video-jav.net

Święta Teresa z Ávili. Wielka reformatorka

Zafascynowana żywotami świętymi chciała udać się do Afryki, kraju Maurów, by tam zginąć śmiercią męczeńską. Na szczęście niedoszłą męczenniczkę i przyszłą Doktor Kościoła od pomysłu odwiódł wuj, który właśnie wrócił do miasta

Rafał
Growiec
zobacz artykuly tego autora >

Polub nas na Facebooku!

Św. Teresa od Dzieciątka Jezus

Urodziła się w 1515. r. jako Teresa Sánchez de Cepeda y Ahumada. Od wczesnej młodości była bardzo religijna. Zafascynowana żywotami świętymi chciała udać się do Afryki, kraju Maurów, by tam zginąć śmiercią męczeńską. Na szczęście niedoszłą męczenniczkę i jej brata zatrzymał wuj wracający do miasta. Teresa musiała zadowolić się pustelnią w ogrodzie. W wieku dwudziestu lat wstąpiła do klasztoru karmelitanek w Avila. Tam jednak życie nie przypominało wcale surowej pustelni. Zakonnice żyły jak możne panie, przyjmowały gości i adoratorów. Zawiodło to Teresę, ale musiało minąć jeszcze dwadzieścia lat, nim jej reforma wyszła poza – nomen omen – pobożne marzenia. Sama trochę nabrała nawyków sióstr: chciała żyć towarzysko i być kochaną przez wszystkich, co kłóciło się z surową regułą Karmelu. Nie bez znaczenia były ciężkie choroby, które sprawiły, że pogrążonej w letargu Teresy omal nie pochowano w już wykopanym grobie.

 

Przełom przyszedł wraz z lekturą „Wyznań” św. Augustyna i pojawieniem się w klasztorze wizerunku Jezusa umęczonego. To przed ubiczowanym Chrystusem Teresa poczuła ciężar swoich grzechów i postanowiła naprawić swój zakon. Dążyła do przywrócenia mu duchowego, mistycznego charakteru. Za pozwoleniem prowincjała i z pomocą Jana od Krzyża zaczęła zakładać klasztory według odnowionej reguły. Nie podobało się to wielu jej, przywykłym do luzu i otwartości, współbraciom i współsiostrom, którzy wymusili na władzach zakonu zesłanie jej do Toledo i uwięzienie, gdzie reformatorka była głodzona i chłostana. Teresa podporządkowała się nakazowi, nie ustała jednak w prośbach do króla i władz kościelnych, aż w końcu dopięła swego – cofnięto nawet postępowania inkwizycyjne. Papież Grzegorz XIII w roku 1580. zatwierdził dwa nowe zgromadzenia – karmelitów i karmelitanek bosych, trzymających się surowszej obserwancji niż ich trzewiczkowi bracia i siostry.

 

Św. Teresa od Dzieciątka Jezus

 

Św. Teresa z Avila zmarła w roku 1582, 4 października. Do końca życia zachowała pogodę ducha wystarczającą, by brata, który malował jej portret poinformować, że namalował ją ładnie, ale krzywo.

 

Dziś patronuje pisarzom, rodzinom nazaretańskim i ludziom prześladowanym za pobożność.

 


Więcej artykułów z cyklu: 7 wielkich reformatorów (kolejność wg wspomnień liturgicznych września i października)


1. Święty Grzegorz I Wielki – 3 IX



2. Święty Jan Chryzostom – 13 IX



3. Święty Robert Bellarmin – 17 IX



4. Święty Hieronim – 30 IX



5. Święty Franciszek z Asyżu – 4 X



6. Święta Teresa z Avila – 15 X



7. Święty Ignacy Antiocheński – 17 X


 

Rafał Growiec

Zobacz inne artykuły tego autora >
Rafał
Growiec
zobacz artykuly tego autora >

Święty Robert Bellarmin

Skromny i prostolinijny Bellarmin nie przyjął nie bał się wytknąć błędów papieżowi

Rafał
Growiec
zobacz artykuly tego autora >

Polub nas na Facebooku!

Przy wyborze na kardynała postanowił on „nie gromadzić majątku, nie wspierać krewnych, ale ubogich, być zawsze zakonnikiem”. Wykazał się wielką wiedzą połączoną z prostotą i bezkompromisowością. Jego pokorne tragarzowanie dało Kościołowi nie tylko wzór do naśladowania, ale także solidny wykład prawowiernej doktryny. Jego wykłady tak dobrze broniły doktryny katolickiej, że protestanci zaczęli tworzyć katedry „antybellarminowskie”.

Święty Robert Bellarmin

Urodził się w możnej rodzinie w Montepulciano jako Roberto Francesco Romulo. Od początku związany był z jezuitami – uczęszczał do ich szkoły i wstąpił do tego zakonu wbrew woli ojca. Studiował filozofię w Kolegium Rzymskim, Mondowii, Padwie i Florencji. Z polecenia generała jezuitów kontynuował studia w Lowanium, gdzie też potem wykładał. Tu stworzył swoje dzieła: „Wykaz heretyków”, „O pisarzach kościelnych” i „O sakramentach”.. Po sześciu latach wykładów został ściągnięty do Rzymu. By mógł ukończyć „Kontrowersje” zwolniono go z obowiązków wykładowcy. Krótko był przełożonym prowincji prowansalskiej – papież Klemens VIII wezwał go z powrotem i nałożył tyle obowiązków, że Bellarmina zaczęto nazywać „tragarzem Kurii rzymskiej”. Ten pracoholizm zaowocował wydaniem „Katechizmu” i „Małego Katechizmu” – pierwszych kompendiów wiary katolickiej – a także kapeluszem kardynalskim w 1599 r.

Skromny i prostolinijny Bellarmin nie przyjął np. sporej pensji od króla Hiszpanii i nie bał się wytknąć błędów papieżowi. To z kolei spowodowało, że został arcybiskupem Kapui. Kardynał nie przejmował się tym „zesłaniem na prowincję” i wypełniał swoje obowiązki z zapałem. W 1605. r. Bellarmin był bliski wyboru na konklawe, a gdy obrano Pawła V, ten szybko sprowadził „tragarza” z powrotem do pracy. W Rzymie kardynał egzaminował biskupów, uczestniczył w pracach rożnych kongregacji, brał także udział w rewizji tekstu greckiego Nowego Testamentu i Wulgaty.

Święty Robert Bellarmin

Jako inkwizytor i wybitny teolog Bellarmin występował w procesie przeciwko Galileuszowi. Uczony jednak nie umiał znaleźć sensownych argumentów na poparcie swoich tez. Znajomość z Bellarminem nie pomogła. Kardynał nadzorował też proces Giordano Bruno (skazanego także za różne, czysto teologiczne herezje).

Pod koniec życia wydał komentarze do Psalmów, „O wzdychaniu gołębicy” i, co znaczące, „O sztuce dobrego umierania”.

(Kolejność wg wspomnień liturgicznych września i października)


1. Święty Grzegorz I Wielki – 3 IX



2. Święty Jan Chryzostom – 13 IX



3. Święty Robert Bellarmin – 17 IX



4. Święty Hieronim – 30 IX



5. Święty Franciszek z Asyżu – 4 X



6. Święta Teresa z Avila – 15 X



7. Święty Ignacy Antiocheński – 17 X


Rafał Growiec

Zobacz inne artykuły tego autora >
Rafał
Growiec
zobacz artykuly tego autora >