video-jav.net

Sagrada Familia rozświetli się na czerwono dla prześladowanych

Słynna bazylika Świętej Rodziny (Sagrada Familia) w Barcelonie - niedokończone arcydzieło Antoniego Gaudiego - zostanie podświetlona na czerwono 23 listopada wieczorem na znak solidarności ze wszystkimi ludźmi na świecie, prześladowanymi z powodów religijnych.

Polub nas na Facebooku!

Będzie to również wyraz upomnienia się i przypomnienia ważności wolności religijnej we współczesnym świecie. Cała akcja, która trwać będzie od godz. 20.00 do północy, jest inicjatywą międzynarodowego Papieskiego Stowarzyszenia Pomoc Kościołowi w Potrzebie (PKwP).

Oprócz podświetlenia z zewnątrz tegoż dnia o godz. 19.00 w świątyni barcelońskiej rozpocznie się prezentacja raportu o wolności religijnej na świecie na rok 2018, omawiającego sytuację pod tym względem w 196 krajach. Opracowanie to analizuje i przedstawia w sposób obiektywny stan wolności religijnej na świecie, mówi o prześladowaniach i dyskryminacji na tym tle w odniesieniu do wszystkich mniejszości wyznaniowych na naszej planecie. Uroczystości będzie przewodniczył metropolita Barcelony kard. Juan José Omella, a wezmą w niej udział prezes hiszpańskiego oddziału PKwP Antonio Sainz de Vicuña i jego dyrektor generalny Javier Menéndez.

Wydarzenie w stolicy Katalonii nawiązuje do podobnych wcześniejszych działań m.in. w rzymskim Koloseum (w starożytności miejscu męczeństwa pierwszych chrześcijan), na wzgórzu Corcovado w Rio de Janeiro z figurą Chrystusa Odkupiciela, w bazylice Najświętszego Serca Jezusowego na Montmartre w Paryżu czy w parlamencie brytyjskim w Londynie. Wszystkie te obiekty też były podświetlane na czerwono w godzinach wieczornych, aby w ten sposób przypomnieć o wolności religijnej jako podstawowym prawie człowieka i aby uwrażliwić na tę tematykę miejscowe społeczeństwa.

Z raportu PKwP wynika, że ponad połowa ludności świata żyje w krajach, w których nie ma pełnej wolności religijnej dla wszystkich wyznań. Głównymi przyczynami tego zjawiska są radykalny fundamentalizm islamski (np. w Pakistanie, Arabii Saudyjskiej, Iraku, Syrii, Nigerii itp.); reżymy autorytarne (Chiny, Korea Północna, Wietnam i inne) oraz skrajne przejawy nacjonalizmów (m.in. Indie, Kazachstan, Mjanma). Wolność religijna jest w istocie najlepszym wskaźnikiem jakości społeczeństwa demokratycznego.

Chociaż raport PKwP o tym nie wspomina, istnieje jeszcze trzeci szczebel łamania tej wolności – po prześladowaniach i dyskryminacji: nietolerancja religijna. I – zdaniem członków hiszpańskiej sekcji Stowarzyszenia – nasila się ona także w ich kraju, w Europie i w wielu krajach uważanych za cywilizowane, a nawet bywa tolerowana czy wręcz wspierana przez władze i wymiar sprawiedliwości. Wyraża się ona np. w narzucaniu określonych wizji antropologicznych na szczeblu publicznym, w obowiązku nauczania w szkołach według takich niepełnych wizji, wbrew woli i prawu rodziców, przeciwnych takim koncepcjom oraz w pozbawianiu ludzi prawa do sprzeciwu sumienia w niektórych sytuacjach.

Obrońcy wolności religijnej przypominają i podkreślają, że nie jest ona ustępstwem ze strony władz publicznych na rzecz społeczeństwa, ale stanowi niepodważalne prawo, wynikające z samego faktu bycia osobą ludzką.

Prawo do wolności religijnej wpisane jest w uchwaloną 10 grudnia 1948 r. przez ONZ Powszechną Deklarację Praw Człowieka, która w artykule 18 głosi: “Każdy człowiek ma prawo wolności myśli, sumienia i wyznania; prawo to obejmuje swobodę zmiany wyznania lub wiary oraz swobodę głoszenia swego wyznania lub wiary bądź indywidualnie, bądź wespół z innymi ludźmi, publicznie i prywatnie, poprzez nauczanie, praktykowanie, uprawianie kultu i przestrzeganie obyczajów”.

ZE ŚWIATA

Za co dziękują Amerykanie w Święto Dziękczynienia

Dziś czwarty czwartek listopada: dzień, w którym wszyscy Amerykanie obchodzą Święto Dziękczynienia, mające tam status podobny, jak w Polsce Wigilia Bożego Narodzenia. W wielu domach rodzinną kolację rozpoczyna dziękczynienie Panu Bogu.

Ania Drus
Anna
Druś
zobacz artykuly tego autora >

Polub nas na Facebooku!

Choć dla Polaków jest to święto obce, do tego odbywające się w listopadzie, gdy jeszcze brzmią nam w uszach niepodległościowe pieśni, zwyczaje towarzyszące Thanksgiving mogą brzmieć dość znajomo. Przy wspólnym stole, nakrytym tradycyjnymi, świątecznymi potrawami zasiada cała rodzina. Tego dnia należy odłożyć na bok kłótnie i spory i koniecznie zadbać o to, by wszyscy byli razem, nawet jeśli oznacza to wyprawę na drugi koniec kraju. To nie charakterystyka naszej Wigilii, ale praktyka właśnie Święta Dziękczynienia. 

Święto ma rodowód bardzo stary, pamiętający czasy pierwszych europejskich osadników przybywających w XVII w. do Nowego Świata za Oceanem. Łączy tradycję staroangielskich dożynek i dziękczynienia za zbiory, praktykowanego m.in. w protestantyzmie. Do pierwszej dziękczynnej kolacji, oddającej Panu Bogu cześć za pierwsze zbiory na nowej ziemi usiedli prawdopodobnie w 1621 r. angielscy emigranci na terenie kolonii Plymouth. Wtedy jeszcze nie uprawiali dyni, żurawiny ani nie hodowali indyków, ale już wtedy dziękowali Bogu za to, że bezpiecznie dotarli do Nowego Świata i mieli tam co jeść. 

Tradycję praktykowaną w różnych terminach zależnie od stanów usankcjonował dopiero pierwszy prezydent USA George Washington. Oficjalnym świętem państwowym uczynił to religijne święto w 1863 r. prezydent Abraham Lincoln. Większość pielęgnowanych dziś tradycji związanych z Thanksgiving, takich jak spożywanie ciasta dyniowego, pieczonego indyka czy galaretki żurawinowej, pochodzi właśnie z czasów Lincolna. 

Tak jak na początku, także i dziś kolacja ma charakter dziękczynnego podsumowania mijającego roku. Głowa rodziny rozpoczyna uroczysty posiłek od spontanicznej modlitwy, w której dziękuje Panu Bogu za wszystkie wydarzenia, które zdarzyły się od ostatniego Święta Dziękczynienia; za nowych członków rodziny, jeśli były jakieś urodziny lub śluby; za Bożą opiekę w trudnych wydarzeniach i lekcje z nich wyniesione. Stara się również wymienić wszystkich członków rodziny dziękując Stwórcy za ich piękne cechy i talenty. 

Tak brzmi jedna z katolickich modlitw proponowanych do odmówienia w ten dzień:

O Boże, Początku i Końcu wszystkich rzeczy, który zawsze jesteś ten sam i nigdy nie przemijasz. Oto my, u kresu kolejnego roku, klękamy w adoracji przed Tobą i ofiarujemy Ci nasze najgłębsze podziękowania za ojcowską opiekę z którą czuwałeś nad nami w przeszłości, wiele razy chroniłeś nas od zła duszy i ciała oraz za niezliczone błogosławieństwa, zarówno doczesne jak i wieczne, którymiś nas obsypał. Niech Cię ucieszy hołd naszych wdzięcznych serc, które przynosimy w ofierze razem ze składanym Ci nieskończonym dziękczynieniem Twojego Boskiego Syna, naszego Pana Jezusa Chrystusa, który z Tobą żyje i króluje na wieki wieków. Amen.

Inna jest podobna w duchu:

Ojcze w Niebie, Stwórco wszystkiego i Źródło wszelkiej dobroci i miłości! Prosimy, spojrzyj na nas łaskawie i przyjmij naszą serdeczną wdzięczność w tym czasie Dziękczynienia. 
Dziękujemy Ci za wszystkie łaski i błogosławieństwa, którymi nas obdarzyłeś, zarówno duchowe jak i doczesne: naszą wiarę i religijne dziedzictwo, nasze pożywienie i schronienie, nasze zdrowie, miłość, którą mamy dla siebie nawzajem oraz za naszą rodzinę i przyjaciół.
Drogi Ojcze, w Twojej nieskończonej wspaniałomyślności, udziel nam ciągłych łask i błogosławieństw przez nadchodzący rok. Prosimy o to w Imię Jezusa, Twojego Syna i naszego brata. Amen.

 

Ania Drus

Anna Druś

dziennikarka i redaktor sekcji news, w Stacji7 od marca 2018. Wcześniej pracowała w "Pulsie Biznesu", "Newsweeku" i Katolickiej Agencji Informacyjnej. Z wykształcenia teolog i dziennikarz

Zobacz inne artykuły tego autora >
Ania Drus
Anna
Druś
zobacz artykuly tego autora >