Układ Watykan – Państwo Palestyńskie wszedł w życie

Z początkiem 2016 r. wszedł w życie Układ Ogólny między Stolicą Apostolską a Państwem Palestyńskim. Watykańskie biuro prasowe poinformowało, że zgodnie z art. 30 podpisanej 26 czerwca 2015 r. umowy obie strony powiadomiły się wzajemnie o zakończeniu procedur wejścia jej w życie. Liczący 32 artykuły układ reguluje zasadnicze aspekty życia i działalności Kościoła katolickiego w Palestynie. Potwierdza jednocześnie poparcie dla wynegocjowanego i pokojowego rozwiązania sytuacji w tym regionie Bliskiego Wschodu. Ponadto dokument po raz pierwszy zawiera oficjalne uznanie przez Stolicę Apostolską Palestyny jako państwa.

Złożony z preambuły i 32 artykułów w 8 rozdziałach dokument podpisali 26 czerwca 2015 r. abp Paul R. Gallagher – sekretarz w Sekretariacie Stanu Stolicy Apostolskiej ds. stosunków z państwami i palestyński minister spraw zagranicznych Riad al-Malki.

W wygłoszonym po zawarciu Układu przemówieniu abp Gallagher przypomniał, że poprzedziło go Porozumienie Podstawowe między Stolicą Apostolską a Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP) z 15 lutego 2000. Jest wynikiem rozmów prowadzonych przez Komisję Dwustronną przez ostatnie lata na różnych szczeblach z wielkim oddaniem i kompetentnie „w bardzo serdecznej atmosferze”.

Abp Gallagher zwrócił uwagę, że obecny Układ Stolica Apostolska podpisała z Państwem Palestyńskim, co wskazuje na postęp, dokonany przez władze palestyńskie w ostatnich latach, a zwłaszcza na poparcie międzynarodowe, którego uwieńczeniem była rezolucja Rady Bezpieczeństwa z 29 listopada 2012, uznająca Palestynę za nieczłonkowskie państwo-obserwatora w ONZ.

Arcybiskup wyraził nadzieję, że obecny dokument będzie „w pewnym stopniu bodźcem przyczyniającym się do ostatecznego zakończenia długotrwałego konfliktu izraelsko-palestyńskiego, który nadal wywołuje cierpienia po obu stronach”. Liczy również na to, że tak bardzo upragnione rozwiązanie sytuacji między obu państwami stanie się rzeczywistością tak szybko, jak tylko jest to możliwe. Proces pokojowy może ruszyć naprzód jedynie wtedy, gdy rokowania prowadzą bezpośrednio obie strony przy poparciu wspólnoty międzynarodowej – podkreślił watykański sygnatariusz Układu. Dodał, że wymaga to odważnych decyzji, „ale to będzie to także wielkim wkładem do pokoju i stabilności w tym regionie”.

Przedstawiciel Stolicy Apostolskiej wyraził też zadowolenie z wyraźnie ujętego prawnego uznania istnienia i działalności Kościoła katolickiego w Palestynie oraz zapewnienia możliwości pracy jego instytucji. Zapewnił, że katolicy nie szukają żadnych przywilejów, lecz chcą jedynie nadal współpracować z innymi obywatelami dla dobra społeczeństwa.

Nawiązując do cierpień i prześladowań chrześcijan w niektórych krajach bliskowschodnich, dyplomata papieski zauważył, że podpisany dzisiaj Układ jest dobrym przykładem dialogu i współpracy. Wyraził nadzieję, że może on również być wzorem dla innych krajów o większości arabskiej i muzułmańskiej i zaakcentował szczególne znaczenie rozdziału poświęconego wolności religii i sumienia.

Układ zawiera gwarancje wolności religii i działania Kościoła w Palestynie, możliwości obchodzenia swych świąt przez chrześcijan pracujących w urzędach publicznych, uznania przepisów prawa kanonicznego odnośnie do małżeństw mieszanych, postanowienia dotyczące opieki duszpasterskiej w wojsku i więzieniach, praw rodziców do religijnego i moralnego wychowania swych dzieci zgodnie ze swą wiarą itp.

Ważne jest uznanie osobowości prawnej Kościoła i jego prawa do samoorganizowania się z zachowaniem prawa wewnętrznego, wolności pełnienia urzędów kościelnych, prawa Kościoła do zakładania i prowadzenia szkół, ośrodków zdrowia i środków przekazu itp.

Układ ostro skrytykowały wówczas władze Izraela. – Ten pochopny krok niweczy szanse na postępy na drodze do porozumienia pokojowego i szkodzi międzynarodowym wysiłkom w przekonaniu Autonomii Palestyńskiej do powrotu do bezpośrednich rokowań z Izraelem – głosił komunikat izraelskiego ministerstwa spraw zagranicznych.

Wyraził on ubolewanie z powodu jednostronnych stwierdzeń w tekście układu, które „pomijają historyczne prawa narodu żydowskiego w ziemi Izraela i do świętych miejsc judaizmu w Jerozolimie”. Dlatego „Izrael nie może przyjąć jednostronnych postanowień układu, które nie biorą pod uwagę istotnych interesów Izraela i szczególnego, historycznego statusu narodu żydowskiego w Jerozolimie”.

Układ ma przede wszystkim ulżyć niełatwej sytuacji katolików w Państwie Palestyńskim. W ostatnich latach ich sytuacja, podobnie jak i innych chrześcijan, których liczba spadła do 2 proc. społeczeństwa, jest coraz bardziej trudna. Trwa exodus wyznawców Chrystusa, szczególnie z Betlejem i okolic, nie mówiąc o ich dramatycznej sytuacji w Strefie Gazy.


tom, kg (KAI) / Watykan


Jeśli podobają Ci się nasze artykuły, możesz nas wesprzeć:

Wesprzyj nas
Show comments

Franciszek: codziennie czytajcie fragment Ewangelii

Do codziennej lektury fragmentu Ewangelii, by lepiej poznać Jezusa wezwał papież Franciszek po południowej modlitwie „Anioł Pański” na placu św. Piotra Watykanie. Poradził, by nosić przy sobie mały egzemplarz Ewangelii.

Drodzy bracia i siostry, dzień dobry!

Dzisiejsza liturgia drugiej niedzieli po Bożym Narodzeniu przedstawia nam prolog Ewangelii św. Jana, który głosi, że „Słowo – czyli stwórcze Słowo Boże – stało się ciałem i zamieszkało wśród nas” (J 1,14). To Słowo, które mieszka w niebie, to znaczy w wymiarze Boga, przyszło na ziemię, abyśmy je usłyszeli oraz mogli poznać i namacalnie dotknąć miłości Ojca. Słowem Boga jest sam Jego Syn Jednorodzony, który stał się człowiekiem, pełnym miłości i wierności (por. J 1,14).

Ewangelista nie ukrywa dramatyczności Wcielenia, podkreślając, że darowi miłości Boga nie odpowiada przyjęcie przez ludzi. Słowo jest światłem, lecz ludzie bardziej umiłowali ciemności; Słowo przyszło do swoich, ale oni go nie przyjęli (por. ww. 9-10). Jest to tajemnica zła, które czatuje także na nasze życie, wymagając od nas czujności i uwagi, aby nie zwyciężyło. Księga Rodzaju mówi, że zło „leży u wrót i czyha na ciebie” (por. 4,7). Biada nam, jeśli pozwolimy mu wejść; wtedy zamknęłoby ono nasze drzwi na wszystko inne. Jesteśmy natomiast wezwani, by otworzyć drzwi naszego serca na Słowo Boga, aby w ten sposób stać się Jego dziećmi.

W dzień Bożego Narodzenia słyszeliśmy już ten uroczysty początek Ewangelii Jana. Dzisiaj jest on nam zaproponowany po raz kolejny. Jest to zaproszenie Świętej Matki Kościoła, aby przyjąć to Słowo zbawienia, tę tajemnicę światła. Jeśli ją przyjmiemy, to będziemy wzrastać w poznaniu i miłości Pana, nauczymy się bycia miłosiernymi, tak jak On jest miłosierny. Szczególnie w tym Roku Świętym Miłosierdzia sprawmy, aby Ewangelia stawała się coraz bardziej rzeczywistością w naszym życiu. Zbliżenie się do Ewangelii, rozważanie jej i wcielanie w życiu codziennym, to najlepszy sposób, aby poznać Jezusa i zanieść Go innym. To jest powołanie i radość każdego ochrzczonego: wskazać i dać innym Jezusa. Ale aby to uczynić musimy Go znać i mieć Go w naszym sercu, jako Pana naszego życia.

Z odnowionym porywem synowskiego zawierzenia, powierzamy się jeszcze raz Maryi: Jej słodki obraz Matki Jezusa i naszej matki kontemplujemy w tych dniach w żłóbku. Nasza postawa wobec Niej, którą sam Jezus dał nam za Matkę, jest tą samą jak apostoła Jana, o którym powiedziano: „i od tej chwili uczeń wziął ją do siebie” (J 19,27). Weźmy również i my Maryję do naszego życia jako matkę i nauczycielkę. Jej bardzo rzeczywista obecność duchowa, bardzo odczuwalna pomaga nam naśladować Jezusa w codzienności: słuchać Go, kontemplować, modlić się do Niego, być z Nim zjednoczeni. Dzień po dniu, możemy uczyć się od Niej prawdziwej modlitwy, która jest w nas ożywiana przez Ducha Świętego. Uczmy się kierować nasze serce ku Jezusowi, podczas gdy mijają nasze dni, z radościami i bólami, sukcesami i problemami. W ten sposób, w tej ścisłej relacji z Bogiem, której uczy nas nasza Matka, Słowo może zamieszkać także w nas, biednych grzesznikach.

[po modlitwie:] W tę pierwszą niedzielę roku ponawiam moje życzenia pokoju i dobra w Panu dla wszystkich. W chwilach radosnych i tych smutnych powierzajmy się Mu, który jest naszą nadzieją! Przypominam też o zobowiązaniu, które podjęliśmy w Nowy Rok, w Dniu Pokoju: „Przezwycięż obojętność i zyskaj pokój”; dzięki łasce Bożej możemy wcielić to w życie.

Przypominam także radę, którą wam wielokrotnie dawałem: codziennie czytajcie kawałek Ewangelii, fragment, aby lepiej poznać Jezusa i w ten sposób sprawić, że poznają Go inni. Zawsze noście mały egzemplarz Ewangelii przy sobie.


tł. st (KAI) / Watykan


Jeśli podobają Ci się nasze artykuły, możesz nas wesprzeć:

Wesprzyj nas
Show comments