Nasze projekty
Krzysztof Pałys OP

Dwie strony życia: Paradoksy wiary

Wielkopostne rozważania ojca Krzysztofa Pałysa, dominikanina.

Reklama

Opisane historie są prawdziwe – dotyczą osób, które ojciec Krzysztof Pałys spotkał w trakcie pracy duszpasterskiej


 

Ma dwadzieścia trzy lata, schludne ubranie i twarz wzbudzającą zaufanie. Przyszedł i poprosił o spotkanie. Siadamy w klasztornej rozmównicy.

Reklama

 

Mówi wolno, nie śpiesząc się, słowa przychodzą mu z trudem.

 

Reklama

– Jestem oskarżony o popełnienie zbrodni – zaczyna, patrząc w podłogę.

– Jak brzmi oskarżenie?

– Zabójstwo trzech osób – wyjaśnia cicho.

Reklama

 

Spuszczam wzrok na ziemię nic nie mówię. W głowie zaczyna mi wirować.

 

– Chciałbym ojcu powiedzieć, że jestem niewinny, że ktoś inny mnie wrobił w tę sprawę, że to wszystko zostało ukartowane. Naprawdę chciałbym… – ucina nagle, po czym dodaje już szeptem: – Ale byłaby to nieprawda.

 

Dwie strony życia: Paradoksy wiary

To był niepotrzebny i nieszczęśliwy wypadek, głupi zbieg kilku nagle pojawiających się spraw. Zaciągnął zobowiązania, z których nie potrafił już zrezygnować.

 

Zapomniał o podstawowej zasadzie, że łatwiej powiedzieć „nie” na początku, niż na końcu.

 

W konsekwencji skończyło się tragedią.

 

Nie chcę nawet myśleć, co teraz musi dziać się w głowie Kamila. Nawet nie myślę, co musi się dziać w sercach poszkodowanych rodzin. Na ten rodzaj bólu nie wynaleziono tabletek.

 

Nie rozumiem, dlaczego historia potoczyła się w taki właśnie sposób. Jest wiele rzeczy, wobec których mogę tylko zamilknąć.

***

 

Biorę do ręki Pismo Święte, czytam o tajemnicy Bożego miłosierdzia.

 

Nie rozumiem Cię Boże, choć z racji tego że jestem księdzem, pewnie powinienem bardziej. Za kilka sekund ludzkiego odruchu kanonizowałeś mordercę – na krzyż nie szło się za drobne przestępstwa!  Kryminalistę w jednej chwili postawiłeś na równi z Matką Teresą, Dominikiem, Franciszkiem, czy Albertem Chmielowskim.

 

Panie Jezu, czy Ty w ogóle wziąłeś pod uwagę uczucia osób pokrzywdzonych? Wybacz, że to powiem, ale to co zrobiłeś, jest do głębi niesprawiedliwe. A może w tej historii chodzi o coś kompletnie innego?

 

Dla Ciebie nie ma ludzi przegranych.

 

Dwie strony życia: Paradoksy wiary

***

 

Do rozmyślania:

 

Nie doświadczy wolności, kto nie był zniewolony. Nie zrozumie czym jest wyzwolenie z grzechu, kto wcześniej go nie popełnił. Nie zostanie uzdrowiony, kto nigdy nie chorował. Nie doświadczy Bożego miłosierdzia, kto uważa, że jest doskonały.

 

Czy Mateusz najpierw zmienił swoje życie, przestając kolaborować z rzymskim okupantem czy wcześniej został powołany?

 

Jezus zmienia kolejność.

 

To są paradoksy wiary.

Najciekawsze artykuły

co tydzień w Twojej skrzynce mailowej

Raz w tygodniu otrzymasz przegląd najważniejszych artykułów ze Stacji7

Reklama

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
Reklama
WIARA I MODLITWA
Wspieraj nas na Patronite