Wspólnota Sant’Egidio przygotowała obiad dla 500 osób w Warszawie

Pewnie nie ma w Warszawie innej tak dużej rodziny, która by się spotykała w rodzinnym gronie – powiedział kard. Kazimierz Nycz podczas bożonarodzeniowego obiadu, który Wspólnota Sant’Egidio przygotowała w Warszawie dla blisko 500 ubogich i bezdomnych osób.

Polub nas na Facebooku!

Przy świątecznym stole w parafii Wniebowstąpienia Pańskiego na Ursynowie zasiadły zaprzyjaźnione ze Wspólnotą Sant’Egidio osoby bezdomne, starsi mieszkańcy Domu Pomocy Społecznej na Solcu oraz rodziny uchodźców z Czeczenii, a z nimi oprócz metropolity warszawskiego także bp Rafał Markowski.

– Pamiętam, trzy lata temu miałem wątpliwości, kiedy Wspólnota Sant’Egidio to spotkanie, które odbywało się zawsze w przeddzień Świąt, chciała zrobić w same Święta. Miałem znaki zapytania, nie czy to spotkanie jest wam potrzebne, ale czy znajdzie się dość wolontariuszy, którzy odejdą od swych rodzinnych stołów wcześniej, żeby być przy tym stole i go przygotować. Dzisiaj nie mam najmniejszej wątpliwości, że to miało sens. Z roku na rok jest was coraz więcej. I to świadczy także o tym, jaka skala problemów jest duża, ale równocześnie, jak ten stół świąteczny was przyciąga – mówił metropolita warszawski.

Kard. Nycz podziękował Wspólnocie Sant’Egidio za świąteczne spotkanie, które odbywa się co roku od wielu lat, ale przede wszystkim za to, że stoi za nim całoroczna praca dla ludzi potrzebujących w Warszawie. Podziękował również proboszczowi ks. Dariuszowi Gasowi i całej parafii Wniebowstąpienia Pańskiego, która co roku gości bożonarodzeniowy obiad.

Metropolita warszawski odniósł się również do symboliki szopki: “Pamiętajmy, że ten żłób, w którym się narodził Syn Boży, był brudny i zimny. Tam narodził się Jezus, który jest dla nas chlebem. Nie próbujmy teraz retuszować zapisu Ewangelii. Ten żłóbek, w którym rodzi się dzisiaj Pan Jezus, czyli nasze serce, też czasem bywa zimny i brudny przez słabość, grzech – Pan Jezus jest do tego przyzwyczajony”.

Na zakończenie życzył wszystkim zgromadzonym, żeby ciepła od żłobka betlejemskiego wystarczyło im na cały rok.

Spotkanie rozpoczęła wspólna modlitwa i odczytanie fragmentu Ewangelii o Narodzeniu Pańskim. Później goście tradycyjnie podzielili się opłatkiem.

Święta z Ubogimi to szczególny wyraz solidarności z potrzebującymi. Organizatorzy podkreślają, że chcą, aby wszyscy czuli się na tym spotkaniu wyjątkowo. Dlatego każdy z gości otrzymał imienne zaproszenie, czekało na niego specjalnie przygotowane miejsce przy stole, a pod choinką dopasowane do potrzeb prezenty. Najczęściej są to przedmioty, które pomogą przetrwać osobom bezdomnym zimę, a zatem ciepłe kurtki, buty, śpiwory, a do tego kosmetyki i słodycze.

W tym roku w przedświąteczne przygotowania – m.in. zakup prezentów, przyrządzanie świątecznych potraw czy dekorowanie sali – włączyło się w sumie blisko 550 osób, a podczas samego obiadu pomaga Wspólnocie Sant’Egidio ponad 300 wolontariuszy, którzy zdecydowali się przeznaczyć świąteczne popołudnie na posługę potrzebującym.

By wykarmić pół tysiąca gości potrzebne było m. in. 3,5 tys. pierogów, 150 litrów barszczu, 130 kg śledzi, ponad 100 kg pieczonej karkówki i 200 ciast. Kuchnia pracowała dzisiaj od 7 rano, a potrawy do stołu podawało ponad stu wolontariuszy-kelnerów.

Dla zgromadzonych gości kolędy wykonywał na żywo prawie 60-osobowy zespół. – Mamy za sobą wiele kilkugodzinnych prób. W repertuarze znalazło się prawie 50 utworów! Chcemy dać naszym gościom odrobinę uśmiechu i świątecznej atmosfery. Wielu z nich żywo przyłącza się do wspólnego śpiewania, a niektórzy już przy zapisach proszą o miejsce z widokiem na naszego dyrygenta – mówi Małgorzata Kapusta, odpowiedzialna w tym roku za przygotowanie kolędników. – Jestem na Świętach z Ubogimi po raz trzeci. Ten czas jest wypełniony przyjaźnią i życzliwością. Cieszę się, że możemy dać innym małe gesty dobroci – podkreśla.

Wśród świątecznych dekoracji po raz pierwszy na scenie pojawiła się w tym roku szopka. Inspiracją był list papieża Franciszka „O znaczeniu i wartości żłóbka” (Admirabile signum), w którym papież przypomina, że „Żłobek jest żywą Ewangelią” i zachęca do kultywowania tradycji przygotowywania szopki w domach, miejscach pracy, czy na miejskich placach. Franciszek przypomina jednocześnie o uprzywilejowanym miejscu ubogich, którzy „często najbardziej potrafią rozpoznać obecność Boga wśród nas” oraz o symbolicznym wymiarze narodzin Zbawiciela. „Rodząc się w żłobie, sam Bóg rozpoczyna jedyną prawdziwą rewolucję, która daje nadzieję i godność wydziedziczonym, usuniętym na margines: rewolucję miłości, rewolucję czułości. Ze żłóbka Jezus, z łagodną mocą wygłasza apel o dzielenie się z ostatnimi, jako drogę do bardziej ludzkiego i braterskiego świata, w którym nikt nie jest wykluczony i usuwany na margines” – napisał papież.

Tegorocznemu świętowaniu towarzyszył także wypisany na zaproszeniach i wiszący w sali fragment proroctwa Izajasza: „Naród kroczący w ciemnościach ujrzał światłość wielką…”. – Wierzymy, że Boże Narodzenie niesie światło do wszystkich miejsc, w których brakuje pokoju i gdzie zdaje się panować noc – wyjaśniła Magdalena Wolnik, odpowiedzialna za Wspólnotę Sant’Egidio w Warszawie. – Chciałabym, abyśmy w tym dniu pamiętali także o 6 bezdomnych osobach, które zginęły w pożarze w noc Bożego Narodzenia rok temu. Nawet wtedy, gdy nasze życie otacza noc cierpienia, Bóg nie zostawia nas samych – podkreśliła.

Bożonarodzeniowy obiad dla potrzebujących Wspólnota Sant’Egidio przygotowała dziś także w Poznaniu. Przy kościele Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny na Ratajach do stołu zasiadło około 150 gości, a wraz z nimi bp Szymon Stułkowski. Podobne świąteczne spotkania organizowane przy współpracy z Caritas zorganizowano również w Chojnie oraz w Szczecinie.

Bożonarodzeniowe obiady są owocem całorocznej regularnej działalności Wspólnot Sant’Egidio, skupiającej się na towarzyszeniu osobom ubogim. Cotygodniowe „kolacje na ulicy” to nie tylko okazja do przekazania potrzebującym pomocy materialnej, ale przede wszystkim czas nawiązywania bliższych relacji z ludźmi cierpiącymi z powodu samotności i wykluczenia. Podobnie jak odwiedziny w Domach Pomocy Społecznej, które są szansą na przezwyciężanie izolacji osób starszych. To z tego wspólnego przeżywania trudów i radości codzienności zrodziła się potrzeba wspólnego świętowania.

Tradycja bożonarodzeniowego obiadu powstała w Rzymie w 1982 roku i obecna jest we wspólnotach na całym świecie. W tym roku do świątecznego stołu z Sant’Egidio zasiadło ponad 240 tys. gości w 700 miastach w 77 krajach.

***

Wspólnota Sant’Egidio powstała w 1968 r. w Rzymie z inicjatywy grupy licealistów z Andreą Riccardim na czele. Dziś należy do niej ponad 65 tys. osób w 73 krajach świata. Wspólnota skupia się na budowaniu mostów przyjaźni z najbardziej marginalizowanymi i wykluczonymi członkami społeczeństwa – bezdomnymi, osobami starszymi, dziećmi ulicy, więźniami czy uchodźcami, inspiracje i siły czerpiąc z regularnej modlitwy i lektury Słowa Bożego.

KAI/kh

Reklama

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7


Reklama

 

 


Reklama

Z KRAJU

Abp Ryś w orędziu świątecznym: betlejemski żłóbek to zdumiewający znak

Do dostrzeżenia „zdumiewającego znaku, jakim jest betlejemski żłóbek” zachęcił Polaków abp Grzegorz Ryś w orędziu wyemitowanym wieczorem w 1 Programie TVP. Metropolita łódzki dziękował też wszystkim za codzienne współtworzenie Kościoła - z odpowiedzialnością, przebaczeniem, z modlitwą i pytaniami, a gdy trzeba – także upomnieniem.

Polub nas na Facebooku!

Publikujemy tekst orędzia:

Wielce Szanowni Państwo,

Siostry i Bracia,

Pragnę się zwrócić do Was trzema prostymi słowami.

Pierwszym z nich jest słowo dziękuję! Dziękuję, że – włączając telewizor – zdecydowali się Państwo wpuścić mnie do swoich domów. W tak szczególny wieczór, gdy może jeszcze zasiadacie przy wigilijnym stole w gronie najbliższych. Albo może wręcz przeciwnie… jesteście w domu sami, bez możliwości pobycia z kimś innym. Dziękuję za to spotkanie. Że możemy być razem. Za otwartość i zaufanie. Dziękuję – na tyle, na ile mam do tego prawo – w imieniu całego naszego Kościoła. Za to, że ów Kościół współtworzycie. Dziś. I na co dzień. Z odpowiedzialnością. Ofiarnością. Męstwem. Miłosierdziem. Przebaczeniem. Tworzycie modlitwą i czynem. Pytaniami. Radą. Gdy trzeba także upomnieniem. Tworząc Kościół budujemy razem Ciało Chrystusa – a więc przedłużamy tajemnicę wcielenia i obecności Boga wśród ludzi. Przedłużamy wydarzenie tej Świętej Nocy. Więc dziękuję!

Drugim słowem jest słowo zaproszenia. W ślad za papieżem Franciszkiem chciałbym Wszystkich dziś zaprosić do zobaczenia zdumiewającego znaku, jakim jest betlejemski żłóbek! Admirabile signum – godzien podziwu znak. Znak nieoczywisty. Łamiący wszelkie schematy. Może nawet trudny do prześwietlenia i przyjęcia. Takim go zapowiadają prorocy. Najbardziej Izajasz, gdy mówi zaraz na początku swej księgi: „Wół rozpoznaje swego pana i osioł żłób swego właściciela…, mój lud niczego nie rozumie”. Podobnie czytamy w greckim tekście proroka Habakuka: „Między dwoma zwierzętami dasz się poznać”. Między zwierzętami. Wołem i osłem. W żłobie. W stajni. Czy Go poznajemy? Czy rozumiemy? To naprawdę musi zdumiewać!

Dlaczego tak trudno jest rozpoznać Boga w żłobie? Pewnie dlatego, że się Go tam w żaden sposób nie spodziewamy! Kto z nas szuka Boga w stajni? Kto z nas potrafi zobaczyć Boga w sytuacji takiej, jak ta, którą tej nocy przeżyli Maryja i Józef z Jezusem: kiedy w swojej rodzinnej miejscowości, wśród swoich najbliższych lądujesz w stajni, i w stajni rodzisz! W poczuciu zawodu ze strony krewnych i przyjaciół…, w biedzie, w bezdomności, w braku tego, co elementarne… Czy nie mówimy wtedy z rozpaczą lub w buncie: Boga nie ma?!

Albo: czy mamy odwagę szukać Boga w stajni, jaką staje się nasze osobiste życie, zniszczone grzechem, czasami nałogiem. Kiedy mamy poczucie klęski i zawodu – ale w stosunku już nie do innych, lecz do samych siebie. Czy Bóg może jeszcze szukać czegoś w stajni mojego wnętrza? Czy Jego miejsce nie jest w posprzątanym kościele?

Co zrobimy z tym zdumiewającym wyborem Boga, który wolał się urodzić w stajni niż w świątyni?!

On nie przychodzi, by się obnosić ze swoją godnością, ale by przywrócić nam naszą! Nie przychodzi, by brać – przychodzi by dawać! Nie przychodzi, by ranić – przychodzi by leczyć! Nie żąda ofiar z najdroższych pokarmów, sam staje się Pokarmem! Leży w żłobie, w „Domu Chleba”.

I trzecie słowo: słowo życzeń: życzę Państwu, byście się wybrali do szopki. Ale nie po to, by ją zobaczyć, lecz by do niej wejść. Nie jako widzowie, ale uczestnicy. Nie dla przedstawienia, lecz dla spotkania! Z Panem. Z Maryją. Z Józefem. Z ludźmi. Papież prosi, byście to zrobili – byście poszli do szopki – razem ze swoimi dziećmi i wnukami. Nie przegapcie tego wyjątkowego momentu – tej niezwykłej szansy ewangelizacji: przekazu Dobrej Nowiny. Wasze dzieci i wnuki nigdy nie będą mieć lepszych nauczycieli wiary niż Wy. Gdy zobaczą wasz zachwyt Panem – zachwycą się Nim także.

Pięknych Świąt i wiele dobra w Nowym Roku.

Orędzie Abpa Rysia na Boże Narodzenie 2019

W wigilię Bożego Narodzenia publikujemy orędzie Metropolity Łódzkiego abpa Grzegorza Rysia. Dziękuję, zapraszam, życzę – to słowa towarzyszące temu przesłaniu. 👇

Opublikowany przez Między Ziemią a Niebem TVP Sobota, 21 grudnia 2019

KAI

Reklama

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7


Reklama

 

 


Reklama

Copy link
Powered by Social Snap