Jedenaście lat temu, przed kolejnym Świętem Niepodległości, napisałam na Stacji7 tekst „Każdemu wolno kochać Ojczyznę”. Pisałam wtedy, że w sporze o to, kto jest większym patriotą, kto kocha Polskę właściwie, a kto niewłaściwie, gubimy rzecz najbardziej podstawową: jesteśmy jednym Narodem i jedną wspólnotą. To właśnie siebie nawzajem powinniśmy wspierać, bo tylko na siebie możemy liczyć w najtrudniejszych chwilach.

Przeżyliśmy w ostatnich latach wiele zrywów

Dziś, jesteśmy bogatsi o wiele doświadczeń od tamtego czasu. Bogatsi o wiele naszych nowych zrywów. Przekonaliśmy się, że potrafimy być wspólnotą, gdy coś nas dosięga. Przeżyliśmy w ciągu ostatnich lat pandemię, wojnę tuż za naszą granicą, ogromne wsparcie sąsiadów, a teraz jeszcze strzelaninę w centrum naszego serca. W centrum naszego kochanego Krakowa, który dla nas jest dumą, a w ludziach z różnych stron świata wzbudza podziw.

Uświadamiamy sobie, że w sytuacji takich tragicznych wydarzeń, kiedy dotyka nas prawdziwe nieszczęście, nagle przestajemy pytać, kto na kogo głosował, jakie ma jakie poglądy, z jakiego jest środowiska i którą telewizję ogląda. Patrzymy na ludzi, którzy zginęli, na ich rodziny, na rannych i na tych, którzy ruszyli im z pomocą. Jesteśmy razem, w naszym wspólnym nieszczęściu. Mamy wspólnych bohaterów.

Dwaj młodzi policjanci, Jakub Kulik i Artur Morański, stali się dla milionów Polaków Bohaterami. Nie „naszymi” albo „waszymi”. Naszymi wspólnymi. Funkcjonariuszami, którzy ryzykowali własnym życiem, żeby zatrzymać szaleńca strzelającego do ludzi.

A potem mija kilka godzin

I jeszcze przed chwilą ustawialiśmy razem znicze, modlimy się za rannych, dziękowaliśmy policjantom, lekarzom i ratownikom. A wystarczyło kilka godzin, jeden wpis, jeden komentarz, i ponownie zaczynamy do siebie doskakiwać.

ZOBACZ TAKŻE >>> St. post. Jakub Kulik. Od 16. roku życia pomagał innym. Żołnierz. Strażak. Ministrant

Znowu są „oni” i „my”. Znowu trzeba wybrać obóz. Znowu niemal każdą wiadomość przepuszczamy przez filtr: kto to powiedział, z jakiej jest strony i czy mogę mu przyznać rację, nie zdradzając „swoich”.

ZOBACZ TAKŻE >>> „A Kuba żyje?”. Poruszające słowa rannego policjanta tuż po wybudzeniu ze śpiączki

Nie pozwólmy myśleć za siebie, nie dajmy się manipulować

Żyjemy dziś w świecie, który potrafi zarządzać naszymi emocjami z precyzją, jakiej wcześniej nie znaliśmy. Algorytmy wiedzą, co nas oburza, czego się boimy, co sprawia, że zatrzymujemy się przy ekranie i co najchętniej podajemy dalej. Technologia może być wielkim dobrem, ale może też sprawić, że każdego dnia będziemy otrzymywać tylko takie treści, które utwierdzają nas w przekonaniu, że to właśnie „tamci” są źródłem wszystkich problemów.

Dlatego najważniejszym obowiązkiem współczesnego człowieka jest dziś pozostanie człowiekiem.

Tylko tak możemy wygrać z algorytmami. Pozostawiając w sobie iskrę człowieczeństwa.

Kochamy Bohaterów z Krakowa

Jakub Kulik i Artur Morański oraz lekarze, którzy z narażeniem życia ratowali ich życie, są bohaterami, ponieważ w określonej sytuacji pozostali ludźmi. Wygrała w nich miłość i troska o drugiego człowieka z rachowaniem tego, co mogliby stracić. Na tym polega człowieczeństwo.

ZOBACZ TAKŻE >>> Dwaj krakowscy chirurdzy, którzy byli na miejscu. Uratowali życie policjantom

Patriotyzm zaczyna się od człowieka

To wszystko co jest Polską jest piękne. Nasza Kultura. Nasz język. Nasz hymn i nasza flaga. Nasze miasta i wioski… Kochamy to wszystko. Zachwyca to nas. Jesteśmy dumni. Ale przecież Polska to także my. Nie jakaś abstrakcyjna Polska. Tylko ta zbudowana z ludzi, którzy tu żyją. Obok siebie. Kochać Polskę to kochać tych ludzi. Znacznie trudniej kochać Polaka, który nas irytuje, głosuje inaczej, ma inne poglądy i inaczej rozumie dobro wspólne. A jednak właśnie to z nim budujemy tę samą Ojczyznę.

Nasi przodkowie nie walczyli i nie przelewali swojej krwi za Ojczyznę po to, żebyśmy się teraz wymądrzali kto z nas ją lepiej kocha. Walczyli o to, żebyśmy mogli myśleć i mówić we własnym języku, żebyśmy mogli w wolności, tworzyć rodziny, pracować, wychowywać dzieci, rozwijać kulturę i spierać się o przyszłość własnej Ojczyzny z miłością do tej Ojczyzny i do jej obywateli. Żeby Polska była prawdziwym naszym domem. Żebyśmy czuli się tu u siebie.

Wolność wymaga od nas odpowiedzialności. Wymaga świadomości, że mamy żyć obok siebie. W zgodzie. Co więcej, musimy się szanować i kochać.

Jeśli stracimy człowieczeństwo, co nam zostanie?

W epoce sztucznej inteligencji, mediów społecznościowych i nowych technologii, maszyny coraz lepiej potrafią imitować człowieka. Możemy wygenerować obraz, głos, tekst i film. Możemy tworzyć fałszywe wypowiedzi, manipulować emocjami, zamykać ludzi w informacyjnych bańkach i w ciągu kilku minut rozpowszechnić kłamstwo wśród milionów osób.

Technologia będzie coraz lepsza. A my przecież musimy z nią wygrać. Nie możemy się poddać. Nie możemy sobie pozwolić na to, by utracić to co nas od niej odróżnia, czyli człowieczeństwo. Odruchy miłosierdzia. Odruchy litości. Wrażliwość. Zrozumienie, Współczucie…

Jeżeli w świecie coraz inteligentniejszych maszyn stracimy zdolność solidarności, samodzielnego myślenia, przebaczenia i zwyczajnej ludzkiej przyzwoitości, to co nam zostanie?

Zobaczyliśmy inną Polskę

Kraków przez kilka dramatycznych dni pokazał nam inną Polskę. Polskę, w której ludzie rzucają się na pomoc rannym, lekarze ryzykują życie, by ratować innych (nawet sprawcę), policjanci heroicznie, z ranami postrzałowymi obezwładniają szaleńca, nieznajomi oddają krew, tysiące osób modlą się za ludzi, których nigdy nie spotkali.

To jest prawdziwa Polska. Patriotyczna Polska pięknych Polaków.

Może nie musimy czekać na kolejną tragedię, żeby się o tym przekonać?

Jedenaście lat temu napisałam: „Jesteśmy jednym Narodem. Jedną wspólnotą”. Dziś dopisałabym jeszcze jedno zdanie: nie pozwólmy nikomu odebrać nam tej wspólnoty. Nie dajmy się podzielić tak aż nie zobaczymy w drugim człowieku człowieka.

Wszystkiego Najlepszego, Polsko! Ojczyzno Moich Rodaków

Z okazji Święta Niepodległości życzę nam, żebyśmy umieli kochać Polskę nie tylko przez symbole, historię i wielkie słowa, ale także przez ludzi, z którymi razem żyjemy. Żebyśmy nie dali się bardziej podzielić, nie pozwalali innym myśleć za nas.

Życzę nam, żebyśmy potrafili być tacy jak w tych najtrudniejszych dla nas chwilach : solidarni, uważni na drugiego i gotowi do pomocy. Życzę nam Polski, zbudowanej z przyzwoitych ludzi.

Wszystkiego Najlepszego, Polsko – Moja Kochana Ojczyzno. Wszystkiego Najlepszego Polacy. Niech Nam Bóg we wszystkim błogosławi!

___________________________

Zanim przejdziesz dalej, zatrzymaj się na chwilę przy słowach, które przypominają, czym naprawdę jest dom – ten, który nazywa się Polska. EBOOK „Dom, który nazywa się Polska” to poruszający zbiór rozmów i refleksji inspirowanych nauczaniem Jana Pawła II. Pokazuje patriotyzm nie w patetycznych hasłach, ale w prostych gestach troski o ludzi, pamięć i wspólne dobro. To publikacja, do której warto wracać – zwłaszcza w listopadzie, gdy na nowo odkrywamy, że Ojczyzna to nie tylko historia, lecz także my sami.

Jak dziś przeżywasz swoją polskość? Co znaczy wolność? Zobacz EBOOK „Dom, który nazywa się Polska” tutaj! >>>

Więcej ciekawych artykułów znajdziesz na stronie głównej: stacja7.pl