Kościół św. Aleksandra w Warszawie świętuje 200-lecie konsekracji. Z tej okazji parafia przygotowała kronikę oraz film dokumentujący dzieje świątyni.

Centralne obchody 200-lecia konsekracji kościoła św. Aleksandra odbędą się 18 czerwca z udziałem metropolity warszawskiego abp Adriana Galbasa. O godz. 18.00 będzie celebrowana uroczysta Msza Święta, a po niej na placu przed kościołem odbędzie się koncert “Warszawa da się lubić” w wykonaniu Gabrieli Mościckiej z zespołem.
Zapomniana kronika i film o dziejach kościoła
W ramach obchodów jubileuszowych powstał film o historii kościoła św. Aleksandra oraz kronika, opowiadająca dzieje parafii od początku jej istnienia.
Autorem kroniki parafialnej jest Stanisław Kotarski (1901-1980) – prawnik, sędzia grodzki, ministrant, który był związany z kościołem św. Aleksandra. Posługiwał przy nuncjuszu apostolskim Achillesie Rattim, późniejszym papieżu Piusie XI. Czas Powstania Warszawskiego spędził w podziemiach kościoła na placu Trzech Krzyży. Napisaną przez siebie kronikę przekazał w 1974 roku biskupowi Władysławowi Miziołkowi, biskupowi pomocniczemu warszawskiemu w latach 1969-1992. Obejmuje ona dzieje parafii od jej początków do 1968 roku. Kronika w formie rękopisu przeleżała w zapomnieniu przez 50 lat. Nie znał jej nawet ks. prof. Andrzej Luft, kiedy pisał swoją broszurę o parafii i kościele.
Publikacja nosi tytuł “Kronika parafii i kościoła św. Aleksandra w Warszawie” i jest dostępna w parafii św. Aleksandra.
Przygotowany z okazji jubileuszu film przedstawia dzieje parafii – od momentu powstania świątyni, przez XIX-wieczną przebudowę, zniszczenia wojenne, aż po odbudowę i współczesność. Cykl składa się z sześciu krótkich odcinków, w których wykorzystano archiwalne fotografie i dokumenty związane z historią parafii. Wszystkie odcinki można obejrzeć na YouTube Archidiecezji Warszawskiej.
Przeczytaj również
Kościół nawiązuje do słynnego rzymskiego Panteonu
Kościół św. Aleksandra w Warszawie wzniesiono w latach 1818-1826 w stylu klasycystycznym, według projektu Piotra Aignera. Świątynia powstała na cześć cara Aleksandra I, a jej forma nawiązywała do słynnego rzymskiego Panteonu.
Gdy car przyjechał 12 listopada 1815 roku po raz pierwszy do Warszawy, na jego cześć wzniesiono tymczasową bramę triumfalną na placu Trzech Krzyży. Później planowano zbudowanie stałego, murowanego monumentu, na co jednak car się nie zgodził. Dlatego na jego życzenie zebrane na ten cel środki zostały przeznaczone na budowę kościoła.
Kościół został poświęcony 18 czerwca 1826 roku przez arcybiskupa warszawskiego, prymasa Królestwa Polskiego, Wojciecha Skarszewskiego. Była to piąta parafia w Warszawie, a jej pierwszym proboszczem został ksiądz Jakub Falkowski.
W latach 1886-1895 kościół został przebudowany w stylu neorenesansowym przez Józefa Piusa Dziekońskiego. W 1944 roku świątynia została zniszczona w wyniku bombardowania przez Niemców i odbudowana w latach 1949-1952 w stylu klasycystycznym – przywrócono jej wygląd sprzed przebudowy w XIX wieku. W 1951 rozebrano ocalałą ze zniszczeń wojennych lewą wieżę.
archwwa.pl/Stacja7










