video-jav.net

Smok

Pseudonim artystyczny Szatana

Roman Zając
Roman
Zając
zobacz artykuly tego autora >

Polub nas na Facebooku!

Ludzie podobno wymyślili smoki pod wpływem znajdowanych kości dinozaurów lub mamutów. Takie właśnie kości wiszą przy zachodnim wejściu do katedry wawelskiej po lewej stronie, i rzekomo są pozostałościami smoka wawelskiego. Ponieważ smoki wyobrażano sobie jako straszliwe gady ziejące ogniem, nic dziwnego, że autor Apokalipsy przedstawił Szatana właśnie jako Wielkiego Smoka.

 

Gdyby św. Jan żył współcześnie, wybrałby pewnie inny symboliczny obraz Szatana, bardziej przemawiający do wyobraźni ludzi z XXI wieku i do ich obecnych lęków. Osobiście typuję na przykład smog. Nieuchwytna mieszanina dymu i mgły, potrafiąca doprowadzić człowieka do śmierci, to w obecnych czasach bardziej nośna metafora Szatana niż jakiś tam gad. Ale św. Jan żył w I wieku i pisał dla ludzi swoich czasów.

 

Smok z Apokalipsy (nazwany także Starodawnym Wężem) jest barwy ognia, ma siedem głów i dziesięć rogów – a na głowach siedem diademów. Trzecią część gwiazd, które zmiótł swym ogonem interpretowano jako upadłych aniołów. W 12 rozdziale Apokalipsy Smok atakuje brzemienną Niewiastę odzianą w słońce, która jednak skutecznie mu ucieka. Do walki ze Smokiem i jego aniołami staje Michał i jego aniołowie. Po walce stoczonej w Niebie, zostaje on strącony i traci moc oskarżania ludzi, co nawiązuje do prokuratorskiej funkcji Szatana w Starym Testamencie. Od tego momentu niebiański prokurator, który teoretycznie działał legalnie i na mocy prawa, oskarżając ludzi, staje się zwykłym bandytą. Później będzie posługiwał się Bestią z morza (czyli Antychrystem) i Fałszywym Prorokiem. Po tysiącletniej odsiadce w więzieniu, wyjdzie na chwilę, aby podburzyć narody do szturmu na Nowe Jeruzalem, ale koniec końców zostanie wrzucony do jeziora ognia (Ap 20, 10-15).

 

Poznaj więcej apokaliptycznych symboli:

banner-apokalipsa

Roman Zając

Roman Zając

Biblista i demonolog, absolwent Instytutu Nauk Biblijnych KUL, autor książki „Szatan w Starym Testamencie”, publikuje głównie w pismach „Któż jak Bóg”, „Egzorcysta”, „List”, „Biblia krok po kroku”

Zobacz inne artykuły tego autora >
Roman Zając
Roman
Zając
zobacz artykuly tego autora >

Starcy

Tajemnicze postacie wspomniane kilkakrotnie w Apokalipsie, jako ci, którzy zasiadają na dwudziestu czterech tronach otaczających tron Boga w Niebie

Roman Zając
Roman
Zając
zobacz artykuly tego autora >

Polub nas na Facebooku!

Być może 24 Starców to jacyś wyżsi rangą aniołowie, będący członkami niebiańskiej Rady Starszych (por. 1Krl 22, 19; Ps 89, 7; Hi 1, 6; Dn 7, 9).

 

Apokalipsa używa terminu presbiteroi (starsi), który niekoniecznie odnosi się do wieku, ale raczej do funkcji związanej z mocą, autorytetem i zarządzaniem. W Nowym Testamencie tak nazywano osoby stojące na czele wspólnot chrześcijańskich (do dziś kapłanów nazywamy prezbiterami). Złote korony oraz trony, na jakich zasiadają Starcy, sugerują władzę i autorytet oraz udział wraz z Bogiem w rządzeniu światem. Ponieważ jednak nigdzie w Biblii ani literaturze judaistycznej aniołowie nie zasiadają na tronach ani nie noszą koron, które Biblia obiecuje wszystkim zbawionym jako wieniec zwycięstwa (2 Tym 4, 8), bo ludzie mają być współdziedzicami Chrystusa, istnieje pogląd, że być może Starcy są ludźmi zabranymi do Nieba. Co prawda ukazani zostali w towarzystwie nadprzyrodzonych istot (siedmiu aniołów i czterech niebiańskich zwierząt), ale zarazem są wśród nich wyraźnie wyodrębnieni (Ap 7, 11; 5, 11).

 

Najbardziej prawdopodobna jest chyba interpretacja widząca w 24 Starcach symboliczne przedstawienie Ludu Bożego, obejmującego Lud Starego i Nowego Przymierza (ich liczba, będąca sumą dwóch dwunastek, nawiązuje do dwunastu pokoleń Izraela oraz do dwunastu apostołów, stanowiąc niejako syntezę Starego i Nowego Przymierza. W tym ujęciu Starcy uosabiają cały Lud Boży, wezwany do udziału w niebiańskim zgromadzeniu. Otaczają oni Tron i zasiadając na własnych tronach, stają się uczestnikami sądu, ale także pełnią funkcje liturgiczne i uczestniczą w oddawaniu czci największemu Sędziemu (Ap 4,4; 4,10; 5,8; 11,16; 19,4). Starcy mają w swych rękach czasze pełne modlitw świętych. Fakt, że 24 Starców składa w ofierze modlitwy świętych (Ap 5, 8), wskazuje na ich związek ze zmianami kapłańskimi, a ściślej z ich 24 przywódcami (1 Krn 24,1-19).

 

 

Poznaj więcej apokaliptycznych symboli:

banner-apokalipsa

Roman Zając

Roman Zając

Biblista i demonolog, absolwent Instytutu Nauk Biblijnych KUL, autor książki „Szatan w Starym Testamencie”, publikuje głównie w pismach „Któż jak Bóg”, „Egzorcysta”, „List”, „Biblia krok po kroku”

Zobacz inne artykuły tego autora >
Roman Zając
Roman
Zając
zobacz artykuly tego autora >