video-jav.net

“Pasterz powinien być obrazem czułości Boga”

Prawdziwy pasterz na wzór Jezusa powinien okazywać osobom mu powierzonym konkretną czułość i bliskość, a nie surowość osądu – powiedział papież podczas porannej Eucharystii w Domu Świętej Marty. W swojej homilii odniósł się do dzisiejszej Ewangelii (Mk 5, 21-43), mówiącej o wskrzeszeniu córki Jaira i uzdrowieniu kobiety cierpiącej na krwotok.

Polub nas na Facebooku!

Franciszek zauważył, że czytany dziś fragment Ewangelii powinien być raczej przedmiotem kontemplacji, niż refleksji. Wskazuje on bowiem, jak przebiegał zwyczajny dzień w życiu Pana Jezusa, stanowiąc wzór dla biskupów i kapłanów. Był to czas spędzany pośród ludu, otoczony rzeszami.

„Jezus nie otwiera urzędu poradnictwa duchowego z napisem: «Prorok przyjmuje w poniedziałek, środę i piątek od 15 do 18. Wstęp kosztuje tyle a tyle, albo jeśli chcecie możecie złożyć ofiarę». Nie, Jezus tak nie czyni. Jezus nie otworzył też gabinetu lekarskiego z napisem «Niech chorzy przychodzą tego a tego dnia, a zostaną uzdrowieni». Jezus wchodzi między ludzi” – podkreślił papież.

Ojciec Święty wspomniał, o pewnym świątobliwym kapłanie, który posługiwał swojemu ludowi pracując dla niego niestrudzenie. Z tego powodu był bardzo zmęczony. Zauważył, że także dzisiejsza Ewangelia mówi o tym, że ludzie ściskali się wokół Jezusa, dotykali Go. Podobnie ludzie czynią dzisiaj podczas wizyt duszpasterskich, aby zyskać łaskę, zaś pasterz to odczuwa. Jezus nigdy się nie wycofuje, płacąc za to nawet „wstydem” i „kpiną”, czyniąc dobro. To są ślady sposobu działania Jezusa, a zatem postawy prawdziwego pasterza – wskazał Franciszek:

„Pasterz zostaje namaszczony olejem w dniu święceń kapłańskich i biskupich. Ale prawdziwym olejem, olejem wewnętrznym jest olej bliskości i czułości. Pasterzowi, który nie potrafi stawać się bliskim czegoś brakuje: być może jest on panem pola, ale nie jest pasterzem. Pasterz, któremu brakuje czułości, będzie surowy, chłoszczący owce. Bliskość i czułość: widzimy to w tym fragmencie. Takim był Jezus” – stwierdził papież.

Ojciec Święty zaznaczył, że także pasterz, podobnie jak Jezus, kończy swój dzień zmęczony z powodu czynienia dobra. A jeśli taka będzie jego postawa, to lud odczuje żywą obecność Boga.

Na zakończenie swej homilii Franciszek zachęcił do modlitwy za pasterzy, aby Pan dał im łaskę pielgrzymowania z ludem, bycia obecnymi dla ludu z wielką czułością i bliskością. „A kiedy lud znajduje swojego pasterza, odczuwa to coś szczególne, co odczuwa się tylko w obecności Boga. Dzisiejsza Ewangelia kończy się słowami «osłupieli wprost ze zdumienia». Zdumienia odczuwaniem w pasterzu bliskości i czułości Boga” – powiedział papież na zakończenie swej homilii.


st (KAI) / Watykan

“Radość prawdy”- nowa konstytucja apostolska Franciszka

W Watykanie zaprezentowano dziś konstytucję apostolską papieża Franciszka „Veritatis gaudium” – „Radość prawdy” o kościelnych studiach akademickich. Papież podał w niej m.in. "podstawowe kryteria odnowienia i odrodzenia wkładu studiów kościelnych w Kościół wychodzący na misję”.

Polub nas na Facebooku!

Na pierwszym miejscu papież stawia „wprowadzanie duchowe, intelektualne i egzystencjalne w serce kerygmatu”, czyli w „radosną nowinę Ewangelii Jezusa”. Dalej wymienia dialog „jako nieodłączny wymóg, by zyskać wspólnotowe doświadczenie radości prawdy”. Trzecie kryterium to interdyscyplinarność i transdyscyplinarność będące „umiejscowieniem i rozwojem wszelkiej wiedzy w obrębie” Mądrości płynącej z Objawienia Boga. Wreszcie ostatnie kryterium „dotyczy pilnej potrzeby tworzenia sieci pomiędzy różnymi instytucjami, które w każdej części świata uprawiają i krzewią studia kościelne”. Należy przy tym współdziałać „z tymi, które są inspirowane różnymi tradycjami kulturowymi i religijnymi”- pisze papież.

„Niech Najświętsza Maryja Panna, która w chwili zwiastowania poczęła z niewysłowioną radością Słowo Prawdy, towarzyszy naszej drodze, wyjednując u Ojca wszelkiej łaski błogosławieństwo światła i miłości” – pisze Franciszek na zakończenie konstytucji apostolskiej, podpisanej 8 grudnia 2017 r., w uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP.

W dokumencie tym papież Franciszek zaznaczył, że obecnie konieczna była nowelizacja konstytucji apostolskiej św. Jana Pawła II „Sapientia christiana” z 15 kwietnia 1979 r.

„Po prawie czterdziestu latach okazuje się dziś konieczna jej nowelizacja” – pisze Franciszek i zwraca od razu uwagę, że zachowuje ona pełną wartość „w swojej proroczej wizji i jasnych wytycznych”. Wymaga jednak „zintegrowania z przepisami normatywnymi wydanymi w międzyczasie, biorąc jednocześnie pod uwagę rozwój badań akademickich odnotowany w ostatnich dekadach, a także zmieniony kontekst społeczno-kulturowy na poziomie globalnym, jak również to, co jest zalecane na poziomie międzynarodowym w realizacji różnych inicjatyw, do których przyłączyła się Stolica Apostolska”.

Papież podkreśla, że poprzednia konstytucja apostolska „Sapientia christiana” to „pod każdym względem dojrzały owoc wielkiego dzieła reformy studiów kościelnych rozpoczętej przez Sobór Watykański II. Zbiera ona w szczególności wyniki osiągnięte na tym kluczowym obszarze misji Kościoła pod mądrym i rozważnym kierownictwem bł. Pawła VI, a jednocześnie zapowiada wkład, który kontynuując te działania wniosło później nauczanie św. Jana Pawła II”.

W nowej konstytucji apostolskiej Franciszek odwołuje się do tego, co dotyczy zwłaszcza katolickiej nauki społecznej oraz filozofii i teologii w wypowiedziach jego poprzedników Pawła VI, Jana Pawła II, Benedykta XVI i jego samego. Ze swoich dokumentów cytuje głównie encyklikę „Laudato si’” i adhortację apostolską „Evangelii gaudium”. Wskazuje, że „pora, aby to bogate dziedzictwo spostrzeżeń i wystąpień […] stało się widoczne w nadaniu studiom kościelnym cech tej mądrej i odważnej odnowy, jakiej wymaga przemiana misyjna Kościoła «wychodzącego»”.

Ojciec Święty zaznacza, że cały Lud Boży musi się przygotowywać do podjęcia „nowego etapu ewangelizacji”. W kontekście kryzysu społeczno-ekonomicznego pisze m.in. o potrzebie „zmiany modelów globalnego rozwoju” i „redefinicji postępu”. Przypomina także, iż filozofia i teologia są owocne tylko wówczas, gdy uprawia się je „z otwartym umysłem i na kolanach”.

KAI