Fot. S. Judyta Pudełko PDDM

Droga Krzyżowa w Jerozolimie. Jak wygląda? [GALERIA]

Kościół św. Piotra o pianiu koguta, Kaplica Biczowania, łuk triumfalny "Ecce Homo" i Bazylika Ukrzyżowania. To tylko niektóre z miejsc upamiętniających ostatnią drogę Chrystusa przed śmiercią na krzyżu. Zobacz jak wygląda Droga Krzyżowa w Jerozolimie.

Reklama

Wysoka Rada sądzi Chrystusa

Pałac Arcykapłana Kajfasza – Kościół św. Piotra o pianiu koguta

W pierwszym etapie procesu Jezus stanął wobec żydowskich przywódców religijnych – wobec Wysokiej Rady i stojącego na jej czele Arcykapłana Kajfasza, który sprawował swój urząd w latach 18-36 po Chr.

Chrześcijanie okresu bizantyjskiego próbowali mniej lub bardziej skutecznie odnaleźć miejsce pałacu arcykapłana. W jego podziemiach znajduje się cysterna, gdzie Jezus miał spędzić noc po pojmaniu. Miejsce to chrześcijanie oznaczyli znakami krzyża. W naszych kościołach miejsce to nazywamy „ciemnicą”. Po liturgii Wielkiego Czwartku tam przenosi się Najświętszy Sakrament.

  • Twierdza Antonia została zburzona przez Rzymian podczas pierwszej wojny żydowskiej (70 r. po Chr.). Dziś znajduje się tam szkoła arabska / fot. Judyta Pudełko PDDM
  • Dziedziniec szkoły / fot. Judyta Pudełko PDDM

Sąd przed Piłatem

Twierdza Antonia – Klasztor Biczowania – Ecce Homo

Arcykapłan nie mógł skazać Jezusa na śmierć, gdyż Palestyna znajdowała się wówczas pod rzymską okupacją. Dlatego też o świcie następnego dnia Jezus zostaje postawiony przed prokuratorem rzymskim – Poncjuszem Piłatem.

Reklama
Reklama

Prokurator, który stacjonował w Cezarei Nadmorskiej, przybywał na święta żydowskie do Jerozolimy. Rzymianie zdwajali wtedy straże, pilnując porządku, by nie dopuścić do ewentualnych zamieszek. Niektórzy sądzą, iż Piłat przebywał wtedy na terenie Twierdzy Antonia, która stanowiła zarówno garnizon, jak i była miejscem nadzoru nad Świątynią od jej północnej strony. Tam miałby odbyć się proces Jezusa przed Piłatem (por. J 18,28-19,16).

Biczowanie Chrystusa

Proces Jezusa przed Piłatem łączy się z wydarzeniami upamiętnionymi w miejscach sąsiadujących z Twierdzą Antonią. Podczas procesu, Jezus na rozkaz Piłata był biczowany, co upamiętnia Kaplica Biczowania.

Szlakiem Chrystusowej męki. Przewodnik
  • Klasztor Ecce Homo łączy się z fragmentem starożytnego łuku o tej samej nazwie, który znajduje się w klasztorze i częściowo na zewnątrz budynku. Na zdjęciu fragment łuku Ecce Homo w Klasztorze Sióstr Syjońskich / fot. Judyta Pudełko PDDM
  • Fragment łuku Ecce Homo na zewnątrz / fot. Judyta Pudełko PDDM
  • Bruk (Lithostrotos) w podziemiach Klasztoru Ecce Homo / fot. Judyta Pudełko PDDM

„Oto Człowiek”

Nieopodal znajduje się kolejna kaplica, wzniesiona w 1904 r., która wspomina skazanie Jezusa na śmierć i przyjęcie krzyża. W tej kaplicy pojawiają się fragmenty bruku z czasów rzymskich. Dalsze fragmenty tego bruku kryją w sobie podziemia pobliskiego klasztoru Sióstr Syjońskich, zwanego popularnie Ecce Homo.

Reklama
Reklama

Pierwotnie przypuszczano, iż stojący na wybrukowanej ulicy (Lithostrotos: por. J 19,13) łuk był świadkiem procesu Jezusa, a w jego pobliżu Piłat wypowiedział wobec skatowanego Jezusa słynne słowa: Ecce Homo (Oto Człowiek) (J 19,5). Okazuje się jednak, iż łuk triumfalny został wzniesiony przez Hadriana II w 135 r. po Chr. Mimo wszystko pochodzące z czasów herodiańskich fragmenty rzymskiej ulicy i znajdującej się pod nią cysterny zwanej Sadzawką Strutiona, przenoszą nas do dnia procesu Jezusa przed Piłatem.

Szlakiem Chrystusowej męki. Przewodnik

Via Dolorosa

Miejsca męki Jezusa skoncentrowane w pobliżu dawnej Twierdzy Antonii wprowadzają w kolejny etap, jakim była droga krzyżowa.

Nie znamy dokładnego przebiegu drogi krzyżowej Jezusa. Ewangelia podaje nam jedynie niektóre fakty, inne pochodzą z tradycji chrześcijańskiej. Wiadomo, iż po skazującym wyroku Jezus został obarczony belką krzyża i poprowadzony na miejsce straceń, które wówczas znajdowało się poza bramami miasta.

Reklama

Według świadectw pielgrzymów z okresu bizantyjskiego chrześcijanie przemierzali drogę z Góry Oliwnej do Getsemani, wchodzili do Jerozolimy poprzez Bramę Szczepana i trasą podobną do dzisiejszej docierali do miejsca śmierci i zmartwychwstania Jezusa. Próbowano też wytyczać inną drogę, sytuując miejsce skazania Jezusa w pałacu Heroda, w zachodniej części Starej Jerozolimy.

  • Dziś nazwa ulicy prowadzącej od Twierdzy Antonii w kierunku Bazyliki Zmartwychwstania nosi łacińską nazwę Via Dolorosa. Kolejne stacje wiodą przez wąskie zabudowania Jerozolimy, przez arabski bazar. Wygląd miasta przez wieki uległ licznym zmianom i przebudowom / fot. Judyta Pudełko PDDM
  • Stacja I / fot. Judyta Pudełko PDDM
  • Stacja II / fot. Judyta Pudełko PDDM
  • Stacja III / fot. Judyta Pudełko PDDM
  • Stacja IV / fot. Judyta Pudełko PDDM
  • Stacja V / fot. Judyta Pudełko PDDM
  • Stacja VI / fot. Judyta Pudełko PDDM
  • Stacja VII / fot. Judyta Pudełko PDDM
  • Stacja VIII / fot. Judyta Pudełko PDDM
  • Stacja IX znajduje się tuż przed Bazyliką, w sąsiedztwie klasztoru koptyjskiego / fot. Judyta Pudełko PDDM
  • Pozostałe Stacje – od X do XIV znajdują się w samej Bazylice, tam, gdzie lokalizujemy Kalwarię i Grób Jezusa / fot. Judyta Pudełko PDDM

Droga krzyżowa w obecnym kształcie została zorganizowana przez ojców franciszkanów w XIV w., choć było wówczas tylko osiem stacji. Z czasem, praktykowana w kościołach Europy droga krzyżowa o XIV stacjach znalazła swoje odzwierciedlenie w nabożeństwie w Jerozolimie. Ewangelia jednak nic nie mówi o ilości upadków Jezusa, spotkaniu z Matką czy Weroniką. Są to przekazy tradycji.

Ukrzyżowanie i złożenie do grobu

Kalwaria i Grób Jezusa. Bazylika Zmartwychwstania

Mroczna i nieco zaniedbana Bazylika kryje w sobie najważniejsze dla chrześcijan miejsca. W I w. po Chr., wychodząc poza mury miasta właśnie tu znajdował się opuszczony kamieniołom, a wydobyty z niego kamień pozostawił wydrążone pieczary, które służyły jako groby. Wśród wyciętych skał, jedna przypominała wyglądem czaszkę (gr. Golgotha, aram. Gulgalta, łac. Calvaria) – to właśnie tam znajdowało się miejsce egzekucji (por. J 19,17).

Jezus został ukrzyżowany wraz z dwoma złoczyńcami (por. Mk 15,27). Krzyżowanie było okrutną torturą, która polegała na powolnym umieraniu. Jednak Jezus skatowany torturami umiera szybko, tak iż pilnujący Go żołnierze nie muszą przyspieszać Jego śmierci, jak to miało miejsce w przypadku dwóch łotrów (por. J 19,31-33).

  • W dzisiejszej Bazylice pomiędzy Kalwarią i Grobem Jezusa znajduje się tzw. „kamień namaszczenia”, symboliczne miejsce wskazujące na zwyczajowe namaszczenie wonnościami ciała zmarłego (por. J 19,39-40). Na zdjęciu Bazylika Zmartwychwstania / fot. Judyta Pudełko PDDM
  • Kalwaria - ołtarz przybicia do krzyża / fot. Judyta Pudełko PDDM
  • Kalwaria - miejsce śmierci Jezusa / fot. Judyta Pudełko PDDM
  • Kamień namaszczenia / fot. Judyta Pudełko PDDM

Ciała skazańców zazwyczaj grzebano we wspólnych grobach. W przypadku Jezusa jest inaczej. Wpływowy i zamożny Żyd – Józef z Arymatei prosi Piłata o ciało Jezusa i o możliwość godnego pogrzebania Go.

Jezus został złożony w nowym grobie, który był własnością Józefa z Arymatei (por. J 19,41-42). Wiejące w Jerozolimie silne wiatry mogły nanieść na ten teren ziemię, która w okresie wiosennym pokryła się zielenią. Kamieniołom zamienił się więc w ogród (por. J 19,41). Tam w poranek pierwszego dnia tygodnia Maria Magdalena spotyka zmartwychwstałego Jezusa (por. J 20,11-16).

Miejsce śmierci i zmartwychwstania Jezusa pozostało przez długi czas niezabudowane, nawet wtedy, gdy około 44 r. po Chr. zostało włączone w obręb murów miasta. Chrześcijanie znali to miejsce. Tym bardziej przekazywali pamięć o nim, gdy Cesarz Hadrian II kazał w 135 r. zasypać kamieniołom i wznieść tam świątynię ku czci Afrodyty i Jowisza. Cesarzowa Helena, matka Konstantyna odnalazła to miejsce. W IV w. powstała więc pierwsza Bazylika zawierająca w sobie Kalwarię, Grób Jezusa oraz cysternę, w której odnaleziono drzewo Krzyża Świętego.

  • Grób Jezusa kryje dwukomorowa kapliczka zwana rotundą. Rotunda pochodzi z XIV w., niektóre jej elementy zostały odnowione po pożarze z 1808 r., podobnie jak i sam grób Jezusa. Nie widać już grobowej pieczary a jedynie marmurowe płyty, które kryją jej pozostałości / fot. Judyta Pudełko PDDM
  • Grób jednak jest pusty… (por. J 20,1-8) / fot. Judyta Pudełko PDDM
  • Zmartwychwstał i żyje! / fot. Judyta Pudełko PDDM

Bazylika przez wieki była wielokrotnie niszczona i odnawiana. Najazd Persów w 614 r. znacznie ją uszkodził, a niszczycielski atak kalifa Al-Hakima w 1009 r. obrócił w ruinę. Dopiero kilkadziesiąt lat później dokonano rekonstrukcji, a znaczną przebudowę wprowadzili obecni od 1099 r. w Ziemi Świętej rycerze krzyżowi. Obecny kształt Bazyliki pochodzi zasadniczo z XII w. Jednak w następnych wiekach niektóre z elementów były zmieniane, rozbudowywane, ulegały zniszczeniu przez pożary czy trzęsienie ziemi.

Obecnie Bazyliką opiekują się przedstawiciele różnych wyznań chrześcijańskich, wśród nich przewodzą prawosławni Grecy i Ormianie oraz reprezentowani przez franciszkanów katolicy. Kaplica Kalwarii wznosi się pięć metrów nad posadzką Bazyliki i dzieli się na dwie części. Katolicka upamiętnia obnażenie z szat i przybicie do krzyża. Prawosławna obejmuje miejsce samego krzyża. Przeszklona miejscami posadzka pozwala zobaczyć autentyczną skałę, w którą zatknięty był krzyż Jezusa.

Nawiedzając te miejsca spotykamy się z niezłomną wiarą chrześcijan, którzy przybywają tu od wieków. I spotykają tu nie tylko miejsca, kamienie, kościoły. Dzięki wierze spotykają miłość Jezusa, który dla nas umarł i zmartwychwstał. Wędrówka drogami męki i śmierci Jezusa zawsze prowadzi do zmartwychwstania, do życia. Przechodząc te drogi jesteśmy wezwani, aby nieść orędzie zwycięskiej miłości Boga.


Fragment tekstu „Jerozolima. Miejsca Chrystusowej męki” Judyty Pudełko PDDM

Reklama

Dołącz do naszych darczyńców. Wesprzyj nas!

Najciekawsze artykuły

co tydzień w Twojej skrzynce mailowej

Raz w tygodniu otrzymasz przegląd najważniejszych artykułów ze Stacji7

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
Reklama
WIARA I MODLITWA
Wspieraj nas - złóż darowiznę