кредиты онлайн в Казахстане кредит на карту онлайн кредит наличными

Biskupi i prezbiterzy przepraszają za księży porzucających kapłaństwo

Biskupi i prezbiterzy diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej przepraszali i modlili się za współbraci, którzy opuścili szeregi kapłańskie. Specjalne nabożeństwo odbyło się 5 kwietnia w sanktuarium w Skrzatuszu.

Polub nas na Facebooku!

Specjalna “Modlitwa przebłagania i wynagrodzenia Jezusowi Chrystusowi, Najwyższemu i Wiecznemu Kapłanowi za odejścia Jego kapłanów ze świętej służby” została odmówiona w ramach diecezjalnego dnia skupienia dla duchownych, który odbył się 5 kwietnia w sanktuarium w Skrzatuszu.

– Żyjemy w kulturze, w której można wszystko “dziś” zacząć od początku, jakby “wczoraj” nie było. Rozmywa się to i w małżeństwie i w kapłaństwie. Trzeba sobie jasno powiedzieć, że “wczoraj” święceń zostaje na wieki – mówi bp Edward Dajczak, wyjaśniając powody zorganizowania nabożeństwa.

– Jezus zaufał nam tak, jak pierwszym uczniom. Obdarzył nas niesamowitymi możliwościami wynikającymi z sakramentu. Jeżeli ktoś zawodzi, to jesteśmy to my. Jako prezbiterium diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej, chcemy więc Jezusowi powiedzieć: “Przepraszamy”, za naszych braci, którzy odeszli. Mówimy: “Przepraszamy” także i za nas. Bo grzech dotyka nas wszystkich. To jest modlitwa pełna miłości i bólu – wyjaśnia biskup.

“Oto my, Twoi kapłani, zgromadzeni w domu Skrzatuskiej Pani, padamy na kolana przed Twoim Ołtarzem. Ołtarz jest dla nas codziennie znakiem Twojej miłości, on przypomina nam jej miarę: do końca. Dlatego ten sam Ołtarz jest dla nas wyrzutem sumienia, bo w pokorze uznajemy, iż nie mieliśmy nieraz ani odwagi, ani nawet chęci, by kochać taką samą miarą” – modlił się bp Edward Dajczak w imieniu całego diecezjalnego prezbiterium.

“Przed Twoim Ołtarzem chcemy dziś wspomnieć naszych braci, którzy odeszli z kapłańskiej służby. Czynimy to w przekonaniu, że skoro Twoja miłość jest “do końca”, to znaczy, że, choć odeszli od ołtarza, nie są poza jej zasięgiem. Dziś przed Twoim Ołtarzem, my też, tak jak Ty, pragniemy ich szczególnie ukochać. Nie chcemy być jak Kain, który nie chciał być stróżem brata swego, lecz pragniemy przed Tobą i razem z Tobą wypowiedzieć głośno i usłyszeć pytanie: Gdzie jest brat twój?” – modlili się kapłani.

“Ten sam Ołtarz odsłania nam prawdę, że ich odejście nigdy nie było Ci obojętne, że nie takie były Twoje względem nich zamysły, że utraciłeś nie tyle sługi, co przyjaciół, że rana Twego serca nie zabliźnia się na wieki także z powodu ich decyzji, a może i dzisiejszego sposobu życia. Dlatego dzisiaj, z miłości do Ciebie i Twojej Oblubienicy-Kościoła oraz z miłości do naszych braci, bez osądzania zakamarków serca, do których tylko Ty masz dostęp, chcemy w tej modlitwie przebłagalnej ulżyć bólowi Twego serca. Pragniemy przeprosić Cię za ich odejście, pocieszyć Cię, zadośćuczynić i wynagrodzić Ci” – odczytywał słowa modlitwy biskup koszalińsko-kołobrzeski.

Wezwania litanijne, które były częścią modlitwy, wskazywały na przyczyny i skutki odejść kapłańskich. Kapłani prosili o przebaczenie m.in. za: lekceważenie zagrożeń duchowych, zgodę na stygnięcie serca, światowość w sposobie życia, zaniedbania w modlitwie, akceptowanie podwójnego życia, zgorszenie i ból wywołane przez odejście u parafian, uczniów w szkole, rodziców, alumnów w seminarium. Wezwanie wskazywały też na usprawiedliwianie odejścia, brak poczucia wstydu i obnoszenie się z odejściem czy grzechem.

Nabożeństwo za tych, którzy porzucili szeregi kapłańskie, z założenia nie było modlitwą “lepszych” za “gorszych”.

“Nie chcemy udawać przed Tobą naszej własnej doskonałości. Wybacz i nam nasze odejścia, podobne odejścia, nie ciałem może, lecz sercem. A nadto, obojętność wobec problemów naszych braci jeszcze przed ich odejściem” – głosiły słowa modlitwy.

Kapłani przepraszali więc za: plotkowanie i osądzanie tych, którzy odeszli, brak zainteresowania i pomocy, ciche przyzwolenie na ich odejście, zachowywanie się tak, jakby nic się nie stało, przyzwyczajenie się do odejść.

Myśląc o wiernych, którzy przeżywają ból z powodu odejść swoich duszpasterzy, bp Edward Dajczak powiedział: – Módlcie się za tego kapłana. On musi się zbawić, niezależnie od tego, po jakich drogach obecnie chodzi. Wszyscy pielgrzymujemy do tego momentu, kiedy staniemy twarzą w twarz przed Jezusem. W świetle Jego miłości osądzamy nasze czyny. Na tej ziemi nie wolno nikogo zostawić, ani potępić.

5 kwietnia na dzień skupienia do Skrzatusza przybyli proboszczowie. 7 kwietnia podobne spotkanie będą przeżywali wikariusze. Również oni wezmą udział w modlitwie przebłagalnej i wynagradzającej za odejścia kapłańskie.

Konferencje podczas dni skupienia w Skrzatuszu wygłosił ks. Piotr Pawlukiewicz.

KAI/ad


Jeśli podobają Ci się nasze artykuły, możesz nas wesprzeć:

Wesprzyj nas
Show comments

Kościół greckokatolicki rozpoczyna Triduum Pachalne

Kościół greckokatolicki obchodzi dziś Wielki Czwartek, który rozpoczyna Święte Triduum Paschalne. W tym roku Wielkanoc w Kościołach wschodnich przypada 8 kwietnia, czyli tydzień po świętach w Kościele rzymskokatolickim. Różnica wynika ze stosowania przez Wschód kalendarza juliańskiego, a nie gregoriańskiego, oraz nieco innego sposobu wyznaczania daty tych świąt.

Polub nas na Facebooku!

Wielki Czwartek jest wspomnieniem ustanowienia sakramentu kapłaństwa i Eucharystii. Rano biskupi przewodniczą liturgiom, podczas których odbywa się rytuał obmycia stóp kapłanów przez biskupa. W tym roku metropolita przemysko-warszawski abp Eugeniusz Popowicz przewodniczył temu nabożeństwu w parafii pw. Pokrowa Matki Bożej w Olsztynie. Uczestniczyli w niej księża z dekanatów: elbląskiego, olsztyńskiego i węgorzewskiego.

Wieczorem w cerkwiach odprawiana będzie Jutrznia Męki Pańskiej (Utrenja Strastiej), w czasie której śpiewa się dwanaście fragmentów z czterech Ewangelii opisujących mękę Chrystusa.

W Wielki Piątek, tak jak w Kościele rzymskokatolickim, nie ma Mszy św. Obowiązuje też post ścisły. Rano odprawia się uroczyście Liturgię Godzin, a po południu Nieszpory (weczirnie), na których pod koniec wynosi się płaszczanicę – rodzaj ikony z wizerunkiem ciała Jezusa po Jego śmierci, owiniętego w płótno. Umieszczana jest na środku cerkwi, gdzie będzie adorowana do późnej nocy Wielkiej Soboty.

W Wielką Sobotę odprawia się nieszpory wraz z Liturgią św. Bazylego. W drugiej połowie liturgii kapłan zmienia czerwone szaty na białe symbolizujące odrodzenie i odczytuje ostatni fragment Ewangelii św. Mateusza mówiący o pustym grobie. Zależnie od możliwości panujących w danej parafii, bywa odprawiana o różnych porach dnia. Wynika to ze znacznych niekiedy odległości dzielących wiernych od świątyń. W Wielką Sobotę odbywa się też święcenie pokarmów.

Okres Zmartwychwstania rozpoczyna się w Niedzielę Wielkanocną, nazywaną Wielkim Dniem (Wełykdeń). O świcie odśpiewuje się jutrznię wielkanocną, a potem sprawuje Eucharystię.

W tym roku grekokatolicy świętują Wielkanoc 8 kwietnia, a więc tydzień po łacinnikach. Różnica wynika ze stosowania kalendarza juliańskiego, a nie gregoriańskiego, oraz nieco innego sposobu wyznaczania daty tych świąt. We wszystkich Kościołach wypadają one w pierwszą niedzielę po wiosennej pełni księżyca, ale Wschód dodaje do tego jeszcze jeden warunek: nie może to być wcześniej niż wiosenne zrównanie dnia z nocą (co wiąże się z obchodami Paschy żydowskiej). W efekcie bywa tak, że Wielkanoc obchodzi się wspólnie, ale i tak, że różnica może dochodzić nawet do pięciu tygodni.

W Polsce Kościół greckokatolicki tworzą dwie eparchie (diecezje): archidiecezja przemysko-warszawska, którą kieruje abp Eugeniusz Popowicz i diecezja wrocławsko-gdańska pod przewodnictwem bp. Włodzimierza Juszczaka. Kościół ten jest w jedności z papieżem i uznaje jego prymat.

KAI/ad


Jeśli podobają Ci się nasze artykuły, możesz nas wesprzeć:

Wesprzyj nas
Show comments