Nasze projekty

Kardynałowie-nominaci. Od ludzkiej strony

Ich oficjalne biogramy obiegły świat, gdy tylko papież Franciszek ogłosił zamiar kreowania ich kardynałami na najbliższym konsystorzu 28 listopada. Kim są? Co jest dla nich ważne? Jacy są od "ludzkiej" strony?

Reklama

Kardynałowie 80+

Prawa głosu na konklawe już nie mają, a biret kardynalski to w zasadzie uznanie dla ich życia i posługi w Kościele. Co w ich życiorysach docenił Franciszek?

Najbardziej znany w tym gronie o. Raniero Cantalamessa, 86-letni włoski kapucyn od 40 lat jest kaznodzieją Domu Papieskiego. Do Watykanu przybył na początku pontyfikatu Jana Pawła II i jest kaznodzieją już trzeciego papieża. 

Reklama
Reklama

„Szczerze mówiąc wolałbym zamilknąć, bo ten papież jednym gestem i dwoma słowami jest w stanie powiedzieć więcej niż ja całym moim kazaniem” – przyznał Cantalamessa tuż po wyborze papieża Franciszka w 2013 r. 

Były wykładowca teologii na Uniwersytecie Najświętszego Serca w Mediolanie,członek Międzynarodowej Komisji Teologicznej w latach 1975-81, związany z Odnową charyzmatyczną  postanowił w 1979 r. oddać się wyłącznie głoszeniu Słowa i kierownictwu duchowemu. Rok później został papieskim kaznodzieją, a obecnie jest też asystentem kościelnym CHARIS – międzynarodowej służby katolickiej Odnowy charyzmatycznej.

Jego najgłośniejsze kazania to te wygłaszane co roku od 40 lat w Wielki Piątek podczas liturgii Męki Pańskiej sprawowanej przez papieża w bazylice św. Piotra. W Adwencie i Wielkim Poście głosi także konferencje dla papieża i kurii rzymskiej w kaplicy Redemptoris Mater Pałacu Apostolskiego. 

Reklama
Reklama

W tym roku, podczas wielkopiątkowej liturgii sprawowanej w prawie pustej bazylice św. Piotra stwierdził, że “pandemia koronawirusa gwałtownie wyrwała nas z (…) iluzji wszechmocy. Wystarczył mały, bezkształtny element natury – wirus, aby przypomnieć nam, że jesteśmy śmiertelni, że potęga militarna i technologia nie wystarczają, aby nas zbawić”.

W Wielki Piątek 2007 r. wygłosił kazanie, w którym wiele mówił o roli kobiet. Wyraził nadzieję, że w dziejach ludzkości rozpocznie się „era kobiety, era serca”. „Razem ze wszystkimi kobietami dobrej woli, wy, kobiety chrześcijańskie, jesteście nadzieją na bardziej ludzki świat” – mówił wtedy w obecności papieża Benedykta XVI i jego współpracowników z kurii rzymskiej.

Na polecenie papieża Franciszka w styczniu 2019 r. w Chicago głosił tygodniowe rekolekcje  dla biskupów amerykańskich, które miały im pomóc w zmierzeniu się z kryzysem, jaki w tamtejszym Kościele spowodowały skandale pedofilskie. 

Reklama

W Polsce o. Cantalamessa kilkakrotnie bywał gościem salwatoriańskiego Centrum Formacji Duchowej w Krakowie, gdzie prowadził m.in. sesje biblijne. W 2018 r. był gościem Forum Charyzmatycznego w Łodzi. 


 


ZOBACZ TEŻ:

Papież Franciszek wskazał 13 nowych kardynałów. Co z tego wynika? – ANALIZA CATOLICO

 

 

 


80-letni kapłan diecezji rzymskiej Enrico Feroci to nie tylko były dyrektor rzymskiej Caritas, a obecnie kustosz sanktuarium Madonny del Divino Amore i od roku proboszcz tamtejszej parafii. W 2015 r. koordynował prace 80 instytucji kościelnych diecezji rzymskiej, które w odpowiedzi na apel papieża Franciszka wyraziły gotowość przyjęcia uchodźców.

W Rzymie znany jest także jako opiekun bezdomnych, m.in. tych z głównego dworca kolejowego Roma Termini. – Papież Franciszek, nasz biskup, stale podkreśla, że ci ludzie są mu bardzo bliscy. Jesteśmy wdzięczni, że w ten sposób stale nas dopinguje – mówił w jednym z wywiadów w 2017 r. ks. Feroci, który powiedział wtedy również, że  “papieżowi leży na sercu los wszystkich bezdomnych. To za nich i za tych, którzy spieszą im z pomocą, zanosi co rano swą pierwszą modlitwę zaraz po przebudzeniu”.

W latach 1992-2004 ks. Feroci był odpowiedzialny za misję Mafuiane w Mozambiku, gdzie pomagał ludności w czasie wojny domowej. Budował nie tylko kościół, ale także studnie i systemy nawadniające uprawy, wspierał wiele inicjatyw społecznych i edukacyjnych.

Również 80-letni abp Felipe Arizmendi Esquivel, emerytowany arcybiskup San Cristóbal de Las Casas w Meksyku zostanie kardynałem. Przez 10 lat był rektorem swojego dawnego seminarium w Toluce, a przez ćwierć wieku jego wykładowcą. Angażował się w duszpasterstwo młodzieży a także krajowe duszpasterstwo powołań. 

Jako ekspert Latynoamerykańskiej Rady Biskupów CELAM w dziedzinie powołań, w latach 1986-89 kierował Organizacją Seminariów Ameryki Łacińskiej. Był także sekretarzem generalnym CELAM, która koordynuje prace 22 konferencji episkopatów krajów Ameryki Łacińskiej i Karaibów.

Gdy w 2000 r. jako biskup obejmował diecezję był to najbardziej zapalny punkt w Kościele meksykańskim. Jego poprzednik wsparł powstanie chłopskie w 1994 r., on sam – podobnie jak Episkopat Meksyku – opowiadał się za pokojowym rozwiązywaniem utrzymujących się przez lata konfliktów społecznych. 

Dzięki jego staraniom Stolica Apostolska w 2013 r. zatwierdziła oficjalnie teksty liturgiczne w dwóch językach tubylczych: tzotzil i tzetzal, używanych przez meksykańskich Indian. Odtąd w obu językach księża mogą odprawiać Msze święte i udzielać sakramentów. 

W 2016 r. papież Franciszek odwiedził jego diecezję, a w San Cristóbal de Las Casas odprawił Mszę świętą. Uczestniczyli w niej m.in. przedstawiciele Indian – rdzennych społeczności Chiapas. Papieską wizytę upamiętniły dwa ośrodki dla imigrantów zbudowane przy granicy z Gwatemalą ze środków zebranych przez katolików i symbolicznie ofiarowanych Franciszkowi z okazji Jubileuszu Miłosierdzia. 

„Osoby, które migrują przez nasz kraj, często padają ofiarami napadów, kradzieży, porwań, kłamstw i są na różne sposoby wykorzystywane. Nie możemy pozostawać obojętni na krzywdę dziejącą się naszym bliźnim” – podkreślał 

Ekonomia nie może być ostatecznym kryterium podejmowania decyzji”. – Tym, czego naucza nas Jezus Chrystus jest miłość do ubogich, solidarność z potrzebującymi, troska o migrantów, szacunek do kobiet – mówił opowiadając się przeciwko budowie muru na granicy USA z Meksykiem.

Z kolei 80-letni abp Silvano Tomasi to długoletni, stały obserwator ramienia  Stolicy Apostolskiej przy ONZ w Genewie. U początków swej służby w dyplomacji watykańskiej przez 7 lat był nuncjuszem w Etiopiii i Erytrei. 

Abp Tomasi był też sekretarzem Papieskiej Rady ds. Duszpasterstwa Migrantów i Podróżujących a gdy w 2017 r. została ona wchłonięta przez Dykasterię do spraw Integralnego Rozwoju Człowieka współpracował z jej strukturami, które zresztą współtworzył. Na marginesie, sekcją do spraw uchodźców i migrantów kieruje sam papież Franciszek.

Co ciekawe, kardynał-nominat święcenia kapłańskie przyjął 55 lat temu w Zgromadzeniu Misjonarzy św. Karola Boromeusza zwanych od nazwiska założyciela skalabrynianami. Ich misją jest umacnianie wiary i służba włoskim imigrantom w Ameryce, Australii i Oceanii.

Jego zdaniem, obecnie jednym z najważniejszych wyzwań społecznych na świecie jest walka z korupcją. “Korupcja jest rakiem coraz bardziej drążącym nasze życie społeczne. Blokuje rozwój krajów najuboższych, a w społeczeństwach rozwiniętych niszczy stosunki międzyludzkie, które należy opierać na zaufaniu”. 

Wielokrotnie przypominał, że “w życiu społecznym pilnie trzeba przypomnieć znaczenie sumienia coraz bardziej zapomnianego przez elity polityczne”. 

Upominał się też o współdziałanie wszystkich państw, członków ONZ, przy poszukiwaniu rozwiązania problemu światowych migracji, zwłaszcza po tym, jak wycofały się z tej współpracy Stany Zjednoczone. 

Elektorzy

 

Po raz pierwszy w historii, kardynałem zostanie kustosz bazyliki św. Franciszka z Asyżu i gwardian klasztoru franciszkanów. Urodzony 27 października 1965 roku o. Mauro Gambetti  to najmłodszy (ma 55 lat) z nominowanych przez Franciszka kardynałów. Kapłanem jest “dopiero” od 20 lat, choć zdążył już być m.in.przełożonym (prowincjałem) bolońskiej prowincji franciszkanów konwentualnych, a wcześniej radnym.

To on gościł papieża Franciszka w Asyżu w 2016 na Światowym Dniu Modlitwy o Pokój zorganizowanym przez rzymską Wspólnota św. Idziego, franciszkanów i diecezję Asyżu. 

I niespełna miesiąc temu, gdy papież Franciszek, w Asyżu na grobie patrona swego pontyfikatu podpisał swoją trzecią encyklikę „Fratelli tutti”.

Asyż to zresztą najczęściej odwiedzane przez papieży miejsce na świecie. Franciszek pierwszy raz przyjechał tam, krótko po inauguracji pontyfikatu w 2013 r. i jest już 19. papieżem odwiedzającym miasto św. Franciszka. 

W gronie nowych kardynałów uwagę przyciąga również abp Wilton Daniel Gregory. Niespełna 73-letni duchowny jest pierwszym Afroamerykaninem – arcybiskupem stolicy USA – Waszyngtonu (mianował go w 2019 r. papież Franciszek), a teraz będzie pierwszym kardynałem czarnoskórych Amerykanów w kolegium kardynalskim, szóstym w historii archidiecezji waszyngtońskiej.

W latach 2001-2004 abp Gregory był przewodniczącym Konferencji Biskupów Stanów Zjednoczonych, a przez kolejne trzy lata 2004-2007, jej wiceprzewodniczącym. Pod jego kierownictwem biskupi USA przyjęli i wprowadzili w życie w 2002 r. Kartę Ochrony Dzieci i Ludzi Młodych, w odpowiedzi na ujawniony skandal nadużyć seksualnych w Kościele amerykańskim. 

Musiał też uporać się ze spuścizną tego kryzysu w Waszyngtonie. W latach 2000-2006 waszyngtońską archidiecezją kierował przeniesiony w zeszłym roku do stanu świeckiego kard. Theodore McCarrick.

Gdy przed rokiem abp Gregory obejmował archidiecezję waszyngtońską obiecał pracować nad jej uzdrowieniem. – Przybywam ze zobowiązaniem do przejrzystości. Jedynym sposobem, w jaki mogę służyć tej archidiecezji, jest mówienie prawdy. Zawsze powiem prawdę” zadeklarował podczas pierwszej konferencji prasowej.

Po ogólnokrajowych protestach na tle rasowym po śmierci George’a Floyda abp Gregory oświadczył, że „ten incydent ujawnia wirusa rasizmu, mimo że nadal zmagamy się z pandemią koronawirusa”. Pierwszy kardynał czarnoskórych Amerykanów jest uważany za obrońcę praw obywatelskich.

Nowy kardynał nie od urodzenia był katolikiem. Gdy miał 11 lat, po sześciu tygodniach uczęszczania do katolickiej szkoły w Chicago stwierdził “chcę zostać księdzem”. Rok później podczas Wigilii Paschalnej przyjął chrzest, Komunię św. i bierzmowanie. Kapłanem został w wieku 25 lat, a biskupem jeszcze przed 36 urodzinami. 

Kardynałem będzie również 62-letni abp Antoine Kambanda, od 2018 r. kierujący archidiecezją stolicy Rwandy – Kigali. To trzeci w historii tej archidiecezji, utworzonej w 1976 roku, biskup a pierwszy, który zostanie kreowany kardynałem.

30 lat temu, wyświęcił go na księdza Jan Paweł II podczas swej pielgrzymki apostolskiej do Rwandy w 1990 r. Przed 7 laty został biskupem diecezji Kibungo. 

Po uzyskaniu doktoratu na Akademii Alfonsiana w Rzymie w 1999 r. został wykładowcą teologii moralnej w Wyższym Seminarium Duchownym w Nyakibandzie i ojcem duchownym w Wyższym Seminarium Duchownym w Rutongo.

W latach 1999-2005 był też dyrektorem Caritas w Kigali, dyrektorem diecezjalnej Komisji Sprawiedliwości i Pokoju. On sam należy do grupy etnicznej Tutsi a wszyscy członkowie jego rodziny zginęli podczas krwawej wojny domowej w 1994 r., za wyjątkiem brata, który obecnie mieszka we Włoszech.

Z kolei 68-letni abp Jose F. Advincula z archidiecezji Capiz w środkowo-wschodniej części wyspy Panay będzie dziewiątym kardynałem w historii Filipin. Zarazem jedynym pozostającym w kraju, który uzyska prawo udziału w konklawe. W tym roku do Rzymu wyjechał bowiem nazywany “Wojtyłą z Azji” kard. Luis Antonio Tagle, by objąć urząd prefekta Kongregacji ds. Ewangelizacji Narodów. On też jest uprawniony do wyboru papieża.

Nowo mianowany kardynał Advincula ma 19-letni staż biskupi, a od 2011 r. jest metropolitą Capiz, czwartym biskupem tej diecezji, która jak dotąd nie miała jeszcze kardynała. Mottem jego dotychczasowej posługi biskupiej jest łacińskie Audiam czyli: Słuchać

W strukturach filipińskiego episkopatu Advincula był członkiem Komisji Nauki Wiary i Komisji do spraw Ludów Tubylczych.

W tym rozdaniu kardynałem zostanie jeszcze drugi (po o. Cantalamessie) kapucyn i brodacz – 75-letni arcybiskup Santiago de Chile Celestino Aós Braco. Hiszpan rodem z Pampeluny, którego w 1983 r. zakon wysłał do Chile. Gruntownie wykształcony filozof, teolog, psycholog i prawnik pracował tam jako duszpasterz i przełożony zakonny, ale też promotor sprawiedliwości i sędzia w sądach biskupich.

Od 2014 r. był biskupem diecezji Copiapó. W 2018 r. oddał się do dyspozycji papieża tak jak cały Episkopat Chile oskarżony o zaniedbania i tuszowanie wykorzystania seksualnego małoletnich. Papież Franciszek przyjął jego rezygnację w marcu 2019 r. i tego samego dnia mianował go administratorem apostolskim archidiecezji Santiago de Chile, po przyjęciu rezygnacji z urzędu jego poprzednika. Dziewięć miesięcy później, w ostatnich dniach 2019 roku papież mianował abp. Celestino Aós Braco metropolitą Santiago de Chile. Decyzja ta odczytywana jest jako znak odnowienia chilijskiego Episkopatu, po kryzysie wywołanym nadużyciami w Kościele.

Pierwszym w historii kardynałem z Brunei będzie pierwszy wikariusz apostolski Brunei – bp Cornelius Sim, który jest też zarazem pierwszym rodzimym księdzem i biskupem w Brunei.

69-letni nominat z chrześcijaństwem zetknął się dopiero po studiach inżynierskich w Szkocji, gdy pracował dla koncernu Shell. Formację do kapłaństwa odbył w Stanach Zjednoczonych, gdzie na uniwersytecie franciszkańskim w Steubenville uzyskał magisterium z teologii, po czym 26 listopada 1989 przyjął święcenia kapłańskie. Po powrocie do Brunei pracował duszpastersko w parafiach.

Sakrę biskupią przyjął w 2005 r. z rąk abp Salvatore Pennachio, obecnego nuncjusza apostolskiego w Polsce – a wtedy delegata apostolskiego w Brunei.

Ta dawna kolonia brytyjska jest od 1990 r sułtanatem, w którym islam jest religią państwową. W kraju obowiązuje prawo szariatu, choć konstytucja zapewnia swobodę sprawowania kultu. 

Katolicy Brunei są w dużej części imigrantami pochodzącymi z Filipin, Malezji, Chin i innych krajów Azji.

Do kolegium kardynalskiego dołączy też kolejny Włoch, 56-letni arcybiskup Sieny-Colle Val d’Elsa-Montalcino Augusto Paolo Lojudice.. Wcześniej biskup pomocniczy diecezji rzymskiej w latach 2015-2019. Sekretarz Komisji Episkopatu Włoch ds. Migracji.

Jeszcze kilka dni temu abp Lojudice rozmawiał z papieżem Franciszkiem, który wyraził chęć przybycia do Sieny, by uczcić św. Katarzynę Sieneńską, ale nikt nie spodziewał się nominacji dla arcybiskupa. – Tak jak wszyscy, dowiedziałem się podczas modlitwy Anioł Pański i skamieniałem. To zupełnie nieoczekiwane wieści! – dzielił się z lokalnymi mediami  pierwszymi reakcjami na tę wiadomość. Diecezjan zaniepokojonych, że teraz ich opuści, od razu zapewnił, że pozostaje w Sienie.

Burmistrz miasta pospieszył z gratulacjami. „To wielka radość dla Sieny i  diecezji. Zasłużone uznanie dla osoby o tak niezwykłych walorach, wielkim człowieczeństwie, intensywnej i  głębokiej duchowości”.

W Rzymie mówiono o nim “odważny pasterz”, który zawsze ma odwagę stanąć po stronie najsłabszych, dyskretnie ale autentycznie. Gdy zostawał w 2015 r. biskupem pomocniczym diecezji rzymskiej zobowiązał się do “przezwyciężania uprzedzeń poprzez przyjęcie Romów i Sinti jako części ludu Bożego”. Teraz swoje doświadczenie duszpasterskie wraz z Romami i ludem Sinti wniesie do kolegium kardynalskiego.

 

Kardynałowie kurialni

Tym razem, z kurii rzymskiej papież powołał do grona kardynałów tylko dwóch biskupów. 

Purpurę otrzyma mianowany w połowie października nowy prefekt (a wcześniej członek) Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych bp Marcello Semeraro, który zastąpił na tym urzędzie kardynała Giovanni Angelo Becciu.

Niewątpliwie, zaufaniem obdarzył go papież Franciszek, który już 13 kwietnia 2013 r. mianował go sekretarzem Rady Kardynałów. Gremium to doradza papieżowi w reformowaniu kurii rzymskiej i zarządzaniu Kościołem. Życzeniem Franciszka – jak wielokrotnie podkreślał bp Semeraro – jest by kuria pracowała nie wyłącznie dla papieża, ale pełniła też służebną rolę dla konferencji biskupów na świecie.

Bp Semeraro jeszcze niedawno kierował diecezją Albano (od 2004 r.), na terenie której leży papieska rezydencja Castel Gandolfo. Przed rokiem diecezję tę odwiedził papież Franciszek a bp Semeraro – jak wyznał potem – zaprosił go z trzech powodów: osobistej miłości do Ojca Świętego, 300. rocznicy rekonsekracji katedry św. Polikarpa i 10. rocznicy poświęcenia w niej głównego ołtarza przez papieża Benedykta XVI. 

Nowy kardynał ma też doświadczenie jako sekretarz specjalny synodu biskupów, który w 2001 r. obradował na temat: „Posługa biskupów we współczesnym Kościele i świecie”. Uczestniczył też, z nominacji papieskie,j w synodzie o rodzinie oraz synodzie o młodzieży, wierze i rozeznawaniu powołania. A w 2019 roku także w synodzie dla Amazonii. Ponadto jest konsultorem Kongregacji dla Kościołów Wschodnich i członkiem Dykasterii ds. Komunikacji.

Zanim w 1998 r. został biskupem był m.in. wykładowcą eklezjologii na Papieskim Uniwersytecie Laterańskim. Obecnie ma 73 lata. 

Drugim kurialistą, którego Franciszek włączy do kolegium kardynalskiego jest sekretarz generalny Synodu Biskupów, pochodzący z Malty 63-letni bp Mario Grech. 

W 2005 r. Benedykt XVI mianował go biskupem diecezji Gozo w zachodniej części Malty. 

Jako przewodniczący Konferencji Episkopatu Malty (od września 2013 r.) uczestniczył w synodzie biskupów nt. rodziny w 2014 r. Jego przemówienie zwróciło wtedy uwagę papieża Franciszka.  

Obok troski o rodzinę w zmieniającym się coraz szybciej katolickim społeczeństwie Malty, bp Grech wielokrotnie upominał się także o los afrykańskich imigrantów, próbujących przedostać się do Europy. – Postawmy miłość przed prawem – apelował podczas pogrzebu 24 spośród 850 ofiar, których łodzie zatonęły w Morzu Śródziemnym w 2015 roku. “Możemy nadal patrzeć na prawo jak prawnicy, ale to za mało – stwierdził. Droga prawa, droga sprawiedliwości musi się otworzyć na drogę miłości. Miłość wykracza poza prawo”.  

CATOLICO – Anna Wojtas

Przeczytałeś jedną z analiz przygotowanych przez zespół „Catolico”. To nowa przestrzeń, w której znajdują się pogłębione, eksperckie artykuły w formie analiz, raportów oraz podsumowań. Oto inne teksty, które do tej pory przygotowaliśmy:

FACT-CHECKING: Słowa papieża o LGBT. Sprawdzamy, analizujemy, wyciągamy wnioski

ANALIZA ks. Stanisław Adamiak: Metropolici. Realna władza czy symboliczna funkcja?

ANALIZA CATOLICO: Neokatechumenat. Od madryckich slumsów do ogólnoświatowej wspólnoty

FACT-CHECKING: Zmiany w “Ojcze Nasz”. Sprawdzamy kontrowersje

KTO JEST KIM W KOŚCIELE: Rzecznik episkopatu

ANALIZA CATOLICO: Sny o prymasie

Reklama

Dołącz do naszych darczyńców. Wesprzyj nas!

Najciekawsze artykuły

co tydzień w Twojej skrzynce mailowej

Raz w tygodniu otrzymasz przegląd najważniejszych artykułów ze Stacji7

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
Reklama
WIARA I MODLITWA
Wspieraj nas - złóż darowiznę