video-jav.net

Inspekcja serca króla Jana III Sobieskiego zakończona

Uroczystą Mszą św. w kościele oo. kapucynów w Warszawie, w tzw. kaplicy królewskiej zakończyła się 19 grudnia inspekcja serca króla Jana III Sobieskiego. Serce króla ponownie zostało złożone w odnowionym przy tej okazji sarkofagu.

Polub nas na Facebooku!

Od strony kościelnej pilotowaniem badań zajął się o. Gabriel Bartoszewski, kapucyn, zaś technicznie przeprowadzał je zespół konserwatorów pod kierunkiem konserwatora zabytków Rajmunda Gazdy. Inspekcja serca króla trwała 3 miesiące. W tym czasie wykonano badania oceniające zarówno miejsce przechowywania niezwykłej pamiątki po władcy Polski, jak i jej stan. Konieczne było umieszczenie go w nowej kasecie, ponieważ poprzednia uległa rozkładowi. Przeprowadzono również renowację zabytkowego sarkofagu, autorstwa Henryka Marconiego, w którym przechowywane było i nadal będzie królewskie serce. Renowację sfinansowała w całości Fundacja PKN Orlen Dar Serca.

Mszy św. dziękczynnej za życie króla Jana III Sobieskiego przewodniczył kanclerz warszawskiej Kurii Metropolitalnej ks. Janusz Bodzon. – Serce wyraża najgłębsze pragnienia i dążenia, które są w człowieku. Dlatego dziś przy grobowcu serca króla Jana przyjrzyjmy się dążeniom i pragnieniom władcy, który poświęcił całe swoje życie obronie Rzeczpospolitej. Dziękujmy Bogu za jego życie i dzieło – mówił ks. kanclerz Janusz Bodzon.

Życie króla Jana interpretował również w kluczu czytanych dziś w liturgii czytań opisujących narodziny Samsona – legendarnego izraelskiego wodza oraz okoliczności poczęcia św. Jana Chrzciciela, prawdopodobnie patrona Jana III Sobieskiego. – Jako władca i wódz był on świadomy swoich ograniczeń i tego, jak wiele zwycięstw zależy od Boga. Stąd tak często Mu dziękował, składając liczne wota. W jednym z takich wotów zresztą się znajdujemy – zauważył ks. Bodzon. Kościół oo. kapucynów przy ul. Miodowej w Warszawie został ufundowany właśnie przez króla Jana.

Dziś po południu kaseta z sercem króla zostanie ponownie umieszczona w sarkofagu i będzie można się przy niej modlić w tzw. kaplicy królewskiej.

Król Jan III Sobieski żył w latach 1629 – 96. Na króla Rzeczypospolitej został koronowany w 1676 r. To pod jego dowództwem 12 września 1683 rozegrała się wielka bitwa pod Wiedniem, która zakończyła się pogromem Turków. Za to wielkie zwycięstwo papież Innocenty III nadał mu tytuł “Defensor fidei” (obrońcy wiary). Król zmarł na atak serca w Warszawie 17 czerwca 1696 r. Jego szczątki – z wyjątkiem serca – zostały pochowane w krypcie św. Leonarda na Wawelu. Kilkanaście lat później obok niego spoczęła na Wawelu także jego ukochana żona Maria Kazimiera, zmarła w 1716 r.

Serce króla powierzono warszawskim ojcom kapucynom, z którymi król Jan był szczególnie związany. Do 1830 r. ojcowie przechowywali je w wewnętrznym archiwum klasztornym, jednak dzięki pomocy ówczesnych carskich władz udało się zbudować godny króla sarkofag i złożyć tam serce. Uroczystość odbyła się 26 czerwca 1830 r. Nad zbudowanym i zaprojektowanym przez Marconiego sarkofagiem znalazło się popiersie popiersie króla wykonane przez rzeźbiarza Ludwika Kaufmana.

ad/Stacja7

Zmarł dominikanin o. Andrzej Potocki

Dominikanin o. Andrzej Potocki, wybitny socjolog religii i teolog, wykładowca Uniwersytecie Warszawskim, zmarł 19 grudnia rano w Warszawie. Miał 71 lat. Poinformował o tym przełożony Polskiej Prowincji Dominikanów o. Paweł Kozacki.

Polub nas na Facebooku!

o. Andrzej Potocki urodził się w 1947 r. w Warszawie. Studiował teologię w Metropolitalnym Seminarium Duchownym w Warszawie oraz teologię i socjologię w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, gdzie w 1971 r. uzyskał stopień magistra. W 1974 uzyskał doktorat, a w 1986 r. habilitację z socjologii religii Wydziale Filozofii i Socjologii UW.

W latach 1969-88 był statystą w Teatrze Wielkim Opery i Baletu w Warszawie. W drugiej połowie lat 70. zajmował się publicystyką kulturalną, współpracując m.in. z „Teatrem”, „Sceną”, „Ruchem Muzycznym”, „Życiem Literackim”, „Kulturą”. Interesował się antropologią tańca. Interesował się życiem teatralnym i muzycznym Włoch, zwłaszcza tamtejszą operą i baletem.

W pracy naukowej specjalizował się przede wszystkim w socjologii religii i socjologii wychowania oraz w teologii praktycznej. Jest autorem pierwszej w polskiej socjologii trzytomowej monografii diecezji rzymskokatolickiej jako organizacji społecznej. Poruszał w swoich wystąpieniach i pracach naukowych także problemy duszpasterstwa rodzin, religijności laikatu oraz polskiego kultu maryjnego i jego przemian.

Pełnił funkcję wykładowcy i kierownika projektów badawczych na wielu uczelniach, w tym w Wyższej Szkole Pedagogiki Specjalnej im. M. Grzegorzewskiej w Warszawie (dziś Akademia Pedagogiki Specjalnej), na Podyplomowym Studium Religioznawstwa UW, w Salezjańskim Instytucie Wychowania Chrześcijańskiego w Warszawie, a od końca lat 90. po przeniesieniu się do Krakowa w Instytucie Religioznawstwa i w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Był ponadto prezesem Katolickiego Stowarzyszenia Wychowawców (1992-96), przewodniczącym Konferencji Stowarzyszeń Katolickich (1993-94) oraz członkiem Krajowej Rady Katolików Świeckich przy Konferencji Episkopatu Polski (1994-97).

W latach 2003-08 był profesorem nadzwyczajny. w Instytucie Socjologii UKSW oraz kierownikiem Katedry Socjologii Edukacji i Wychowania. W 2008 r. uzyskał tytuł profesora nauk humanistycznych. Od 2008 r. pracował w Instytucie Profilaktyki Społecznej i Resocjalizacji UW.

W 1997 r. wstąpił do zakonu dominikanów i 3 maja 2003 przyjął święcenia kapłańskie.

W marcu br. Polskie Towarzystwo Teologiczne nagrodziło wybitnego polskiego pastoralistę, socjologa i katechetyka medalem “Bene Merenti” za twórczy wkład w kształtowanie polskiej teologii.

O. Andrzej Potocki OP zmarł 19 grudnia o godz. 2.15. Miał 71 lat.

KAI/ad