliwe przeżywał i za którą tak bardzo tęsknił”.

Stanisław Karnacewicz zmarł 13 czerwca w wieku 70 lat.Przez prawie 30 lat pracy w PAP zajmował się tematyką kościelną. Obsługiwał wszystkie odbywające się w tym czasie pielgrzymki do Polski św. Jana Pawła II, Benedykta XVI i Papieża Franciszka. Na bieżąco przekazywał informacje z Episkopatu Polski.

W 2016 roku otrzymał nagrodę specjalną„Ślad” imienia bp. Jana Chrapka z okazji 15-lecia jej istnienia. W 2018 roku otrzymał złotą odznakę i honorową legitymację dla najbardziej zasłużonych pracowników PAP. Po przejściu w 2018 roku na emeryturę w dalszym ciągu pisał depesze dla PAP. Ostatnia z jego kilkudziesięciu tysięcy depesz została opublikowana 13 czerwca o godz. 7.40. Wieczorem tego dnia zmarł.Mówił, że pracę informowania opinii publicznej o życiu Kościoła w Polsce traktuje jako misję.

KAI, ad

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7


 

 



Sejm odrzucił poprawki ograniczające wolność sumienia lekarzy

Sejm uchwalił nowelizację ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty. Odrzucono poprawki dotyczące tzw. obowiązku informacyjnego, który obligowałby podmioty lecznicze, czyli głównie dyrektorów szpitali, do wskazywania miejsca lub lekarza, który wykona nieetyczne świadczenie, jakiego odmówiono w danej placówce medycznej. Ustawę aktualnie rozpatruje Senat.

Polub nas na Facebooku!

Sejm odrzucił poprawki ograniczające wolność sumienia lekarzy
Sejm uchwalił nowelizację ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty. Odrzucono poprawki dotyczące tzw. obowiązku informacyjnego, który obligowałby podmioty lecznicze, czyli głównie dyrektorów szpitali, do wskazywania miejsca lub lekarza, który wykona nieetyczne świadczenie, jakiego odmówiono w danej placówce medycznej. Ustawę aktualnie rozpatruje Senat.

Do 2015 r. obowiązek informacyjny dotyczył samych lekarzy. Trybunał Konstytucyjny stwierdził jednak jego niezgodność z ustawą zasadniczą i przypomniał, że konstytucyjne prawo do sprzeciwu sumienia obejmuje nie tylko powstrzymanie się od bezpośredniego wykonania określonego świadczenia, np. aborcji, ale także odmowę pośredniego udziału w jego realizacji, również poprzez informowanie o miejscu lub osobie, która go udzieli.

Analiza Instytutu Ordo Iuris wskazuje na niezgodność tzw. obowiązku informacyjnego z Konstytucją. Przyjęcie poprawek o obowiązku informacyjnym spowodowałoby, że osoby np. sprzeciwiające się pozbawianiu życia dzieci nienarodzonych, de facto nie mogłyby pełnić funkcji kierowniczych w podmiotach leczniczych. Przypomina to głośną sprawę zwolnienia prof. Bogdana Chazana z funkcji dyrektora Szpitala Specjalistycznego im. Świętej Rodziny w Warszawie w 2014 r. w związku z odmową wykonania aborcji eugenicznej. Gdyby wówczas obowiązywały przepisy zaproponowane w odrzuconych poprawkach, to prof. Chazan byłby ustawowo zobowiązany do wskazania lekarza lub zakładu leczniczego zapewniającego możliwość realizacji świadczenia nieudzielonego ze względu na sprzeciw sumienia lekarzy pracujących w szpitalu, którego był dyrektorem. W konsekwencji, jego zwolnienie mogłoby zostać uznane za zasadne i usprawiedliwione (ponieważ taki przepis w 2014 r. nie obowiązywał, reprezentowany przez prawników Ordo Iuris prof. Chazan złożył pozew do sądu pracy o przywrócenie na stanowisko, który wciąż nie doczekał się wyroku, nawet nieprawomocnego).

Uchwalona 28 maja przez Sejm ustawa o zmianie ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty oraz niektórych innych ustaw jest obecnie rozpatrywana Senat. Zasadniczo nowelizacja tej ustawy dotyczy poprawy funkcjonowania i organizacji kształcenia podyplomowego lekarzy i lekarzy dentystów, jednak zawiera też zmiany w dwóch przepisach (art. 30 i 39 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty), które wykreślają z klauzuli sumienia lekarza sformułowania niezgodne z Konstytucją, formalnie nieobowiązujące od wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 7 października 2015 r.

W 2015 roku Trybunał Konstytucyjny przypomniał, że „nie można chronić w sposób rzeczywisty nienaruszalnych praw człowieka, bez ochrony jego sumienia. Wolność sumienia odzwierciedla bowiem godność człowieka”. W uzasadnieniu do wyroku, mówiącego o niezgodności obowiązku informacyjnego z Konstytucją, czytamy, że “prawo jednostki do odwołania się do «klauzuli sumienia» stoi na straży nie tylko wolności sumienia, ale także godności osoby ludzkiej, która jest prawem przyrodzonym i niezbywalnym”. Biorąc pod uwagę gwarantowaną konstytucyjnie wolność sumienia, niedopuszczalne jest zmuszanie konkretnej osoby do udziału w czynie sprzecznym z jej sumieniem.

Dodatkowo TK zwrócił uwagę, że „konstytucyjna gwarancja wolności sumienia chroni jednostkę nie tylko przed przymusem podjęcia bezpośredniego zamachu na chronione dobro, lecz także przed takim postępowaniem niezgodnym z sumieniem jednostki, które pośrednio prowadzi do nieakceptowalnego etycznie skutku, w szczególności przed przymusem współdziałania w osiąganiu celu niegodziwego”.

Jak wyjaśnia Ordo Iuris, ze względu na charakter tego wyroku Trybunału Konstytucyjnego (tzw. wyrok zakresowy) zmianie nie uległo brzmienie art. 39 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty, lecz jedynie jego treść normatywna. Oznacza to, że, przepis ustawy nie uległ zmianie, ale te fragmenty, które zakwestionował TK, przestały obowiązywać. Taki stan rzeczy mógł budzić uzasadnione wątpliwości co do rzeczywistej treści obowiązującego prawa, szczególnie wśród osób niezajmujących się na co dzień prawem konstytucyjnym.

W praktyce ta sytuacja mogła być wykorzystywana do bezpodstawnego oczekiwania, aby lekarze wykonywali obowiązek informacyjny, który nie istniał od 2015 r., choć literalnie co innego wynikało z ustawy. W związku z tym, brzmienie tego przepisu zostało zmienione. Jednocześnie, w uchwalonej przez Sejm nowelizacji zniesiono konieczność uzasadniania w dokumentacji medycznej samego faktu powołania się na sprzeciw sumienia przez lekarza, który to obowiązek TK uznał za zgodny z ustawą zasadniczą, choć przyznał, że może budzić wątpliwości konstytucyjne.

W trakcie drugiego czytania projektu w Sejmie, dwa największe kluby opozycyjne zgłosiły poprawki, które pomimo minimalnych różnic redakcyjnych, zawierały identyczną treść merytoryczną: „[w] przypadku powstrzymania się przez lekarza od wykonania świadczenia zdrowotnego, o którym mowa w ust. 1, podmiot leczniczy, w ramach działalności którego powstrzymano się od wykonania świadczenia zdrowotnego, jest obowiązany wskazać lekarza lub podmiot wykonujący działalność leczniczą, który zapewni możliwość wykonania tego świadczenia”. Obie poprawki zakładały nałożenie niekonstytucyjnego obowiązku informacyjnego na podmioty lecznicze, a w praktyce na osoby nimi kierujące.

Poprawki te ograniczyłyby gwarantowaną przez Konstytucję wolność sumienia nie tylko przez dyrektora publicznego szpitala czy przychodni, ale przez każdą osobę kierującą dowolnym podmiotem leczniczym, w tym prowadzonym przez kościoły i inne związki wyznaniowe (ściślej przez tzw. wyznaniowe osoby prawne) oraz przez lekarzy prowadzących prywatne gabinety. Ponadto, zgodnie z art. 2 ust. 3 ustawy o zawodzie lekarza, jedną z form wykonania zawodu lekarza jest kierowanie podmiotem leczniczym. Przyjęcie tych poprawek doprowadziłoby zatem do podziału medyków na dwie grupy, z których jedna będzie mogła korzystać z konstytucyjnej wolności sumienia w pełnym zakresie (np. lekarz udzielający porad medycznych), a wobec drugiej byłoby to wyraźnie ograniczone. Taka sytuacja naruszałaby więc również konstytucyjną zasadę równości.

Niezależnie od zastrzeżeń natury konstytucyjnej, realizacja obowiązku informacyjnego przez podmioty lecznicze byłaby trudna do wykonania, ponieważ nie istnieje żaden mechanizm prawny, który zezwalałby im na gromadzenie danych o lekarzach niezgłaszających sprzeciwu sumienia wobec konkretnego świadczenia lub o zakładach leczniczych, które z nimi współpracują.

Jak wynika ze wspomnianego wyroku TK z 2015 r., konsekwencją powoływania się na sprzeciw sumienia przez pracowników podmiotu leczniczego jest zdolność „tegoż podmiotu do wykonywania określonych świadczeń”. Oznacza to, że jeśli lekarze zatrudnieni w danym szpitalu (współpracujący z nią) nie wykonują określonych świadczeń ze względu na sprzeciw sumienia, podmiot ten nie może być zobowiązany do zapewnienia wykonania tychże czynności, ani tym bardziej o informowaniu, gdzie można je uzyskać.

– Tak zwany obowiązek informacyjny jest sprzeczny nie tylko z Konstytucją i zobowiązaniami międzynarodowymi Polski, ale stanowi wyraz dezaprobaty dla, przyjętej dzięki głosom m.in. polskich parlamentarzystów, rezolucji Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy z 2010 r. w sprawie prawa do sprzeciwu sumienia w ramach legalnej opieki medycznej, która przypomina, że sprzeciw sumienia przysługuje także osobom prawnym. Jak podkreślił Trybunał Konstytucyjny, sprzeciw sumienia obejmuje także zachowania prowadzące pośrednio do nieakceptowalnego etycznie skutku, w tym informowanie o miejscu lub osobie wykonującej zabiegi o takim charakterze. Należy mieć zatem nadzieje, że, podobnie jak w Sejmie, Senat nie zaaprobuje niekonstytucyjnych poprawek, o ile oczywiście takowe zostaną przez senatorów zgłoszone – komentuje dr Marcin Olszówka, dyrektor Centrum Analiz Legislacyjnych Ordo Iuris.

 

os, KAI, Ordo Iuris/Stacja7

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7


 

 



Copy link
Powered by Social Snap