Badacze czekają na otwarcie archiwum dotyczącego pontyfikatu Piusa XII

Archiwum Watykanu dotyczące pontyfikatu czcigodnego Piusa XII zostanie udostępnione do wglądu 2 marca, być może ukazując nowe informacje o działaniach papieża podczas II wojny światowej- donosi Catholic Herald

Polub nas na Facebooku!

Badacze czekają na otwarcie archiwum dotyczącego pontyfikatu Piusa XII
Archiwum Watykanu dotyczące pontyfikatu czcigodnego Piusa XII zostanie udostępnione do wglądu 2 marca, być może ukazując nowe informacje o działaniach papieża podczas II wojny światowej- donosi Catholic Herald

Watykańskie Archiwum Apostolskie, dawniej nazywane “archiwum tajnym”, jest urzędem, który przechowuje dokumenty i księgi o znaczeniu historycznym i kulturalnym dla Kościoła i dla świata. Od 1881 roku archiwum jest otwarte dla wykwalifikowanych badaczy na życzenie.

W 2019 roku papież Franciszek ogłosił, że od 2 marca 1939 roku dostęp do archiwum zostanie przedłużony do października 1959 roku, czyli do końca pontyfikatu Piusa XII. Archiwum zostanie otwarte 2 marca. .

Archiwum otrzymało prośby o dostęp od ponad 150 naukowców z całego świata, powiedział Pagano. Maksymalnie może wejść 60 osób dziennie. Historycy proszą o dostęp do archiwum, aby studiować wiele różnych okresów, nie tylko papiestwo Piusa XII. Wiele osób, zwłaszcza uczonych żydowskich, będzie zainteresowanych tym, co archiwum może ujawnić na temat pierwszej części papiestwa Piusa XII i jego działań w czasie II wojny światowej.

Wśród pierwszych badaczy, którzy otworzą archiwum 2 marca, będzie grupa z United States Holocaust Memorial Museum w Waszyngtonie. Inni żydowscy naukowcy z Rzymu i poszczególnych uniwersytetów również zwrócili się z prośbą o dostęp. Krytycy oskarżyli Piusa XII o obojętność wobec losu narodu żydowskiego podczas II wojny światowej, pomimo kilku już publicznych dokumentów, które pokazują systematyczne wysiłki papieża na rzecz pomocy Żydom we Włoszech.

 

🔹 PRZECZYTAJ: Dzięki Piusowi XII ocalało blisko milion Żydów

 

Jak powiedział 20 lutego bp Sergio Pagano, prefekt Watykańskiego Archiwum Apostolskiego, do badaczy należy zbadanie tych kwestii, które prawdopodobnie będą wymagały wielu lat “dokonania historycznego osądu”. 

Wierzymy, że nowe dokumenty, które otworzą się w różnych archiwach Stolicy Apostolskiej, lepiej wyjaśnią, pogłębią i kontekstualizują różne aspekty pontyfikatu Piusa XII. Poważny uczony powinien brać pod uwagę mniej więcej 10 lat studiów.

– stwierdził

 

Kiedy w 1967 r. otwierano sprawę beatyfikacji Piusa XII, św. Paweł VI utworzył komitet historyków, który badał życie i zachowanie jego poprzednika, zwłaszcza wydarzenia II wojny światowej. Praca komitetu zaowocowała opublikowaniem 11-tomowego zbioru dokumentów dotyczących papiestwa Piusa XII w tym burzliwym okresie.

 

catholicherald.co.uk, ms/Stacja7

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7


 

 



Franciszek: Ile rzeczy zniszczyliśmy poprzez gniew?

Ile rzeczy zniszczyliśmy poprzez gniew? Ile rzeczy straciliśmy? Chwila gniewu może zniszczyć wiele rzeczy; tracimy samoopanowanie i nie doceniamy tego, co jest naprawdę ważne, i możemy zniszczyć relację z bratem, czasem bez zaradzenia tej sytuacji- mówił Ojciec Święty podczas audiencji ogólnej w Watykanie.

Polub nas na Facebooku!

Franciszek: Ile rzeczy zniszczyliśmy poprzez gniew?
Ile rzeczy zniszczyliśmy poprzez gniew? Ile rzeczy straciliśmy? Chwila gniewu może zniszczyć wiele rzeczy; tracimy samoopanowanie i nie doceniamy tego, co jest naprawdę ważne, i możemy zniszczyć relację z bratem, czasem bez zaradzenia tej sytuacji- mówił Ojciec Święty podczas audiencji ogólnej w Watykanie.

O misji jaką dla chrześcijanina jest zbawienie brata, którego serce można zdobyć łagodnością mówił Ojciec Święty podczas audiencji ogólnej w Watykanie. W swojej katechezie papież omówił dziś trzecie z ośmiu błogosławieństw: „Błogosławieni cisi, albowiem oni na własność posiądą ziemię” (Mt 5,5). Jego słów w auli Pawła VI wysłuchało około 7,5 tys. wiernych.

 

Oto tekst papieskiej katechezy:

Drodzy bracia i siostry, dzień dobry!

W dzisiejszej katechezie napotykamy trzecie z ośmiu błogosławieństw Ewangelii Mateusza: „Błogosławieni cisi, albowiem oni na własność posiądą ziemię” (Mt 5,5).

Używany tutaj termin „cisi” dosłownie oznacza słodki, grzeczny, łagodny, wolny od przemocy. Łagodność przejawia się w chwilach konfliktu. Można wówczas zobaczyć, jak reagujemy na sytuację nieprzyjazną. Każdy może wydawać się łagodny, gdy wszystko jest spokojne, ale jak reaguje „pod presją”, jeśli jest atakowany, obrażany i napadnięty?

W jednym z fragmentów św. Paweł przywołuje „cichość i łagodność Chrystusa” (2 Kor 10,1). Z kolei św. Piotr przypomina postawę Jezusa podczas męki: nie odpowiadał i nie złorzeczył, ponieważ „oddawał się Temu, który sądzi sprawiedliwie” (1 P 2,23). Łagodność Jezusa widać szczególnie w Jego męce.

W Piśmie Świętym słowo „cichy” wskazuje także na tego, kto nie ma własności ziemskiej. Dlatego uderza nas fakt, że trzecie błogosławieństwo mówi właśnie, iż cisi „na własność posiądą ziemię”.

W istocie to błogosławieństwo cytuje Psalm 37, którego wysłuchaliśmy na początku katechezy. Również tam wiąże się łagodność z posiadaniem ziemi. Te dwie rzeczy, gdy się nad tym zastanowić, wydają się nie do pogodzenia. Istotnie posiadanie ziemi jest typowym obszarem konfliktu: często walczy się o jakieś terytorium, aby uzyskać panowanie na pewnym obszarze. W wojnach najsilniejszy zwycięża i podbija inne ziemie.

Ale spójrzmy uważnie na czasownik zastosowany do wskazania posiadania cichych: nie zdobywają oni ziemi, to błogosławieństwo nie mówi: „Błogosławieni cisi, bo zdobędą ziemię”, ale „Błogosławieni cisi, albowiem oni na własność posiądą ziemię”, ją „odziedziczą”. W Piśmie Świętym czasownik „odziedziczyć” ma jeszcze wspanialsze znaczenie. Lud Boży nazywa ziemię Izraela, która jest Ziemią Obiecaną, „dziedzictwem”, a termin ten odnosi się do podziału terytorium w Księdze Jozuego (por. 11,23; 13,7), w której każde plemię Izraela w spadku otrzymało swój udział.

Ta ziemia jest obietnicą i darem dla ludu Bożego i staje się znakiem czegoś znacznie wspanialszego i głębszego, niż zwykłe terytorium. Istnieje „ziemia” – wybaczcie grę słowami – jaką jest Niebo, to znaczy ziemia, do której podążamy: nowe niebo i ziemia nowa, do której idziemy (por. Iz 65:17; 66,22; 2 P 3,13; Ap 21,1).

Zatem cichy jest tym, który „dziedziczy” najbardziej wzniosłe z terytoriów. Nie jest tchórzem, „chwiejnym”, który znajduje sobie pokrętną moralność, by nie popaść w tarapaty. Wręcz przeciwnie! Jest osobą, która otrzymała spadek i nie chce go rozproszyć. Cichy nie jest osobą niefrasobliwą, ale jest uczniem Chrystusa, który nauczył się bronić zupełnie innej ziemi. Broni swego pokoju, broni swojej relacji z Bogiem i Jego darów, darów Boga strzegąc miłosierdzia, braterstwa, zaufania, nadziei. Osoby ciche są bowiem ludźmi miłosiernymi, braterskimi, ufnymi, ludźmi obdarzonymi nadzieją.

Tutaj musimy wspomnieć o grzechu gniewu, który jest przeciwieństwem łagodności, gwałtownym ruchu, którego popęd wszyscy znamy. Któż się czasami nie zezłościł? – Wszyscy. Musimy odwrócić błogosławieństwo i zadać sobie pytanie: ile rzeczy zniszczyliśmy poprzez gniew? Ile rzeczy straciliśmy? Chwila gniewu może zniszczyć wiele rzeczy; tracimy samoopanowanie i nie doceniamy tego, co jest naprawdę ważne, i możemy zniszczyć relację z bratem, czasem bez zaradzenia tej sytuacji. Z powodu gniewu wielu braci już ze sobą nie rozmawia. Oddalają się od siebie nawzajem. To przeciwieństwo cichości. Cichość gromadzi, gniew oddziela.

Natomiast cichość zdobywa wiele rzeczy. Cichość potrafi podbić serce, ocalić przyjaźnie i wiele więcej, ponieważ ludzie się denerwują, ale potem się uspokajają, przemyślą, odpuszczają, i w ten sposób z łagodnością można odbudować relacje.

„Ziemią” którą trzeba zdobyć cichością jest zbawienie tego brata, o którym mówi Ewangelia Mateusza: „Jeśli cię usłucha, pozyskasz swego brata” (Mt 18,15). Nie ma piękniejszej ziemi, niż serce drugiego – pomyślmy o tym – nie ma piękniejszej ziemi, niż serce drugiego, nie ma piękniejszego terytorium do osiągnięcia, niż pokój z bratem. Jest to ziemia, którą mamy przyjąć w dziedzictwo przez łagodność! Dziękuję.

tłum. o. Stanisław Tasiemski OP/ KAI

Szukasz wartościowych treści?

Zapisz się na cotygodniowy newsletter Stacji7


 

 



Copy link
Powered by Social Snap